Zoals ik al zei: er komt beweging in de modder. En tadáá! Nog meer bloemkool op komst.
Tag archieven: bloemkool
Geduld
Met geduld kom je een heel eind. En anders zaai je gewoon nog een keer. Inmiddels komt er beweging in de modder in de wc-rolletjes. Een paar kleine groene puntjes laten zien dat de eerste zaadjes zijn gaan ontkiemen. Gelukkig! Want ik begon me toch wat zorgen te maken hoor, de bloemkool die niet opkomt, de sla niet, de spinazie ie nog steeds niet boven de grond is (misschien was het nog te koud?), de tomaat en komkommer waar ik al vol ongeduld naar uit zit te kijken. Ach, het is natuurlijk ook nog vroeg, maar omdat alles zo snel in bloei is komen te staat voelt het al als half zomer. En dan wordt een mens wel eens wat ongeduldig. Maar zoals ik wel eens heb horen zeggen: je kunt de groei niet uit de plant trekken, daar moet je geduld voor hebben. Misschien scheelt het ook als ik niet 3x per dag ga kijken 😉 Of misschien kan ik mij beter wat meer richten op de rucola en radijsjes die al wél boven de grond zijn.
En soms word je verrast door de natuur. Want in de pot waar mijn basilicumplant staat is een tomatenplantje opgekomen. Ik kan me niet herinneren dat deze pot vlakbij de tomatenplanten heeft gestaan vorig jaar maar blijkbaar is er toch een zaadje in terecht gekomen. Leuk hè?
zaaien
Ik heb me er maar bij neergelegd dat het zaad van de bloemkool en sla niet ontkiemt. Ik kan er nog wel langer op gaan wachten maar voor hetzelfde geld is het een tijdje wat te droog geweest en komt het gewoon niet meer. En het nut van voorzaaien (en een voorsprong hebben) is op den duur ook verdwenen.
Zonet heb ik dus maar weer opnieuw zaad in de wc-rolletjes gedaan. Eerst de aarde goed natgemaakt en vervolgens de zaadjes er zachtjes in gedrukt. En omdat ik toen toch bezig was heb ik ook maar de bonen gezaaid. Jaja, weer wat nieuws, vorig jaar had ik die nog niet. Van de ‘wijnboer’ kreeg ik wat boontjes van een laagblijvende soort, genaamd Montana en afgelopen week kon ik van mijn werk wat stamslabonen meenemen (klimmers). Wilde ik vorig jaar nog geen klimende bonenplanten, dit jaar lijkt me dat wel weer een leuke uitdaging. En vind ik een stellage bouwen te lastig dan kan ik ze (als daar dan nog plek voor is) ook op mijn balkon houden en tegen de afscheiding laten opklimmen.
Mijn vensterbank is ondertussen al behoorlijk gevuld, de lamellen ’s avonds dichtdoen is bijna overbodig want het verschil tussen op en dicht is maar zo’n 30 cm. Het wordt tijd dat er wat plantjes naar buiten kunnen; de zwarte bes ben ik al aan het afharden. De rest zal voorlopig nog wel in de vensterbank blijven staan. Ach, het heeft ook wel iets hoor, je zit er zowat met de neus bovenop als de zaadjes ontkiemen en het eerste groen boven de grond piept. Dat maak je ook niet dagelijks mee!
Alleen maar potgrond
Er is iets opmerkelijks aan mijn bloemkool en sla in wcrolletjes. Er is welgeteld één bloemkoolzaadje ontkiemd en dit plantje begint inmiddels al aan zijn volwassen blaadjes terwijl in de rest van de rolletjes alleen maar kale potgrond te zien is. Zaadjes ontkiemen natuurlijk niet allemaal precies tegelijk. Er kan gerust een tijd tussen zitten en zelfs een week had ik nog niet raar gevonden. Maar inmiddels zijn er al 17 dagen verstreken en nog steeds maar één plantje…
Hmmm. Nu zit ik te dubben of ik nogmaals moet gaan zaaien of toch nog even geduld moet hebben. Het zou natuurlijk kunnen dat ik wat te royaal water heb gegeven waardoor de zaadjes dieper in de grond gespoeld zijn. In dat geval weet ik niet of ze nog wel opkomen. Er is in ieder geval één bloemkool vroeg klaar voor de oogst. Tenminste, als alles verder goed gaat natuurlijk.
ontkiemd
Het eerste bloemkoolzaadje is ontkiemd!
Ik droomde afgelopen week dat het al een aardig plantje was en was blij dat ik zo vroeg gezaaid had. Toen ik echter op pakes tuin kwam, bleek zijn bloemkool al véél groter te zijn. O, nog niet vroeg genoeg gezaaid dus. Blijkbaar was ik in mijn dromen al een paar maanden verder. De lente is ook zo leuk, daar slaap je heerlijk op!
zaadjes en kiemplantjes
Het eerste zaad van het jaar is gezaaid! De bloemkool en (een beetje) sla kan beginnen te ontkiemen. Binnen uiteraard, buiten is het nog te koud en te riskant ivm nog kans op vorst. Maar gelukkig heb ik genoeg ruimte om twee doosjes vol met wcrolletjes en potgrond in een vensterbank te zetten en de zaadjes de tijd en warmte te geven om te ontkiemen. Het voordeel van het zaaien in een wcrolletje gevuld met potgrond is dat ik de plantjes niet hoeft te verplanten als ze de volle grond in kunnen. Ik kan ze met wcrolletje en al in de grond zetten, de rol vergaat vanzelf. En gelukkig ben ik een spaarzaam type waardoor ik een ruime voorraad aan wcrollen tot mijn beschikking had.
De veldsla die ik had gezaaid met de bedoeling om in de winter óók sla te kunnen eten is nog erg klein. Dat wordt duidelijk lentesla. Maar goed, volgend jaar weer een nieuwe kans en dan heb ik het zaad ook eerder en kan ik dus eerder beginnen. Het is wel erg leuk om die kleine plantjes in huis te hebben en ze steeds wat groter te zien worden. Wat dat betreft begint het dan alweer een beetje te kriebelen….
Stevige soep
Er zit nog groente van de tuin in mijn vriezer en deze week eet ik er soep van. Tomatengroentekurkumasoep wel te verstaan. Met tomaten, bloemkool en prei uit eigen tuin. Wie wat bewaard heeft wat! En hoewel ik van tevoren had gedacht niet veel groente in de vriezer te bewaren blijken de restjes samen toch nog wel wat op te leveren. Een flink stevige soep waar je u tegen zegt en waar je lepel rechtop in blijft staan. Ja, écht, ik heb het speciaal voor jullie even op de foto gezet want hoe vaak zie je nu zulke stevige soep? En lekker dat het was! Héérlijk. Jammer dat jullie er niet ook even van kunnen proeven.
En het recept? Eh… oei… dat wordt moeilijk want tegenwoordig doe ik dat vooral op gevoel. Na veel oefenen ontwikkelt het gevoel voor hoeveelheden zich steeds beter en dan is geen één soep meer hetzelfde of als recept op te schrijven.
Laat ik het zo omschrijven: ik ben begonnen met het fruiten van 2 uien en het laatste teentje knoflook dat ik nog in huis had. Daar voegde ik 2 à 3 theelepels kurkuma aan toe. Vervolgens de cherrytomaten (hoeveelheid was ongeveer een ijscobakje) wat water en nog een beetje rauwe, bevroren bloemkool. Dit heeft een tijdje staan koken. Ondertussen bracht ik de soep op smaak met een bouillonblokje, peper, zout, kruidnagel en oregano (niet te bang wezen om er wat in te gooien, voor een soep heb je best wat kruiden nodig en als je regelmatig even proeft gooi je er niet snel teveel in) Als laatste voegde ik een restje al gekookte prei toe, een klein blikje maïs en ongeveer één paprika.
Tegen de tijd dat de soep zowat klaar was bedacht ik me dat een laurierblaadje misschien nog wat kon toevoegen aan de smaak dus daar heb ik er nog 2 van bijgedaan. Het eerste kommetje soep was er toen al uit, maar als het een dag staat trekt de smaak er nog wel in voor het volgende kommetje.
Ik ben benieuwd wie er binnenkort zelfgemaakte soep gaat eten. 😉
balkon opfleuren
De bloemetjes op mijn balkon raken uitgebloeid. Al moet ik zeggen dat de afrikaantjes het tot nu toe nog heel goed volhouden. Maar de tomatenplanten zijn verdord, de vlijtige liesjes zowat verdwenen en de boel begon er wat treurig uit te zien. Tijd voor de winterviooltjes! En bij het bloemen kopen kom ik altijd met meer thuis dan ik van plan was. Het geeft niets, ik ben het wel van mezelf gewend.
En zo mogen de komende winter twee kleuren winterviooltjes mijn balkon opfleuren: blauwe en donkerrode. Daarnaast nog een roze bloeiende heide en, een voor mij nieuwe plant, ‘Gentiana scabra’ oftewel een gentiaan. Het is een vaste plant, dat is wel fijn, doorgaans moet ik de bloemen op mijn balkon elk jaar opnieuw kopen.
En dan die bloemkool die er nog staat. Nog één plant (van de drie) die nog leeft en zowaar een mini-bloemkool is gaan vormen. ’t Ziet er prachtig uit en het toont maar weer de vastberadenheid van de plant om te groeien en te bloeien.
Volwassen
Het is heerlijk weer en deze temperatuur deed me afvragen of de rupsen nu ook hun coconnetje zouden gaan verlaten. Niks te zien op ’t deksel van de ‘rupsenbak’. En dan bedoel ik: geen cocons. Afgelopen weekend zaten er nog 5. Zouden ze niet per ongeluk eraf gevallen zijn? Ik kan ze niet ontdekken en moet wel concluderen dat deze kersverse vlinders zijn gevlogen. Wie weet komen ze nog eens terug om eitjes te leggen op de nieuwe blaadjes die de bloemkoolplant alweer aan het produceren is. Van mij mag het, het piepkleine bloemkooltje dat eraan komt gaat toch niet de pan in, daarvoor is het veel te klein en heeft het nog te weinig tijd (en ruimte in de pot) om groot te worden. En met die rupsjes is er wat meer leven op mijn balkon (of op de koelkast ;-))
Bloemkolen
De laatste (goeie) bloemkolen zijn geoogst. Nog twee van die prachtige exemplaren zijn het! Ik ben er best een beetje trots op moet ik bekennen. Ach, een ieder die wel eens bloemkolen heeft (geprobeerd te) telen zal het wel begrijpen. Vanavond zal ik ze dan ook aan mijn gasten voorzetten. Na een voorafje met pompoensoep. Tenslotte laat ik ze graag even meegenieten van hoe het is om je eigen groenten te verbouwen en er lekker mee te gaan kokkerellen.
En nu staat er nog wat in de tuin. Je zou ze de mislukte bloemkolen kunnen noemen, maar daar ben ik niet zo voor. De kolen zijn namelijk nog niet klaar. Als je nog wat langer wacht zul je ontdekken wat er nog moet gebeuren. De meeste bloemkolen krijgen de kans namelijk niet, maar al die bloemkoolroosjes willen gaan bloeien. De eerste bloemkool is inmiddels zover en zo heb ik alweer een nieuwe soort bloemen in mijn tuin.
Bloemkoolbloemen. 