Het was heerlijk weer om in de tuin te werken, afgelopen zaterdag. Ik ben er dan ook heel wat uurtjes geweest en nu ziet het vak met aardbeien er tenminste weer fatsoenlijk uit. Vorig jaar heb ik niet alle uitlopers die zich waren gaan settelen verplant waardoor het dit jaar een warboel van planten was. Niet alleen is het dan moeilijk zoeken naar rode aardbeien, de planten krijgen ook minder licht en voeding als ze zo dicht op elkaar staan. Ik moet toegeven, het was ongeveer het minst handige tijdstip van het jaar om de planten te gaan verplanten, maar ik heb het tóch gedaan. Regelmatig met dikke aardbeien en al. Voor alle mensen die aardbeiplantjes hadden besteld, deze staan inmiddels klaar om afgehaald te worden. En voor nieuwe liefhebbers is er ook nog wel wat mogelijk.
Het probleem met aardbeiplanten (wat eigenlijk een voordeel is) is dat ze voortdurend nieuwe uitlopers maken. En is het plantje eenmaal geworteld dan vind ik het ó zo moeilijk om het ‘gewoon’ te verwijderen. Ik ben dol op plantjes er is er eigenlijk nooit eentje teveel. Maar nu waren het er eigenlijk toch wel teveel. Wat is het dan fijn om ze in potjes te kunnen zetten en her en der uit te kunnen delen.
Na het verplanten kregen alle aardbeiplanten een handje voedingskorrels, vervolgens een flinke scheut water (om het opnemen van de voedingsstoffen te bevorderen) en als laatste een bedje stro. Voorlopig hoef ik hier niks meer aan te doen, behalve de vruchten er van plukken!
