Auteur archieven: Marijke

Lastige buur?

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Als ik dDSCN1506eze foto zo zie zou ik toch hopen dat ik niet naast die tuin met dat onkruid zit. Van zulke buren heb je alleen maar last. Of nou ja, van de buren niet, maar wel van het onkruid dat in hun tuin staat. Al dat zaad dat door de wind naar je keurig onderhouden tuin wordt gevoerd…

En nee, ik zit niet náást deze buren. Het is mijn eigen tuin die hier het meeste onkruid bevat. Vorig jaar was het andersom, maar ja, als je een stuk erbij neemt kun je beter een onkruidvrij stuk erbij nemen in plaats van een stuk vol met het ongewenste goedje.

Laat ik nu geen hekel hebben aan onkruid. Je haalt het weg en het resultaat is prachtige, donkere aarde. Hoe lang je er ook naar kijkt, het blijft zwart. Het duurt dágen, zo niet wéken voor het terugkomt. Gelukkig, tuinieren is nooit ‘af’… 🙂

Krokusjes

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1510De bollen krokusjes die ik vorig jaar in de grond heb gestopt hebben zich inmiddels vermeerderd. Leuk! Zo staan er in deze twee groepjes niet 2 maar in totaal 6 krokusjes. Ik wist niet dat het zo snel kon gaan. Ik ben er wel blij mee, in zo’n grote tuin vallen deze kleine bloemetjes niet zo op (al doet de kleur al heel wat) en zo’n groepje maakt het wat opvallender.

De krokussen zijn vroege bloeiers en daarom heel belangrijk voor de bijen. Juist na de winter kunnen ze wel weer wat voeding gebruiken en maken ze dankbaar gebruik van de eerste bloeiers. En deze bollen kunnen er in een volkstuin gemakkelijk bij want ze zijn al uitgebloeid vóórdat de eerste groenten in de tuin gezet worden. Niet alleen goed voor de bijen, ook een reden te meer om in het vroege voorjaar al weer in de tuin bezig te gaan en te genieten van de bloemenpracht.

Verstopt

Geplaatst op door — 4 reacties ↓

DSCN1504Vandaag heb ik meer tijd doorgebracht op mijn tuin dan dat ik thuis ben geweest. Een kort stukje dus maar vandaag. Ik ben niet eens heel lang in de tuin bezig geweest, al heb ik toch wel enige tijd daar doorgebracht.

Ik wist vandaag niet zo goed waar ik mee zou beginnen dus startte ik met onkruid verwijderen. Tenslotte is daar momenteel genoeg van. Al werkende kon ik wel bedenken wat ik zou gaan doen. Maar ach, nu het tuinseizoen weer op gang komt, kom je ook al je medetuinders weer tegen. Even een praatje is dan wel leuk, tenslotte hebben we een gezamenlijke hobby. Zodoende kwam er van tuinieren niet zoveel terecht. Uiteindelijk heb ik nog wel een redelijk stuk onkruidvrDSCN1505ij kunnen maken en het was een verrassende bezigheid. Het stuk stond namelijk vol met aardbeiplantjes die waren overwoekerd door graspollen. Hoe meer onkruid ik eruit trok, hoe meer plantjes er tevoorschijn kwamen.

Nu mag ik wel mijn teeltplan weer eens bestuderen. Er zou in dit vak namen bieten en prei geteeld worden. Eens kijken waar ik deze vele aardbeiplantjes kan onderbrengen.

Schroom niet om mij om wat stuks te vragen, er zijn er meer dan genoeg. Ik weet alleen niet welk soort het is, wel dat de meeste stekjes zijn van vorig jaar, nog piepjong dus.

Balkonpraat (II)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

De duiven op het balkon zijn ongewenst. Het is sneu maar waar. Muis echter wordt gedoogd en soms stiekem verwelkomd. Echter geeft dat wel enige onrust nu de zomer dichterbij komt. Want een open balkondeur is meer dan genoeg voor een muis om mijn huis binnen te glippen. In de winter vond ik het gezellig, zo’n muisje op het balkon. Laatst heb ik echter maar de laatste restjes vogelvoer (lees: muizenvoer) verwijderd in de hoop dat dit kleine diertje op zoek ging naar een ander plekje.

En nu? Nu is muis dood.

Gezien de aangelegde voedselvoorraden die ik bij het opruimen van het balkon vond, had hij genoeg te eten. Het zou me niks verbazen als het een vast plekje op mijn balkon had gevonden gezien de hoop achter mijn rieten bloembak (nu het favoriet duivenplekje) Echter stond er een verraderlijke val op het balkon. Een val die zichzelf langzaamaan in werking stelde. In het begin onschuldig en ongevaarlijk. Na een forse regenbui redelijk gevaarlijk. Na heel wat forse regenbuien dodelijk.

Muis is erin getrapt. Erin gezonken beter gezegd.

DSCN1495-1
Om gevoelige lezers een trauma te besparen is de foto enigszins onscherp gemaakt.

 

Balkonpraat (I)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Er zijn dagen dat ik meer over de belevenissen op mijn balkon te vertellen heb dan over mijn tuin. Zoals deze week. Meneer en mevrouw duif zijn niet voor één gat te vangen. Na het herhaaldelijk wegjagen en het verstoren van hun beschutte hoekje kwamen ze de volgende dag nog maar één keer. Daar was ik erg blij om al had ik wel het vermoeden dat de strijd nog niet voorbij was.

En inderdaad, ze blijven komen. Gelukkig heb ik medestanders. De buren hadden ook al door dat de duiven een nest wilden bouwen en waren eveneens bezig de duiven van het balkon te jagen. Vooral het buurjongetje van 3 kan dat met veel enthousiasme, heerlijk om te zien.

De ruimte onder mijn planken, het voorkeursplekje voor het stel, DSCN1497had ik eerst helemaal vrij gemaakt in de hoop dat ze zonder beschutting er niet wilden zitten. Dat maakte het echtpaar echter niet uit. Nu heb ik er een heel stel zakken potgrond neergelegd met als voordeel dat er geen enkel gaatje meer over is. Verder heb ik de bloempotten langs de kanten van mijn balkon gezet zodat de duiven moeilijker mijn balkon op en af kunnen (onder de glazen wand zit genoeg ruimte voor een duif om onderdoor te lopen).

Het nieuwste plekje voor de duiven is nu tussen de grootste verzameling bloempotten, precies op de grens van het balkon van de buren en die van mij. Maar lang zitten ze er nooit. Als het buurjongetje nog niet naar buiten is gestormd met het bevel ‘weg duif!’ dan verraden ze zichzelf wel met hun tevreden gekoer. Waarop ík dan naar buiten storm.

We weten waar we het voor doen. Nog even volhouden.

Plant(je)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1502-1De als eerste gevulde zaaibak staat inmiddels al vol plantjes. Ik kan de tomaat inmiddels duidelijk onderscheiden van de bloemkool. Eén plantje was een verrassing. Er kwam een klein plantje met twee kleine kiemblaadjes op op het plekje van de courgette. Aangezien de courgette meteen groot inzet moest het een andere soort zijn. Maar wat?

Ik vermoedde dat er een zaadje uit mijn hand was geglipt vóór het zaaien. Inmiddels is het me duidelijk geworden dat dit een bloemkoolplantje gaat worden.

Ik had al een beetje getwijfeld of ik de courgette en pompoen al moest zaaien omdat deze redelijk snel groeien. Maar vorig jaar kwam de pompoen bij mij niet op en was ik met de courgette nogal laat. Dat wilde ik dit jaar voorkomen. Met als gevolg dat ik tot mei met steeds groter wordende planten zit. De plantjes groeien razendsnel, ik had gerust nog een maand kunnen wachten. Maar wat extra groen in huis kan nooit kwaad 😉

Zaailingen

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1501-1De vensterbank vult zich zo langzamerhand met steeds meer zaaibakjes. Ik heb twee mooie kweekbakken waar ik een doorzichtige kap op kan doen, als kas. Deze zijn inmiddels beide in gebruik, het werd tijd om wat creativiteit in te zetten.

Afgelopen jaar kreeg ik deze ‘snoepjes-pot’ en het leek me leuk om daar wat dingen in te sier te zetten. (snoepjes moet je niet in een glazen pot doen… 😉 )

Het idee om het als kasje te gebruiken was echter nog veel leuker. En zo heb ik weer een nieuwe soort kas. In het bovenste schaaltje zijn de eerste zaden (vlijtige liesjes) al ontkiemd (in 6 dagen in plaats van de verwachtte 18), de andere twee krijgen wat minder licht en waarschijnlijk ook wat minder warmte en duren nog wat langer. Lang kunnen ze niet op elkaar staan, de plantjes willen graag wat frisse lucht maar gaan ook de lucht in en dan is het ‘plafond’ snel bereikt. Tot die tijd heb ik nog even wat meer ruimte in de vensterbank.

DSCN1503-1Wat de groente betreft: ik had nog een zakje met oud zaad voor krulsla. Aangezien het zaad van sla gemiddeld wat sneller verouderd verwachtte ik dat een groot deel niet meer zou opkomen. Royaal zaaien maar.

Nu blijkt het zaad nog behoorlijk goed. Dat wordt straks ook royaal eten.

Vlinder voederschaal

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1486Ik kreeg nog een verlaat verjaardagscadeautje: een vlinder voederschaal. Met al die bloemen voor bijen en vlinders mocht dit natuurlijk niet ontbreken. Toen ik het op mijn verlanglijstje zette dacht ik dat het vooral voor de sier zou zijn. Stukjes rijp fruit kun je tenslotte ook wel op een steen leggen in plaats van op zo’n schaal. Maar zo’n gele vlinder in de tuin staat natuurlijk veel leuker. Bovendien heb ik vorig jaar wel eens fruit op een steen gelegd maar er nooit een vlinder bij gezien.

Maar ik ontdekte dat de voederschaal nog wat extra’s heeft. Zoals je op de foto kunt zien is de bovenkant knalgeel. Deze kleur is aantrekkelijk voor vlinders. Maar dat niet alleen. Onder het gele deel zit nog een doorzichtig bakje en dat kun je losmaken. Hierin kun je nectar doen en via de gaatjes in de bovenkant kunnen de vlinders met hun lange tong deze nectar opzuigen.

De nectar is eenvoudig zelf te maken. Je neemt 8 delen water op 1 deel suiker. Het geheel heel even aan de kook brengen om de eventuele schadelijke bacteriën te doden. Ook de voederschaal moet je regelmatig goed schoonmaken om schimmelvorming tegen te gaan. Dat laatste is het enige nadeel. Want de schaal even goed afwassen en met heet water omspoelen betekent dat ik deze eerst mee naar huis moet nemen. En om nu elke 4-5 dagen ‘even’ deze schaal te ontsmetten en heen en weer naar de tuin te fietsen is me wat teveel werk. Wat betekent dat ik de schaal de ene keer meeneem en de week erna pas weer ophang. Een part-time voederschaal.

Op zijn plaats

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Ik bDSCN1485en gister weer héérlijk in de tuin bezig geweest. Het voelt alsof ik alweer middenin het tuinseizoen zit, al staat er nog helemaal geen groente in de tuin. Met zo’n nieuw stuk grond erbij is er gelukkig genoeg te doen en kan ik optimaal van het (vroege) mooie weer genieten.

Ik ben zo intensief aan het graven geweest dat het me werkelijk verbaasd dat ik vandaag mijn rug niet voel. Misschien toch ergonomisch verantwoord gewerkt? Ik had gister juist geconcludeerd dat ergonomisch verantwoord tuinieren niet bestaat, maar blijkbaar heb ik toch voldoende op mijn houding gelet.

DeDSCN1487 rode bessenstruik moest worden verplaatst. Het plekje achter de vlinderstruik werd krap en bovendien komt er te weinig licht. En dat terwijl de struik alle hulp wel kan gebruiken nu het al twee jaar achtereen vol met luizen zit. Binnen de U-vorm van de frambozenstruiken is een mooie ruimte voor wat fruitstruiken. Ik heb dan ook niet alleen de grote, 2-jarige bessenstruik verplant maar meteen ook een zwarte bes en een kleine rode bes erbij gezet. Dit stukje tuin is wat minder goed bereikbaar en voor groenten ongeschikt door de vele wortels van de frambozen. Ik heb in de ruimte er tussen dan ook maar her en der wat bodembedekkers geplant. Dat scheelt onkruid wieden en staat bovendien nog leuk ook. En het heeft ook nog eens als voordeel dat ik op andere plekken weer ruimte creëer.

Met nog wat slordig gelegde tegels voor de globale indeling van de tuin zie ik aan het eind van de middag al meer eenheid in de twee tuindelen. De rechte scheiding is weg en er is weer een deel onkruidvrij gemaakt. Stukje bij beetje maak ik het nieuwe stuk mij eigen.

DSCN1488

Vogelpraat (II)

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

(vervolg)

Vorig jaar hadden de duiven een nest bij de buren en dat vonden we allemaal ontzettend leuk. Zomaar onder een stoel, hoe bedenken ze het toch?! En dat ze niet eens bang waren… Toch maar een beetje rustig blijven als we buiten waren. Zoiets wil je natuurlijk niet verstoren. Vol spanning wachtten we af hoeveel jonkies er zouden komen. Ik herinner me er twee maar volgens mij waren het in totaal drie stuks. Ontzettend leuk.

Tot midden zomer.

Ik weet nog dat ik de buurman vroeg of hij even wilde gaan kijken onder de stoel omdat ik dacht dat er eentje doodgegaan was. Nee, de jonkies leefden allemaal nog. Dat verbaasde me. Er hing namelijk een afschuwelijke, weeïge lucht op het balkon. De stank was niet te harden, helemaal niet toen de temperatuur opliep tot 27 graden. Lekker buiten zitten was er niet meer bij. Alsof er een dood dier in de hete zon al drie dagen lag te rotten.

Nee, voor de buurvrouw geen nest meer op het balkon. Ik ben het hélemaal met haar eens! En dan had ik nog geeneens last van de enorme troep die achterbleef toen meneer en mevrouw duif weer vertrokken.

Gister ontdekte ik dat de duiven na hun paringsdans een plekje hadden gevonden. Het duurde een tijdje voor ik doorhad waar ze zaten. Ik hoorde zo nu en dan wat gekoer op het balkon maar kon ze niet ontdekken. Ze hadden een uitstekend plekje, een héél mooi, beschut, bijna onzichtbaar plekje. Onder de planken, achter de bloempotten. Op MIJN balkon!

En toen heb ik ze dus weggejaagd. Ik ben er niet trots op maar ik wil echt geen nest op mijn balkon. Ik heb de ruimte onder de planken nog kleiner gemaakt door nog wat meer bloempotten eronder te schuiven. Even later zat de duif er alweer. Toen ik haar wilde wegjagen kon ze er maar met moeite tussenuit komen. Ik vroeg me af hoelang ik dit kon volhouden. Niet alleen zou ik mijn balkon  voortdurend in de gaten moeten houden en meer geduld moeten hebben dan de duiven, ik zou ook nog eens geen medelijden mogen krijgen met deze vogels. En dat kan nog wel eens moeilijk worden. Die arme beestjes moeten toch óók ergens kunnen nestelen? En ik wil toch vogels op mijn balkon? Pure discriminatie dat ik verrukt ben over de koolmeesjes terwijl ik de duiven de stuipen op het lijf jaag. En ja, heus, ik zou er ook wel van kunnen genieten, van dat nestje op mijn balkon. Tot de stank weer begint…

Gister is het me gelukt om vol te houden. Slechts twee of drie keer heb ik ze van het plekje moeten wegjagen, de andere keren was ik al buiten voor ze er konden komen. Vanmorgen heb ik ze nog één keer gezien, op het randje voor mijn balkon. De rest van de dag zijn ze niet meer geweest. Zou ik nú al gewonnen hebben…?