blog
Momenteel heb ik ’t nogal druk met klussen in mijn nieuwe huis. Uiteraard valt er van alles te vertellen over de verhuizing van m’n tomatenplanten van het ene balkon naar het nieuwe balkon (dat gaat nog een hele klus worden…!) maar ik doe ’t toch even rustig aan met ’t typen van berichtjes op m’n blog.
En ik hoop hard dat het onkruid niet te hard is gaan groeien na de heerlijk verfrissende regenbuien in de afgelopen week, want ook voor tuinieren heb ik momenteel wat minder tijd.
Vandaag vloog er opeens een vlinder door mijn huis. Een prachtige dagpauwoog. Ik had de deuren en ramen tegen elkaar opengezet om het huis wat te laten afkoelen en de vlinder was vrolijk naar binnen gevolgen. Het schoot echter al snel in de stress toen het merkte dat het open raam waar het doorheen naar buiten wilde vliegen geen open raam bleek te zijn. Hevig fladderend probeerde het een uitweg erdoor naar buiten te vinden. Ik wilde helpen door de luxaflex omhoog te doen zodat het daar niet achter opgesloten bleef zitten vliegen maar daardoor was het helemaal in de war. Uiteindelijk is het gelukt om het beestje buiten te krijgen. Het merkte blijkbaar meteen de vrijheid op want het vloog met een grote boog rustig weg. Een huis is ook maar niks. Zelfs bij een vlinderliefhebber is er veel te weinig nectar, te weinig groen en teveel obstakels. Lang leve de vrije buitenwereld!
Mijn tomaten beginnen te verkleuren, hoera! De eerste tomaten (van de plant op mijn balkon) zijn al bijna rood genoeg om te plukken. Het heerlijke van de planten zo dichtbij huis hebben is dat je ze zo lang mogelijk kunt laten zitten. Wisten jullie dat voor de supermarkt veel groente en fruit al geplukt wordt voor het rijp is? Het duurt een tijdje voor het in de winkel ligt en nog langer voor het bij de mensen thuis is dus als ze het plukken als het precies goed rijp is, is het overrijp op het moment dat de klant het thuis heeft. Heel logisch dus. Maar dat betekent wel een heel aantal zonuren minder en ook een heel stuk minder smaak. Je zou toch al je groente zelf willen verbouwen?
En nog even een foto van (een deel van) mijn tuin. Kijk eens hoe groot de zonnebloemen al zijn; rechts op de foto is nog net de grootste boom van de buurman te zien.
Uitleg titel: To en Tom aten tomaten, Tom at en To vrat.
Het was eigenlijk helemaal niet de bedoeling om vanavond al aan de slag te gaan met de compostbak, maar ach, als de pallets dan al klaar staan en je toch al bezig bent geweest om de plek plantenvrij te maken, ach, waarom dan ook niet even passen of het misschien zónder boormachine in elkaar gezet kan worden? En ja hoor, geen gereedschap voor nodig. Wel een paar handschoenen, daar kwam ik na de eerste splinter wel achter. Inmiddels ligt er al een berg plantenresten in de bak, of eigenlijk kan ik het beter een kooi noemen want daar lijkt het meer op. Echt mooi vind ik ‘m niet, maar op het moment heb ik er eentje nodig en wie weet maak ik ‘m nog wel mooier als ik wat meer tijd heb. Bovendien zou ’t me niet verbazen als de bodembedekker er een beetje overheen gaat groeien en dan lijkt het ook al een stuk vrolijker.
De zonnebloemen zijn enórm groot. Inmiddels heb ik ze kunnen stutten, met behulp van stapels tegels die ik nog had liggen. Stokken zijn niet sterk genoeg om de ‘stam’ van de zonnebloem staande te houden. Laat staan dat ze voorkomen dat de bloem omwaait bij een flinke wind.
Het was me laatst al opgevallen dat er een paar dode hommels in mijn tuin lagen. Ik vroeg me af of ik daar verbaasd over moest zijn aangezien ook hommels geen eeuwig leven hebben. Maar vandaag ben ik er weer minstens 5 tegengekomen. Wat jammer! Ik vraag me af wat de oorzaak is. En misschien valt ’t vooral op omdat er in mijn tuin ontzettend veel hommels voorkomen door alle bloemen. De lavatera (die ik overigens helemaal niet heb aangeschaft met het oog op hommels of wat voor insecten dan ook) zoemt van de bezige diertjes. Maar ook de zinnia’s en de frambozen worden druk bezocht. Net als het bloemetje wat hiernaast op de foto staat. Het komt uit het bijenbloemenmengsel en ik weet de naam er niet van. In het begin lijkt het heel erg op een soort onkruid wat overal in de tuin groeit, als ik deze niet op een rijtje had gezaaid was ’t niet verder gekomen dan een aantal blaadjes voordat ik het weer verwijderd had. En dat terwijl het een prachtige bloem is, met bijzondere eigenschappen (zie foto hieronder) 
Later weer meer.
Terwijl de andere tuinders de aardbeiveldjes al hebben ontdaan van stro en netten, pluk ik er nog de vruchten van. De bosaardbeitjes mogen dan kleiner zijn dan de andere soorten, maar ze zijn wel erg zoet en dragen lange tijd door. En ik heb nog een plant van een doordragend ras waar ik vandaag een paar dikke aardbeien vanaf kon halen. Zo rekt mijn aardbeiseizoen zich nog enkele maanden. Heerlijk.
Naast het plukken van de aardbeien kan ik inmiddels ook flink wat vruchten halen van de japanse wijnbes. Deze week begonnen de eerste vruchten rood te worden en het is meteen flink raak. O, dat zijn zulke lekkere vruchtjes! En extra speciaal omdat je ze niet in de winkel kunt kopen. Ik denk dat ze te kwetsbaar zijn daarvoor.
En dan heb ik nog de frambozenstruiken. De struik met de gele frambozen is ook al aardig aangeslagen en geeft al flink vrucht. En dat voor het eerste jaar! Ook de andere twee, met rode vruchten, verblijden mij keer op keer met hele dikke frambozen. Niet alles haalt mijn huis, ’t is ook zo lekker.
Verder heb ik nog de rode bieten waar ik vandaag weer drie dikke kon oogsten en ook weer twee courgettes. Bijzonder hoor, zo’n periode waarin je vooral aan het oogsten bent. En voorlopig gaat dat nog wel even door want de uien zien er ook al uit alsof ze getrokken willen worden en ook de aardappels mogen gerooid worden. Maar nog even wachten tot het weer wat koeler is, dan is het werken ook een stuk aangenamer.
Hoe vers wil je je eten hebben?
Vandaag weer courgettesoep gemaakt (de eerste lading was in mum van tijd op met een paar gasten op bezoek) en daarbij rauwkost uit eigen of andermans tuin. Vorige week groeide alles nog vrij en blij in de tuin, sterker nog, de courgettes waren toen misschien nog niet eens ‘geboren’. Er is niks leuker en lekkerder dan groente verbouwen en het lekker vers kunnen opeten.
Het was even een flink gesjor en twee keer lag ik bijna in de berm met de fiets, maar het is gelukt: de onderdelen voor mijn te maken compostbak liggen klaar in mijn tuin. Ik kreeg onlangs van een vriendin de tip om een compostbak van pallets te maken. Het voordeel hiervan is dat het niet alleen makkelijk is, maar ook nog half open waardoor de bak lekker luchtig blijft. Maar dan, hoe kom ik aan pallets?
Bij de buurman lag er eentje op het dak van het schuurtje. Toen ik daarnaar vroeg haalde hij hem er zo voor mij vanaf en adviseerde om met de bakfiets het geval te vervoeren. De bakfiets… eh, is dat moeilijk? Ik heb er nog nooit mee gefietst en dan ook nog eens meteen met een pallet erin… Maar goed, ik heb het al een hele tijd eens willen proberen want het zou maar wat handig zijn als ik met zo’n fiets kan fietsen. Dan ben ik nog onafhankelijker van de auto en dat vind ik wel wat. Dus na wat aanwijzingen stapte ik op de fiets en heb ik een rondje door de wijk gefietst. Dat lukte prima dus op naar de tuin.
En dan komt nu een belangrijke tip voor een ieder die zijn pallets wil vermenigvuldigen: ga ermee lopen rondsjouwen op een volkstuinencomplex. Binnen een minuut had ik er nog een pallet bij! Hoera, dat zijn er al 2. Dankzij de muur die aan mijn tuin grenst en die dus mooi als zijde drie van het vierkant kan fungeren had ik nog maar één pallet nodig. Laat ik nu net de dag ervoor eentje hebben zien liggen aan de kant van de weg, in de berm. Alleen er is iets met pallets en statiegeld en uiteraard wil ik niet het statiegeld van iemand wegnemen, ook al lag de pallet er wel een beetje in een stukje niemandsland. De man van wie ik de tweede pallet kreeg vertelde me dat er bij een pallet met statiegeld een opdruk op staat, iets met 25 euro. Dat gaf me wat meer duidelijkheid, ik moest in ieder geval maar even gaan kijken of dat er op stond.
Al enigszins vermoeid van het sjouwen met de pallets maar vastberaden om nu door te zetten ben ik een eindje gaan fietsen, op zoek naar de laatste pallet. Hij lag er nog! En hoewel er wel ergens een stempeltje op zat kon ik nergens iets vinden van statiegeld. En zo zijn de onderdelen van de compostbak dan eindelijk vergaard. Het laatste stuk fietsen was nog best spannend, de pallet paste niet heel goed in de bakfiets en viel op een gegeven moment opzij. Dankzij mijn snelle reactie kon ik nog net voorkomen dat ik omviel en ik kwam slechts scheef in de berm terecht. Wat dat betreft ben je wel snel uit balans want op de heenweg wapperde de regenhoes van de bak af en terwijl ik die snel vastgreep slingerde ik bijna van de weg. Maar ik ben weer een ervaring rijker, heb de mogelijkheden van de bakfiets ontdekt en het zal me niet verbazen als ik er nog veel gebruik van ga maken.
Het heeft hier flink geregend. En gewaaid. Dat laatste was een beetje teveel voor mijn zonnebloemen. Ze zijn behoorlijk groot en staan stevig in de grond. Maar als ze eenmaal omgewaaid zijn helpt het niet om er een stok naast te zetten. Ze zijn behoorlijk zwaar en laten de stok links liggen. Een heel aantal zonnebloemen lag plat toen ik vanmiddag een kijkje bij ze kwam nemen. Een deel kon ik weer overeind zetten en bleef, ietwat scheef, hangen. Een paar andere vallen gewoon weer om. Helaas…
Ik ga deze week nog even kijken of ik er nog wat mee kan. Overigens is de zonnebloem dan niet verloren. Mijn ervaring is dat ze, zo plat als ze dan ook mogen liggen, gewoon weer verder groeien, recht omhoog. Daarna hoef ik ze dan ook niet meer overeind te zetten want dan zijn ze krom. Misschien moet ik gewoon een goeie plek vrijmaken om ze vanuit liggende positie verder te laten groeien. Dat scheelt vast een hoop gesjor.
Wat dat betreft zijn de snijbloemen zo gek nog niet. Ze zijn een stuk korter en flexibeler en minder gevoelig voor de wind. En de bloem kun je tenminste nog bekijken zonder een ladder nodig te hebben. Fotograferen, om er dubbel van te genieten.
Deze week kon ik mijn eerste courgettes al oogsten. Wat kan dat hard gaan met dit weer zeg! Courgette op zichzelf heeft niet veel smaak en dat maakt dat ik het liever met andere groenten combineer als ik een sausje maak. Maar voor courgettesoep is het uitermate geschikt. En courgettesoep is heel erg lekker! Zie hier het resultaat, ’t liefst liet ik jullie ook even proeven maar zover is het digitale tijdperk nog niet.
Voor de belangstellenden hier de ingrediënten:
Olie verhitten in de pan en hierin de ui fruiten. Even later ook de fijngemaakte knoflook en chilipoeder toevoegen. Als dit enigszins zacht geworden is kun je de voorgekookte courgette toevoegen, evenals de basilicum, het bouillonblokje en de pijnboompitten. Een paar minuten laten koken. Vervolgens met de staafmixer het geheel fijnmaken.
Vervolgens de kleine stukjes courgette, bestrooid met kerriepoeder en wat peper, toevoegen en nog even laten koken. De soep verder op smaak brengen met de kaas, kookroom en peper. Dit laatste is het lastigste onderdeel, het vergt enige oefening, maar al doende leert men!
In plaats van basilicum en gemalen pijnboompitten kun je ook groene pesto gebruiken. Erna nog enkel een beetje verse basilicum toevoegen.
Vandaag had ik een heerlijk rustgevend klusje te doen. Nadat het vanmorgen flink heeft geregend en geonweerd was het buiten een stuk aangenamer en kon ik lekker op het balkon zitten. Afgelopen week heb ik alle spinazieplanten meegenomen om het zaad eruit te kunnen winnen. Als ik niet beter wist zou ik denken dat de hele wereld vol staat met spinazieplanten want wat komen er toch veel zaden vanaf! Maar dat kan ik ook zeggen van de mosterdplant en die komt zelfs uit maar één zaadje. Wat dat betreft is de biodiversiteit op zich al een wonder.
Van spinazie bestaat er scherpzaad en rondzaad. De naam is volkomen logisch, bij het winnen van het zaad moest ik menigmaal een zaadje weer uit mijn vinger trekken aangezien ze zich graag ergens in vast prikken. Het moge duidelijk zijn dat ik de scherpzaad variant heb.
Nu even weer naar de tuin, genieten van de mooi in bloei staande zomerasters en zinnia’s, de gele framboos eens uitproberen, nieuwe kropsla, radijsjes en rucola zaaien en gewoon wat rondwandelen.
