Categorie archieven: Archief 2013

Het eerste jaar waarin ik een eigen volkstuin had van 62,5 m2

Tuinmuziek

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN7178_rsIk heb al vaker geschreven dat ik graag insecten naar mijn tuin lok met onder andere het bijen- en vlinderbloemenmengsel. Uit deze mengsels zijn verschillende bloeiende planten opgekomen zoals de goudsbloemen, zonnebloemen, mosterdplant en phacelia. Daarnaast heb ik ook een hele serie bloemen en bloeiende planten in mijn tuin gezet of gezaaid voor het maken van een boeket of enkel om er op de tuin van te genieten. Inmiddels blijkt de lavatera een ware hommeltrekker te zijn, het gezoem is niet van de lucht. En de vlinders houden niet alleen van de vlinderstruik maar zitten ook graag op de zinnia’s. En dan nog de gele framboos waar nog steeds nieuwe bloemen komen, ook daar is het een heel gezoem. Och, wat klinkt dat heerlijk landelijk! En zo zijn niet alleen deze vliegende insecten blij met de bloemen, maar ik ook met hun muziek en aanwezigheid. Ik hoef niet eens naar een vlindertuin om mooie foto’s te maken.

phacelia
phacelia
lavatera
lavatera

Ziek

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN7150_rsTerwijl ik vrolijk mijn royale tomatenoogst aan het verzamelen was, ontdekte ik tot mijn schrik dat er een tomatenplant ziek was. Eentje die in het stukje oerwoud groeit omdat ik ze te dicht op elkaar heb staan en ook nog ’s niet netjes heb bijgehouden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er bij één zieke plant de rest ook allemaal ziek is. En ja hoor, na het eruit trekken van de zieke plant ontdekte ik nog meer aangetaste plekken op andere planten met als gevolg dat ik op dat stukje alle tomatenplanten heb moeten rooien. Ik hoop dat ik nog op tijd was en het niet overgeslagen is naar de tomatenplanten aan de andere kant van het paadje.

De zieke planten moeten verbrand worden, alleen zou ik niet weten waar ik dat moet doen. Ik neem aan dat het restafval ook verbrand wordt (en dan bedoel ik niet het groenafval maar dat wat in de grijze container zit) en het ook goed komt als ik het daar in gooi. Een hele tas vol zieke plantenresten heb ik meegenomen naar huis om het in de container te kunnen gooien, de rest moeten ik zeer binnenkort maar ophalen voordat het voor verdere besmetting zorgt. DSCN7152_rsGelukkig staan er geen aardappels in de buurt, de ziekte genaamd phytophthora is namelijk verwant aan de tomatenplantziekte.

Op moestuintips.nl staan een aantal tips om de kans op de ziekte te verminderen.

In het kort:

  • verbouw planten met een hoge weerstand tegen phytophthora
  • zorg dat de planten droog staan (onder een afdakje)
  • zet de planten 70 cm uit elkaar
  • houd de grond vrij van onkruid en snoei de onderste bladeren zodra dit kan.
  • Verwijder zieke plantendelen meteen en zorg dat deze niet op de composthoop terecht komen.

In dat geval zijn de tomatenplanten op mijn balkon een stuk veiliger (onderste bladeren zijn allemaal eraf, momenteel helaas niet meer onder afdak) en ook het andere stukje met tomatenplanten is minder vol gegroeid. De tijd zal moeten uitwijzen of deze tuinplanten de ziekte bespaard blijft.

Rond, wit en wolkig (1)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Een oogstfeest is zo’n gek idee nog niet. ’t Was dat ik niemand had uitgenodigd, anders had ik er vandaag eentje gehouden. Wat een plezier kan het geven als je na een jaar van mislukte oogst een prachtige, roomwitte, ronde, wolkige bloemkool kunt oogsten! Hij is werkelijk schitterend! De foto hebben jullie nog tegoed (nadeel van twee huizen, ’t ligt altijd net op de plaats waar je níet bent) maar ik verzeker jullie dat deze bloemkool er net zo uitziet als in de winkel. Een mooie, gave bloemkool die je gerust kunt verkopen.

Maar deze is niet te koop, hier is zoveel moed, proberen, zorg, liefde en aandacht in gestopt dat daar geen prijs tegenover kan staan. Hooguit kan het met heel veel liefde gegeven worden. Maar van deze eerste ga ik zelf genieten.

Poppen

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Op mijn bloemkoolplanten komen, logischerwijs, koolwitjes af die daar hun eitjes leggen. De rupsen eten in een sneltreinvaart de bladeren op en waarschijnlijk is dat vorig jaar ook deels het probleem geweest van mijn mislukte oogst.

Op mijn tuin had ik er dit jaar mijn kleine kasje overheen gezet om de vogels niet in de kool te laten pikken en dat heeft ook grotendeels voorkomen dat de koolwitjes er eitjes konden leggen. Op mijn balkon had ik ook nog een aantal bloemkoolplantjes staan en daar zijn heel wat eitjes gelegd. Toen ik dit eenmaal doorhad ben ik de rupsen in een bakje gaan houden met regelmatig nieuw koolblad erin. Een heel aantal zijn zich al aan het verpoppen en ik hoop mee te kunnen kijken naar de metamorfose tot vlinder.

Bij mijn nieuwe huis, waar de rupsenbak inmiddels staat, is het balkon niet overdekt en bij een hoosbui regende de bak in. Om de rupsen voor een verdrinkingsdood te behoeden heb ik de bak binnen gezet, wetend dat ze eventueel door de kiertjes de bak uit konden kruipen. Nu valt het in een halfleeg huis best wel op als er een felgroene rups door de kamer wandelt dus een ontsnapte rups was zo weer terug bij af. Van de week werd het me echter wat te gortig, vooral omdat het voor de rupsen gevaarlijk begon te worden. Eentje werd er per ongeluk doodgetrapt. Een ander net op tijd gevangen. De laatste was zich al aan het verpoppen, veilig hoog, heel verstandig. Helaas was het toch niet zo’n geschikt plekje aangezien hij het waarschijnlijk niet heeft overleefd toen ik ‘m van de koelkastdeur moest peuteren. En dan zijn cocondraden echt heel stevig hoor!

Geprikte piepers

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vandaag kon ik mijn aardappels oogsten. Het werd hoog tijd maar ik heb zelf geen riek en weet bovendien niet precies hoe het moet dus ik wilde het doen als er iemand op de tuin was die een riek had en die het me even kon voordoen. En vandaag was dat het geval. Eén van de ‘guppen’ wilde me zijn riek lenen en hielp me op weg. Er kwam een prachtige oogst tevoorschijn. De grootste aardappel is ter grootte van minstens 1 1/2 maaltijd wat mij betreft, zo niet 2 maaltijden.

Ik heb nu ongeveer een half blok gedaan van de 2 blokken aardappels. Het is intensief werk en bovendien waren mijn twee emmers vol en kon ik toch niet meer meenemen.

Sommige aardappels werden gespietst aan de riek, die kan ik niet zo lang gaan bewaren maar er zijn genoeg mooie, gave aardappelen die nu liggen te drogen in mijn net ontvangen aardappelkistjes op mijn gloednieuwe zolder. Nu heb ik een echte voorraadzolder. Nog een touw spannen om de uien aan te hangen en wat stevige emmers aanschaffen om de rode bieten in zand te kunnen bewaren en de winter kan beginnen!

Zomaar wat foto’s

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN7102_rsWat zet je op de foto als je in de tuin bent, dat is elke keer maar weer de vraag. Doorgaans maak ik even een overzichtsfoto zodat je in één opslag kunt zien hoe de tuin erbij staat. Daarnaast vind ik het ook leuk om details te fotograferen. Deze keer een mix.

DSCN7106_rsLaatst schreef ik al over mijn frambozenstruiken die ik langs een lijntje wilde leiden, zie hier het resultaat. Ik ben er nog niet klaar mee, maar het lijkt al een stuk beter. Een ander idee (wellicht beter maar ook wat meer werk) heb ik bij een andere tuinder gezien: stevige palen in de grond slaan en dan met een waslijn ertussen. Een waslijn geeft natuurlijk wat meer steun dan deze draden. Ach, wie weet begin ik ook nog eens aan zo’n project, alles stukje bij beetje.

DSCN7107_rsEn kijk dan nog even naar de zonnebloemen, wat zijn ze groot hè! En dankzij mijn stapeltegelstellage staan ze bijna allemaal weer overeind terwijl er wel weer een storm is geweest. Dat werkt dus een stuk beter dan stokken, althans wel voor zulke grote, dikstammige zonnebloemen.DSCN7076_rs Ik denk overigens dat ik volgend jaar de zonnebloemen maar weglaat, ze zijn groot en het is riskant als ze omvallen, voor hetzelfde geld pletten ze dan een deel van mijn oogst, mijn bessen- of vlinderstruik. Bovendien zitten de bloemen nu zo hoog dat ik er bijna een trappetje voor nodig heb om ze te bekijken. Maar het heeft ook wel iets, vandaar dat ze er dit jaar wel staan.

Als laatste dan nog mijn tomatenplantenoerwoud. Rechts heb ik een stukje wat uitgedund, de onderste bladeren eraf. Verder ben ik nog niet gekomen, het is een hele zoektocht naar het begin van elke tomatenplant. Maar het zou zeker wat opleveren want nu is het een hele zoektocht naar de rijpe tomaten.

DSCN7105_rs

 

 

Dichtgroei

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN7104_rsAlles groeit heel goed en heel hard in mijn tuin. Sommige paadjes zijn bijna niet meer begaanbaar…

En… mijn bloemkolen beginnen te komen! Ik ben al verder dan vorig jaar, hoera! Vorig jaar waren de bladeren vrijwel helemaal opgegeten door slakken/rupsen en was er slechts één plant (van de 15) waar ook daadwerkelijk een bloemkool in kwam. Helaas was deze niet zo goed dat ik ‘m kon eten. Maar wie weet gaat dat er dit jaar wel van komen. En dan is het natuurlijk dubbel zo lekker, al is het alleen al omdat het moeilijk is om de bloemkool te verbouwen.

DSCN7103_rs

Sappig

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Toen ik gister in mijn tuin bezig was ben ik ook bezig geweest om de frambozenstruiken enigszins langs een draad te leiden. Ze groeien razendsnel en ik hoop dat ik de vruchten wat makkelijker kan vinden als de takken langs een draad lopen in plaats van dat ze alle kanten opsteken.

Halverwege dit jaar heb ik een bramenstruik gekregen. Ik heb deze toen tussen de frambozenstruiken ingezet maar dat blijkt nu veel te krap te zijn. Als alle bieten zijn geoogst zal ik de braam verplanten zodat het daar de ruimte heeft om verder te groeien. En dan zal ik er meteen wat stokken en draden bijzetten zodat ik het netjes kan leiden.

Ik vraag me echter af waarom ik een bramenstruik heb. Ze kunnen ontzettend groot worden, maar dat wist ik van tevoren wel. Ik hoop de struik met wat beleid nog in toom te kunnen houden. Nee, ik ben om een andere reden gaan twijfelen. Drie keer in de week fiets ik namelijk een route waar heel wat bramenstruiken langs de weg staan. Vandaag had ik een bakje bij me en ben ik gestopt om wat te plukken. In mum van tijd was het bakje vol met dikke, sappige, donkere bramen. Ik kan binnenkort weer jam maken! En die struiken staan daar zomaar, in niemandsland, met weinig kapers op de kust. Ik hoef er niks voor te doen, en dat is nog het allerleukst.

Alleen die stekels, dat is een nadeel. Ik moest er vanmiddag nog eentje uit mijn vinger plukken. Dat is dan weer het voordeel van de struik in mijn tuin; een doornloze braam.

Van de drup in de zon

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Vandaag had ik heerlijk de tijd om lekker te ontspannen in mijn tuin. Met al dat klussen en nadenken over het klussen schoot het er een beetje bij in de laatste tijd. Om de dag even naar de tuin om te oogsten gaat nog net, maar dat is het dan ook. Ondertussen groeien de tomatenplanten uit tot een oerwoud waarin de tomaten nog maar moeilijk te vinden zijn. De courgetteplant, aardappelplant, lavatera en tomatenplanten groeien ruim over de paadjes heen. En ja, oogsten is wel een van de leukste dingen van het tuinieren, maar mijn tuin op orde hebben vind ik toch ook wel een heel voldaan gevoel geven.

Vanmiddag had ik zin om lekker te gaan tuinieren. Maar toen ik naar de tuin fietste begon het net te regenen. Bijna bij het tunneltje aangekomen begon het flink te regenen en voor de daarop volgende hoosbui kon ik nog net schuilen in de tunnel. Nee hè, net nu ik tijd, zin en de mogelijkheid heb om te tuinieren gaat het regenen… En een beetje regen vind ik niet erg, maar als het teveel regent is het al snel koud en bovendien zijn alle planten dan nat en is de tuin modderig. Niet echt plezier tuinieren.

Maar goed, ik moest toch mijn spullen brengen dus ik ben, na het afwachten van de ergste regen, verder gefietst. En ik trof het! Binnen vijf minuten was het droog en brak de zon door. De rest van de middag was het práchtig weer. Heerlijk, ik heb zo zelfs optimaal genoten van de zonneschijn.

Inmiddels is het tomatenoerwoud wat uitgedund. Voor een ieder die nog eens tomaten wil kweken: zet de planten ver genoeg uit elkaar, begin op tijd met dieven en bind de planten op. Tegen de tijd dat de tomaten eraan zitten kun je de onderste bladeren eraf knippen. Dat heb ik vandaag ook gedaan, althans, gepoogd te doen want het was een hele klus om de verschillende planten te onderscheiden. En in bepaalde stukjes oerwoud heb ik mij maar niet gewaagd. Volgend jaar doe ik het anders. Ik heb nu al zin om weer te beginnen 😉

De tomaatjes zijn trouwens héérlijk! Verrukkelijk gewoon! Zo smaakvol! En hoewel het cherrytomaatjes zijn, zijn de tomaten behoorlijk groot, in de supermarkt zijn ze waarschijnlijk de helft kleiner. Eigenlijk wel handig dat ik cherrytomaten heb en geen gewone tomaten. Anders kreeg ik het vast niet op, hoe lekker ze ook zijn. Maar één plant is natuurlijk ook nog een optie.