Balkontuin

Zaterdag ben ik op stap geweest voor mijn balkon. Ik wil graag een klimplant laten groeien tussen mij en de buren en daarvoor had ik een nieuwe plantenbak nodig en gaas om de plant straks tegenop te laten klimmen. En zoals het altijd gaat als ik wat in de plantenbranche nodig hebt, kwam ik ook met wat nieuwe plantjes thuis. Niet helemaal onnodig hoor, want ik had nog vlijtige liesjes nodig voor mijn plantenzuil. En vooruit, petunia’s vind ik ook wel leuk, dan heb ik een keer wat anders. Bovendien past er nog wel wat meer in de plantenbak dan alleen de vuurdoorn.

Vanmiddag ben ik lekker bezig geweest om alle plantjes een plekje te geven. Van de zakken potgrond die ik laatst had gekocht is de helft alweer op. Mijn ‘plankensysteem’ heb ik wat uitgebreid en zo komen er zelfs al wat plantjes boven het raamkozijn uit. Alsof ik van binnen naar een tuin zit te kijken. Ik heb een foto in een tuintijdschrijft gezien wat mijn droom is geworden voor mijn eigen balkon. En zowaar begint het er al op te lijken. Al lukt het mij dan weer niet om dat zo op de foto te zetten, maar morgen zal ik jullie wat foto’s laten zien om een idee te geven van hoe het is.

Buurten

Er is weer genoeg te vertellen over de tuin en mijn plantjes na een week met zulk mooi weer. Afgelopen woensdag ben ik wezen buurten bij het andere volkstuinencomplex. Iemand die ik ken heeft daar een tuin en die kwam ik even bekijken. Wauw… wat een verschil zeg! Hoe is het mogelijk dat ik toch nog een blog kan schrijven over mijn plantjes die nog amper opgekomen zijn? Maar goed, de warmte van een kas, daar kan ik niet tegenop. Dus zijn mijn bloemkoolplantjes nog maar een paar centimeter in plaats van dat de bloemkool al zo groot is als een vuist. Met het verschil dat ik  slechts 1 of 2 keer per week naar mijn tuin ga in plaats van elke dag omdat de plantjes anders verdampen. Ach, alles heeft zo zijn voor- en nadelen al ben ik lekker wel een beetje jaloers 😉

Deze ‘collega’ was zo gul om mij te laten delen in zijn voordeel en zo heb ik nu 4 rode koolplantjes staan en bevat mijn kruidenmand op ’t balkon ook dille. Daarnaast kan ik binnenkort krielaardappeltjes poten (ach ja, een páár aardappels is toch wel leuk).

Erna ben ik nog even naar mijn tuin geweest, het was al laat dus ik kon niet zoveel meer doen maar inmiddels is er toch weer wat gezaaid. De spinazie heb ik nog maar eens gezaaid want van de eerste keer was er niks opgekomen. Tussen de uitjes heb ik prei en wortel gezaaid.

Daarnaast nog wat leuke verrassingen want de perenboom bloeit (erg mooi!) en nog even en dan kan ik mijn eerste rabarber van dit jaar oogsten!

gezaaidrabarberperenboomphloxphlox2blauwedruifjeshommelrodekool

 

Tomaten&komkommers

DSCN0407_rsEr zijn weer wat nieuwe plantjes ‘geboren’. In het kweekbakje van de tomaten en komkommers begint jong spul op te komen en te groeien. Nu heb ik de soorten wat door elkaar gezaaid dus wat nu wat is weet ik nog niet. Maar tomatenplantjes herken ik wel als ze wat groter zijn en anders kan ik altijd nog de vruchten afwachten, dat kan niet missen.

En natuurlijk is er ook nog het verrassende plantje die bij de basilicum is ontsproten. Het heeft inmiddels zijn eigen potje en kan naar hartelust groeien. tomatenplantje

Knoppen

orchideeEen knop van een bloem is bijna net zo mooi als de bloem zelf. Het geeft namelijk een verwachting, een uitzien naar de bloem die komen gaat en die voorpret is minstens zo belangrijk als het genieten van de bloem zelf. En momenteel stáát er wat in de knoppen. De orchidee die ik nu zo’n 2 jaar heb en na de eerste bloei nog niet weer is gaan bloeien staat op uitbarsten. Elke dag denk ik dat hij nu toch wel gaat bloeien maar elke keer zijn de knoppen nog een beetje dikker en worden de bloemetjes nog helemaal omhuld door de buitenste blaadjes. In een bak op het balkon zijn er plantjes gekomen uit de bollen die ik niet afgelopen herfst maar de herfst ervoor heb geplant. Vorig jaar is er niks van bovengekomen maar  geduld wordt beloond en dit jaar staat er een hele serie planten. Inmiddels weet ik alleen niet meer wat het is. Anemonen? Of ranuncules? Ik zal het vanzelf ontdekken, de verrassing is er des te groter om.

Ook de bieslook staat dik in de knop. En net als bij de orchidee denk ik elke keer dat het wel zover zal zijn, maar laat deze me nog weer wat langer wachten.

De narcissen zijn inmiddels wel gaan bloeien, het zijn prachtige, schattige bloemetjes, lichtgeel met een donkergeel hart. De lengte van de steel past eigenlijk helemaal niet bij dat kleine bloemetje maar het geeft wel een grappig effect.

En dan heb ik nog de viooltjes, die ik als winterviooltjes had gekocht maar die toch echt zomerviooltjes blijken te zijn. In de schaduw waren de bloemetjes al gauw uitgebloeid en kwam er maar niets nieuws. Terwijl de bakken aan de rand van mijn balkon vol met bloeiende viooltjes zitten, heeft die ene bak alleen maar groen. Maar inmiddels zitten ook dáár knoppen in en nog even en er kleurt nog meer blauw. DSCN0337_rs

Vraatzucht

‘Iets’ heeft mijn radijsjes ontdekt. En dat terwijl ik altijd heel zorgvuldig slakken van mijn balkon houdt door alle groente die ik van de tuin haal goed te controleren. Maar helaas, het werkt hier niet zoals in mijn vorige huis, met een afgesloten balkon dat je slakvrij kunt houden ontdekte ik. Ik heb namelijk ook buren en hun balkon grenst aan dat van mij. Zóver kan de slak nog wel kruipen. En blijkbaar waren de radijsjes bij mij groener dan bij de buren en is er eentje (of meer) overgestoken.

Gister heb ik slakkenkorrels gestrooid die vandaag allemaal verdwenen zijn. Vreemd, het heeft namelijk niet geregend. En zo vraatzuchtig acht ik de slak nu ook weer niet. Maar goed, de radijsjes lijken niet verder aangevreten te zijn dus misschien…? Op mijn werk worden al flinke radijsjes geoogst. Nu stonden ze daar in de kas en is het een ander soort dan ik heb maar toch geeft mij dat het gevoel dat ik nóg eerder had kunnen zaaien. Maar dan denk ik aan de rustige wintermaanden en haal ik mijn schouders op. Even pauze van het tuinieren is ook wel lekker, hoe leuk het tuinieren ook is.

radijsjes radijsjes

Roze

gebroken hartje Zo nu en dan maak ik foto’s van mooi bloeiende planten maar heb ik er geen verhaaltje bij. Maar ik wil jullie graag laten meegenieten van het mooie roze bloeiende spul. Het gebroken hartje (links) kwam subtiel tussen de tulpen op maar steekt er inmiddels ver bovenuit. Het bloeit uitbundig. Als ik goed kijk zie ik in het witte gedeelte van de bloem waterdruppels zitten, van een afstandje geeft dat het effect van glitter. Bijzonder mooi!

Mijn gekochte roosjes leven alledrie nog. Wel zijn er bij twee de bloemen uitgebloeid, alleen de roze doet het nog goed. Ik verwonder me over de hoeveelheid blaadjes die er in één bloem zitten. DSCN0316_rsOp de foto is de bloem nog niet helemaal open, in de kern zitten nog drie keer zoveel rozenblaadjes.

En dan heb ik nog de tulpen die mooi bij deze serie passen, ook al zijn ze paars in plaats van roze 😉 Ze waren een verrassing voor mij, ik geloof dat ze het vorig jaar maar slecht deden door de luizen. Ook dit jaar hebben ze luis, ze zijn er blijkbaar nogal gevoelig voor, maar ze zijn er deze keer niet aan onderdoor gegaan.

tulpMet het mooie weer van deze dagen zit ik veel op mijn balkon en geniet ik van al die bloeiende pracht. En is het een dag wat kouder dan kijk ik voortdurend door de ramen. Wat is het toch heerlijk dat het weer lente is!

Weer

Wat was het verrukkelijk weer vandaag zeg! Héérlijk! Ik ben in mijn driekwartsbroek en t-shirt 3 uur in mijn tuin bezig geweest. Uitjes planten, boerenkool rooien, onkruid trekken, pauzeren en vooral: van het mooie weer genieten!

Inmiddels is de tuin aardig klaar voor het zaaigoed. Het onkruid is weg (voor zolang het duurt) en er is weer genoeg ruimte om te zaaien. Als het weer een lekkere tuindag is wil ik nog een stukje betegelen zodat ik in de schaduw kan zitten, maar voorlopig is het nog koel genoeg om in de zon te pauzeren. En heb ik nog geen stoel om op die tegels te zetten maar bij de kringloop verderop zijn er genoeg dus dat is snel opgelost.

Ik heb kennis gemaakt met de buren, namelijk het afvalscheidingsstation. Ik viel nogal op toen ik op mijn slippers met een kruiwagen tussen alle auto’s doorliep om het grove tuinafval in te leveren. Ik moest meteen twee keer want ik had het afval aardig opgespaard. Volgens de medewerkers zag het eruit alsof ik hard aan het werk was. Weten zij veel dat ik mijn tuintje aan de andere kant van de muur heb 😉

 

Geduld

Met geduld kom je een heel eind. En anders zaai je gewoon nog een keer. Inmiddels komt er beweging in de modder in de wc-rolletjes. Een paar kleine groene puntjes laten zien dat de eerste zaadjes zijn gaan ontkiemen. Gelukkig! Want ik begon me toch wat zorgen te maken hoor, de bloemkool die niet opkomt, de sla niet, de spinazie ie nog steeds niet boven de grond is (misschien was het nog te koud?), de tomaat en komkommer waar ik al vol ongeduld naar uit zit te kijken. Ach, het is natuurlijk ook nog vroeg, maar omdat alles zo snel in bloei is komen te staat voelt het al als half zomer. En dan wordt een mens wel eens wat ongeduldig. Maar zoals ik wel eens heb horen zeggen: je kunt de groei niet uit de plant trekken, daar moet je geduld voor hebben. Misschien scheelt het ook als ik niet 3x per dag ga kijken 😉 Of misschien kan ik mij beter wat meer richten op de rucola en radijsjes die al wél boven de grond zijn.

En soms word je verrast door de natuur. Want in de pot waar mijn basilicumplant staat is een tomatenplantje opgekomen. Ik kan me niet herinneren dat deze pot vlakbij de tomatenplanten heeft gestaan vorig jaar maar blijkbaar is er toch een zaadje in terecht gekomen. Leuk hè?

Gewoeker

boerenkool
Wat ziet boerenkool er toch prachtig uit!

Ik ging naar mijn tuin om uien te poten maar toen ik thuiskwam zaten de pootuitjes nog steeds in mijn tas. Blijkbaar had ik andere dingen te doen.  Maar wat precies…? O, ja, het begon met het willen oogsten van de boerenkool. Ik had tegenover iemand laten vallen dat ik nog veel boerenkool had staan en zij gaf aan wel wat mensen te weten die er blij mee zouden zijn. Echter toen ik bij mijn boerenkool kwam bleek die al bijna in bloei te staan, dus helaas. Ik had gedacht dat het wel zou meevallen aangezien ik de kop eruit had gehaald, maar blijkbaar werkt dat niet zo bij boerenkool. Het net dat over de boerenkool stond, of beter gezegd: in de boerenkool want die groeide er op sommige plekken al doorheen, kon weer terug naar de aardbeien. Een meevaller want ik had er al op gerekend dat ik dit jaar een nieuw net zou moeten gebruiken. Het is niet van sterke kwaliteit en bij teveel heen en weer gesjouw wil het ook nogal makkelijk in de knoop raken. Maar het is me gelukt om het heelhuids te verplaatsen en zo te kunnen hergebruiken.

Bij mijn frambozenplanten zag ik tientallen nieuwe plantjes opkomen. Ai… ik wist niet dat dat zulke woekerplanten waren! Ik moest meteen denken aan de frambozentakken die ik had gebruikt voor mijn ‘hekje’. Als die weer zijn gaan uitlopen betekent dat ook… En ja hoor, de ene buurman kwam al zeggen dat mijn andere buren niet zo blij waren met die frambozentakken daar op de afscheiding. Ja, dat snapte ik helemaal en ik heb ze eruit getrokken. Nu zitten de takken horizontaal door het hekwerkje gevlochten en zullen ze vanzelf  afsterven.

Na het fatsoeneren van de frambozenstruiken (de woekeraartjes eruit getrokken en de lange takken langs de pvc-buizen geleid), het her en der uittrekken van onkruid, het snoeien van de rozenstruik en de clematis en het rondhuppelen over mijn eigen stukje grond was het alweer tijd om naar huis te gaan. Die uien komen later wel. En de foto’s komen morgen.