Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Bonenburger

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

bonenburgerNa een blogartikel over de bonenburgers die ik aan het maken was is het natuurlijk wel leuk om even te vertellen hoe ze zijn geworden. Het viel mee met het tijdstip dat ze klaar waren, ik kon ze tegelijk met de rest van mijn maaltijd opeten, geen toetje dus 😉 Het concept is dat je bonen gaar kookt en vervolgens mengt met gefruit ui en wortel. Verder moet er nog peper, zout en broodkruim doorheen. Vervolgens vorm je dit geheel tot burgers en wentel je het geheel door de bloem. Opbakken en klaar.

Wat ik had verwacht, namelijk dat de burger in stukjes uiteen zou vallen tijdens het bakken, bleef ook uit. Dat viel me alles mee! Alleen de smaak viel nogal tegen. Het was namelijk nogal flauwbonenburger. Achteraf bedacht ik dat ik het natuurlijk even had kunnen proeven aangezien het geen rauw vlees is 😉 Volgende keer beter. In ieder geval is het wel voor een herhaling vatbaar, al wil ik er dan duidelijk meer smaak aan geven. Wat me ook lekker lijkt is om dan niet de buitenkant met bloem te bestrooien maar met ei en paneermeel/broodkruim. Het lijkt me dat het dan veel knapperiger wordt.

Bonen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

TerDSCN0741wijl ik de laatste boontjes van dit jaar aan het doppen ben staan de eerste boontjes in een pannetje op het vuur. Na een dagje wellen wordt het tijd om er wat van te maken. Lang geleden heb ik in mijn vegetarisch kookboek een recept gezien voor burgers van bonen en dat wil ik eens gaan maken. In het recept staan twee specifieke boonsoorten en daar begint mijn aanpassing aan het recept al. In het pannetje zitten alle soorten door elkaar, het zijn de bonen die apart gehouden zijn omdat ze niet in optimale staat waren. Om te voorkomen dat ze de rest van mijn voorraad straks bederven heb ik ze apart gehouden.

DSCN0742Op mijn vorige werk leerde ik dat je het water waarin je de bonen geweekt hebt niet mag gebruiken om de bonen in te koken. Als ik het water zie dat in het bakje zit, begrijp ik dat nog wel. Maar graag wil ik weten waarom niet. Het heeft iets te maken met een bepaald stofje dat in het water gaat zitten, maar het fijne weet ik er niet van. Iemand enig idee? Het internet staat vol met tijden over hoelang de bonen moeten wellen en koken maar over dit water kan ik niets vinden.

Overigens begin ik inmiddels wel zin in eten te krijgen en lijkt het erop dat ik al drie kwartier eerder had moeten beginnen met bonen koken… 😉 Dat wordt dus een bonenburger als nagerecht!

 

En weer wat nieuws gedaan…

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN0737Zo moet het dan als je witlof wilt forceren. Om uit te proberen ben ik met slechts drie witlofwortels begonnen. Gelukkig maar, want inmiddels heb ik alweer dingen verkeerd gedaan. Maar wie weet deert deze wortels dat in het geheel niet en produceren ze in een paar weken een prachtige witlofstronk.

Ik wist namelijk dat je de wortels moet rooien en het blad tot zo’n 2 à 3 cm moet afknippen. Dat tussen het rooien en het afknippen nog een aantal dagen hoort te zitten is me ontgaan. Tenslotte moet je bij het oogsten van bieten en radijsjes ook meteen het blad eraf halen om het goed te houden. Bij witlof is het dus precies anders. Het blad moet eraan blijven zitten en afsterven. In deze fase kunnen er dan nog belangrijke voedingsstoffen naar de wortels trekken en die hebben ze natuurlijk hard nodig! Ach… het is niet voor niks dat ik dit nog niet eerder heb gedaan. Er komt nogal wat bij kijken. Maar de eerste drie witlofwortels zitten nu in een pot, gevuld met half brekerszand en half ’tweedehands’ potgrond. Goed nat en na het maken van de foto weer goed ondergestopt om het licht buiten te houden. En nu maar afwachten…

Verlengde oogst

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN0727 DSCN0726In mijn tuin zijn mijn tomatenplanten allang gerooid. Ze waren ziek en welke nog niet ziek waren hadden het te koud om de tomaten nog te laten rijpen. Ook op mijn balkon heb ik de boel opgeruimd, op één plant na die nog mooie tomaten had maar in een te grote pot staat om binnen te halen. De rest staat binnen, lekker warm. En zo pluk ik nog steeds verse tomaten. Niet zoveel meer, maar genoeg om mijn wekelijkse maaltijd macaroni te maken met verse ingrediënten. De dille die nog onder in de pot groeide kon het verschil in temperatuur (of misschien in droogte) niet aan en is overleden. Het komkommerkruid vindt het binnen schitterend en groeit als kool. Mooi zo, want het komkommerkruid dat in de tuin staat ziet er armetierig uit. Al leeft het nog wel, ondanks alle tegenslag. Na de winter krijgt het gezelschap van zijn grote, gezonde broer. Als ze dan allebei nog leven.

Schuilhutjes

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN0736Terwijl het in het land grotendeels mistig is, is het hier vandaag weer heerlijk weer geweest. Maar vanmorgen was het toch wel koud op de fiets. Hoog tijd dus om niet alleen handschoenen aan te trekken maar ook weer nieuwe schuilhutjes te maken voor de kleine diertjes in mijn tuin. Vooral de oorwurmen en de lieveheersbeestjes wil ik graag van dienst zijn aangezien ze een heleboel luizen kunnen opeten. Om hun een handje te helpen de winter warm door te komen heb ik weer een stel nieuwe bloempotjes gevuld met stro en deze in de tuin opgehangen.

Ik weet niet of ze er gebruik van maken. Hoe komen deze kleine beestjes er eigenlijk achter dat er wat voor hun opgehangen is? Misschien had het potje er allang moeten hangen zodat ze het in de zomer konden ontdekken om er in de winter gebruik van te kunnen maken. Ik weet het niet. Ik had al wel een aantal potjes hangen, nog van vorige winter, maar hier mistte het stro inmiddels uit. Voor deze winter dus weer verse huisjes en hopelijk ontdekken de insecten het op tijd.

Graafwerkzaamheden

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN0732 Wie ooit nog eens van plan is om een framboos in zijn tuin te planten mag er eerst wel goed over nadenken hoeveel ruimte deze struik mag innemen. Bovengronds ziet het er prachtig uit, is het makkelijk te snoeien en geeft het heerlijke vruchten. Ondergronds is het echter een verschrikkelijk woekerende plant die zich een weg dwars door de tuin baant.Meters bij de struik vandaan schiet er opeens weer wat groens omhoog wat hardnekkig terug blijft komen. Enkel mDSCN0731et flink graafwerk kan de wortel getraceerd worden en is deze weer te herleiden tot de moederstruik. Middenin het tuinseizoen, als er allerlei groente in de tuin staat is dat echter niet wenselijk. Vandaar dat ik dit voorjaar ben begonnen met het maken van een scheiding met worteldoek. Rondom het stuk met de frambozenstruiken en de braamstruik komt een rand met worteldoek tot zo’n halve à 1 meter diep.

In het voorjaar heb ik het eerste gedeelte gedaan maar er moet nog een heel stuk gebeuren. Het leek me gister een geschikt moment: weinig groente in de tuin, geen droge (en dus harde) grond én mooi weer.

Het is een klus die maar langzaam vordert, elke vooruitgang is welkom. Gelukkig ben ik toch weer bijna twee meter verder gekomen. En als het tegelpad er dan tóch al uit ligt is het nog niet zo’n gek idee om de route nog eens te bekijken. Echt praktisch lag het niet. Nu ik de tuin alweer een aantal jaren heb weet ik wat beter waar ik wel en waar ik geen paadje wil hebben. Zo langs de perenboom kan prima want daar groeit toch niks, vlak langs de frambozenstruik is onhandig want de helft van het jaar hangen de takken royaal over het pad. Na de klus van het worteldoek kan ik dus over naar ’tegels leggen’. Zo blijft ook de winter nog ’tuinseizoen’. DSCN0735

Ideaal tuinweer

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN0734 Wat een heerlijke week om te tuinieren is het toch! Vandaag had ik de hele dag de tijd om te tuinieren en hoewel ik het in de eerste instantie niet van plan was heeft het heerlijke weer me overgehaald om nog wat langer te blijven. Toen ik vijf uur later thuis op de bank zat met een bakje koffie voelde ik me voldaan, tevreden, moe en soezerig. Wat is het toch lekker om een hele dag buiten te zijn en fysieke arbeid te verrichten!

Mijn tuinmDSCN0733aatje dacht er ook zo over en samen hebben we veel kunnen doen. De laatste aardappels zijn nu gerooid, er is een hele berg onkruid verwijderd, er is weer bijgepraat met deez en gene op de tuin en uiteraard was er alle ruimte voor een bakje koffie in het zonnetje. De rest vertel ik de volgende keer, vandaag rust ik lekker verder uit van de gedane arbeid!

De weg van via-via

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Toen ik net begon met mijn volkstuin snapte ik niet hoe al die andere tuinders toch zo gemakkelijk aan hun spullen kwamen. Als ik ernaar vroeg kreeg ik onderstaande antwoorden:

‘O, gekregen van die en die.’

‘Ik heb even gevraagd of ik wat mocht meenemen en dat was goed.’

‘Een kennis hield op met tuinieren en toen mocht ik zijn spullen wel overnemen’

‘Bij mijn werk was nog wat over en dat kon ik wel meenemen.’

Het enige wat ik zag bij al die verhalen was dappere mensen die wildvreemden om hun restafval vroegen of die een buitenkansje meteen met een grote auto konden ophalen. En nee, ik ben niet iemand die bij vreemde mensen vraagt of ik… (hoewel: soms heb ik opeens een dapperheidsaanval) En een grote auto heb ik ook al niet, dus als ik iets tegenkom moet het op mijn fiets passen. Maar zowaar… ook met alleen een fiets en heel bescheiden wat opmerken kun je tegen buitenkansjes aanlopen! Al heb ik voor dit buitenkansje toch wel echt een auto nodig en iemand die me wil helpen met het afbreken en weer opbouwen. Ik kan namelijk een kas van iemand overnemen. Hoera!

DSCN0717In de zomer kijk ik wel eens jaloers naar andere tuinders als ze de prachtigste paprika’s kweken in hun kas, of als ze in het vroege voorjaar al kroppen sla mee naar huis nemen die bij mij nog maar amper boven de grond komen. Tsja… met een kas kun je nu eenmaal eerder beginnen. Ik zou best wel een kas willen maar deze zijn nieuw erg duur en tweedehands is het natuurlijk maar net of je in de buurt wat tegenkomt.

DSCN0720Ik sprak met iemand die ik helemaal niet zo goed ken maar het gesprek kwam op mijn volkstuin. Haar man had ook een volkstuin maar wilde ermee ophouden. Ze zaten alleen nog met een kas, zo jammer om die gewoon weg te doen. En zo doen ‘al die mensen’ dat dus…

Volgende fase

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

witlofHet is eindelijk zover! Of nou ja, ik vond dat ik het al wel vast kon proberen, de eerste witlofwortels zijn geoogst! Wat een verschil zeg, in grootte… De eerste die ik oogstte was een flinke dikke wortel, de twee erna waren een stuk kleiner. Kan ik straks kiezen of ik een klein of een groot witlofstronkje wil. Maar eerst liggen de wortels nog te drogen op de mat. Voordat ik daadwerkelijk mijn eigen witte witlof heb duurt nog 1 à 2 maanden. De bladeren heb ik er net vanaf gesneden tot zo’n 3 cm boven de wortel. witlofwortel oogstenNog even opzoeken hoe ik de wortels moet bijknippen en dan kunnen ze in nat zand onder een zwarte vuilniszak beginnen aan hun tweede fase. Ik kan maar niet geloven dat witlof in de winkel zó goedkoop is, wat een lang proces zeg!

Vooruitkijken

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN0711Als voorbereiding op volgend jaar heb ik enige tijd geleden weer gezaaid: winterbloemkool. Deze bloemkoolplanten kunnen enige vorst verdragen en kunnen daarom al voor de winter geplant worden. Het voordeel daarvan is dat je al veel eerder in het jaar bloemkool kunt oogsten. Niet alleen handig als oogstspreiding maar je hebt ook nog eens minder last van rupsen. Niet dat ik rupsen vervelend vind trouwens. Misschien laat ik wel een plant staan voor de rupsen, hun gezelschap in huis bevalt me wel! Wat dat betreft is deze winterbloemkool meer om mijn kansen op een goede bloemkool te vergroten. Wie weet heb ik volgend jaar weer een mooie oogst!