Verkocht

De kas in de Spruit-tuin is verkocht. Helaas kon ik die niet meenemen en gelukkig kon ik er een koper voor vinden. Ik hoef er verder niets meer aan te doen, de koper zal de kas zelf afbreken en verhuizen. Wat heerlijk zeg! Ik weet nog veel te goed hoeveel werk we ervan hebben gehad om de kas te plaatsen. Wat dat betreft is het spijtig dat ik er niet langer van kon genieten. Ik heb er echter twee jaar optimaal gebruik van gemaakt en er veel plezier van gehad.

Inmiddels is de kas al redelijk leeg gehaald. Alle tomaten, komkommers en paprika’s zijn geoogst. In de vensterbank liggen de tomaten nog te kleuren. Opeens hoef ik niet meer rekening te houden met water geven. Dat is wel lekker hoor. Vandaag heb ik er maar even van genoten om een dagje vrij te hebben en andere dingen te doen. De komende tijd zal er nog genoeg getuinierd worden!

Naast de kas komt ook al steeds meer ruimte. Nu de rozenstruik weg is, is het er wel wat kaal geworden. Al die prachtige zwarte aarde motiveren om lekker verder te gaan. Opgeruimd staat netjes!

Bloemenvak

M&M-tuin

Er zijn weer wat planten verhuisd naar hun nieuwe stekje. Het systeem van door de week emmertjes vullen en in het weekend in de M&M-tuin zetten werkt goed. Zo verhuisden deze week een pol Anjers, de Lamsoor, Acanthus, Ijzerhard, die ene bodembedekker waarvan ik de naam altijd vergeet, wat bloembollen en zelfs de rozenstruik. Met de nieuwe start wil ik iets meer structuur aanbrengen in de tuin. In het midden wil ik twee vakken met (vaste) bloemen inrichten. Het eerste vak is nu wel ongeveer vol. De Acanthus staat meteen al buiten het vak dus of die structuur ook gaat lukken is nog even de vraag. En of ik de structuur kan behouden is nóg meer de vraag. 😉

Wat de roos betreft is het even afwachten wat het effect is van deze verhuizing. Er zijn best wat wortels doorgesneden en alle takken zijn afgeknipt. Toen ik enkele jaren geleden de roos aanschafte bestond deze echter ook uit meerderjarige takken die kort waren. Bovendien zat de struik toen eveneens in een kleine pot. Wat dat betreft denk ik dat het wel goed zal gaan. En wie weet fleurt ‘ie wel helemaal op van dit verjongingskuur!

Druivensap

Ik heb al heel wat potjes gevuld met druivensap. De druivenstruik gaat als een tierelier, of het nu op een stevige boog leunt of heen en weer wordt gezwiept in de wind. Meer dan twee emmertjes vol druiven kan ik niet meenemen op de fiets dus alles wordt in delen geoogst. Bovendien past het anders niet in de koelkast.

Terwijl ik naarstig op zoek ging naar flesjes tussen mijn verzamelde jampotten stonden de koffiemelkflesjes al in de koelkast. Dat ging echter niet hard genoeg, het eerste flesje is nog maar op de helft of ik ben alweer enkele liters druivensap verder. Ik vond het een goede reden om eens leuke flesjes aan te schaffen voor het sap. Vandaag zou ik de laatste druiven verwerken dus de 6 kleine flesjes van 250 mL leken me wel genoeg. Maar goed, voor volgend jaar kocht ik ook alvast een grote fles van een liter. Tenslotte is het leuk om flessen te hebben die bij elkaar passen en of je die volgend jaar nog kunt vinden is natuurlijk maar de vraag.

De 1-liter fles bleek hard nodig. Sterker nog, aan alle flesjes samen had ik nog niet genoeg. De hoeveelheid sap bedroeg vandaag 3,5 liter. De druiven zijn zo zoet dat suiker toevoegen niet nodig is. Terwijl ik de flessen stond te vullen vroeg ik me af of ik me niet eerst even had moeten verdiepen in deze nieuwe methode. Deze flessen sluiten af met een rubberen rand die je vastklemt met een beugel. Nu alle flessen al gevuld zijn ga ik toch nog maar even op zoek naar wat informatie. Het zou jammer zijn als ik straks druivensap moet weggooien omdat blijkt dat de flessen zo helemaal niet vacuüm zijn…

En ja hoor, het lijkt erop dat er toch nog wat meer werk achter vandaan komt dan ik had gedacht. De flessen horen in de categorie ‘wecken’ en dan hoor je de boel nog te koken als de potten/flessen al gevuld zijn. Belangrijk daarbij is dat de fles niet té vol zit. Hmmm… Ik denk dat ze in de koelkast belanden en binnenkort gewoon lekker opgedronken worden. Maar ik slaap er eerst nog een nachtje over. Tenslotte is het leuk om ze te sier te zetten en het lijkt erop dat de flessen uiteindelijk minder vol zijn dan bij het inschenken het geval was. Misschien dat ik er toch nog eentje ga proberen en wie weet volgt er dan wel meer.

Slopen

tuin enkele maanden geleden

De bogen van beide druivenstruiken waren gesneuveld tijdens de stormen. Gelukkig zijn beide struiken niet beschadigd. De bogen zijn echter meer dan rijp voor de schroot.

Nu ik de tuin moet leeghalen ben ik maar begonnen met het weghalen van deze schrootstukjes. Het gaf namelijk een erg rommelige indruk en ik ben blij dat ze inmiddels weg zijn. De aanblik van de tuin is er wel sterk door veranderd. De twee bogen waren wel de aandachtstrekkers van mijn tuin en wat dat betreft mis ik ze wel. Maar de hele tuin zal steeds saaier worden nu er steeds meer uit verdwijnt. Wat dat betreft is het misschien maar goed ook, dat maakt het afscheid nemen makkelijker. 

Planten weggooien

Met de verhuizing van de Spruit-tuin ontkom ik er niet aan dat ik planten moet weggooien. Met pijn en moeite, dat wel, maar ik heb er eenvoudigweg niet de tijd voor om álle planten een nieuwe eigenaar te bezorgen. Mijn favoriete planten gaan natuurlijk mee naar de M&M-tuin en andere geliefde planten vinden hun weg naar vrienden of familie. Van soorten die enorm zijn uitgebreid in de afgelopen jaren gaat soms maar een klein stukje mee. Zolang de soort maar bewaard blijft. Maar ó, ik zou toch het liefst elk levende sprietje een goed plekje bezorgen. De tuin moet echter leeg opgeleverd worden (tenzij de volgende huurder wat wil overnemen) dus ik moet aan de slag. Ik ben benieuwd hoe het jullie vergaat als er planten zielig worden, teveel ruimte innemen of zich zo hard vermenigvuldigen dat het zelfs de plantenliefhebber te gek wordt. Laat het me weten en stem op de poll.

Nieuwe standplaats

M&M-tuin

De eerste vaste plant is verhuisd. Nou ja, de eerste… er waren natuurlijk al heel wat bodembedekkers naar de M&M-tuin gebracht. Maar nu heeft ook de Zonnehoed er een plekje gekregen. Evenals een polletje bieslook (sjonge, die bieslook mis ik altijd als ik sla wil eten bij mijn vriend) en een paar aardbeiplanten.

Enige tijd geleden heb ik weer een stapel witte emmertjes gekregen. Ze komen ergens uit de horeca en ik gebruik ze graag als ik onkruid aan het trekken ben. Nu heb ik ze echter voor een ander doel nodig en daarvoor had ik het liefst de grootst mogelijke emmers. Naast de standaard emmertjes van (ik denk) 5 liter, heb ik nu ook een paar grotere in mijn bezit. Met een dikke spijker en een hamer heb ik flink wat gaten in de bodem gemaakt. In de emmers wil ik planten verhuizen. Het uitgraven en weer planten lukt meestal niet in één dag en zo kunnen de planten er enige tijd in blijven staan. De gaten voorkomen dat de planten verzuipen na een flinke regenbui. Het heeft meteen al zijn nut bewezen want het eerste emmertje moest anderhalve week wachten voor het verhuisd werd.

Ik had mijn fototoestel niet bij me toen ik vanmiddag naar de tuin ging, maar de Zonnehoed zag er toch wat treurig uit na de verhuizing dus misschien is het maar goed ook 😉

Pompoenen op komst

M&M-tuin

De pompoenplant in de M&M-tuin is, naast het produceren van véle bladeren en stengels, inmiddels ook pompoenen aan het produceren. Zoekend in de wirwar van bladeren heb ik er tot nu toe vijf geteld. Ze liggen nu netjes op een steen, vooral op het zeil kan het water namelijk lang blijven staan. Jammer als ze zouden gaan rotten. In tegenstelling tot vorig jaar zijn ze nu al aan de plant aan het verkleuren en de eerste gele tinten komen al tevoorschijn. Erg fijn want met de vorst moeten ze geoogst worden en vorig jaar waren ze toen allemaal nog helemaal donkergroen. De pompoenplant met oranje, kleine, pompoenen lijkt van de aardbodem verdwenen te zijn. Heel bijzonder, dit jaar zijn er wel meer planten van soort gewisseld. Onmogelijk natuurlijk, ik zal me wel eens vergist hebben met het opschrijven van de namen. Met tot gevolg dat ik straks 8 muskaatpompoenen in de aanbieding heb. En dat terwijl je met twee toch echt al meer dan genoeg hebt voor de hele winter… Misschien is het een idee om een marktkraampje te beginnen? 😉

Het eerste vak

M&M-tuin

Afgelopen vrijdag was het weer een dag voor de M&M-tuin. Gelukkig was het mooi weer en kon ik lekker actief aan de slag. Na een periode van afwezigheid stond, uiteraard, het onkruid weer hoog. De pompoenplant was nóg weer groter geworden en… het lijkt wel of ik elke keer hetzelfde verhaal kan vertellen. Na twee uurtjes onkruid trekken en pompoenplant intomen, was ik dan ook toe aan wat anders.

‘Wat zou ik nu nog graag even doen?’ vroeg ik mezelf af terwijl ik even pauze zat te houden aan de picknicktafel. ‘Ik heb zin om iets op te bouwen. Anders heb ik het gevoel dat ik elke keer weer alleen het onkruid zit uit te trekken dat er de volgende keer er weer staat.’

Na dit persoonlijke beraad ging ik weer met goede moed aan de slag. Er waren nog wat tegels over en inmiddels is het ook tijd om de tuin klaar te maken voor de te verhuizen planten. (Voor de lezers die denken dat ik alles weg doe van de Spruit-tuin: nee hoor! Er wordt veel verhuisd, al is het wel veel in kleinere vorm.) Met het globale tuinplan in mijn hoofd schatte ik de afstand die ik voor de fruithoek nodig zou hebben en vanaf daar heb ik een eerste vak gemarkeerd. Het vak maakte ik vrij van onkruid. Dat was gelukkig een kleine klus, op bepaalde plekken in de tuin komt het onkruid al veel minder snel terug. En zo kan de verhuizing zo langzaamaan, stukje bij beetje, van start gaan.

Verhuizen

De tuin gaat verhuizen. De Spruit-tuin wordt opgeheven en de M&M-tuin mag het stokje overnemen. Afgelopen jaar kon ik al mooi wat opbouwen in de M&M-tuin, al was mijn aanwezigheid daar maar beperkt. Ondertussen kon ik in de Spruit-tuin een beetje kijken wat ik wél en niet belangrijk vind. Nu moeten er knopen doorgehakt worden en ó, wat is dat moeilijk zeg! Want het liefst geef ik alle overtollige planten een goede bestemming. Maar dat zorgt voor enorm veel werk en het verhuizen zorgt al voor meer dan genoeg arbeid. Dus gaat er, helaas, veel gewoon naar de buren, het afvalscheidingsstation.

Afgelopen week heb ik de knoop doorgehakt om de tuin op te zeggen en dinsdag ben ik begonnen met het leeghalen. Het zal nog wel even duren voordat de klus klaar is. Met de herfst voor de deur komen er steeds meer regenachtige dagen en zal het niet altijd prettig zijn om dan in de tuin aan de slag te gaan. Daarom wil ik zo snel mogelijk beginnen. Maar wáár begin je dan? Een deel van de vakken is leeg als ik alles heb geoogst. Andere vakken hebben meer vaste planten. Of bloembollen die ik ook graag mee wil nemen.

Ik ben maar gewoon rechts vooraan begonnen. De meeste gladiolen zijn inmiddels uit de aarde gewipt en een deel gaat mee naar huis. De rest… daar zal ik maar niet over uitweiden. Ik denk maar zo: ik ben eens begonnen met één zakje gladiolenbollen. Ze hebben zich talrijk vermenigvuldigd en nu ga ik weer terug naar één zakje. Dat helpt net lang genoeg om een kruiwagen naar de buren te brengen. En daarna kan het toch niet meer anders. En zo ga ik stap voor stap door de tuin.

Oogsten

Terwijl de regen toeneemt en de tuinuren minderen, lijkt het of de oogst nog steeds toeneemt. Maandag nam ik deel één van de oogst mee, dinsdag deel twee. En eigenlijk ben ik ook nog vergeten de bramen te plukken.

Zo heb ik maar weer een deel van de druivenoogst geplukt, dat zal nog wel even doorgaan. Het werd een bescheiden emmertje. De tomaten worden al wat minder, een deel van de tomaten rotten aan de plant, met name de vleestomaten. Soms kan ik nog een paar redden voor ze bedorven zijn dus de plant blijft toch nog even staan. Van één week werd het een emmertje vol. De komkommertjes uit de tunnelkas, de eerste paar paprika’s, gele framboos, courgettes, spinazie, dikke komkommers uit de kas, de gele meloen (helaas al wat té rijp maar wel erg zoet) en… de eerste droogbonen. Toen de zak vol was met kievitsbonen ben ik maar gestopt met plukken. Tenslotte moet het thuis ook nog ergens liggen te drogen en het moest nog passen in de fietstas. Ik vergeet nog helemaal de spitskool te noemen. De 2e van vier. Een leuke verrassing toen ik enige tijd geleden ontdekte dat de spitskool helemáál niet mislukt was, maar al volop stond te groeien. En ik maar denken dat het witte kool was… 😀