Categorie archieven: Blog

Bijna elke dag een berichtje over de vorderingen van mijn (volks)tuin

Graven

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

Prachtig weer, lekker warm. Heerlijk! Om op het balkon te zitten met een ijsje of zo. Niet echt weer om in je tuin te staan graven. Maar goed, je hebt wel eens rare mensen, en die moeten zo nodig weer op schema komen met hun tuin…

Om een lang (zwam)verhaal kort te maken: vanmiddag stond ik in de hitte te graven in mijn tuin om een stuk worteldoek rondom de frambozenstruiken te leggen. Het is nog niet klaar, maar voorlopig is het genoeg. Juist dat vak waarin ik nu (of liever 2 weken geleden) wilde zaaien, moest eerst half omgeploegd worden om alle wortels van de framboos eruit te halen en vervolgens dmv worteldoek af te sluiten van de moederplant. Ik hoop dat het doek diep genoeg zit en dat alle kleine worteltjes die nog achtergebleven zijn niet meer gaan uitlopen.

In ieder geval is het me gelukt om nog net voor half mei de capucijners en de doperwten gezaaid te hebben. De volgende stap is om nog een stellage erbij te bouwen die de capucijners tot 2 meter hoogte kan ondersteunen. Hmmm… misschien moet ik op zoek naar een scout of zo…? Mijn vaardigheden zitten meer op het gebied van het neerzetten en ombuigen van pvc-buizen. Gaas heb ik ook al, maar dit gaat maar tot 1 meter hoogte. Nou goed, ik kan nog even vooruit en de capucijners kunnen nog even groeien.

In verwachting

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9402Enige tijd geleden was het opvallend druk bij mijn insectenhotel. IN ieder geval 3 (solitaire) bijen vlogen voortdurend rond het huisje. Toen ik een paar dagen later het huisje eens goed bekeek was er één gaatje dichtgemetseld. Hoera, het insectenhotel wordt weer gebruikt!

Zonet was ik toch wel benieuwd of het bij dit ene holletje was gebleven. De drie bijen zullen niet bij elkaar horen, het zijn tenslotte solitaire bijen. En ja, een leuke verrassing, er zijn inmiddels zelfs drie holletjes dichtgemaakt! Ik vind het elke keer weer bijzonder om te zien, hoe zo’n bij blijkbaar van alles heeft meegenomen om het holletje dicht te kunnen metselen. Geen wonder dat ze zo druk aan het heen en weer vliegen waren.

Even zoeken op internet levert me nog wat informatie op. De kans is redelijk groot dat het een rosse metselbij is (of anders een gehoornde metselbij) die eitjes heeft gelegd in mijn hotelletje. Van dit soort duurt het 100 dagen voordat de larve een volwassen bijtje in een cocon is geworden. De volwassen bij blijft in de cocon in het hotel zitten en brengt zo de winter door. Het zal dus nog wel een tijd duren voor de holletjes weer vrij komen. En vervolgens… leven de bijen nog slechts 3-4 weken.

Voor meer informatie en foto’s kunnen jullie kijken op: http://www.debijen.nl/metselbijen-informatie

Vers!

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

P_20150509_181135Ik was niet vergeten dat verse spinazie erg lekker is. Maar hóe lekker het is… dat was weer een prettige verrassing vanavond! Ik kan het iedereen aanraden. Spinazie kan prima in een pot geteeld worden. Belangrijk is vooral dat je véél en dicht zaait. Niet denken in plantjes maar in blaadjes. Anders kun je na 2 maanden slechts 2 lepels gekookte spinazie eten. Dat zou toch jammer zijn, want het smaakt naar meer. Ik vroeg me in ieder geval wel af waarom ik niet meer gezaaid heb. Volgens mij had ik niet meer zaad bij me of zoiets.

Daarnaast heb ik vandaag de eerste knoflook uit de grond gehaald. Er zit nog amper een bol aan, maar het heeft groen blad en dat kun je prima eten. En het ruikt toch zo lekker… 🙂 Met ook nog een paar Egyptische uitjes erbij en vanmiddag de shitake-soep was het een dag met redelijk wat uit eigen tuin. Hèhè, dat seizoen is weer begonnen! 🙂

Piepers

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1615Mooi weer én een vrije dag. Ik hoef vast niet (meer) uit te leggen dat ik dan het liefst in mijn tuin bezig ben. En vandaag bijna de hele dag. Er is veel werk verzet. Een halve aardappeloogst is gerooid (ik denk dat de vorige huurders hun complete oogst hebben laten zitten, er blijven maar aardappelplantjes opkomen), het laatste vak is nu ook onkruidvrij en de tweede helft van mijn aardappels zit in de grond. Nog mooi op tijd, ze mogen tot half mei de grond in.

En nu is het een kwestie van het onkruid bijhouden. Het vak dat ik laatst heb schoongemaakt ziet er inmiddels uit als een net ingezaaid grasveld. Tsja… al dat gras had zich natuurlijk al lekker uitgezaaid. En dat kan ik over het vak van vandaag ook wel zeggen. Wat dat betreft kan ik merken dat mijn manier van onkruid bijhouden best goed werkt, in mijn ‘eigen’ helft (dat ik nu voor het 3e jaar heb) komt véél minder onkruid op. Dat geeft moed, volgend jaar heb ik van dit nieuwe gedeelte ook minder werk.

(nooit) genoeg

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9288Ik weet niet hoe het komt, maar aan plantjes heb ik nooit teveel. Kom ik in een tuincentrum dan moet ik persé even bij al dat bloeiende spul kijken en kan ik de verleiding niet weerstaan om wat mee naar huis te nemen (eentje maar…!) Dit keer een zachtroze fuchsia. Ja, ik kan maar beter één-jarige plantjes kopen want de verleiding om wat te kopen zal wel nooit overgaan.

Het lijkt wel of je, als je eenmaal een tuin hebt, nooit genoeg hebt. Er kan altijd nog wel wat bij. Of het gaat om nog een lap grond, om meer regen, nog een appelboom of bloemetjes. Een niet te stillen honger naar tomatenplantjes, slapkropjes, potjes jam en rabarbertaart.

Ik ben blij te weten dat ik hierin niet de enige ben. Zo las ik in een tuintijdschrift dat mensen met een tuin vaak een nog grotere tuin willen. Het gaat daarbij vast niet (alleen) om het werk, het heerlijke tuinieren (want tijd is nu eenmaal beperkt) maar waarschijnlijk om nog meer ruimte te hebben voor die speciale struik, die prachtige plant, die grote boom… Er zijn zo ontzettend veel mooie planten/bomen/struiken dat ik mijn leven lang niet uitgekeken raak.

Tegelijkertijd word ik ook gul van een eigen tuin. Van zaadjes kun je altijd wel wat krijgen, plantjes heb ik vaak ook nog wel en wil je in de zomer courgette dan kun je beter naar een volkstuinencomplex gaan dan naar de supermarkt. Tomaten, aardbeien, rabarberstekje, bloemen of zelfs een hele vlinderstruik, er is genoeg keus.

En als je dan nog niet genoeg hebt, dan heb ik nog een heel vak vol onkruid staan.

En tóch…

Geplaatst op door — 1 reactie ↓

Niet altijd gaat alles naar wens in mijn tuin. En ja, ik ben ook wel eens wat eigenwijs. En laat daar deze keer nu enig verband tussen zijn…

Ik weet niet of ik het al eens heb opgebiecht, waarschijnlijk heb ik het tussen neus en lippen door eens gemeld dat ik al ruim vóór ijsheiligen (de datum waarna het in ieder geval niet meer gaat vriezen en alle planten veilig naar buiten kunnen) tomatenplanten in de tuin heb gezet.

De buurman kwam al zeggen dat het heel onverstandig was en toch ó zo jammer van die plantjes en… Nou goed, het was duidelijk dat hij dat nóóit zou doen. Maar hij heeft dan ook een kas en nee, dan zou ik het ook zéker niet doen.

Maar ik zat met tomatenplanten die inmiddels begonnen te verpieteren omdat ze in zo’n klein potje stonden, terwijl mijn potjes op waren. En ik had ze zo mooi vroeg gezaaid… het was al tijden goed weer… Goed, ik heb ze dus een maand te vroeg in de vrije grond gezet. Ook nog eens in het hoekje waar het langste schaduw is. Op aanraden van de buurman heb ik er met stokjes en een plastic zak nog wat beschutting omheen gemaakt.

Er kwam droogte. Er kwam nachtvorst. Er kwam storm.

‘Arme plantjes,’ dacht ik. Maar elke keer als ik de resterende tomatenplantjes zag, die bruine blaadjes kregen omdat hun wortels het zo benauwd hadden, dacht ik precies hetzelfde. En zo bleef ik bij mijn eigenwijsheid. Nee, laat ik het zo noemen: Ik deed een experiment. En de afgelopen week bezag ik het voorlopige resultaat:

DSCN1600DSCN1601

 

Eentje gaat zeker dood. De ander ziet er niet heel florisant uit maar heeft desondanks wel wat nachtvorst overleefd en een flinke droogte en ook nog eens erg warme dagen. (Dat laatste is overigens niet zo moeilijk voor een tomatenplant trouwens)

Ik ben benieuwd of het de storm van gister en vandaag ook heeft overleefd. Dat is nog even een verrassing.

Eerste oogst

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN1608

TDSCN1610ussen de buien door kon ik nog net een uurtje in de tuin aan de slag. Met zo’n storm als vanmiddag (met harde wind, regen en onweer) in het vooruitzicht kon ik gerust tulpen afknippen om thuis in de vaas te zetten. Veel waren eigenlijk al richting uitbloeien maar ik kon nog een mooie combinatie van roze en paarse tulpen maken en heb ter decoratie nog wat bieslook, prei en Egyptische ui toegevoegd.

En de eerste rabarberoogst van 2015 is een feit, bijna een kilo verse, rode rabarber. Het eerste deel is meteen verwerkt in een (overheerlijke) rabarbercake. Zodra deze is afgekoeld gaat snel de helft de vriezer is want DSCN1611het is werkelijk onweerstaanbaar lekker!

Voor wie het recept (nogmaals) wil, deze staat elders op de site.

Kool planten

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9289De eerste koolplantjes staan in de tuin. Afgelopen vrijdag kon ik nog mooi een uurtje in de tuin werken en daarin lukte het net om de compost over het vak te verdelen en de verschillende koolplantjes in de grond te zetten. Het is denk ik de helft van het aantal plantjes dat ik heb opgekweekt. De bloemkool stond nog thuis want die is nog niet afgehard en heeft nog steeds last van luis. En een aantal plantjes waren nog wat klein, bovendien kon ik die niet meer meenemen. Ik moet zeggen dat het heerlijk was om gewoon ruim te kunnen planten omdat ik niet elke centimeter van mijn grond hoef te benutten. Niet passen en meten maar ruim planten. Desondanks (of misschien juist daarom) zal het wel niet gaan passen in dit vak. In combinatie met het royale zaaien zal ik dus straks wel weer wat centimeters moeten gaan zoeken 😉

 

DSCN1602

Stoelenrace

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9371Paddenstoelen zijn speciaal voor mensen met weinig geduld die snel resultaat willen zien. In drie dagen zijn de paddenstoelen enorm gegroeid. Nog twee dagen en ik kan ze eten. En deze keer niet één maar tussen de 4 en de 9 shitakes. Gelukkig zijn die niet allemaal al over 2 dagen oogstbaar, maar het lijkt er wel op dat deze week voor mij een paddenstoelenweek gaat worden.

DSCN9376DSCN9374

verkleuring

Geplaatst op door — Geen reacties ↓

DSCN9285 Vanaf mijn plek aan de eettafel heb ik er goed zicht op, op deze verkleurende tulpen. Om jullie de verkleuring te laten zien zet ik de foto van 10 dagen geleden er ook bij. Duidelijk witte tulpen hè. Inmiddels DSCN1593zijn ze roze-wit. Juist die langzame verkleuring maakt deze tulpen zo boeiend. Als ik me het goed herinner had ik er twee jaar geleden maar één, heeft de tulp vorig jaar niet gebloeid (ik denk door een luizenplaag ten onder gegaan) en heb ik er dit jaar twee. Na de bloei zal ik ze in een andere pot moeten doen. De rieten mand is na een paar jaar helemaal versleten en valt zo langzamerhand uit elkaar. De tulpen staan nog even veilig maar niet voor lang. Ik weet al wel: deze boeiende bloemen verhuizen niet naar de tuin! Hier wil ik dagelijks naar kunnen kijken, ik vind ze schitterend! DSCN9283DSCN9284