Grote schoonmaak

DSCN0709Traditioneel gezien komt de grote schoonmaak in de lente maar bij mij kwamen de schoonmaakkriebels vandaag al boven. Toen ik op zoek ging naar een net in mijn tuinkast wenste ik voor de zoveelste keer dat mijn kast beter georganiseerd was. Hoe meer spullen ik in de tuinkast bewaar, hoe moeilijker ik overal bij kan. Ik weet waar ik ongeveer moet zoeken maar handig is het niet. Helemaal niet als je de halve kast moet leeghalen om erbij te kunnen.

Ik ben maar meteen begonnen met opruimen. Met een halflege kast is het gemakkelijk schoonmaken en zo ziet mijn tuinkast er opeens weer piekfijn uit. Sterker nog, ik geloof niet dat ‘ie al eens zo netjes geweest is!

Tsja… als je alle takkenboel beter pas ná de winter kunt opruimen moet je je opruimwoede toch érgens in kwijt hè!DSCN0710

Nieuwe voorraad

Het heeft een tijdje geduurd maar vandaag heb ik eindelijk weer een nieuwe voorraad zoetzuur ingemaakt. De courgetteplanten waren dit jaar niet zo productief als twee jaar geleden (vorig jaar had ik er maar één) waardoor ik eigenlijk helemaal geen overvloed aan courgettes had die ik maar moest inmaken. Twee jaar geleden wist ik soms niet wat ik met al die courgettes aan moest en dacht ik: misschien is twee planten voor mij wel wat teveel. Vorig jaar merkte ik dat ik aan één plant toch wat te weinig had, dus vooruit, maar weer twee dit jaar. Voor de zoetzuur had ik 2 kilo courgettes nodig en ik heb ze enigszins moeten sparen. Gelukkig bleven ze lang goed en inmiddels zitten ze gezoet en gezuurd in potjes.

Voor de verandering heb ik dit keer ook een aantal kleine potjes gevuld. Ik vind het leuk om zoiets cadeau te geven maar met die grote potten die ik doorgaans gebruik ben ik dan wel heel snel door mijn voorraad heen. Bovendien is het natuurlijk maar de vraag of een ander het ook zoveel gebruikt als ikzelf doe. Dus… wat kleine potjes. Misschien wel meteen weer voor het laatst want ó… wat een gedoe zeg! Potjes jam vul ik met behulp van een trechter maar bij zoetzuur werkt dat niet zo goed. Met een plastic bakje en een lepel gaat het nog aardig, maar als de opening van een potje nog kleiner is dan de lepel gaat er wel erg veel naast en gaat het bovendien erg langzaam. Gelukkig, een klein potje is ook sneller vol, dat scheelt dan weer 😉

Voor wie het ook eens zelf zoetzuur wil maken, het recept staat al op mijn blog. Zoeken op ‘zoetzuur’ of gewoon hier klikken.

Voorbereiding

Dit voorjaar besloot ik geen kunstmestkorrels te gebruiken in mijn tuin maar compost te halen. Beter voor de grond, de natuur en ook geen last van overbemesting. Leuk bedacht, waarschijnlijk op een moment dat ik lui op de bank zat. De uitvoering was wat minder geslaagd. Op het moment dat het eerste gezaaid moest worden had ik nog geen compost. Nou, vooruit, ik had nog wat kunstmestkorrels en die moesten toch nog op dus die werden alsnog uit de kast gehaald. Op mijn boodschappenlijstje kwam ‘compost halen’ te staan. En zowaar, binnen twee weken had ik compost. Eén zak wel te verstaan. Het werd me van de tekst op de zak niet helemaal duidelijk voor hoeveel vierkante meter een zak compost is maar waarschijnlijk had ik er nog wel eentje nodig. Of misschien wel drie?

Na het legen van de eerste zak compost op mijn tuin werd mij duidelijk dat ik dit project een beetje te licht had ingeschat. Twee zakken? Drie? Nou já, zo kon ik nog geen eens de helft van mijn tuin bemesten!

Gaandeweg het seizoen kwam er zo nu en dan weer een zak compost mee naar de tuin om netjes op het volgende vak te legen. Voordat de hele tuin aan de beurt was geweest was het tuinseizoen om. Hmm… wel veel gesjouw hoor, die ‘natuurlijke compost’!

Toch wil ik compost blijven gebruiken. En hoewel ik geen auto heb en dus alles op de fiets moet vervoeren (of iemand moet vragen met een auto natuurlijk) ga ik ook komend jaar weer met compost aan de slag. Met het verschil dat ik dit keer tijdig begin met compost halen. De eerste twee zakken zijn al in huis. Ik ga voor de acht plus nog de compost van mijn eigen composthoop. Wat is het toch heerlijk om gaandeweg wat ervaring op te doen en vroegtijdig met grote klussen te kunnen beginnen! 🙂

De laatste…

DSCN0708Gister heb ik flink geoogst in mijn tuin. Alle bonen zijn geplukt en de planten gerooid. De laatste bieten zijn geoogst evenals de komkommers. Nu het kouder is groeien deze niet meer. Je kunt de tuin dan hooguit gebruiken als ‘bewaarplek’, tot ook daar de groenten gaan rotten. Om dat voor te zijn (al was ik met de bonen eigenlijk te laat) haal ik liever de groenten in huis en geniet ik nog even van het staartje van het oogstseizoen. DSCN0700

DSCN0701

Gehandicapt

Ivlinder uit coconk werd deze week weer blij verrast met het juiste moment. Ik keek in het bakje met cocons en ziedaar! Een vlindertje was net uit zijn cocon gekropen, nog verkreukeld en al maar wel hélemaal eruit. Even later ontdekte ik er nóg één, deze zat al op de rand van de bloempot haar vleugels te laten drogen, de ene vleugel nog niet helemaal gladgestreken.

Het lijkt vlinder uit cocon wel alsof vlinders er niet tegen kunnen als ze in dit prille stadium bekeken worden. De verkreukelde vlinder kwam niet verder dan kreukelige vleugels. Lopen ging nog net maar daar bleef het bij. Vanmorgen lag het op zijn rug.

De tweede vlinder kon bíjna vliegen, ware het niet dat haar andere vleugel kreukelig bleef. Nu fladderde ze wanhopig in het rond, zo nu en dan een eind naar beneden tuimelend, steeds rustiger tot ze in een hoekje kroop. Daar zit ze nog steeds. Of waarschijnlijk ligt ze daar, met de pootjes omhoog. Arme vlindertjes…

Herfstmaaltijd

Het is overduidelijk dat we weer een nieuw seizoen zijn ingegaan. Voor zover het nog niet duidelijk was 😉 Gekleurde bladeren aan de bomen of eronder, afstervende planten, kou… én pompoenen! Zojuist heb ik mijn eerste pompoen aangesneden. Er zat opeens een lelijke, rotte plek in en dan is het hoog tijd om ‘m op te eten.

Deze pompoen oogstte ik al vroeg, ik denk zo half augustus, het moment waarop de meeste tuinders net de eerste pompoenen aan hun planten zien komen. Aangezien ik had verwacht dat er groene pompoenen aan deze plant zouden komen en het een oranje was, was ik wel benieuwd naar de kleur van de pitten. Want waarschijnlijk heb ik het verkeerd onthouden 😉 De verschillen tussen de pitten zijn duidelijk: er zijn witte en dikke, lichtbruine pitten. Even teruglezen in mijn berichten laat mij zien dat ik me daarin vergist moet hebben. Uit de oranje pompoen van vandaag zijn namelijk geen witte maar de donkere pitten gekomen.

Terwijl ik dit blogbericht typ kookt een heerlijk herfststamppotje voor 4 avonden gaar. Aardappels, pompoen (meteen maar helemaal), uien, knoflook, appels en straks nog wat kruiden erbij. Spekjes zouden er heerlijk bij smaken maar die heb ik net niet in huis. Dan maar een cordon bleu, heus niet erg! 😉

En zo luidt ik vanavond het begin van mijn herfstmaaltijden in. Mjammie!

Goed verpakt

Ik irriteer me er wel eens aan, al dat verpakkingsmateriaal dat overal wordt gebruikt. Al het plastic bijvoorbeeld dat ik wekelijks tegenkom bij het inwerken van de tijdschriften bij de bieb. Of in de supermarkt: Cruesli verpakt in plastic en dan weer verpakt in een doos. Of wortels die niet alleen in een plastic bakje zitten maar waarvan het bakje dan ook nog eens wordt verpakt in plastic.

Het materiaal dat, netjes gescheiden, wordt verzameld en bij mijn ‘buren’ wordt verwerkt, vliegt regelmatig met de wind mee mijn tuin in. En nee, plastic vergaat niet. Hoe lang ik het ook probeer te negeren, ik zal het toch eens moeten opruimen want blijven liggen doet het wel maar meer gebeurt er niet.

HoP_20150923_175243ewel al dat verpakkingsmateriaal van mij wel wat minder mag, heeft het natuurlijk ook zijn voordelen. Groenten blijven langer goed, spullen blijven langer heel. Daarbij, er is niets nieuws onder de zon, de natuur kan er ook wat van! Kijk maar eens naar deze maïskolf. Ik heb het van de plant gehaald, de eerste 2 lagen bladeren er in mijn tuin al vanaf gehaald en kon er thuis nog vele lagen vanaf pellen. Wát een verpakkingsmateriaal zeg! En dat voor slechts één maïskolf.

Voordeel is dat dit verpakkingsmateriaal mijn tuin mag inwaaien, mag blijven liggen én… mijn plantjes weer voorziet van nieuwe voedingsstoffen!

Organische stof

Ik heb al verschillende keren geschreven dat het toevoegen van organische stoffen aan je tuinaarde belangrijk is. Maar wat is het eigenlijk precies? En wat is de functie ervan? Vandaag het beloofde blogbericht hierover.

Organische stof is de verzamelnaam voor alles wat zich in de bodem bevindt, meestal wordt echter met name het dode plantenmateriaal, mest, bacteriën en schimmels bedoeld.

De hoeveelheid organische stof in de grond is een belangrijke indicator voor de vruchtbaarheid. Een overzicht van de functies ervan:

  • het versnelt het opwarmen van de grond (doordat de grond een donkerdere kleur heeft)
  • het vermindert het wegspoelen van voedingsstoffen
  • het verbetert het doorlaten en vasthouden van water
  • het laat water én lucht beter in de grond, dit is goed voor het klimaat van het bodemleven
  • het zorgt voor voedingsstoffen in de grond
  • het stabiliseert de zuurtegraad van de grond (bij zure grond heb je bijvoorbeeld meer mosgroei)
  • het houdt meer CO2 vast dan de lucht, het gaat opwarming van de aarde tegen
  • het is de enige voedingsbron voor het bodemleven
  • de toename van bodemleven door het organische materiaal verlaagt de gevoeligheid voor ziekte

Er vallen hele boeken te schrijven over organische stof, maar dat laat ik aan anderen over. Voor mij is het genoeg om een beetje te weten wat het doet en waarom het zo belangrijk is om het aan mijn tuin toe te voegen.

 


De informatie voor dit blogbericht heb ik gevonden in de brochure van Department Leefmilieu Natuur en Energie (lne), op pagina 39 van deze brochure kun je de samenvatting van het gehele artikel vinden. www.lne.be

Overige informatie vond ik op www.kennisakker.nl

Winterklaar?

DSCN0168Nu het tuinseizoen begint af te lopen zie ik om mij heen allemaal mensen hun tuin ‘winterklaar’ maken. Alle groente die niet winterhard is wordt geoogst of gerooid. Afval wordt weggebracht, de tuin wordt omgespit, de paadjes misschien nog aangeveegd. Netjes en dus klaar voor de winter.

Ik ben er niet zo zeker van dat al die netheid een tuin winterklaar maakt. O, zeker, het ziet er netjes en verzorgd uit. Lege vakken, klaar om weer ingezaaid  te worden. Het spitten voor de winter heeft als voordeel dat de dikke, harde brokken klei met een koude winter kapot vriezen en fijner worden. Dat is zeker een groot voordeel want het maakt het werken een stuk gemakkelijker.

Toch ben ik niet overtuigd. Ik kijk graag naar de natuurlijke gang van zaken. En in de natuur zie ik nooit vanzelf een DSCN0167leeg veld. Er staat altijd iets, al is het maar een veld vol brandnetels, er is altijd grondbedekking. En dat heeft een reden. De planten beschermen de grond. De aarde waar alle voedingsstoffen voor volgend jaar in zitten en waar door de bodemdieren nog aan wordt toegevoegd.

Het voordeel van het bedekt houden van de grond tijdens de winter is dat de grond beschermd wordt tegen weersinvloeden (vorst, uitspoelen van voedingsstoffen, uitdroging etc). Daarbij breng je extra voedingsstoffen in de aarde als je plantenresten of groenbemesters gebruikt die door de bodemdieren kunnen worden afgebroken tot voedingsstoffen, tijdens de winter (plantenresten) of in het vroege voorjaar (groenbemesters).

DSCN0170Het toevoegen van organisch materiaal aan je tuin heeft vele voordelen, ik zal er binnenkort een stukje over schrijven. Ik vind het zelf er niet heel charmant uitzien als ik al mijn afval in de tuin laat liggen en ik houd toch wel van een beetje een mooie tuin. Maar in de winter maak ik een uitzondering. Naast het toevoegen van voedingsstoffen en organisch materiaal aan mijn tuin zorgt deze bedekking van plantenresten (of groenbemesters) er ook nog eens voor dat het onkruid minder snel tevoorschijn komt. Zo hoef ik in het voorjaar niet alle tuinvakken tegelijk onkruid vrij te maken, dat scheelt weer! Al zal het mij niet verbazen als deze ’troep’ (zie foto) in het voorjaar niet meer terug te vinden is. Lang leve de slakken!

Prei II

preiDe prei die ik wél zelf heb ‘groot’gebracht (die kleine dus 😉 ) heb ik inmiddels netjes in een geul in een gat gezet. Prei zetten noem je dat. De wortels willen graag zuurstof en om een mooie witte prei te krijgen zal de prei diep in de grond moeten staan. Door eerst een geul te graven en daar vervolgens met een pootstok gaten in te duwen kun je de prei diep in de grond zetten zonder eerst je hele tuin te hoeven afgraven. Van de prei heb ik de wortels flink ingekort en ook van het blad de top afgeknipt (want ja, ze waren al zo groot…) Dit is om de groei te bevorderen. Vervolgens zet ik ze in het gat zonder deze weer dicht te gooien met aarde. Met een flinke plens water rolt de eerste aarde al in het gat, de rest zal vanzelf gaan met de regen. En nu maar afwachten of er nog wat van terecht komt. Anders heb ik volgend jaar weer bloeiende prei met een natuurlijke volgende generatie voor het jaar erna.