(nooit) genoeg

DSCN9288Ik weet niet hoe het komt, maar aan plantjes heb ik nooit teveel. Kom ik in een tuincentrum dan moet ik persé even bij al dat bloeiende spul kijken en kan ik de verleiding niet weerstaan om wat mee naar huis te nemen (eentje maar…!) Dit keer een zachtroze fuchsia. Ja, ik kan maar beter één-jarige plantjes kopen want de verleiding om wat te kopen zal wel nooit overgaan.

Het lijkt wel of je, als je eenmaal een tuin hebt, nooit genoeg hebt. Er kan altijd nog wel wat bij. Of het gaat om nog een lap grond, om meer regen, nog een appelboom of bloemetjes. Een niet te stillen honger naar tomatenplantjes, slapkropjes, potjes jam en rabarbertaart.

Ik ben blij te weten dat ik hierin niet de enige ben. Zo las ik in een tuintijdschrift dat mensen met een tuin vaak een nog grotere tuin willen. Het gaat daarbij vast niet (alleen) om het werk, het heerlijke tuinieren (want tijd is nu eenmaal beperkt) maar waarschijnlijk om nog meer ruimte te hebben voor die speciale struik, die prachtige plant, die grote boom… Er zijn zo ontzettend veel mooie planten/bomen/struiken dat ik mijn leven lang niet uitgekeken raak.

Tegelijkertijd word ik ook gul van een eigen tuin. Van zaadjes kun je altijd wel wat krijgen, plantjes heb ik vaak ook nog wel en wil je in de zomer courgette dan kun je beter naar een volkstuinencomplex gaan dan naar de supermarkt. Tomaten, aardbeien, rabarberstekje, bloemen of zelfs een hele vlinderstruik, er is genoeg keus.

En als je dan nog niet genoeg hebt, dan heb ik nog een heel vak vol onkruid staan.

En tóch…

Niet altijd gaat alles naar wens in mijn tuin. En ja, ik ben ook wel eens wat eigenwijs. En laat daar deze keer nu enig verband tussen zijn…

Ik weet niet of ik het al eens heb opgebiecht, waarschijnlijk heb ik het tussen neus en lippen door eens gemeld dat ik al ruim vóór ijsheiligen (de datum waarna het in ieder geval niet meer gaat vriezen en alle planten veilig naar buiten kunnen) tomatenplanten in de tuin heb gezet.

De buurman kwam al zeggen dat het heel onverstandig was en toch ó zo jammer van die plantjes en… Nou goed, het was duidelijk dat hij dat nóóit zou doen. Maar hij heeft dan ook een kas en nee, dan zou ik het ook zéker niet doen.

Maar ik zat met tomatenplanten die inmiddels begonnen te verpieteren omdat ze in zo’n klein potje stonden, terwijl mijn potjes op waren. En ik had ze zo mooi vroeg gezaaid… het was al tijden goed weer… Goed, ik heb ze dus een maand te vroeg in de vrije grond gezet. Ook nog eens in het hoekje waar het langste schaduw is. Op aanraden van de buurman heb ik er met stokjes en een plastic zak nog wat beschutting omheen gemaakt.

Er kwam droogte. Er kwam nachtvorst. Er kwam storm.

‘Arme plantjes,’ dacht ik. Maar elke keer als ik de resterende tomatenplantjes zag, die bruine blaadjes kregen omdat hun wortels het zo benauwd hadden, dacht ik precies hetzelfde. En zo bleef ik bij mijn eigenwijsheid. Nee, laat ik het zo noemen: Ik deed een experiment. En de afgelopen week bezag ik het voorlopige resultaat:

DSCN1600DSCN1601

 

Eentje gaat zeker dood. De ander ziet er niet heel florisant uit maar heeft desondanks wel wat nachtvorst overleefd en een flinke droogte en ook nog eens erg warme dagen. (Dat laatste is overigens niet zo moeilijk voor een tomatenplant trouwens)

Ik ben benieuwd of het de storm van gister en vandaag ook heeft overleefd. Dat is nog even een verrassing.

Eerste oogst

DSCN1608

TDSCN1610ussen de buien door kon ik nog net een uurtje in de tuin aan de slag. Met zo’n storm als vanmiddag (met harde wind, regen en onweer) in het vooruitzicht kon ik gerust tulpen afknippen om thuis in de vaas te zetten. Veel waren eigenlijk al richting uitbloeien maar ik kon nog een mooie combinatie van roze en paarse tulpen maken en heb ter decoratie nog wat bieslook, prei en Egyptische ui toegevoegd.

En de eerste rabarberoogst van 2015 is een feit, bijna een kilo verse, rode rabarber. Het eerste deel is meteen verwerkt in een (overheerlijke) rabarbercake. Zodra deze is afgekoeld gaat snel de helft de vriezer is want DSCN1611het is werkelijk onweerstaanbaar lekker!

Voor wie het recept (nogmaals) wil, deze staat elders op de site.

Kool planten

DSCN9289De eerste koolplantjes staan in de tuin. Afgelopen vrijdag kon ik nog mooi een uurtje in de tuin werken en daarin lukte het net om de compost over het vak te verdelen en de verschillende koolplantjes in de grond te zetten. Het is denk ik de helft van het aantal plantjes dat ik heb opgekweekt. De bloemkool stond nog thuis want die is nog niet afgehard en heeft nog steeds last van luis. En een aantal plantjes waren nog wat klein, bovendien kon ik die niet meer meenemen. Ik moet zeggen dat het heerlijk was om gewoon ruim te kunnen planten omdat ik niet elke centimeter van mijn grond hoef te benutten. Niet passen en meten maar ruim planten. Desondanks (of misschien juist daarom) zal het wel niet gaan passen in dit vak. In combinatie met het royale zaaien zal ik dus straks wel weer wat centimeters moeten gaan zoeken 😉

 

DSCN1602

Stoelenrace

DSCN9371Paddenstoelen zijn speciaal voor mensen met weinig geduld die snel resultaat willen zien. In drie dagen zijn de paddenstoelen enorm gegroeid. Nog twee dagen en ik kan ze eten. En deze keer niet één maar tussen de 4 en de 9 shitakes. Gelukkig zijn die niet allemaal al over 2 dagen oogstbaar, maar het lijkt er wel op dat deze week voor mij een paddenstoelenweek gaat worden.

DSCN9376DSCN9374

verkleuring

DSCN9285 Vanaf mijn plek aan de eettafel heb ik er goed zicht op, op deze verkleurende tulpen. Om jullie de verkleuring te laten zien zet ik de foto van 10 dagen geleden er ook bij. Duidelijk witte tulpen hè. Inmiddels DSCN1593zijn ze roze-wit. Juist die langzame verkleuring maakt deze tulpen zo boeiend. Als ik me het goed herinner had ik er twee jaar geleden maar één, heeft de tulp vorig jaar niet gebloeid (ik denk door een luizenplaag ten onder gegaan) en heb ik er dit jaar twee. Na de bloei zal ik ze in een andere pot moeten doen. De rieten mand is na een paar jaar helemaal versleten en valt zo langzamerhand uit elkaar. De tulpen staan nog even veilig maar niet voor lang. Ik weet al wel: deze boeiende bloemen verhuizen niet naar de tuin! Hier wil ik dagelijks naar kunnen kijken, ik vind ze schitterend! DSCN9283DSCN9284

Paddenstoelenspurt

DSCN9292Zo’n anderhalve week geleden heb ik de boomstam voor de shitakekweek weer 24 uur in het water gezet. Of beter gezegd, 2x 24 uur voor de helft in het water want ik heb geen grote bak waar de boomstam helemaal in ondergedompeld kan worden. Het is altijd handig om op een later tijdstip de handleiding nógmaals te lezen. Zo was ik allang weer vergeten dat de stam na een oogst weer in het water moet en viel het me best tegen dat ik na 2 paddenstoelen wéér lang moest wachten.DSCN9293

Zoals ik al vermoedde heeft de stam na de eerste onderdompeling te droog gestaan. Twee paddenstoelen na 2-3 maanden… ik vond het maar weinig. Nu haalt de stam zijn achterstand in, op het moment zie ik minstens 9 paddenstoeltjes uit de stam piepen en dat al na anderhalve week!

En dan nu het weer…

‘Het gaat vandaag regenen.’

‘O, wat fijn!’

‘Huh? Nee, helemaal niet fijn! Ik moet nog boodschappen doen en ik wil niet natregenen. ‘

‘Nou, ik ben er wel blij mee, mijn tuin heeft hard water nodig.’

Zo’n gesprekje komt de laatste dagen wel vaker voor. De regen die er valt is niet altijd zoveel dat mijn tuin weer genoeg water heeft gekregen. ‘Dat het gaat regenen’ zegt mij dan ook nog niet zoveel, ik wil weten hoeveel millimeter. Gelukkig heb ik (op het balkon) een regenmeter en de laatste dagen kijk ik na een regenbui vaak even hoeveel er is gevallen. Vanmorgen zat er 4 mm in, van de afgelopen nacht. Gelukkig, daar kan ik wel wat mee.

Die drie regendruppels die er gister ’tijdens het boodschappen doen’ zijn gevallen… nee, die tellen voor mij niet mee. Al wil ik best geloven dat er mensen om thuis blijven als ze de spetters zien, of de auto pakken.

Misschien is een moestuin dan een aanrader? Dan heeft elke regenbui ook zijn voordelen.

Vondsten

Een nieuw stuk tuin erbij brengt nog allerlei verrasDSCN1550singen met zich mee. Want dat je boven de grond alleen maar gras ziet (nou ja, zag…) betekent niet dat er alleen maar gras groeit.

Zo had ik in de winter ontdekt dat er nog twee rabarberplanten waren blijven staan, de kleine rode puntjes boven de grond kondigden hun komst al aan. Aangezien ik al twee rabarberplanten had heb ik in april de plant gesplitst en her en der wat uitgedeeld. Inmiddels is het allemaal bezorgd/geplant/opgehaald en kunnen er een heleboel mensen binnenkort genieten van hun (eerste) rabarberoogst.

Bij het weghalen van het vele onkruid, waarbij ik graag met een schepje meteen de wortels meeneem uit de aarde, stuitte ik al verschillende keren op wat aardappels. Met name in één vak kwam ik behoorlijk wat van deze piepers tegen. Eén aardappel was wel een héle dikke, ik denk dat ik die niet in één maaltijd op zou krijgen. Ik heb het echter niet geprobeerd, de aardappel is gewoon op de composthoop beland. Waarom? Eh… ja… ik hoor dan wel eens dat zo’n aardappel niet meer lekker is, maar of het echt zo is? Ik heb het niet geprobeerd, misschien had ik dat moeten doen, dan had ik het geweten.

VerderDSCN1546 kwam er nog wat groens boven in het achterste gedeelte van de tuin, vlakbij de muur. Het zou een vaste plant kunnen zijn al kon ik me niet meer herinneren dat de buren daar wat hadden staan. Samen met een andere tuinder heb ik er laatst nog eens bijgestaan (de plant is inmiddels al wat groter dan op de foto) en die dacht aan knolselderij of een maggiplant. Als je de bladeren aanraakt en even ruikt zou dat wel eens kunnen kloppen, het ruikt sterk naar selderij. Gezien de plaats van de plant vermoed ik een maggiplant. Nog nooit gebruikt maar hier en daar op internet lees ik al dat het een leuke aanwinst is. In ieder geval blijft de plant staan.

Frambozenstruiken

ToeDSCN1584n ik mijn tuin nog maar net had, wist ik het nog niet, anders zou het wel eens kunnen zijn dat deze struiken niet in mijn tuin terecht gekomen waren. Inmiddels weet ik het namelijk wél: frambozenstruiken woekeren verschríkkelijk! En in zulke vruchtbare kleigrond met alle ruimte om te groeien gaat dat hooguit één à twee jaar goed. Inmiddels is voor mij het 3e jaar aangebroken en moet ik echt wat doen om deze struiken in toom te houden. Zou ik ze nu aanschaffen dan zou ik ze in een grote pot in de tuin ingraven. Nu is het daarvoor wat te laat (ze laten zich niet meer in een pot wurmen) en ga ik aan de slag met worteldoek. Het begin is er al, een flink gat dat diep genoeg is om het worteldoek ónder de wortels van de framboos te krijgen. Nu moet dat gat nog een greppel worden om de hele struikenboel heen zodat ze alleen in dat éne vak kunnen woekeren. In zeker zin heeft het geen haast, al is het wel handig om het in het voorjaar te doen. Na een half uurtje graven loopt het zweet me over de rug, ook al is het nog fris. Laat staan wat er in de zomer gebeurt als het 20 graden is of warmer. Bovendien staan er straks allemaal bonen in dit vak. Maar goed, het is een hele klus dus ik doe het maar rustig aan. Stukje bij beetje, zo kom ik er wel. En ondertussen mag iedereen stekjes van mijn frambozenstruik aannemen als ze zich er maar van bewust zijn dat deze struik ‘gewoon in de tuin’ een risico met zich meebrengt.