Met oud zaad sla willen kweken, dat gaat wel eens wat moeizaam. Heel vervelend als je hebt gepland dat je in het voorjaar sla uit eigen tuin wilt eten. Maar zo precies komt het bij mij gelukkig niet. Bovendien had ik er al wel rekening mee gehouden dat de slazaadjes misschien niet zo goed meer wilden ontkiemen, toen ik enkele weken geleden in een tuincentrum liep heb ik wat kleine slaplantjes aangeschaft. Uit zaad opkweken is natuurlijk goedkoper maar veel kosten de kleine plantjes niet en het geeft een leuke voorsprong op je eigen gekweekte sla. De slaplantjes zijn de eersten die gebruik mogen maken van mijn kas en ik ben heel benieuwd hoe dat gaat. De aarde is namelijk erg dicht en hoewel ik er wel veel compost doorheen gewerkt heb zal het nog wel even duren voordat het prettig en los aanvoelt. Nog een voordeel dus dat de plantjes al van enig formaat zijn: ze kunnen wat meer hebben. En dan nog het water geven. Terwijl het buiten hoost bedenk ik me dat de sla misschien wel water nodig heeft, in de kas regent het tenslotte niet… Gelukkig is het er ook nog niet zo warm en heb ik ze zaterdag nog een flinke slok gegeven. De aarde is, op het bovenste laagje na, ook nog behoorlijk vochtig en zo houden ze het nog wel even uit. Heb ik tenminste nog even de tijd om ‘planten in de kas water geven’ in mijn ritme op te nemen 😉 
Categorie archieven: Archief 2016
Eerste zaailingen
Ik moest het woord even opzoeken in het woordenboek: zaailing. Kan ik deze plantjes nog wel zo noemen? Het Standaard Woordenboek Nederlands geeft als betekenis: ‘uit zaad gekweekte plant.’ Dus ja, deze plantjes die al bijna in een eigen potje mogen mag ik nog zaailingen noemen. De grootte ervan maakt blijkbaar niet uit. Deze tomatenplanten (eerste foto) zijn de eerste zaailingen van dit jaar. De koolplantjes en paprikaplantjes zijn erna gekomen en doen het ook erg goed. Alleen de sla wil maar niet opkomen. De sla die in de vermiculiet wel is opgekomen had ik wat te snel in de aarde gezet, daarvoor waren ze nog te kwetsbaar en dat hebben ze niet overleefd. Inmiddels heb ik al 2x in aarde gezaaid maar dat wil nog niet zo vlotten. Het is eigenl
ijk oud zaad maar vorig jaar is er nog veel van opgekomen en dit jaar wilde ik het gewoon weer proberen. Ik denk dat ik de vermiculiet nog eens in gebruik neem, speciaal voor het zaaien van de sla. Weet ik tenminste dat het niet aan het vochtgehalte ligt als het niet opkomt.
Rode besjes
Het lijkt er op dat ik komend jaar eindelijk een redelijke hoeveelheid rode bessen kan oogsten. De bessenstruik die ik sinds vorig jaar in de tuin heb staan zit boordevol bloemtrosjes, hoera!
Tijdens het opbouwen van de kas stond deze struik gevaarlijk dichtbij en het is dan ook niet verwonderlijk dat er toen een aantal takken gesneuveld zijn. Ik vroeg me af waar ze gebleven waren, mem had ze ergens in de grond gestoken zei ze, en inmiddels weet ik waar: Achter de kas staat een takje met een voorzichtig groen blaadje. Een nieuw stekje 🙂
Bloesem
Ik verwachtte eigenlijk groene blaadjes maar werd vanmorgen verrast door de eerste bloesem van de perenboom. 🙂 
Tuinweer
Voor vandaag werd heerlijk zonnig weer voorspeld. Ik verheugde me er al de hele week op want ik had een tuinmiddag ingepland staan. Gister was het al zonnig weer en het is maar goed dat ik toen óók in de tuin bezig ben geweest want vandaag heeft de zon zich amper laten zien. Desondanks was het uitstekend tuinweer: droog, weinig wind en een prettige temperatuur om in te werken. Na vijf minuten de aarde omscheppen is het voor mij al snel te warm.
Bij ons in de gemeente kon je vandaag gratis compost ophalen en laat de afvalverwerking nu precies naast het volkstuinencomplex zitten. Makkelijker kan het niet! De compost kon meteen over de tuin verspreid worden, de grond heb ik even goed los geschept en zo kon er gezaaid worden. Ik ga 
dit jaar weer eens proberen wortels te telen. Ik heb het al eens eerder gedaan maar de kleigrond is vrij hard waardoor het nogal sprieterige, vertakkende worteltjes werden. Maar wie weet lukt het nu beter. Tussen de rijen door heb ik uien geplant en zo is er alweer een vak gevuld. Heerlijk, die zaaiperiode!
Knutselen op de volkstuin
Vandaag ben ik met mijn tuinmaatje aan het knutselen geweest in de tuin. In tegenstelling tot de meeste tuinders maak ik geen prachtige, solide bouwwerken maar knutsel ik wat met stokjes, gaas en touw. Nadeel daarvan is dat het niet altijd even stevig is, het voordeel ervan is dat ik het zelf kan (of zoals vandaag: met z’n tweeën) en dat laatste vind ik erg belangrijk. De ervaring komt met de jaren en aangezien ik bij ons op het complex de jongste ben vind ik dat ik me niet druk hoef te maken om provisorisch geknutselde bouwwerken tussen al het schitterende pionierwerk. En zo staat er, na een jaar uitstel, een gaaswerk waar de doperwten tegenaan mogen groeien.
Het gaaswerk is bijna 3 meter lang en met aan beide zijden een rij doperwten zou dat wel eens een royale oogst kunnen opleveren. De verse doperwten zijn vorig jaar erg goed bevallen dus daar heb ik helemaal geen problemen mee. Bovendien laat ik mijn tuinmaatje graag meegenieten, net als alle andere mensen in mijn omgeving want: verse doperwten moet je eens geproefd hebben! Ik begrijp heel goed dat mensen doperwten niet lekker vinden, zolang ze deze alleen uit een potje kennen. Hoe goed de fabrikanten ook hun best doen, de smaak is niet te vergelijken met vers.
Dankzij de moestuintjes-actie van Albert Heijn waar dit jaar ook doperwten bij zitten kunnen heel veel mensen opeens deze lekkernij zelf eens telen. Ga het vooral proberen! Het is overigens niet noodzakelijk om daarvoor een (al dan niet solide) gaaswerk te bouwen, zonder steun worden de plantjes weliswaar minder hoog (en geven een kleinere oogst) maar de erwtjes zijn nog steeds net zo lekker.
Zaaimiddag
Het is bijna april en de tuinkriebels zijn niet meer te negeren. Na de koolsoorten, tomaat, sla en paprika wordt het zo langzamerhand ook tijd voor de andere gewassen om ze te gaan zaaien. Ik vulde de enige kas die ik nog had met zoveel mogelijk potjes en vulde vervolgens alle potjes met verse potgrond.
Eerst maar weer eens sla, het wil in de andere bak nog niet zo goed opkomen. Het is oud zaad en de kans is groot dat het aan de kiemkracht ligt. Dit keer dus maar een royale hoeveelheid zaadjes.
Vervolgens wat citroenbasilicum (handig, die tuinbladen waar dan weer eens een zakje zaad bij zit) en andijvie. Dan de grote zaden, het is nog wat vroeg maar ik vind het zo leuk om ze te zien groeien. En nu ik een kas in de tuin heb hoef ik ze niet meer tot half mei in de vensterbank te houden. Ik doe dit jaar toch maar weer 2 courgetteplanten. Als ze het goed doen heb ik veel te veel courgettes maar inmiddels weet ik wel weer wat mensen die ik daar blij mee kan maken. Het afgelopen jaar viel de oogst nogal tegen, dan moet ik courgettes sparen om nog zoetzuur te maken. Dan liever royaal.
Ik zaai dille en peterselie en de eerste bloemen: vlijtige liesjes en Suzanne met de mooie ogen. De potjes in het kasje zijn inmiddels allemaal gevuld. 
De doperwten en kapucijners kan ik al in de volle grond zaaien maar het is er nog niet van gekomen. Het zaad ligt al in de kast in de tuin maar ik vind nog wat in een ander bakje. Toch maar voorzaaien, dan kan het maar vast beginnen. Ondertussen heb ik dan nog wat tijd om het ‘klimrek’ voor de doperwten te maken. En dan maar uitkijken dat dit jaar niet weer van uitstel afstel komt want dat betekent veel gepriegel met kleine stokjes en veel plantjes.
Voor komende zaterdag wordt heerlijk weer voorspeld, ik heb erg veel zin om in de tuin aan de slag te gaan!
Opgebakken aardpeer
Op aanraden van een lezer heb ik voor de verandering de aardperen niet tot soep gekookt maar deze opgebakken. Aangezien ik de soep niet veel smaak vond hebben verwachtte ik er niet zoveel van maar ik werd blij verrast! Ik heb zitten smullen van deze knapperige, zoete opgebakken aardpeerschijfjes. De aardpeer had ik geschild, in schijfjes gesneden en een paar minuten gekookt. Vervolgens in boter gebakken en enkel met zout bestrooid. Heerlijk was het, een echte aanrader voor een ieder die aardpeer in zijn/haar tuin heeft. En anders is het natuurlijk nog niet te laat om daar eens aan te beginnen 😉
Horizontale takken
Net vorige week geleerd: aan de horizontale takken van de fruitboom komen de vruchten. En als de takken nog jong zijn kun je deze onder lichte dwang wat naar beneden trekken zodat de takken meer in horizontale positie komen te staan. Vandaag ben ik daarmee bezig geweest. De lapjes stof moeten ervoor zorgen dat de tak niet bekneld raakt als de dwang niet licht genoeg is 😉 Ik ben benieuwd of het zo gaat werken, het meest handige zou zijn om de touwtjes met haringen vast te zetten maar die had ik niet tot mijn beschikking. Ik zie het vanzelf als het niet werkt; van proberen kan men
leren.
In ieder geval heb ik al wel de meest versierde bomen van het hele volkstuinencomplex!
Naaimachine
I
k had niet gedacht het ooit nog eens te combineren: naaien en tuinieren. Nou ja, de korte broek die ik speciaal voor het tuinieren heb gemaakt niet meegeteld dan. Behalve de kleren die ik aan heb is er weinig voor de tuin te naaien. Dacht ik. Tot ik me afvroeg hoe ik op een boomvriendelijke manier de takken van de fruitbomen naar beneden kon trekken. (zie ook blogbericht bomen snoeien) De potjes die ik in het najaar voor de oorwurmen aan de boomtakken heb gehangen, hangen daar met touw wat na een jaar door de tak omgroeid is. Als ik de takken met touw naar beneden ga trekken zal dat vast niet goed gaan.
En zo kwam ik op het idee om de naaimachine te gebruiken. Wat restjes stof, twee gaatjes in de lapjes en ik kan er zo een touwtje doorheen rijgen. De lapjes kunnen ruim om de tak en zullen in 10 jaar nog niet te strak zitten. Het klinkt mij als een ‘met zachte drang naar beneden leiden’ in de oren, helemaal volgens het boekje.
Uiteraard, als naaister wil ik natuurlijk wel dat de stof netjes afgewerkt is met een zigzagsteek want stel je voor de in de tuin de rafels erbij hangen, dat kan natuurlijk niet 😉