Auteur archieven: Marijke

Bijna beroemd

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Het is alweer enkele weken geleden dat ik een bericht kreeg via het contactformulier op mijn site. Toen ik het bericht las vroeg ik me af wie er een grap met me uithaalde. Een goede grap, het leek verbazingwekkend echt.

Voor een nieuw tv-programma werden gepassioneerde moestuinhouders gezocht die iets wilden vertellen over hun tuin. Of ik dat leuk vond en dan even wilde bellen.

Wat? Ik op tv?

Nu kijk ik graag politieseries en detectives, waardoor mijn beeld van tv-programma’s waarschijnlijk veel te heldhaftig is. Desalniettemin zie ik mijzelf nog niet zo snel op televisie verschijnen. Maar goed. De mail bleek echt, na het bellen van het nummer bleek er echt te worden opgenomen en nee, geen grap. Sjonge…

Het ging in de eerste instantie alleen nog om het verzamelen van potentiële filmplekken waarvoor wat meer informatie nodig was, pas erna kon mij gezegd werden of er daadwerkelijk gefilmd werd. Als ik dat wilde tenminste. Nou… ja… leuk! Toch?

Ik kreeg ook wel de kriebels. Ik had júist die week geconcludeerd dat mijn tuin een oerwoud was, dat er misschien een half paadje was waar je nog kon lopen zónder op plantjes te stappen of te moeten bukken en dan moet er een filmploeg komen? Enne… stukjes schrijven voor mijn blog is toch heel wat anders dan vriendelijk naar een camera lachen terwijl je stijf staat van de zenuwen. Moet ik dan zorgen voor een hele nette tuin waarin ik een perfect rondleiding kan geven? Of kan ik beter allerlei klussen laten liggen zodat ik heerlijk kan tuinieren, de stress van een filmploeg in de aarde kan laten vloeien en mijn prachtigste modderhanden op film laten zetten? Geef mij maar gewoon tuinieren.

Goed… ik was er nog niet helemaal over uit wat ik ervan zou vinden. Maar een leuk aanbod vond ik het zeker. En wat een eer dat ik dus op het wereldwijde web gevonden ben 🙂

Zoals gezegd werd er eerst informatie van allerlei mensen verzameld. Gister werd ik gebeld dat het niet doorgaat. Althans, voorlopig niet, mogelijk later nog.

Ach, wat maakt het uit. Mijn tuin is inmiddels heel wat netter, ik heb een leuk verhaal en mocht het er later alsnog van komen dan is mijn tuin waarschijnlijk wel weer aan zo’n grote beurt toe. Kan geen kwaad 😉

Bloemkoolverdriet

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Enkele weken geleden trok ik de voorzichtige conclusie dat mijn bloemkooloogst dit jaar mislukt was. Ik had alle spitskool al geoogst, zag al middelgrote rode kolen in de planten, had de broccoli al gerooid en de bloemkool… was in geen velden of wegen te bekennen. Enkel planten met grote bladeren maar zonder kool.

Hmm… jammer. Ik wilde de planten nog niet helemáál opgeven. Tenslotte waren ze later in de tuin gezet en nou ja… het kon toch niet zo zijn dat álle planten zonder kool zouden opgroeien?

Gelukkig heb ik de planten laten staan! Wat later ontdekte ik toch wat kleine witte kooltjes en nog weer later kon ik wat bloemkolen ‘inpakken’ om ze zo hun witte kleur te laten behouden.

Donderdag voelde ik dat de kool al bijna groot genoeg was om geoogst te worden. Iets groter zou nog best kunnen, bovendien at ik het weekend niet thuis en is de tuin de beste bewaarplek, nietwaar?

Nee, dit keer niet. Het heeft namelijk 4 dagen heel erg veel geregend. Toen ik maandag een bloemkool wilde oogsten, bleek deze niet alleen net begonnen te zijn met doorschieten, het vertoonde ook nogal wat rotte plekken. Hmm, dan nog maar eentje oogsten. Ai, óók rotte plekken… Uiteindelijk heb ik volgens mij 4 bloemkolen geoogst waarvan er qua maaltijd nog 2 overbleven. O, en nummer 5 oogstte ik ook maar meteen, die zag er tenminste nog wit uit. Die bleek alleen veel te vroeg geoogst, ongeveer ter grootte van een dikke vuist. Wel hagelwit en prachtig wolkig.

Ik denk nog regelmatig jaloers terug aan die ene bloemkool. Het was vast beginnersgeluk.

bloemkool

Generatie-plankje

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1923Het plankje op de foto heb ik jaren geleden als tiener eigenhandig geschuurd (met de daarbij opgelopen splinter van 10 cm in mijn hand…) en geverfd. Het heeft voor mijn slaapkamerraam gehangen en heeft heel wat plantjes gedragen. Ik verhuisde, mijn kamertje bleef, inclusief plankje met nog een enkel potje erop.

Laatst is mijn oude slaapkamer als kantoor in gebruik genomen, opnieuw geverfd en het plankje verdween in een doos.

Nog net op tijd kon ik het redden van de rommelmarkt. Dit is hét plankje dat ik ZELF geschuurd en geverfd heb, één van mijn eerste schuur- en verfklusjes. Bovendien had mijn moeder het vroeger op haar kamer Die waarde lees je er niet vanaf op een rommelmarkt. Eerlijk gezegd heb ik nog nooit ergens anders zo’n plankje gezien. Zou het door een eerdere generatie met de hand gemaakt zijn…?

Ik heb het meegenomen naar huis en het heeft nog diezelfde avond een nieuwe bestemming gekregen. Geen plantenplankje voor het raam, maar gewoon aan de muur. Heel handig, zulke schilderij-railsystemen. Voor het raam in de volle zon zal ik de plantjes veel te vaak water moeten geven en moet ik me weer verdiepen in cactussen. Deze orchidee houdt niet van volle zon en past precies op het plankje. Nu nog op zoek naar wat meer kleine potjes. En mocht het toch te donker zijn, dan is het plankje in een oogwenk verhuisd naar zonnigere plekjes.

Doorweekte tuin

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Na drie dagen (of is het al vier?) met heel erg veel regen is mijn tuin behoorlijk doorweekt. Terwijl ik donderdagmiddag nog wat plantjes water gaf om te voorkomen dat ze uit zouden drogen, begon het ’s nachts te onweren en te hozen en nadien is er ook nog heel veel water gevallen.

Doorgaans is het daarna in de tuin niet al te plezierig, vooral omdat de natte klei overal aan blijft plakken en het flink glad kan zijn. Maar gelukkig, toen ik vandaag kwam waren de paden schoon van aarde en ik hoefde niet middenin de tuin bezig te zijn dus veel aarde aan mijn laarzen heb ik ook niet gekregen. Bovendien had ik een tuinmaatje die me met veel plezier hielp met tuinieren. Terwijl zij aan het oogsten was, haalde ik de vele distels uit de tuin. Het was hard nodig en na zoveel regen is het echt een fluitje van een cent. Moet je normaal gesproken de distels erg voorzichtig uit de tuin scheppen om te voorkomen dat er nog restjes wortel achterblijven, nu kon ik ze bij zulke zompige klei bijna zonder schepje er heelhuids uit krijgen. Echt een klusje voor na een regendag.

Een andere klus die er nog lag te wachten was vandaag ook heel geschikt. Namelijk het maken van mijn ‘hekje’. Ik was hier al eerder mee bezig geweest maar helaas mocht het niet zo dicht bij het pad staan. Na het doorlezen van het reglement voor ik wegging, kon ik nu zonder twijfel het hekje nog eens plaatsen. En samen gaat dat natuurlijk nog veel sneller en kun je ook dubbel genieten van het resultaat. De diepe gaten die gemaakt moesten worden voor de verticale stokken waren in een wip klaar in tegenstelling tot de vorige keer toen het al een tijdje droog was geweest.

De berg takken die ik had opgespaard bleek helemaal niet zo groot te zijn. Het is nu zo goed als op. Maar goed, voorlopig is het hekje ook wel groot genoeg dus dat is geen probleem. Aan de rand voor het hekje hebben we wat bodembedekkers geplant. En wederom kwam het goed uit dat het erg nat weer was! Zo hoef ik me geen zorgen te maken als ik morgen geen water kom geven. Deze plantjes slaan gegarandeerd aan in de natte klei! DSCN1922

Mijn tuin

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1918Het is heerlijk groeizaam weer op het moment. Een lekkere temperatuur waarbij de planten genoeg zon en warmte krijgen zonder meteen uit te drogen en zo nu en dan een buitje. Of een fikse bui. Bij ons onweerde het vannacht behoorlijk hard. Prachtige om te zien want je zag overduidelijk de bliksemschichten. Ik was net die middag op mijn tuin geweest en terwijl ik naar het onweer zat te kijken en de regen hoorde neerstorten bedacht ik tevreden dat alles daar wel tegenkon.

Nou ja, misschien ligt er een tomatenplant omver, die stokken zijn niet helemaal stevig genoeg voor zo’n zware plant. Maar verder…? Alles krijgt mooi even flink wat water, dat kon het wel gebruiken, al had ik de meest dorstige planten natuurlijk al een slok gegeven.

O, nee… het komkommerkruid! Ik heb het gister in de tuin gezet. Tijdens het vervoer is helaas de plant geknakt, het was ook wel wat riskant om te vervoeren, zo’n mooie, lange, maar wat tengere plant. Heel zorgvuldig heb ik ehbo verleend. Twee stokjes langs de plant in de grond en dan een touw om de stokken gewikkeld. Zonder de plant te beknellen werd het zo gedwongen om weer netjes rechtop te staan en zo zichzelf (hopelijk) weer te herstellen. Want dat de natuur veerkrachtig is, daar ben ik inmiddels wel achter! Zo kun je tomatenplanten ook heel goed ‘repareren’, weet ik uit ervaring. Prettig om te weten als je net een tak knakt waar nog prachtige vruchten aan hangen te rijpen. Een spalk aanleggen en zorgen dat de stengel niet bekneld komt te zitten, dan groeit het vanzelf weer aan elkaar. En hopelijk gebeurt dat ook met mijn komkommerkruid. Maar of de stokjes na deze storm nog overeind staan…?

Oplossing van de puzzel

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

sla, witlof, andijvieIk zie het al voor me: iemand die “veilig” thuis op de bank zit te turen naar deze foto en probeert te raden wat het is. ‘Die ene is sla, dat is wel duidelijk, maar wat is dat plantje met die paar blaadjes midden onder?’ ‘Zeg, weet jij het?’ wordt er vervolgens aan een huisgenoot gevraagd. De suggestie om samen met andere lezers te raden wat het kan zijn, wordt wijselijk afgewimpeld. ‘Nee hoor,’ wordt er gemompeld. ‘Dan ziet iedereen dat ik er geen verstand van heb.’ Of heel gul: ‘Joh, de rest moet ook nog wat te raden hebben, dat ga ik niet al meteen verklappen.’

Elke middag wordt even gekeken of er al iemand is die het wél geraden heeft. Misschien lukt het zo om erachter te komen? ‘Zeg, wordt het niet eens tijd om de oplossing van die puzzel bekend te maken?’ Raden is leuk, als anderen het proberen dan. Maar de oplossing, daar wacht men nog op. Misschien wordt het tijd voor een anonieme poll? Gewoon klikken, dat is misschien wel zo veilig en maakt reageren laagdrempeliger. Of misschien is de puzzel te moeilijk? Als je werkelijk geen idee hebt, hoe bedenk je dan drie soorten groenten?

Het blijft  bij één publieke poging, die niet correct maar zeker wel heel dapper geprobeerd is! Bij deze: hulde! De sla was goed! En witlof… tsja, dat kom je als niet-tuinder zo nooit tegen natuurlijk.

Hier is dan de correcte oplossing van de puzzel van de afgelopen week:

  • Linksonder is botersla
  • middenonder is witlof
  • midden (grote krop) is andijvie

En ik ga op zoek naar een functie voor het maken van een poll. Lijkt me leuk!

Artisjok

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

artisjok in bloeiIemand anders op mijn volkstuinencomplex heeft artisjok in haar tuin. De plant ziet er majestueus uit, vooral als de knoppen nog dicht zijn. Artisjok kende ik tot enkele jaren geleden alleen van naam en dan als iets dat je kunt eten maar wat ik nog nooit gegeten had. Als je de plant ziet begrijp je dat het een redelijk kostbaar iets is om te eten. Een reusachtige plant met slechts een serie knoppen. Niet iets om er nog even bij te hebben in mijn volkstuin! En het eetbare van de knop eten is ook nog eens veel werk liet ik mij vertellen.

De eigenaar van deze artisjok heeft de plant voor de sier en laat de knoppen opengaan. De plant raakt overbelast door zijn eigen bloemen en verpietert enigszins. Maar niet alleen de knoppen, ook de bloemen zijn zeker de moeite waard om eens van dichtbij te bekijken!

Volgende generatie bloemkool

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Terbloemkool en slawijl de bloemkool net zichtbaar begint te worden in de grote koolplant, staat er thuis alweer een kweekbakje met nieuwe plantjes. Alvast voor de volgende generatie! Het gaat hier om een andere soort, namelijk de winterbloemkool. Deze zaai je in de zomer, overwintert en oogst je in het voorjaar. Als het alles overleeft natuurlijk. Het voordeel is dat je minder last hebt van de rupsen en al veel eerder kunt oogsten.

En weer wat nieuwe slaplantjes kon ik ook wel gebruiken (links in de bak). Door ze thuis te zaaien kan ik ze beter in de gaten houden, juist met het warme weer houden ze wel van wat extra aandacht in de vorm van water.

Tomaten en komkommers

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

snackkomkommer Het heeft lang geduurd maar inmiddels kan ik zeggen dat de tomatenoogst op gang gekomen is. Elke keer dat ik in mijn tuin ben kan ik weer nieuwe tomaten oogsten. De cherry-tomaten zijn helemaal een succes. Doe ik bij aankomst de tomatenoogst dan kan ik bij het weggaan alweer wat rijpe cherry-tomaatjes plukken. En ze zijn ook nog eens ontzettend lekker! Zoals mijn bezoek laatst zei: ‘Ze smaken naar vroeger, zo smaakten de tomaten toen.’ Of alles vroeger beter was is de vraag, maar de tomaten in ieder geval wel. Of je moet ze weer zelf telen.

De komkommerplanten deden het een maand maar matig, ik denk dat ze na mijn flinke snoeibeurt zich even inhielden. Afgelopen vrijdag kon ik gelukkig weer flink oogsten. Ze zijn zo lekker tomatenoogstdat ze binnen twee dagen alweer op zijn. De tomaten ook trouwens, al was dat al een dag eerder op.