Zonneschijn

Twee dagen van huis was fataal voor de stekjes van de basilicum. De zon had op de ramen geschenen en het was in huis lekker warm geworden. Hoe koud het buiten dan ook mag zijn, met veel ramen kan de temperatuur bij helder weer toch aardig oplopen. Bij warm weer verdampt er meer water en dit keer zakte het waterpeil te laag voor de nog zeer kwetsbare stekjes… Helaas. Eentje ziet er nog een beetje aantoonbaar uit, ik ga nog even afwachten of dat nog wat gaat worden. De andere twee zijn reddeloos verloren.

Gelukkig had ik de kleine zaailingen allemaal op de eettafel gezet en de lamellen half dicht gedaan. De grond is snel uitgedroogd in zulke kleine bakjes en dat overleven de plantjes niet. Die zien er dus nog goed uit al moest ik ze wel meteen water geven.

Waarom de bloemkool het zo slecht doet is mij inmiddels ook duidelijk. Het had (ook) last van luis! Het is toch wat met die luis dit voorjaar… Met zoveel plantjes die ik al heb voorgezaaid staan de vensterbanken vol. Ik kan er dan ook weinig aan doen om de (nog) niet besmette plantjes te beschermen. Uit voorzorg bespuit ik alles met water en zeep en tot nu toe groeien de plantjes nog vrolijk door. Alleen de bloemkool was me ontgaan, die stond tenslotte in de slaapkamer, zonder besmette planten ernaast. Maar de luizen zaten er waarschijnlijk al op.

En zo is elk jaar tuinieren weer anders.

 

Veilig en beschut

DSCN1534De tomatenplanten (waar grote tomaten aan komen) zijn inmiddels verpot. Het teeltbakje werd toch echt veel te klein voor ze. Meteen heb ik ze ook maar in mijn kasje gezet. Niet omdat ik vind dat ze warmer moeten staan (al kan dat bij mij in huis geen kwaad) maar vooral als bescherming tegen de rondzwervende luizen. Ook de tomatenplanten waren al door hen gevonden. Ik heb ze bespoten met water en zeep en herhaal dit nog met enige regelmaat. De luizen gaan dood aan dit mengseltje maar de larven die nog moeten uitkomen hebben hier geen last van. Een paar keer herhalen is dus erg belangrijk.

Daarnaast zou het mij niks verbazen als de luizen ondanks de kas deze planten toch nog weten te vinden. Ik ben er liever op tijd bij dan dat ik straks met leeggezogen, verdorde planten zit.

 

Ruzie

Ik begrijp niet hoe het kan. 23 uur en 58 minuten per etmaal is er geen enkele vogel te zien op mijn balkon. ’s Ochtends komt het koolmezenechtpaar nog wel eens langs maar verder… Nou goed, de duiven, maar die tel ik nu even niet mee.

En vanmorgen… De veren dwarrelden over het balkon want precies in die twee minuten dat meneer en mevrouw koolmees het huisje nógmaals kwamen bekijken en het uitzicht voor de zoveelste keer wilden bewonderen, kwam er een pimpelmees langs die óók in het huisje wilde. Blijkbaar hebben de koolmezen gewonnen (niet vreemd bij twee tegen één) want de pimpelmees was snel weer verdwenen en een stel veren lichter.

Of de koolmeesjes een nestje gaan bouwen…? Ik weet het niet. Volgens mij hadden ze dan allang begonnen moeten zijn. Ik ben een beetje bang dat mijn vogelhuisje slechts goed is als tuinhuisje. Of om mee te pronken en de pimpelmees de ogen mee uit te steken. In ieder geval weten ze het te vinden en komen ze regelmatig langs, dat vind ik erg leuk. En hopelijk komt er nog eens een nest in.

Groei

DSCN1533Het mag dan niet bij iedereen naar wens gaan met de mini-moestuintjes van de AH, ook hier, zonder AH, gaat niet alles naar wens. Zo heb ik de bloemkool als éérste gezaaid omdat die vorig jaar enige problemen gaven en daardoor laat waren ipv vroeg. Dit jaar wilde ik ze graag vroeg hebben. Wederom lijkt dat niet te lukken. Om onbekende reden blijven ze nogal achter in groei en zien ze er wat miezerig uit. (De bloemkool zit in de rechterbak op de foto.) Heel vreemd want de bloemkool is eerder gezaaid dan de rode kool en spitskool en die zijn inmiddels groter en sterker.

In verband met de rondzwervende luizenkolonie hier in huis had ik de plantjes zoveel mogelijk verspreid. De bloemkool stond op de slaapkamer, met een kap erover aangezien het daar een aantal graden kouder is. Inmiddels staan ze weer in de kamer. Er is daar wat meer zon, wat meer warmte, en het belangrijkste: ik kan ze goed in de gaten houden. Tegen de luis zal ik maar moeten spuiten, voorkomen kan ik het nu niet meer. En nu hopen dat ze weer vooruit gaan.

Rust

Het lijkt wel winter, zo rustig heb ik het op het moment met de plantjes en de tuin. Niet dat er niets te doen is, maar het weer is er niet naar en de kleine plantjes in de vensterbank groeien in alle rustigheid verder. En nee, ik mag dan een buitenmens zijn maar met de storm van gister en de eveneens harde wind van vandaag hoef ik niet perse naar buiten. Al heb ik vanmiddag wel even genoten van het zonnetje dat nog even door het raam kwam schijnen. Lekker warm!

Mijn plan was om vandaag de boom te planten. De boom? O, kijk, toch iets te vertellen. Want ik heb deze boom al ruim een week en jullie weten nog van niks. Ik heb een appelboom gekocht, een Cox Orange. De Cox lijkt qua smaak wel op de Elstar. Ik houd erg van Elstar maar die zijn er genoeg in de winkel dus ga ik in mijn tuin voor de variatie.

Nu hoort een boom in de vrije grond is mijn mening. Een beetje in een pot op het balkon staan is natuurlijk niet om uit te houden. Maar na een fietstocht door de wijde wereld (dit is toch het bewijs dat je alles op de fiets kunt meenemen) kwam de boom op mijn balkon terecht en na een week staat het er nog steeds. Vandaag had ik tijd én het was droog. Maar nadat ik een fietstochtje had gemaakt en met veel moeite tegen de wind in kwam (windkracht 6) hield ik het voor gezien. In het tuincentrum zijn de bomen vast ook nog niet allemaal verkocht. Dan kan de mijne nog wel een week overleven in die pot. Dus kijk ik door het raam nog een weekje langer naar mijn appelboom. 🙂

Tuingrond

Zo aan het begin van het tuinseizoen denk ik weer na over de voedingsstoffen voor mijn tuingrond. Ik heb een vak bemest met mijn eigen compost en inmiddels ook al een vak bemest met kunstmestkorrels. Afwachten in welk vak het het beste groeit is een onbegonnen experiment. Bovendien is de kunstmest bijna op en dat stelt mij weer voor de keuze of ik voor compost ga of voor kunstmest.

In het tuincentrum had ik al wat aantekeningen gemaakt bij het bestuderen van de mestkorrels. Welke stof is nu het belangrijkste voor mijn tuin? Welke stof is waarvoor? Kan ik ergens aan zien dat ik aan een bepaalde stof tekort heb?

Daarnaast vroeg ik mij af of ik wel weer mestkorrels zou aanschaffen, compost leek mij eerlijk gezegd beter voor de grond maar gevoel is niet genoeg. Dus… verder op onderzoek uit en mijn eigen kennis op een rijtje zetten.

Het voordeel van compost is dat het, naast de voeding die het aan de grond geeft, ook organisch materiaal met zich meebrengt en dat maakt de grond losser en prettiger werken. Het nadeel is echter dat het veel sjouwwerk is.

Het voordeel van kunstmest is dat het relatief weinig gewicht te sjouwen geeft, maar het mist het organisch materiaal. Daarnaast, dit las ik in het tijdschrift Tuinseizoen, loop je bij kunstmest het risico dat je overbemest met nare gevolgen voor planten, bodemleven en milieu. Dit risico is bij het gebruiken van compost een heel stuk kleiner.

Vooral het risico van overbemesten heeft mij doen besluiten om niet weer nieuwe kunstmest aan te schaffen maar op zoek te gaan naar compost. Laatst was er weer de jaarlijkse gratis-compostdag van onze gemeente, iedere bewoner kan dan gratis een zak ophalen als beloning voor het afval scheiden. Erg leuk natuurlijk! Helaas was ik die dag elders. Misschien hebben ze nog wat over als ik binnenkort eens langs ga, tenslotte is het wel lekker dichtbij (aan de andere kant van de muur) en scheelt dat een boel gesjouw.

Afgelopen week las ik een prachtige, verhelderend artikel over het herkennen van voedingsstoffen in de grond, in het tijdschrift ‘Tuinseizoen’, nummer Maart 2015. Voor een ieder die wil weten of zijn/haar tuingrond een tekort heeft aan bepaalde voedingsstoffen is het een aanrader om dit artikel te lezen (ik heb het uit de bibliotheek geleend, bestellen op hun site kan ook), het legt uit hoe je de tekorten aan de plant zelf kunt zien, zonder een dure test te moeten doen. Per voedingsstof wordt weergegeven wat een tekort en een overschot voor de plant betekent en hoe dit zich uit in de groei/kleur van het blad. Voor mij was het precies wat ik wilde weten!

Uiteraard is zulke informatie ook op internet te vinden. Voor een meer theoretisch verhaal kun je (bijvoorbeeld) kijken op deze site: www.groen.net

www.tuinseizoen.com -> mocht je belangstelling hebben en je bent niet lid van de bieb/de bieb is niet lid van dit blad, dan kun je nog een oud nummer bestellen.

Kasplantje

Het is jullie vast niet ontgaan, de landelijke actie van de AH met de moestuintjes. Leuk, om zo mensen te stimuleren eens zelf groente te gaan kweken. In mijn omgeving zie ik verschillende mensen mini-moestuintjes beginnen. En wat zie ik? Het ene na het andere plantje groeit op als een perfect voorbeeld van kasplantjes.

Vreemd genoeg is het woord kasplantje bekender als benaming van een zwak persoon dan van een plantje. Even googelen levert ook alleen maar hits op over zwakke mensen. Hierbij creëer ik dan zelf maar een pagina over échte kasplantjes.

Een kasplantje is een verwend plantje. Het heeft altijd voldoende water, krijgt veel voeding en staat lekker warm. Geen overmatige zon uiteraard. Het gevolg hiervan is dat het plantje snel groeit. Eigenlijk te snel. Het wordt lang en sprieterig, bleek en vormt een te klein wortelstelsel. Er hoeft maar weinig te gebeuren om dit plantje omver te krijgen. Wat ik bij verschillende mensen zag is een lang, dun, wit steeltje met ergens in de top (in verhouding de bovenste verdieping van een flink flatgebouw) de twee kiemblaadjes.

Ik vraag me af hoe het komt. Duidelijk is dat de plantjes teveel verwend worden. Het advies van de AH om 2x per dag te controleren of de grond nog vochtig is zou dat kunnen stimuleren. Maar staat het potje boven de verwarming dan is het waarschijnlijk ook hard nodig, de kleine potjes drogen snel uit.

Mijn advies is: maak de plantjes sterker door het tegenovergestelde te doen. Geef de plantjes minder water of zet ze een paar uurtjes in de zon. Houdt het plantje in de gaten en grijp in als het zijn blaadjes laat hangen, tot die tijd is er nog niks aan de hand. Geef je pas water als de blaadjes gaan hangen dan zal het niet al zijn energie in de groei bovengronds steken maar juist op zoek gaan naar water en zijn wortelstelsel versterken. Let hierbij wel op dat een klein plantje in een klein potje minder kan hebben dan een grote plant in een grote pot, je zult een kleintje dan ook korter in de zon kunnen zetten.

Ik ben benieuwd naar jullie ondervindingen, laat gerust een reactie hieronder achter. Vragen stellen mag ook, dit kun je doen via de contactpagina.

Proeven

Gister DSCN9265at ik mijn eerste shitake. Het aansnijden moest natuurlijk even vastgelegd worden al is de binnenkant niet erg bijzonder. Ik had verschillende recepten gevonden waarin ik de shitake kon bereiden maar uiteindelijk heb ik er zelf een leuke draai aan gegeven. Nasi met shitake. Nadeel is dat door de nasikruiden de shitake niet meer terug te vinden was, net zo geel als de rest van het eten… 😉 Maar proeven kon ik het nog wel, ik had de stukjes expres wat groter gelaten dan ik anders zou doen om de smaak even goed te kunnen bestuderen.

En ja… hoe smaakt het? Het is duidelijk een paddenstoel en ik ben DSCN9268daar niet een groot fan van, maar zo door het eten vond ik het goed te eten. Bovendien heb ik het idee dat de shitake wat zachter van smaak is dan champignons. Probeer het zelfs eens uit zou ik zeggen. Ik heb in een biologische winkel wel gedroogde shitakes gezien maar vers zijn ze vast ook wel te koop. En anders kun je ze altijd nog zelf gaan kweken hè! Dat is wel het leukst. Tijdens het koken dacht ik namelijk: hoe het ook smaakt, ik vind het érg leuk om mijn zelfgekweekte paddenstoel te eten, eigenlijk vind ik het nu al lekker! 😉

De volgende shitake zit er alweer aan te komen. De foto is van gister, de paddenstoel is inmiddels al 2x zo groot. Deze komt waarschijnlijk op een pizza terecht of in een omelet.

DSCN9264

Eerste oogst

DSCN9261Gister kon ik dan eindelijk mijn allereerste shitake oogsten!  Speciaal voor jullie heb ik deze met een lineaal op de foto gezet om een idee te geven van de grootte. De meeste paddenstoelen kun je niet even uitgebreid bekijken omdat je ze ivm giftigheid niet kunt aanraken, maar bij deze kan dat gelukkig wel. Vooral de binnenkant van de hoed vind ik dan boeiend, al die kleine ‘schubjes’ naast elkaar, prachtig!

Ik kan het niet laten om even op internet te zoeken naar de benaming van die ‘schubjes’. Op de site tuinwijck.nl vind ik een basiscursus over paddenstoelen. De ‘schubjes’ blijken plaatjes te heten en dit zijn de sporen waarmee een paddenstoel zich voortplant.

DSCN9260DSCN9259