Ontkiemende rommel

p_20160930_140748 Ik vond nog een stoffen tasje met oud zaad. Een paar jaar geleden heb ik sla laten bloeien en het zaad in het stoffen tasje gestopt om het vervolgens te laten drogen in de cv-kast. Per ongeluk had ik echter ook zaad van de rucola in hetzelfde tasje gedaan en sindsdien… tsja… hangt het tasje daar maar te drogen en wordt het zaad maar sporadisch gebruikt. Na een paar jaar zal er weinig van ontkiemen. Dacht ik. Ik had nieuw zaad om te drogen (dit keer één soort tegelijk ;-)) dus het leek me handig om het oude zaad weg te gooien. Buiten stonden nog wat bakjes met aarde en zo was het snel verwerkt. Van de paar zaadjes die nog zouden ontkiemen kon ik misschien nog wat oogsten.

De duiven hebben er lekker in zitten rommelen. Of misschien moet ik de muis de schuld geven, nu deze nogal rond blijkt te scharrelen op het balkon. In ieder geval lag een dag later overal aarde en het zaad was niet meer netjes toegedekt. ‘Nou ja, tenminste nog iemand die er plezier van heeft,’ dacht ik. Het zaad bleek echp_20161003_191039ter nog kiemkrachtig; enkele paar dagen later zagen de bakjes groen van de kiemblaadjes. Of het kropsla of rucola is nog even de vraag maar groen(te) is het zeker.

Helemaal uit eigen tuin :-)

P_20160905_133035Vandaag at ik een goed gevulde salade die, op de rozijnen na, compleet uit eigen tuin kwam. En dat terwijl er heel wat verschillende ingrediënten in zaten. Ik houd van een smakelijke en gevarieerde salade als lunch en zo langzamerhand raak ik er bedreven in om deze vlot op tafel te zetten.

De salade van vandaag bevatte:

  • spinazie
  • bietenblad
  • 3 soorten tomaten
  • zelfgemaakte zoetzuur (courgette, paprika, ui)
  • paprika
  • 2 soorten basilicum
  • bieslook
  • rozijnen (uit de winkel 😉 )

Een salade waarbij geen krop sla aan te pas kwam.

Nog wat jong grut

sla winterbloemkoolNiet alleen in de tuin heb ik pas gezaaid, ook thuis ben ik weer bezig geweest. Hier zijn het al aardige kiemplantjes geworden. Een bakje sla (rechts) en een bakje met winterbloemkool (links). Het zijn wat veel slaplanten, vooral als ze tegelijk geoogst zouden moeten worden, maar de kans is groot dat er wat opgegeten worden door de slakken en het is prettig om na zo’n lange wachttijd niet slechts één slakropje over te houden. Zo had ik al eerder sla gezaaid in de bloembak op het balkon maar daar waren de slakken te gretig geweest. Helaas. Soms moet je als tuinder ook een beetje bewakersbloed in je hebben. Voor je het weet worden je plantjes aangevallen en ben je te laat.

Kasplanten II

DSCN2379 Binnenkort is de eerste krop sla van dit jaar klaar! Zo langzamerhand begint de oogst van de tuin aan te trekken. Het begon met spinazie, daarna de rabarber en nu bijna sla.

En dan heb ik ook al een aantal mini-paprika’s gegeten. Het plantje kreeg ik kant-en-klaar aangeleverd en de eerste paprikaatjes kon ik al meteen plukken. Na het planten in de kas had de plant het even moeilijk (wat niet vreemd is) en de resterende vruchten werden afgestoten. Inmiddels is de plant gesetteld en heb ik de eerste nieuwe vrucht gesignaleerd. Hoera! DSCN2378

Gisteravond heb ik de eerste zelf opgekweekte paprikaplant in de kas gezet. Het voordeel van het moeten water geven in de kas is dat ik wat vaker eventjes naar de tuin ga en zo elke keer wat plantjes mee kan nemen. En of het nu regent of niet: in de kas kan ik altijd droog tuinieren. Leuk hoor, zo’n kas, het geeft weer een hele nieuwe dimensie aan mijn tuin en er is weer een heleboel te leren en te ontdekken! 🙂

Slaplantjes

slaMet oud zaad sla willen kweken, dat gaat wel eens wat moeizaam. Heel vervelend als je hebt gepland dat je in het voorjaar sla uit eigen tuin wilt eten. Maar zo precies komt het bij mij gelukkig niet. Bovendien had ik er al wel rekening mee gehouden dat de slazaadjes misschien niet zo goed meer wilden ontkiemen, toen ik enkele weken geleden in een tuincentrum liep heb ik wat kleine slaplantjes aangeschaft. Uit zaad opkweken is natuurlijk goedkoper maar veel kosten de kleine plantjes niet en het geeft een leuke voorsprong op je eigen gekweekte sla. De slaplantjes zijn de eersten die gebruik mogen maken van mijn kas en ik ben heel benieuwd hoe dat gaat. De aarde is namelijk erg dicht en hoewel ik er wel veel compost doorheen gewerkt heb zal het nog wel even duren voordat het prettig en los aanvoelt. Nog een voordeel dus dat de plantjes al van enig formaat zijn: ze kunnen wat meer hebben. En dan nog het water geven. Terwijl het buiten hoost bedenk ik me dat de sla misschien wel water nodig heeft, in de kas regent het tenslotte niet… Gelukkig is het er ook nog niet zo warm en heb ik ze zaterdag nog een flinke slok gegeven. De aarde is, op het bovenste laagje na, ook nog behoorlijk vochtig en zo houden ze het nog wel even uit. Heb ik tenminste nog even de tijd om ‘planten in de kas water geven’ in mijn ritme op te nemen 😉 sla

Eerste zaailingen

P_20160406_194733 Ik moest het woord even opzoeken in het woordenboek: zaailing. Kan ik deze plantjes nog wel zo noemen? Het Standaard Woordenboek Nederlands geeft als betekenis: ‘uit zaad gekweekte plant.’ Dus ja, deze plantjes die al bijna in een eigen potje mogen mag ik nog zaailingen noemen. De grootte ervan maakt blijkbaar niet uit. Deze tomatenplanten (eerste foto) zijn de eerste zaailingen van dit jaar. De koolplantjes en paprikaplantjes zijn erna gekomen en doen het ook erg goed. Alleen de sla wil maar niet opkomen. De sla die in de vermiculiet wel is opgekomen had ik wat te snel in de aarde gezet, daarvoor waren ze nog te kwetsbaar en dat hebben ze niet overleefd. Inmiddels heb ik al 2x in aarde gezaaid maar dat wil nog niet zo vlotten. Het is eigenlP_20160406_194756ijk oud zaad maar vorig jaar is er nog veel van opgekomen en dit jaar wilde ik het gewoon weer proberen. Ik denk dat ik de vermiculiet nog eens in gebruik neem, speciaal voor het zaaien van de sla. Weet ik tenminste dat het niet aan het vochtgehalte ligt als het niet opkomt.

Zaaimiddag

P_20160330_175856 Het is bijna april en de tuinkriebels zijn niet meer te negeren. Na de koolsoorten, tomaat, sla en paprika wordt het zo langzamerhand ook tijd voor de andere gewassen om ze te gaan zaaien. Ik vulde de enige kas die ik nog had met zoveel mogelijk potjes en vulde vervolgens alle potjes met verse potgrond.

Eerst maar weer eens sla, het wil in de andere bak nog niet zo goed opkomen. Het is oud zaad en de kans is groot dat het aan de kiemkracht ligt. Dit keer dus maar een royale hoeveelheid zaadjes.

Vervolgens wat citroenbasilicum (handig, die tuinbladen waar dan weer eens een zakje zaad bij zit) en andijvie. Dan de grote zaden, het is nog wat vroeg maar ik vind het zo leuk om ze te zien groeien. En nu ik een kas in de tuin heb hoef ik ze niet meer tot half mei in de vensterbank te houden. Ik doe dit jaar toch maar weer 2 courgetteplanten. Als ze het goed doen heb ik veel te veel courgettes maar inmiddels weet ik wel weer wat mensen die ik daar blij mee kan maken. Het afgelopen jaar viel de oogst nogal tegen, dan moet ik courgettes sparen om nog zoetzuur te maken. Dan liever royaal.

Ik zaai dille en peterselie en de eerste bloemen: vlijtige liesjes en Suzanne met de mooie ogen. De potjes in het kasje zijn inmiddels allemaal gevuld. P_20160330_175902

De doperwten en kapucijners kan ik al in de volle grond zaaien maar het is er nog niet van gekomen. Het zaad ligt al in de kast in de tuin maar ik vind nog wat in een ander bakje. Toch maar voorzaaien, dan kan het maar vast beginnen. Ondertussen heb ik dan nog wat tijd om het ‘klimrek’ voor de doperwten te maken. En dan maar uitkijken dat dit jaar niet weer van uitstel afstel komt want dat betekent veel gepriegel met kleine stokjes en veel plantjes.

Voor komende zaterdag wordt heerlijk weer voorspeld, ik heb erg veel zin om in de tuin aan de slag te gaan!

De eerste plantjes

zaailingenHet nieuwe tuinseizoen is van start gegaan. De eerste zaadjes zijn enige tijd geleden gezaaid in de vermiculiet en inmiddels zijn ze overgezet naar voedzame aarde. In de vermiculiet kunnen de plantjes niet verder groeien dan de twee kiemblaadjes omdat ze geen voeding krijgen. Tot dat moment kunnen ze teren op de voeding uit het zaadje, erna hebben ze aarde nodig. Uiteraard kun je ook het mengsel van vermiculiet, turfmolm en compost gebruiken maar zover ben ik nog niet.

Ik had me voorgenomen dit jaar iets minder vroeg te beginnen omdat het nogal lastig is om de plantjes zolang binnen gezond te houden. Het worden al snel zwakke kasplantjes. Maar nu ik een kas heb is dat geen probleem! Tenminste, niet voor deze tomatenplantjes. Inmiddels is het maart en kan ik meer gaan zaaien. Ondertussen heb ik de tijd om de kas verder af te maken zodat deze tomatenplanten (en wat slaplantjes) al ruim voor ijsheiligen naar ‘buiten’ kunnen in plaats van dat ze luizen aantrekken op mijn vensterbank.

Sla

slaEerlijk gezegd weet ik niet meer waar de slaplantjes vandaan kwamen. Waarschijnlijk had ik ze te laat in de tuin gezet, waren ze te klein en werd het al koud. Hoe dan ook, ik bleef eind vorig jaar nog met een paar slaplantjes zitten en die heb ik buiten in een grote plantenbak gezet. Weggooien ben ik niet zo goed in en ach, waarom zou je het niet proberen?

En zo komt het dat, ondanks wat vrieskou, er in februari nog steeds slaplantjes op mijn balkon groeien. Terwijl de witlof aan het balkon vastgevroren was, heeft de kou de slaplanten waarschijnlijk niet bereikt doordat ze hoger staan en niet op een koude betonvloer liggen. Het lijkt er overigens wel op dat de kou ervoor gezorgd heeft dat de slaplanten niet als een traditionele krop sla groeien maar wat rare vormen aannemen.

Hoe zou ‘koud gegroeide sla’ eigenlijk smaken? Ik zal nog maar een tijdje geduld hebben dan heeft de sla mooi nog wat tijd om verder te groeien. Met een beetje geluk eet ik sla op een tijdstip waarop ik normaal gesproken pas de eerste slazaadjes in de grond stop. En dat zónder gebruik van een kas.

Oplossing van de puzzel

sla, witlof, andijvieIk zie het al voor me: iemand die “veilig” thuis op de bank zit te turen naar deze foto en probeert te raden wat het is. ‘Die ene is sla, dat is wel duidelijk, maar wat is dat plantje met die paar blaadjes midden onder?’ ‘Zeg, weet jij het?’ wordt er vervolgens aan een huisgenoot gevraagd. De suggestie om samen met andere lezers te raden wat het kan zijn, wordt wijselijk afgewimpeld. ‘Nee hoor,’ wordt er gemompeld. ‘Dan ziet iedereen dat ik er geen verstand van heb.’ Of heel gul: ‘Joh, de rest moet ook nog wat te raden hebben, dat ga ik niet al meteen verklappen.’

Elke middag wordt even gekeken of er al iemand is die het wél geraden heeft. Misschien lukt het zo om erachter te komen? ‘Zeg, wordt het niet eens tijd om de oplossing van die puzzel bekend te maken?’ Raden is leuk, als anderen het proberen dan. Maar de oplossing, daar wacht men nog op. Misschien wordt het tijd voor een anonieme poll? Gewoon klikken, dat is misschien wel zo veilig en maakt reageren laagdrempeliger. Of misschien is de puzzel te moeilijk? Als je werkelijk geen idee hebt, hoe bedenk je dan drie soorten groenten?

Het blijft  bij één publieke poging, die niet correct maar zeker wel heel dapper geprobeerd is! Bij deze: hulde! De sla was goed! En witlof… tsja, dat kom je als niet-tuinder zo nooit tegen natuurlijk.

Hier is dan de correcte oplossing van de puzzel van de afgelopen week:

  • Linksonder is botersla
  • middenonder is witlof
  • midden (grote krop) is andijvie

En ik ga op zoek naar een functie voor het maken van een poll. Lijkt me leuk!