Het was héérlijk weer gister. Ik had de hele middag om in de tuin te werken en heb dat ook zeker gedaan. Daarbij was het ook ideaal weer om met een boek in de zon te zitten en te genieten van wat lekkers. En waarom zou je naar huis gaan om thuis een boek te lezen als je dat ook in de zon in je eigen tuin kunt doen? Precies! Ik ben dus maar wat langer gebleven en geloof dat ik zowaar verkleurd ben. 🙂
Categorie archieven: Archief 2016
Overwinterd
Vorig jaar had ik nog een heel aantal coconnetjes over. Rupsen die zich hadden verpopt maar niet meer voor de winter van plan waren nog wat uit te voeren. Het meest logische was om deze poppen buiten te laten overwinteren. Maar aangezien de rupsen in een plastic bakje hadden gezeten hadden ze niet voor zichzelf een beschut plekje kunnen zoeken. En ja… wat doe je dan? Het leek mij het beste om ze een plekje op mijn koele zolder te geven.
Het ging heel lang goed. Met enige regelmaat keek ik in de bak of er geen vlinders in zaten en nee hoor, alleen poppen. Tot het een keer waarschijnlijk een week warmer is geweest en ik er twee weken níet in keek. Toen ik de bak weer eens bestudeerde ontdekte ik dat er drie koolwitjes in de bak zaten die van honger of uitputting waren gestorven. Ik schaamde me diep.
Toen de lentekriebels bij mij begonnen te komen en ik de poppen niet langer op mijn zolder wilde hebben staan, moest ik iets bedenken om ze op een beschutte plek te kunnen laten ontpoppen. Gelukkig was de oplossing simpel: een glazen bak op zijn kant en het plastic bakje erin. Geen last van regen, wél de warme van de zon.
Het heeft lang geduurd maar inmiddels beginnen er vlinders te verschijnen. Door het glas begrijpen ze niet hoe ze eruit moeten komen, misschien moet ik daar nog wat voor verzinnen. Tot nu toe viel het me al snel op dat er een vlinder zat ‘op te drogen’ en kon ik al drie vlinders met blijdschap de wijde wereld in laten vliegen.
Afharden
Vanmiddag bedacht ik me opeens dat het half april is en dat over een maand alle plantjes de tuin in mogen. Hoog tijd om de plantjes af te harden!
Afharden betekent dat je de plantjes langzaam laat wennen aan de buitenlucht: het is buiten niet alleen koeler maar er is ook wind en (stort)regen. Zet je de plantjes die je binnen hebt opgekweekt (die zogeheten kasplantjes) zonder afharden meteen buiten dan staan de planten een periode stil in hun groei. Dat is misschien niet meteen een ramp maar je loopt daarbij ook het risico dat de plantjes kapot gaan door weersomstandigheden.
Om de planten te laten afharden zet je ze de eerste dag een uur buiten, vermijd in het begin de volle zon. In een aantal weken bouw je dit uur op tot hele dagen en uiteindelijk kun je ze ook ’s nachts buiten laten staan. Houd daarbij steeds het weer in de gaten, met name in het begin. Harde regen, wind, hoge of lage temperaturen kunnen funest zijn voor deze planten, haal ze dan weer naar binnen of zorg voor beschutting.
Door zon of wind kan het zijn dat de planten sneller uitdrogen. Dit is niet erg, zolang je ze maar in de gaten houdt. Als een plant droog staat wordt het namelijk gestimuleerd om meer wortels te laten groeien, op zoek naar water. Ook dit is een onderdeel van het sterker maken van de plant. Het slap laten hangen van de blaadjes is voor de plant een manier om zichzelf te beschermen. Op deze manier verdampt er minder water via de blaadjes. Tegelijkertijd is het voor ons een teken dat de plant behoefte heeft aan wat vocht.
Vanavond heb ik de eerste kist klaargemaakt voor het afharden. Alle koolplanten mochten in een grotere pot, evenals de courgette, pompoen en komkommer. Door alles bij elkaar in één kistje te zetten is het buiten zetten morgen in een tel gebeurd.
Volle vensterbank
Van de groenten die ik dit jaar wil verbouwen is bijna alles inmiddels gezaaid. Inmiddels wordt het tijd om aan de bloemenserie te beginnen. Daarvan heb ik alleen de vlijtige liesjes en Susanne met de mooie ogen gezaaid. Meer is echter nog niet mogelijk aangezien de vensterbank inmiddels helemaal vol staat. De doperwten en kapucijners (rechts op de foto) zijn al ijverig aan het zoeken naar houvast. Ze moeten binnenkort naar buiten. Dat er dan meer plek zal zijn valt te betwijfelen aangezien de courgette-, komkommer-, pompoen- en tomatenplantjes hun potjes alweer uitgroeien. Hoog tijd om ze naar de tuinkas te verplaatsen. En hoewel ze daar prima terecht kunnen qua plek en licht, is het beter nog even te wachten. Tenslotte is het lastig om op te letten waar je staat als je bovenhands glas in de kas moet schuiven en bevestigen. Maar mocht de nood hoog worden dan is daar ook wel weer wat op te vinden.
Er is echter nog een andere uitwijkplaats. Helaas had de kalanchoë (de soort plant die ik van jongs af aan altijd wel in één of meerdere kleuren in de vensterbank heb staan) zoveel luis dat het meer een kweekbak voor luis leek dan een bloeiende plant. Snel de deur uit! De vensterbank in de slaapkamer is nu flink gesopt en kan binnenkort wel wat plantjes herbergen. Hopelijk zijn er geen luizen meer achtergebleven…!
In de kweekbak op de foto hieronder komt alweer van alles boven: witlof, maïs en boerenkool laat zich al zien, de andijvie vraagt nog wat geduld. 
Vogelhotel?
Het vogelhuisje van de buren is in gebruik genomen. 11 maart schreef ik dat er regelmatig pimpelmezen te zien waren maar dat ik nog niet wist welk vogelhuisje ze zouden kiezen. Na verloop van tijd werd het wel duidelijk. De mezen vlogen af en aan met takjes en het huisje ging er zelfs een beetje scheef van hangen. Ik verwisselde mijn vaste plekje aan tafel met die aan de overzijde zodat ik tijdens het eten het gefladder mooi kon bekijken.
Helaas is het de laatste tijd nogal rustig. Niet dat ze niet meer komen maar het lijkt me dat ze te weinig komen om hun nestje af te bouwen en te gaan broeden. Het is begonnen met het mooie weer. Plotseling zat ik regelmatig op mijn balkon en ook de deur van de buren stond vaker open. Voor zover ik weet hebben de buren amper op het balkon gezeten maar het lijkt de pimpelmezen toch afgeschrikt te hebben. Zo nu en dan zie ik ze weer eens het huisje in wippen. Zouden ze het als hotel gebruiken en ergens anders een broednestje aan het bouwen zijn?
Op de site van de vogelbescherming lees ik dat pimpelmezen van maart tot juli broeden, 2-3 keer eieren leggen en dat ze wel 8-14 eieren leggen per keer. Hoe dat allemaal in dat kleine huisje moet passen weet ik ook niet, maar blijkbaar weten de meesjes er wel raad mee 😉
Bezorgd
Na een tijd van voorbereiding, uitzoeken, opmeten, offertes controleren en corrigeren, gegevens doorgeven en afwachten was het vandaag de dag dat het nieuwe glas voor mijn kas bezorgd werd. Van tevoren had ik al zitten piekeren hoe ik het glas het beste kon neerleggen zonder dat het zou breken. Tenslotte was het met het vervoer van de kas ondanks het goede verpakken toch niet allemaal zo goed gegaan. En hoe moest ik het naar mijn tuin brengen want de bezorging was maar tot op de stoep. De vorige keer gebruikten we een kruiwagen maar eigenlijk paste het glas daar niet zo goed in. En dan zóveel platen (voor het dak al 12)… tsja. Omdat ik niet goed kon overzien wat ik nodig zou hebben fietste ik naar de tuin met veel karton, een oude deken en de laatste oude doeken die ik nog kon vinden in huis in de hoop er ter plekke wat op te kunnen verzinnen.
Het bleek allemaal mee te vallen. Hoewel het glas niet verpakt was (zoals ik al had begrepen), zaten er wel mooie dikke plakkers op. De bezorger wilde me met alle liefde helpen om het glas naar mijn tuin te brengen en met elk twee keer lopen was het al gedaan. Door de dikke plakkers kon het glas tegen elkaar gezet worden en enkel voor de zekerheid deden we een stuk karton tussen de glasplaten en de wand van de kas. De deken, doeken en resterende dozen konden weer mee naar huis. Opgelucht stopte ik de spullen weer in mijn tas om vervolgens heerlijk ontspannen te kunnen gaan tuinieren.
Voorjaarsbloeiers
Zo op het eerste gezicht lijkt de tuin nog in de winterstemming. Kale takken, kale grond. Echter op steeds meer plekken komen voorjaarsbollen tot bloei. 
Het begon met een eerste krokusje, erna kwamen massaal de blauwe druifjes opzetten en inmiddels beginnen ook steeds meer tulpen hun bloemen te tonen. Afgelopen week zag ik zelfs het meiklokje al bloeien. Een beetje vroeg voor zijn naam, maar bloeien doet het toch zeker! 
Onkruid verwijderen
Het is voor menig mens een noodzakelijk kwaad: onkruid trekken. Vooral het feit dat het onkruid doorgaans weer terugkomt doet velen verzuchten dat het toch wel… ónkruid is. En ja, ook in een volkstuin komt onkruid steeds weer terug en ook ik verzucht wel eens dat het toch wel vervelende plantjes zijn als de tuin er vol mee dreigt te komen staan.
Toch vind ik onkruid trekken helemaal niet vervelend. Ik vind het namelijk heerlijk rustgevend. Terwijl ik polletjes gras uittrek, distels uitgraaf en het kruiskruid verhinder zaad te schieten gaan mijn gedachten als wolken door mijn hoofd. Rustig maar gestaag drijven ze langs. Piekeren en onkruid trekken blijkt niet samen te gaan bij mij en zo kom ik heerlijk tot rust. Terwijl ik stukje voor stukje opschuif in de tuin groeit de berg afval in mijn emmertje en komt er weer nette, donkere aarde tevoorschijn. Het enige wat wel eens hinderlijk is, is de plaats waar het onkruid groeit. Zo had onder de Japanse wijnbes een hele groep onkruidplantjes zich weten te verzamelen en dat dijde langzaam maar zeker uit. De milde vrieskou heeft ze er niet onder gekregen en zo kroop ik afgelopen vrijdag toch maar onder de stekelplant om korte metten te maken met dit ongewenst groen. Inmiddels is de grijszwarte aarde weer zichtbaar en kan de bodembedekker zijn gang weer gaan. Tevreden heb ik de afvalemmer geleegd om vervolgens nog even weer terug te lopen naar het nette stukje tuin. Och, wat geeft dát toch een voldaan gevoel zeg!
Volgeboekt
Het was een drukte van belang vandaag op mijn balkon. Een heerlijk zonnetje verwarmde mijn balkon en de bijen kwamen massaal op mijn insectenhotel af. Gister zag ik er ook al regelmatig eentje in- en uitgaan maar vandaag waren het vrijwel de hele dag zo’n vijf stuks die maar rondom het geliefde plekje bleven vliegen. Het eerste holletje is al in beslag genomen en helemaal dichtgemetseld. Twee andere holletjes zijn waarschijnlijk al gereserveerd en er was zelfs een bij die het liefst in de ruimte tússen de holletjes kroop. Bij het goed bestuderen van de holletjes die al eens gebruikt zijn vroeg ik me af of ik die ook moet schoonmaken of zo. Er is namelijk nog enig metselwerk in te zien en ik weet niet of de bijen dat misschien belemmert om er weer eitjes in te leggen. Voor dit jaar zijn er in ieder geval nog wel genoeg ‘nieuwe’ holletjes en wie weet nemen ze een oude in gebruik, dan weet ik genoeg.
Nieuwe lading
Vorige week gezaaid en deze week al heel wat nieuwe plantjes. De courgette, komkommer, één pompoen, basilicum, doperwten en kapucijners zijn inmiddels boven de grond. De bloemen, sla, andijvie, peterselie en dille laten nog even op zich wachten, maar dat is niet gek. De meeste zaden hebben wat langer tijd nodig om te ontkiemen.
De vensterbank staat inmiddels al behoorlijk vol. De lamellen kunnen bij één raam niet meer dicht omdat deze op de vensterbank hangen (in plaats van er voor langs gaan) en die vensterbank vrijwel helemaal gevuld is met planten. En dan zijn het nu nog allemaal kleine potjes met net ontkiemde (of nog niet ontkiemde) zaadjes. Dat gaat wat worden als deze planten aan hun groeispurt beginnen…
Het is elk jaar weer even puzzelen hoe ik alles een plekje kan geven. Het wordt inmiddels tijd dat de kas afgemaakt wordt en ik daar de eerste serie plantjes heen kan verhuizen. En goed nieuws: volgende week wordt het glas bezorgd! 🙂 De haakjes en clipjes om het glas te bevestigen heb ik ook al even in huis dus nu is het een kwestie van met iemand afspreken om samen het laatste glas erin te doen. En erna uiteraard: ramen zemen! 