Auteur archieven: Marijke

Oogstfeestje

Geplaatst op door — 3 reacties ↓

Afgelopen week was mijn  tuin onder het beheer van mijn tuinmaatje en vandaag was ik reuze benieuwd hoe alles groeide en bloeide. Een week geleden plukte ik al een enkele framboos en ook de rode besjes begonnen al behoorlijk rijp te worden. De oogst vandaag overtrof echter al mijn verwachtingen. Na drie bakjes rode bessen (goed voor zo’n 1,1 kilo) liet ik de rest maar hangen. Tenslotte moet ik het ook nog opeten, al is dat met rode besjes helemaal geen probleem. De rest mag nog wat dikker worden. Een bakje frambozen, twee dikke snackkomkommers, een flinke hand vol doperwten en anderhalf bakje kapucijners. O, en niet te vergeten het bosje bloemen. Ik had keuze genoeg uit bloemsoorten maar hield het bij enkel anjers.

Het liefst geef ik vanavond een oogstfeest maar kun je in je eentje een feestje vieren? Of ik moet de logeerhond meetellen, dan zijn we met twee. Alleen denk ik niet dat de logeerhond rode besjes lust.

Maffia

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

M&M-tuin

Toen we in januari werden rondgeleid over het complex om een tuin te kunnen kiezen, kwamen we langs de M&M-tuin. Het jaar ervoor was er op verschillende tuinen wateroverlast geweest en deze tuin was een stuk hoger dan de rest. Dat leek ons wel een voordeel. ‘De Italiaan die er tuinierde gooide er regelmatig aarde op en daardoor is deze tuin hoger dan de rest,’ vertelde de man van het bestuur. Grappend zei hij erachteraan: ‘Ik zei de man altijd dat ik hem ervan verdacht dat hij voor de maffia werkte en dat de tuin hoger is omdat er een stel lijken onder de grond liggen.’ We hadden dikke lol en ik zag het al voor me dat ik op een kist zou stuiten tijdens het tuinieren.

In maart, lekker actief in de tuin, schoot het verhaal me weer te binnen toen ik met mijn schep op iets hards stuitte. Het lijk! Het was te diep om uit te graven, bovendien was ik niet bezig met lijken opgraven maar met onkruid verwijderen. Toch had het mijn nieuwsgierigheid gewekt. Want natuurlijk lag er geen lijk, maar… wat voor geheimzinnigs zou er dán een halve meter onder de grond liggen?

Vorig weekend stuitte ik wéér op het harde stuk. Nu werd ik toch wel nieuwsgierig. Dat het geen ingegraven tegel was, daar was ik inmiddels wel achter. Het was best groot en was van hard plastic. Het deed me denken aan de kratten die ik thuis heb staan. Een kist…? Ik besloot mijn nieuwsgierigheid maar eens te bevredigen. Met de schep groef ik het ding uit. Er kwam een groot, rond gevaarte uit. Geen lijk. Wel een eh… iets. Ik had eigenlijk geen idee wat het was.

Een andere tuinder die even kwam buurten wist me te vertellen dat het de bodem van een composteerput was. Aha. Gewoon een tuinierende Italiaan dus.

 

Storm

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Er ging een fikse storm over het land, afgelopen week. Toen ik laatst naar mijn tuin fietste hield ik mijn hart vast. Zou de kas nog heel zijn? En zou de druivenboog de storm hebben doorstaan?

Het bleek mee te vallen. De kas had de storm glansrijk doorstaan. De druivenboog heeft het zwaar te verduren gehad. De boog kan weliswaar niet meer wegwaaien sinds ik een paaltje ernaast geslagen heb, maar breken kan wel. Het materiaal van de boog is bij lange na niet geschikt voor een flinke druivenstruik die volop wind vangt. Tsja… sommige dingen leer je door ervaring. Maar goed, zélfs na deze fikse storm staat de boog nog overeind.

Pas de keer erna ontdekte ik dat er iets anders gesneuveld was. Of misschien is het pas de tweede dag met storm gebeurd. De perenboom. Ik heb er minstens vijf minuten naar staan staren en omheen gelopen. De boom lag languit in de tuin. De blaadjes hingen er al slap bij. Ik kon het eigenlijk niet geloven maar moest helaas concluderen dat de boom dood was.

Dood. Omgewaaid in de storm.

En dat na 4,5 jaar trouwe dienst. Vorig jaar bracht het voor het eerst drie peren voort en het leek erop dat er dit jaar nog meer gingen komen. En nu… ligt de boom op de grond. Afgeknapt.

Suzanne met de mooie ogen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Genoeg te vertellen over mijn balkon momenteel. Dat krijg je met al die kleine plantjes die je gaat verpotten. De Suzanne met de mooie ogen heeft zich er niets van aangetrokken dat het in zo’n piepklein bakje stond. Tegen de tijd dat ik het ga verplanten is het al een aardige sliert geworden. Ik weet nog steeds niet zo goed waar ik ze in zal zetten. Ze kunnen prachtig klimmen en op een mooi plekje met goede klimmogelijkheden wordt het een prachtige, volle plant. Maar… waar is dat op mijn balkon? Ik weet het nog niet precies. Vorig jaar hadden ze wel klimmogelijkheden maar werd het teveel één sliert die een beetje wegviel tussen de andere plantjes. In de tuin daarentegen deed de plant het schitterend, enkel bij wat stokken.

In ieder geval hebben ze nu hard een grotere pot nodig, dus vooruit dan maar. Met twee stokken erbij kunnen ze alvast lekker aan het klimmen. Ondertussen heb ik nog weer even de tijd om iets te bedenken. Of misschien halen ze vanaf de top van de stokken wel precies het gaaswerk dat er boven zit, groeien ze uit tot een volle plant en is het probleem al opgelost.

Ondersteboven

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

O ja… die plantenzak heb ik ook nog…. De Topsy Turner, de zak waarin de tomaat ondersteboven kan groeien. Allang weer vergeten en inmiddels staan alle tomatenplanten al in de tuin. Gelukkig heb ik connecties met andere tuinliefhebbers en had ik enige tijd geleden nog gevraagd om tomatenplantjes. Ze werden laatst netjes bezorgd toen mijn vriendin op bezoek kwam. Handig hoor. De zak werd voor een deel gevuld met wederom Makkelijke Moestuin Mix. Van die mix heeft de plant maar zo’n 15-20 cm nodig om te groeien. Dat scheelt enorm want de zak is minstens 50 cm lang. Om het uitdrogen wat uit te stellen heb ik er bovenop nog wat oude aarde gedaan.

De tomatenplantjes waren nog klein en zo kon ik er nog twee in kwijt. Meestal ben ik al te laat en dan wil dat niet meer zo goed. Als ze eenmaal zitten groeien ze wel lekker om elkaar heen. Komende zomer kan ik weer tomaatjes snoepen terwijl ik op het balkon lig te luieren. Heerlijk! 🙂

Tuinkist

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

M&M-tuin

Hoera! De nieuwe tuinkist staat in de tuin! Vandaag heb ik de kist in gebruik genomen door de tuinspullen erin te doen.

De kist is gemaakt door een bevriende timmerman. Aan de details is te merken dat er een vakman aan het werk is geweest. Mijn wens was namelijk een halve verdieping in de kast. Zo komen niet alle spullen op een hoop. De timmerman heeft niet alleen een opstaand randje gedaan maar ook een opening in het randje. ‘Zo kan ze met een borsteltje het zand eruit vegen.’

De twee balken kunnen de klep omhoog houden. Met schuifjes kunnen ze vast gemaakt worden als de kist weer dicht moet. Een touw voorkomt dat de kist te ver open kan waaien. De bodem is niet hermetisch dicht zodat ook daar het eventuele zand eruit geveegd kan worden. Het enige wat ik nu nog hoef te doen is wat haakjes maken zodat ik ook materiaal kan ophangen.

Heerlijk, zoveel ruimte om mijn spulletjes in op te bergen!

Kruidenbak

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vorig jaar ben ik al enigszins begonnen met het maken van een kruidenbak. Dit jaar zat er alleen nog maar tijm en munt in. De bieslook in een andere bak was niet meer groter dan drie sprietjes. Tijd om de klus voort te zetten.

Voor de kruidenbak wilde ik graag gebruik maken van de Makkelijke Moestuin Mix van vermiculiet, compost en turf. Groente groeit er goed op en ik vermoed dat kruiden er ook goed in gedijen. De oude potgrond werd weggehaald (mooie grondverbeteraar voor de volkstuin) en de tijm kwam weer terug in de bak. Uit de Spruit-tuin haalde ik een flinke pol met bieslook. In de tuin groeit die veel beter dan in de bloembak, zo kan ik regelmatig mijn voorraad op het balkon aanvullen. Verder had ik peterselie gezaaid en zo was de eerste kruidenbak compleet.

De tweede kruidenbak bevat voornamelijk zomerse kruiden. Grote kans dat ik die volgend jaar weer opnieuw moet vullen. Ook hier had ik van alles voor gezaaid: dille, kamille en kaneelbasilicum. Bij een tuinwinkel heb ik nog paarse basilicum gekocht, die is wat sterker dan de groene soort. De kwetsbare plantjes staan voorlopig nog even uit de zon, op het balkon kan het behoorlijk ‘bakken’.

De muntplantjes kregen hun eigen bak. Daarin kunnen ze zoveel woekeren als ze willen en zo nu en dan snoei ik ze even als ik thee wil drinken. Ik ben tevreden: in plaats van overal ergens een plantje zitten nu eindelijk al mijn kruiden geordend in een paar bakken.

Nieuwe potgrond

Geplaatst op door — 2 reacties ↓

Mijn balkon was zo langzamerhand wat dicht geslibd. Tientallen klein potjes met plantjes, allang groot genoeg om verpot of naar de grote wijde volkstuin gebracht te worden. Maar ach… soms blijven dingen wel eens liggen hè. Ondertussen groeiden in de hangpotten allemaal plantjes van onbekende afkomst. Rucola, onkruid, enne… sjonge, dat lijkt wel het plantje van vorig jaar!

De afgelopen tijd ben ik flink actief geweest met verpotten en het verversen van de aarde in de plantenbakken. Het heeft de petunia in de hangbak goed gedaan. In een week tijd is het van een klein groen plantje naar een volop bloeiende volle bak gegroeid. Wauw…! De wortels zijn duidelijk nog intact en de nieuwe aarde heeft de plant een nieuwe boost gegeven.

De anjers wilde ik ook in een andere pot hebben. Tussen het blauwgroen van de anjers bleek nog een ander plantje te groeien. Ik geloof dat het middaggoud is. Nóg maar een pot vullen. Gelukkig kwamen er ook heel wat potten vrij doordat ik maar eens ongewenste plantjes ging weggooien. Zo ging de citroenmelisse bij het groen afval. Het plantje deed het prima. Je kunt er heerlijke thee van zetten. Maar als je dan één keer bedenkt dat het toch wel wat doet denken aan schoonmaakmiddel is het voorgoed afgelopen. Niet doen dus. En anders past er in die pot vast nog wel een leuk bloeiend plantje. Middaggoud bijvoorbeeld.

Samenwerken

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

M&M-tuin

Twee keer op één dag aan het werk in de tuin, geen wonder dat ik geen tijd had om een stukje te schrijven. Maar er is genoeg spreekstof. Vrijdagavond gingen mijn vriend en ik samen aan de slag. Een bevriende timmerman heeft een prachtige kist voor mijn tuin gemaakt en de oude kan gesloopt worden. Tot nu toe functioneert de oude, blauwe kist nog wel, maar ideaal is deze niet. Er zit geen bodem in en het onkruid groeit er zo doorheen. Wat klein tuinmateriaal kan er in liggen, maar kostbaar gereedschap ligt er niet geheel veilig. Mijn vriend had er dan ook weinig gereedschap voor nodig om de kist compleet te slopen.

Meer werk was het weghalen van de troep die er onder lag. Wat de vorige tuineigenaar erin gespaard heeft weet ik niet, maar het lijkt verdacht veel op een vuilnisbelt. Tientallen stukjes plastic, takken, plastic deksels, metalen doppen, kaartjes van groenteplantjes, plastic potjes, touw, een metalen staaf en talloze stenen en brokjes steen.

Ik had verwacht dat er tegels onder zouden liggen, weliswaar wat onder het zand, maar toch. Dat bleek niet te kloppen. Alleen aan de voorkant liggen tegels onder 5 cm aarde. Eigenlijk ging het ons vooral om die grote tegels. Het plan was namelijk om de nieuwe kist halverwege de tuin te plaatsen. Met al het afval in het voorste stukje tuin is het de moeite waard om die plan te heroverwegen. Als ik wil kan ik het wel helemaal schoon krijgen maar het is erg veel werk. Met een kist er bovenop heb je er geen last van. Nog maar even over nadenken dan. En later verhuizen kan ook nog altijd.

Verder zijn we samen nog even actief aan het onkruid trekken geweest. Zelfs zonder tuinervaring kun je in mijn tuin momenteel weinig verkeerd doen. Van onder het plastic komt het onkruid nog flink opzetten. Soms met witte slierten van twee meter lang gaan ze op zoek naar licht. Het pad is nu weer netjes, wat heerlijk! De resterende zakken met onkruid en een deel van het afval gingen mee in de auto. De stort was al dicht, de resten van de kist zullen nog even moeten wachten.

Tuin ontginnen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

M&M-tuin

Vier weken een tuin aan zijn lot overlaten leert hoe snel onkruid kan groeien. De aarde wil bedekt zijn en als er geen plantjes staan is onkruid een uitstekend middel daarvoor. Met het warme weer is het enorm de lucht in geschoten. Gelukkig was ik al een beetje voorbereid door de foto’s van mijn vriend, desondanks was het schrikbarend hoeveel groen er in de tuin opgekomen was. Al het werk tot nu toe voor niks…? Dat zou moeten blijken.

Een voordeel van zoveel onkruid, dat ook nog eens flink hoog staat, is dat het relatief snel opruimt en een geweldig resultaat geeft. Ik begon vooraan in de tuin, daar was het onkruid het hoogst. Bovendien stond er allemaal knoopkruid in bloei. En helaas, er stonden er ook al heel wat zaad rond te strooien. Dat voorspelt nog vele plantjes in de nabije toekomst. Maar goed, altijd nog liever knoopkruid dan heermoes. Het grootste gedeelte was simpelweg onkruid trekken en in groenafvalzakken stoppen. Bij de worteltjes werd het moeilijker, al verwachtte ik niet dat er nog maar één worteltje zou staan. Het kreeg geen ruimte, weinig (?) licht en het heeft amper geregend de afgelopen maanden.

Maar, ik stond versteld: er waren meer wortels te zien dan in de Spruit-tuin. Terwijl ze daar wekelijks water krijgt en het onkruid netjes bijgehouden wordt. En de slakken trouw langskomen. Die slakken zullen hier in de M&M-tuin wel minder actief zijn. Of door al het onkruid de worteltjes niet zien.

De kostbare wortelplantjes zorgden wel voor veel meer werk. Want domweg onkruid trekken was er niet bij. Op mijn knieën met mijn neus er bovenop plukte ik plantje voor plantje rondom de wortels eruit. Twee keer kwam er per ongeluk een wortel mee. En ja hoor, er groeit een prachtige, radijsvormige wortel, knaloranje. Wauw… ik krijg er al ontzettend zin in!

Aan het eind van de ochtend, of eigenlijk was het al middag, lagen er 7 volle zakken met onkruid. Ik werk doorgaans met emmertjes maar omdat ik het hier wat moeilijk kwijt kan is een groenafvalzak makkelijker. Ik kan zo meer meenemen op de fiets en kieper alles in de groencontainer in de wijk. De wortels lagen er weer zichtbaar bij met genoeg ruimte en licht om verder te groeien. Hetzelfde geldt voor de uien. Alleen rondom de prei moet er nog wat gebeuren, al verwacht ik niet dat de prei zo’n aanval van onkruid overleefd. Het is bovendien veel moeilijker te vinden tussen al het andere groen. Maar goed, als het een beetje lukt is dat natuurlijk leuk, helemaal omdat ik dan kan zien hoe goed het hier groeit.