Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Lang leve de liefde!

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1657Met veel liefde en aandacht verzorgde ik mijn rozenstruik. Het begon klein, in een bloempot waar hij na 1,5 jaar ruimschoots uitgegroeid was. Hoewel het betekende dat ik niet meer elke dag van zijn schoonheid kon genieten, gunde ik hem van harte een plek in de volle grond. Wekelijks fietste ik naar zijn nieuwe standplaats. Ik knipte eens wat, gunde hem al mijn bananenschillen (daar is een rozenstruik dol op), hielp hem in zijn strijd tegen de luizenplaag en zong een lofzang op zijn vele knoppen.

De liefde blijkt wederzijds. Hoe meer ik van zijn bloemen geniet, hoe meer er komen. Tot de rozenstruik bijna bezwijkt in het tonen van zijn passie. Ik snuif de overvloedige zoete geur van zijn bloemen op, streel de zachte blaadjes, bekijk aandacht zijn vormen en verwonder me keer op keer over de puurheid van de rode kleur. Ik raak er niet op uitgekeken, toon iedereen met trots hoe mooi hij is en kijk nog eens achterom als ik naar huis ga. Als de rozenstruik al gebukt gaat onder mijn afwezigheid, dan laat hij dat niet merken. Hij staat altijd weer te stralen en te geuren om mij te verwelkomen. Hij gunt mij kwaliteit en overvloed. Niet te stuiten is zijn liefde, reusachtig zijn zijn bloemen.

Met grote dankbaarheid neem ik zijn geschenk in ontvangst.

De roos. Pure romantiek. DSCN1666

Er past nog meer op het balkon

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

P_20150602_163657Je houdt het niet voor mogelijk maar er is nog steeds ruimte op mijn balkon. Na al die bloempotten die ik steeds weer vul en waarvan maar een klein deel naar de tuin verdwijnt, blijkt er nog genoeg ruimte te zijn voor twee nieuwe grote bloempotten. Lekker fleurig, weer een ander kleurtje. Inmiddels is de eerste gevuld met een cherry tomatenplant. Voor de tweede moet ik eerst nog de bestelde zak potgrond ophalen voor ik verder kan en kan ik nog even bedenken wat ik erin wil hebben.

Zo nu en dan doet mijn balkon me denken aan dat kleine studentenkamertje dat ik had. 7,5 vierkante meter. Een hoogslaper, een boel planken aan de muur en een heerlijk groot bureau. En nog paste er in elk hoekje en gaatje nog wel wat extra, was er nog ruimte voor een logé en toen ik ging verhuizen bleef ik me verbazen over de enorme berg spullen die er maar uit het kamertje bleef stromen. Efficiënt gebruik maken van de ruimte zit wel in de familie, ik zal er wel een tik van meegekregen hebben. Gelukkig.

Genieten

Geplaatst op door — Geen reacties ↓
DSCN1641
mijn uitzicht als ik zit te koffiedrinken aan mijn tafeltje (rechts achterin mijn tuin, voor de tuinkast)

‘Even kijken hoe het met mijn tuin is,’ zei ik gister terwijl ik mijn blog opzocht. Pas erna drong het tot me door dat het wel een vreemde uitspraak is… de foto op mijn blog laat alleen maar zien hoe het er enkele dagen geléden bijstond. En toch voelt het als heel even om het hoekje kijken. Even weer kijken hoe het beeld van mijn tuin er deze maand ongeveer uitziet. De details bekijk ik wel weer als ik in mijn tuin rondloop.

Op mijn home-pagina ververs ik dan ook regelmatig de overzichtsfoto van mijn tuin. Voor mensen die net een keertje even langskomen en zich afvragen over wat voor tuin ik het heb, maar ook voor de mensen die regelmatig mijn blog lezen maar daarbij alleen de detailfoto’s onder ogen krijgen. Eens per maand een blik op de hoofdpagina werpen geeft je een idee hoe de tuin het hele jaar door veranderd.

De tuin vanaf rechtsvoor genomen, de tuinkast is (rechtsboven) nog nét te zien.
De tuin vanaf rechtsvoor genomen, de tuinkast is (rechtsboven) nog nét te zien.
Mijn tuin recht van voren, de tuin loopt vanaf mijn tuinkast (middenrechts) tot ongeveer de 2e ijzeren paal van de muur (midden links)
Mijn tuin recht van voren, de tuin loopt vanaf mijn tuinkast (middenrechts) tot ongeveer de 2e ijzeren paal van de muur (midden links)

Experiment tomatenplant

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

tomatenplant_voorijsheiligen Ik was dit jaar vroeg met mijn tomatenplanten. Ik had ze vroeg gezaaid, ze waren mooi opgekomen en groeiden voorspoedig. Op een gegeven moment had ik geen grote potten meer waarin ik ze kon overzetten, was het al enige tijd warm weer voor die tijd van het jaar en besloot ik er twee in de tuin te zetten. Konden ze mooi al wat groeien in plaats van verpieteren in een pot op het balkon waar het ook nog eens veel te vol stond.

Na enige tijd moest ik concluderen dat ik véél te vroeg was (wat is nou een maand op een jaar? Blijkbaar toch wel veel…) en dat er eentje toch zeker wel dood zou gaan. Inmiddels is het een maand later en wat zie ik tot mijn verbazing? De ten dode opgeschreven plant, is helemaal groen! Toegegeven, het ziet er niet heel florisant uit. Nogal ielig. In vergelijking met de tomatenplant die ik pas enkele dagen geleden in de tuin heb gezet is het wel duidelijk dat een tomatenplant beter functioneert met voldoende warmte (en aandacht helpt vast ook wel 😉 ) De twee linkerfoto’s laten de tomatenplanten zien die al een maand in de tuin staan, tussen stokjes en met wat plastic er omheen. Op de andere foto de plant die net in de tuin gezet is.

Conctomatenplantlusie: een tomatenplant kan het buiten overleven, ook al zijn de nachten nog erg koud, maar qua groei loopt het een achterstand op. Beter is om de plant langer binnen te houden (of op het beschutte balkon) en pas met warm(er) weer in de tuin te zetten.

tomatenplant_warm

Schoonheid in bloei

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1639 DSCN1643De oplettende kijker met scherpe ogen heeft het gister al gezien, er staat een iris in bloei. Na bijna een jaar voor deze planten gezorgd te hebben weet ik dan eindelijk welke kleur ze hebben. Ik had al lichtpaarse én donkerpaarse irissen in bloei gezien en eerlijk gezegd hoopte ik dat ik ook donkerpaarse zou hebben, die vond ik wel het mooist. Het kan nog mooier, namelijk twee kleuren, heel lichtpaars én donkerpaars in één bloem. Ik ben wel erg blij met deze kleur in ieder geval. En de eerste bloem is net open maar ik heb op het stuk tegen de muur ook nog een hele serie staan die al flink in de knop zitten dus voorlopig kan ik nog even van deze schoonheid genieten.

Het is nog wel even de moeite waard om op internet te kijken of deze bloem nog even mooi blijft in een vaas, dat zou namelijk wel erg leuk zijn. Anders laat ik ze liever in de tuin staan.

Klein maar dapper!

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1646Het is maar een kleine boom. Een klein boompje zelfs. De rozenstruik steekt er vér bovenuit, evenals de iris. En toch is het een appelboom. Het is dus de bedoeling dat er echte appels aan komen.

En wat ontdekte ik gister? Het is de fruitboom die het meeste vrucht geeft van de drie fruitbomen die ik heb. Ik telde gister acht beginnende appeltjes. Nu garandeert dat nog geen oogst van acht appels want de natuur kan nog uitdunnen en misschien moet ik zelf wel uitdunnen als er teveel appels bij elkaar groeien. Maar tóch! Het is meer dan de perenboom, die telt maar 3 vruchten. En DSCN1645de allernieuwste appelboom heeft nog niet verklapt wat er aan zit te komen of geeft dit jaar nog helemaal geen vrucht. Een klein boompje. Maar dapper!

Het zaad ontkiemt…

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1647Gister was mijn inspiratie spoorloos. Misschien zat het me wel een beetje dwars dat ik in de tuin bezig had willen zijn dit weekend maar een beetje griepig thuis zat. Ik heb me thuis prima vermaakt hoor, daar niet van, maar toen ik dinsdag even langs mijn tuin ging zag ik dat het onkruid wel heel erg genoot van mijn afwezigheid… En oooh… dat nieuwe stuk tuin! Ik heb het verkeerd gedacht, dat ik het onkruidvrij had gemaakt een maand geleden. Al die kruiwagens onkruid zijn zeker niet voor niks geweest, maar wat ik niet kon zien, is al het zaad dat nu ontkiemt en tussen de kwetsbare plantjes opkomt. Het verwijderen van het onkruid is nu precisiewerk in plaats van flink aanpakken. En het liefst ook vóór het weer nieuw zaad kan produceren…

Vandaag ben ik bezig geweest met het verwijderen van zoveel mogelijk distels en verder probeer ik vooral het (bijna) bloeiende onkruid goed bij te houden. Elke keer een beetje en vooral de moed niet opgeven. Dat doe ik overigens niet snel hoor, wat oDSCN1648nkruid betreft. Het blijft terugkomen maar bij goed bijhouden wordt het werk wel steeds minder. Zo is er in mijn 3e-jaars stuk tuin veel minder onkruid dan in het 1e-jaars.

Ik heb ontdekt dat ik op een paar stukken beter een bodembedekker kan laten groeien. Zo groeit er onder de rozenstruik en de japanse wijnbes ook wel onkruid maar daar kan ik amper bij. Waarom zou ik die grond vrij houden voor het onkruid? En het is ook nog eens beter voor de aarde om een bodembedekker te hebben.Leuk, kan ik weer wat plantjes aanschaffen/stekken/verplaatsen.

Inmiddels begint er in de tuin steeds meer kleur te komen. De aardbeien beginnen heel voorzichtig, de bessen zijn al wat verder. Tijd voor netten, want wat ik zie, dat zien de vogels natuurlijk ook…

Nieuwe aanvoer

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

P_20150526_214212Nog voordat ik wist dat de witlof toch wel een beetje was opgekomen in de tuin had ik alweer nieuwe gezaaid. En om zeker te weten dat ik dit jaar wél witlof zou hebben, heb ik in twee verschillende bakken royaal gezaaid. Ik zal nu wel de hele winter omkomen in de witlof. Tenminste, als de rest van het opkweken goed gaat.

Verder is er oranje pompoen op komst, is de boerenkool al lekker op dreef, komt de maïs op en ergens staat ook nog bleekselderij te groeien. In de andere bak heb ik nog andijvie, prei, sla en nog veel meer witlof 😉 Het lijkt wel of ik dit jaar maar in de kleine plantjes blijf zitten. Maar goed, ik had me ook voorgenomen om wat meer verspreid te zaaien, met name de sla, zodat ik een gespreide oogst heb. Tot nu toe lukt dat aardig.

 

Verdwaald

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

P_20150525_200145In mijn mini-tuintje op de eettafel is een nieuw plantje opgekomen. Het heeft een tijdje geduurd voor ik zeker wist wat het was, maar inmiddels is de gelijkenis met een vlijtig liesje wel heel groot. Het groeit hard en moet maar snel uit deze pot, anders is de mini-tuin straks overgenomen door één plant.

Wat ik me alleen nog steeds blijf afvragen is: hoe is het zaadje in deze pot beland? Tijdens het zaaien van de vlijtige liesjes was de pot ver uit de buurt. Eenmaal in de aarde zal het niet meer overspringen.

Het lijkt me waarschijnlijker dat er een zaadje in het mos zat. Als ik het goed heb, heb ik dit mos uit de bakken op mijn balkon gehaald. En vorig jaar is er een vlijtig liesje geweest dat zaad gevormd heeft. Blijkbaar had ik al eerder liesjes gezaaid dan ik zelf wist 😉

Het dak op

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1619Duiven zijn niet welkom op het balkon. De gaatjes van de vogelhuisjes zijn daar dan ook geheel op aangepast. Echter trekt deze duif zich daar niets van aan. Een huis kun je ook anders gebruiken. Helemaal als het toch maar zo klein is als een stoel. Lekker op zitten luieren en koeren. Geen haan die er naar kraait!