blog
Vandaag een salade à la tuin. De sla zelf moest nog uit de winkel komen (mijn slaplantjes zijn nog niet zo groot) maar de vulling van de sla komt bijna helemaal uit eigen tuin! Of beter gezegd: van het balkon.
Zoetzuur van eigen courgette en eigen uien (vorig jaar ingemaakt), rucola, het eerste radijsje (toch nog wat klein maar toen was ‘ie al geoogst), bieslook, munt en basilicum. Wat blokjes kaas erbij en eten maar!
Zoals beloofd de foto’s van mijn balkon.
Met geduld kom je een heel eind. En anders zaai je gewoon nog een keer. Inmiddels komt er beweging in de modder in de wc-rolletjes. Een paar kleine groene puntjes laten zien dat de eerste zaadjes zijn gaan ontkiemen. Gelukkig! Want ik begon me toch wat zorgen te maken hoor, de bloemkool die niet opkomt, de sla niet, de spinazie ie nog steeds niet boven de grond is (misschien was het nog te koud?), de tomaat en komkommer waar ik al vol ongeduld naar uit zit te kijken. Ach, het is natuurlijk ook nog vroeg, maar omdat alles zo snel in bloei is komen te staat voelt het al als half zomer. En dan wordt een mens wel eens wat ongeduldig. Maar zoals ik wel eens heb horen zeggen: je kunt de groei niet uit de plant trekken, daar moet je geduld voor hebben. Misschien scheelt het ook als ik niet 3x per dag ga kijken 😉 Of misschien kan ik mij beter wat meer richten op de rucola en radijsjes die al wél boven de grond zijn.
En soms word je verrast door de natuur. Want in de pot waar mijn basilicumplant staat is een tomatenplantje opgekomen. Ik kan me niet herinneren dat deze pot vlakbij de tomatenplanten heeft gestaan vorig jaar maar blijkbaar is er toch een zaadje in terecht gekomen. Leuk hè?
Het is heerlijk weer deze week! Wat geniet ik ontzettend van de warmte van de zon. Is het niet buiten dan wel achter glas voor koffie of ontbijt. Gister ben ik even lekker bezig geweest op mijn balkonnetje, ik had iets te weinig tijd om naar de tuin te gaan maar gelukkig had ik een leuk idee voor mijn balkon wat ik kon uitvoeren.
Eerst heb ik maar eens alle spullen die ik vóór de winter had moeten opruimen opgeruimd. Potjes en een vaas die inmiddels vol water stonden en de dode tomatenplanten. Ach ja, je zet het zo makkelijk even op het balkon, dan staat het niet meer in de weg. Maar ja, na een regenbui is het niet meer zo aantrekkelijk om op te ruimen. In de vaas was alweer troep gevallen wat het er ook niet beter op maakt. Om te voorkomen dat het afvoergootje verstopt zou raken goot ik voorzichtig alleen het water weg. In de bijna lege vaas wachtte me een onaangename verrassing met een nog minder aangename geur: een ontbindende muis. Aaaah! Vooral de geur bleef lang hangen, brr! Maar gelukkig was het een dode muis, die kan niet meer op mijn zolder aan de spinaziezaden komen zoals zijn ‘collega’. De vaas blijft nog maar even buiten staan, maar dan wel op de kop. Geen onaangename verrassingen meer graag.
Het leek me leuk om wat meer hoogteverschillen op mijn balkon aan te brengen en met behulp van twee emmers en een stevige plank had ik dat snel gerealiseerd. Met wat uitbreiding in de toekomst kan ik de ruimte ook nog wat efficiënter gebruiken.
Alle dode bladeren van de aardbeienplanten heb ik weggehaald, potten met slechts modder omdat de planten dood zijn gegaan deze winter heb ik geleegd in een grote mand waar ik binnenkort weer wat kan gaan zaaien.
Vandaag heb ik een stel viooltjes aangeschaft en o, wat ziet mijn balkon er alweer gezellig uit! Het is dat het vanmiddag nog wat te fris was om buiten koffie te drinken maar door het raam kan ik er ook van genieten.
En de oplettende kijker
heeft ontdekt dat ik inmiddels ook alweer wat gezaaid heb. Radijs, rucola en komkommer. Het tuinseizoen is weer begonnen!
Hoe vers wil je je eten hebben?
Vandaag weer courgettesoep gemaakt (de eerste lading was in mum van tijd op met een paar gasten op bezoek) en daarbij rauwkost uit eigen of andermans tuin. Vorige week groeide alles nog vrij en blij in de tuin, sterker nog, de courgettes waren toen misschien nog niet eens ‘geboren’. Er is niks leuker en lekkerder dan groente verbouwen en het lekker vers kunnen opeten.
Vandaag had ik een heerlijk rustgevend klusje te doen. Nadat het vanmorgen flink heeft geregend en geonweerd was het buiten een stuk aangenamer en kon ik lekker op het balkon zitten. Afgelopen week heb ik alle spinazieplanten meegenomen om het zaad eruit te kunnen winnen. Als ik niet beter wist zou ik denken dat de hele wereld vol staat met spinazieplanten want wat komen er toch veel zaden vanaf! Maar dat kan ik ook zeggen van de mosterdplant en die komt zelfs uit maar één zaadje. Wat dat betreft is de biodiversiteit op zich al een wonder.
Van spinazie bestaat er scherpzaad en rondzaad. De naam is volkomen logisch, bij het winnen van het zaad moest ik menigmaal een zaadje weer uit mijn vinger trekken aangezien ze zich graag ergens in vast prikken. Het moge duidelijk zijn dat ik de scherpzaad variant heb.
Nu even weer naar de tuin, genieten van de mooi in bloei staande zomerasters en zinnia’s, de gele framboos eens uitproberen, nieuwe kropsla, radijsjes en rucola zaaien en gewoon wat rondwandelen.
Gister kon ik de eerste spinazie oogsten en vanavond zal ik daar even lekker van smullen. Aangezien het een slinkgroente is verwacht ik dat ik hier precies genoeg aan heb voor een maaltje voor mijzelf. Hoe heb ik het toch zo mooi uitgekiend hè!
Wat is het toch heerlijk om hulp te kunnen vragen aan lezers van je eigen blog. Bij het zien van het kleine kevertje op mijn sla was inderdaad mijn eerste gedachte dat het een aardvlo was omdat het beestje zo kon springen. Echter meende ik dat deze alleen aan radijs komt en bovendien dat het groter zou zijn. Nu werd ik ook enigszins afgeleid door het plaatje in het boek dat schijnbaar 10x ware grootte moet voorstellen. Toch een aardvlo. De sla heb ik overigens gewoon nog gegeten. Eerst dacht ik dat ik het zou moeten weggooien maar één van de guppen (tsja, de volkstuinbuurmannen hebben een bijnaam gekregen in de tijd dat ik hun echte naam nog niet wist) dacht dat het nog prima kon. Voor ik het anderen heb voorgezet heb ik het eerst zelf maar gegeten, voor het geval dat, maar het was prima! Ach ja, in de winkel ziet het er ook altijd zo netjes uit dat ik nog een beetje moet leren wanneer ik de groente wel of niet kan eten als er iets mee gebeurd is.
Vandaag had ik bezoek op mijn tuin. Broer en zus kwamen de volkstuin in de stromende regen eens bekijken. En zoals niet ongebruikelijk is werd er een plantje meegenomen voor de gastvrouw. Nou ja, meerdere plantjes. En zaad. Tenslotte maakt het toch verschil als je bij een moestuinder op bezoek gaat of bij iemand die blo
emen in een vaas zetten al werk genoeg vind. En zo kan ik weer wat aan mijn lijstje plantensoorten toevoegen. Mosterdsla en binnenkort ook peterselie, augurk en andere soorten radijs. Ach, het is zo leuk om zaden uit te wisselen! En ideeën en ervaringen. En de pionierbuurman was herkenbaar, ja, zijn stellage is toch echt wel typerend.
Momenteel regent het, zoals vandaag het grootste gedeelte van de dag. Niet echt weer om in de tuin te werken, dat is wel jammer, maar verder is het fijn want zo krijgt de grond eindelijk eens flink wat water. Ach, en zo kom ik er ook eens aan toe om bij de buurvrouw een bakje koffie te drinken. En om, uiteraard, te babbelen over de tuin. 😉