Categorie archieven: Archief 2013

Het eerste jaar waarin ik een eigen volkstuin had van 62,5 m2

Uitgevlogen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

De jonge bijtjes zijn uitgevlogen. DSCN7781_rsDe twee dichtgemetselde holletjes zijn open. Op de foto kun je nog zien dat ze in gebruik zijn geweest, het gaat om de onderste rij en dan de meest linker en de 4e van links. Afgelopen weekend vroeg ik me nog af hoelang zoiets eigenlijk zou duren. Zou ik tot het voorjaar moeten wachten? Maar nee, opeens zijn beide nestjes leeg.

De vlinderpuber is minder vlot dan ik had gedacht. Het is blijven steken in zijn/haar coconnetje. Is dit koppigheid, is er iets misgegaan of hoort dit zo? Ik meende dat een rups zo’n twee weken in een cocon zit en dan als vlinder eruit komt maar inmiddels is deze vlinder al heel wat langer bezig. De tijd zal het leren.

toekomstdromen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Nu het richting het einde van het tuinseizoen gaat begin ik alweer na te denken over mijn tuinplan voor volgend jaar. Waar zet ik de appelboom neer die ik in november wil aanschaffen? En de roos van mijn balkon moet nu in de tuin, waar zal ik die neerzetten? De braam moet verhuisd worden want die komt anders in de knel, de aardbeien hebben meer ruimte nodig. Welke groente wil ik volgend jaar weer en welke juist niet? Waar maak ik een plekje om te zitten? Een hele reeks vragen waar ik eens heerlijk over ga nadenken. Op een regenachtige dag bijvoorbeeld.

’t Liefst wil ik nog een stuk tuin erbij maar aan de andere kant merk ik wel dat als ik het wat drukker heb het wel eens lastig is om de tuin erbij te doen. Ik woon nu wat verder van mijn tuin en alles heen en weer sjouwen is soms wel een gedoe. En dan bedoel ik niet het gereedschap want zoveel neem ik niet eens mee, maar vooral de oogst; courgettes, een kilo tomaten, een aardappelkistje vol aardappels, een emmer vol zonnebloemen, aardbeien en frambozen, rode bieten en bloemkool. Soms is er opeens van alles wat.

Maar met een extra stukje zou ik wat meer ruimte hebben om een zitplaats te maken, een tuinkast neer te zetten en wat vaste planten te hebben. Het blijft wikken en wegen. Aangezien het wel zo praktisch is om deze twee stukken dan ook naast elkaar te hebben denk ik dat het er ook een beetje van afhangt of er naast mij iets vrijkomt. Want om nu weer alle vaste planten te verplanten lijkt me niet zo gezond én is een heleboel werk. En dát hoeft nu ook weer niet. Ach, en soms moet je gewoon genieten van wat je hebt. En dat doe ik zeker.

Rooien

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Na een heerlijk rustgevende vakantie kon ik weer in mijn tuin aan de slag. De aardappels lagen nog steeds op mij te wachten en het werd hoog tijd om ze te rooien. Met wat meer energie gaat dat een stuk beter. Ook enige ervaring doet het werk vlotten. Zo spiets ik al heel wat minder aardappels aan de riek en weet ik beter waar ik moet zoeken. En wat vervoer betreft is het heel wat makkelijker met een aardappelkistje achterop de fiets, onder de spin, dan met twee slappe emmers die je maar beter niet aan het hengsel kunt optillen. Al met al ging het vandaag dus gemakkelijker dan ik dacht. Toch is aardappels rooien niet mijn favoriet. Het zal wel komen doordat het juist in de piekperiode moet gebeuren en het lichamelijk redelijk intensief werk is. Nog een klein stukje en dan kan ik met andere klusjes aan de slag.

Zonnebloemen afknippen (of omzagen) bijvoorbeeld. Een deel van de bloemen staat al te stralen in mijn huis. De rest hangt nog gevaarlijk boven de zinnia’s. De frambozen mogen gesnoeid en er is weer genoeg onkruid opgekomen. En hoewel ik me kan voorstellen dat veel mensen het niet met me eens zijn: onkruid trekken is best leuk. Je ziet meteen resultaat en erna staat de tuin er heel netjes bij. Nee, je moet niet alvast gaan nadenken over de (korte) tijd dat het weer terugkomt. Eenmaal getrokken is het onkruid weg en voor dat moment is het werk ook klaar. Het geeft veel voldoening en dat is een heerlijk gevoel!

Zwaaiende zonnebloemen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Misschien had ik niet moeten schrijven over de te hoog zittende zonnebloemen. Want wat is daar nu mis mee, als het alternatief is dat ze naar beneden komen? Ja, dan kun je er wel makkelijker bij, dat zeker! Maar zoals ze vandaag gevaarlijk boven mijn andere kostbare planten hingen was toch wel riskant. Nog een flinke rukwind en ze lagen plat. Net zoals de vlinderstruik eronder. Of mijn compostbak, de bessenstruik, de zinnia’s of cosmea.

Inmiddels staan er twee weer  overeind, beter ondersteund. De rest heb ik laten zweven, ze vormen geen risico voor andere planten. En twee heb ik gekortwiekt. Toch nog zonnebloemen in huis. En weer wat meer zicht op mijn tuin.

Courgette, courgettes, heel veel courgettes!

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Momenteel gebeurt er niet zoveel in mijn tuin. Ja, er groeit van alles en met dit weer (eerst warm en nu veel regen) zullen de courgettes wel extra hard groeien. Morgen zal er wel een joekel van een courgette liggen aangezien ik nog geen tijd heb gehad om langs de tuin te gaan. Tsja… dat heb je soms.

Ondertussen ben ik bezig om een deel van mijn courgettes te verwerken tot zoetzuur. Van beppe heb ik het recept gekregen en aangezien ik al een aantal jaren geniet van de heerlijke, frisse zoetzuur (die ik overigens graag door de sla meng in plaats van door de rijst) vraag ik me af of ik daar wel tegenop kan. We zullen het zien. Ik zal trouw het recept volgen dus als het anders smaakt zal het door heDSCN7203_rst verschil in liefde waarmee het is klaargemaakt komen. Of misschien geeft Friese klei andere smaak aan courgettes?

Na de zoetzuur, waar ik hoop zo’n 5 courgettes in te kunnen verwerken, zal ik weer wat nieuwe recepten uit moeten proberen. Tenslotte liggen er nog een aantal op me te wachten en uiteraard komen er binnenkort weer wat van de tuin. Ik heb op ah.nl alweer een paar lekker ogende recepten gezien. De courgette in plakken snijden en gebruiken als soort van pizzabodem met daarop kaas, tomaat en salami. Gevulde courgette, in een omelet of gepaneerd en gebakken. Zo kan ik nog heel wat keren courgette eten voor ik weer hetzelfde eet. Allemaal gratis uit de tuin en een goeie prikkel tot het oefenen in nieuwe recepten.

(Op de foto zijn mijn courgettes in de koelkast te zien. Inmiddels liggen ze daar niet meer, ik leerde dat je groenten die boven de grond groeien (met uitzondering van ‘blaadjes’ (sla ed) buiten de koeling moet bewaren om de smaak beter te behouden)

Kapvergunning nodig?

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN7221_rs Natuurlijk heel leuk, die prachtige zonnebloemen in mijn tuin, maar daar zie ik thuis niet zoveel van. Dus heb ik er een aantal afgesneden om thuis in een vaas te zetten. Deze zonnebloemen hebben namelijk meerdere bloemen waardoor ik er makkelijk een paar vanaf kan halen.

Er is alleen één probleem: ik kan er niet bij!De bloemen die momenteel open zijn zitten nogal hoog. En daar sta ik dan, met mijn 1.82 naast een zonnebloem van ruim 3 meter.  En ik heb geen trappetje in mijn tuin… Een ladder tegen de stelen (of kan ik het beter stammen noemen?) is ook niet zo’n goed idee want zo stabiel zijn ze niet. Eigenlijk zou ik één zonnebloem moeten ‘oogsten’ zodat ik alle bloemen eraf kan halen. Ik denk alleen dat ik daar een kapvergunning voor nodig heb, zo dik, groot en zwaar zijn ze. Daar heb ik nog niet zoveel ervaring mee. Wat ik er wel van weet is dat het lang duurt voor je er eentje krijgt en dan zijn de bloemen al wel uitgebloeid. In dat geval geniet ik er zo maar van, als ik eens in mijn tuin ben en naar boven kijk. Of ik wacht een flinke storm af in de hoop dat er eentje precies goed valt zonder schade aan te richten. Maar de kans dat deze goed terecht komt is niet zo groot dus ik laat de ondersteunende tegels maar liggen. In ieder geval heb ik een paar bloemen weten te bemachtigen en daar geniet ik elke dag van.

Aardknollen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN7206_rsDe eerste helft van mijn aardappeloogst is boven de grond. Je zou er zo een nieuw spreekwoord over kunnen maken, zoiets als ‘zoeken naar aardappels in de modder’ met de betekenis dat iemand die meer kennis heeft beter kan zoeken. Want als je weet waar de aardappels moeten zitten rijg je minder aardappels aan de riek én graaf je niet de halve tuin af op zoek naar de eventuele overgebleven aardappels.

‘Landje’ één is nu dus leeg. Binnenkort deel 2. Al is het best handig om het in fases te doen want ik ben nogal goed in aardappels prikken en beschadigde aardappels blijven minder lang goed. En met zulke grote knollen kun je er dan bijna niet tegenaan eten…

Geconserveerde rups

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Ik had al begrepen dat de rupsen gek zijn op bloemkool. En op de een of andere manier hebben ze blijkbaar ook iets met een koelkast, gezien de rups die z’n cocon op de rups aan het spinnen was. Maar vandaag keek ik toch wel een beetje verbaasd toen ik een rups zag kruipen op de bloemkool die al een week in de koelkast ligt. Blijkbaar had deze zich al aardig volgegeten want zo klein was ‘ie niet meer. Ik heb de rups maar buiten in het rupsenbakje gezet, dat is toch wat warmer. Voor het geval hij (of zij natuurlijk) mocht denken dat de winter begonnen is. Na wat zoeken kwam ik nog een minirupsje tegen, misschien wel in de koelkast pas uit ’t ei gekomen.

De vlinder in wording is nog niet verder dan gister. Zo snel gaat het proces dus niet. Wel prettig, want zo kan ik het een beetje van dichtbij meemaken.

Wat de tomatenplanten in de tuin betreft heb ik de laatste oogst er vanaf gehaald. Daarna heb ik alle planten gerooid en in een vuilniszak gedaan. Morgen gaan ze naar de gemeentewerf of een vuilcontainer. Ik mag niet klagen, ik heb al met al toch nog een mooie oogst binnengehaald. En op mijn balkon staan nog een paar planten die weliswaar iets minder royaal zijn maar wel verse en (nog?) gezonde vruchten geven. Voor het geval ik straks nog niet ben uitgegeten op de tomaten.

Rups wordt vlinder

Geplaatst op door — Geen reacties ↓
vermoedelijk het kleine koolwitje
vermoedelijk het kleine koolwitje

Op mijn balkon staat een bak met rupsen en coconnetjes. Twee soorten; vandaag heb ik even opgezocht welke soorten dan precies. Het was te verwachten: het grote koolwitje en het kleine koolwitje. Niet gek met die bloemkool op mijn balkon.

In mijn vlinderboek had ik gelezen dat het zo’n twee weken duurt voor de rups als vlinder uit de cocon komt. Met enige regelmaat tuur ik dan ook in de bak om te kijken of er al wat verandert. Wanneer was de eerste cocon er ook alweer? En is die ene cocon er nog wel of is de vlinder al gevlogen?

Vanavond zag ik een verandering. Uit de cocon waarvan ik verwachtte dat deze het eerst zou opengaan staken opeens twee voelsprieten. De vlinder komt eraan…!

Ik wilde er graag een foto van maken maar dit is maar ten dele gelukt. De voelsprieten staan wel op de foto maar erg duidelijk is het geheel niet. Voor ’t idee laat ik ‘m toch zien. Wie weet kan ik later nog een betere foto maken als er een cocon opengaat die wat beter te fotograferen is.

 

 

rups van groot koolwitje
rups van groot koolwitje
Fascinerend om te zien hoe snel een rups een blad eet. Je kunt zien hoe het een rand opeet.
Fascinerend om te zien hoe snel een rups een blad naar binnen werkt. Je kunt zien hoe het een rand opeet.

Creatief

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Uit eigen tuin eten heeft een boel voordelen. De groente is altijd vers, onbespoten en dichtbij geteeld. Ik hoef geen boodschappen te doen en op m’n tuin kom ik vaak genoeg. Het is goedkoop én leuk. En veel lekkerder.

Hoewel er in de meeste supermarkten het hele jaar door de meest verschillende groentes te koop zijn, ben ik met mijn volkstuin seizoensgebonden. Ik vind dit heel leerzaam. Hoewel ik altijd wel heb geweten dat boerenkool in de winter ‘hoort’, is dat bij veel andere groenten een beetje uit het zicht. Eigenlijk raar om gewone sla in de winter te eten.  Of prei hartje zomer. Ik vind het een uitdaging om groenten te conserveren zonder ze in te vriezen. Zo kan ik nog heel lang rode bieten eten, met het verschil dat ik de mijne goed houd door ze in droog zand te bewaren en de bieten in de supermarkt waarschijnlijk gekoeld zijn (en daardoor meer het milieu belasten).

DSCN7185_rsMomenteel is het de tijd van de courgettes, tomaten en de bloemkool. Van de prachtige bloemkool die ik laatst mocht oogsten heb ik al 3x gegeten. Er is nog een klein stuk over en inmiddels ligt de volgende bloemkool al op mij te wachten. Dat vraagt enige creativiteit. Tenslotte wil ik niet elke dag aardappels met bloemkool eten. En ook niet voortdurend courgettesoep, hoe lekker het ook is. En zo ga ik regelmatig op zoek naar een nieuwe recept. Courgettes kun je heel makkelijk in de soep verwerken (en dan ben ik er ook meteen zo 5 kwijt) maar je kunt ze ook grillen of ze tot zoetzuur verwerken. Bovendien maak ik regelmatig iemand blij met een verse courgette. Ik geloof niet dat ik de rest van het jaar ooit nog een courgette wil kopen in de winkel nu ik zo in overvloed heb geleefd. Datzelfde geldt voor de sla.

Van de bloemkool heb ik laatst een heerlijke quiche gemaakt uit mijn nieuwste kookboek. Daarbij kon ik ook nog een ui uit eigen tuin gebruiken. Lekker als warme maaltijd en ook heerlijk om koud als lunch te eten.