Stevige soep

soepEr zit nog groente van de tuin in mijn vriezer en deze week eet ik er soep van. Tomatengroentekurkumasoep wel te verstaan. Met tomaten, bloemkool en prei uit eigen tuin. Wie wat bewaard heeft wat! En hoewel ik van tevoren had gedacht niet veel groente in de vriezer te bewaren blijken de restjes samen toch nog wel wat op te leveren. Een flink stevige soep waar je u tegen zegt en waar je lepel rechtop in blijft staan. Ja, écht, ik heb het speciaal voor jullie even op de foto gezet want hoe vaak zie je nu zulke stevige soep? En lekker dat het was! Héérlijk. Jammer dat jullie er niet ook even van kunnen proeven.

En het recept? Eh… oei… dat wordt moeilijk want tegenwoordig doe ik dat vooral op gevoel. Na veel oefenen ontwikkelt het gevoel voor hoeveelheden zich steeds beter en dan is geen één soep meer hetzelfde of als recept op te schrijven.

stevige soepLaat ik het zo omschrijven: ik ben begonnen met het fruiten van 2 uien en het laatste teentje knoflook dat ik nog in huis had. Daar voegde ik 2 à 3 theelepels kurkuma aan toe. Vervolgens de cherrytomaten (hoeveelheid was ongeveer een ijscobakje) wat water en nog een beetje rauwe, bevroren bloemkool. Dit heeft een tijdje staan koken. Ondertussen bracht ik de soep op smaak met een bouillonblokje, peper, zout, kruidnagel en oregano (niet te bang wezen om er wat in te gooien, voor een soep heb je best wat kruiden nodig en als je regelmatig even proeft gooi je er niet snel teveel in) Als laatste voegde ik een restje al gekookte prei toe, een klein blikje maïs en ongeveer één paprika.

Tegen de tijd dat de soep zowat klaar was bedacht ik me dat een laurierblaadje misschien nog wat kon toevoegen aan de smaak dus daar heb ik er nog 2 van bijgedaan. Het eerste kommetje soep was er toen al uit, maar als het een dag staat trekt de smaak er  nog wel in voor het volgende kommetje.

Ik ben benieuwd wie er binnenkort zelfgemaakte soep gaat eten. 😉

De q van quiche

Het is boerenkooltijd. Er staat nog genoeg in de tuin, zelfs al zit er hier en daar koolluis en gaat er wel eens iemand bij mij vandaan met een zak boerenkool in de tas. Dus wordt het tijd voor nieuwe recepten met boerenkool. Gister verwerkte ik de boerenkool in een quiche. Ik had dit laatst bij iemand gegeten, ’t smaakte erg lekker en is een goeie variatie op de stamppot boerenkool. Het is een recept van de Allerhande (waar ik overigens wel vaker op zoek ga naar nieuwe ideeën bij een overvloedige hoeveelheid van dezelfde groente) en het is makkelijk te maken.

Terwijl ik zat te eten en de quiche nog even wat langer in de oven wilde hebben staan (ik had alweer zoveel aan het recept veranderd dat ik de oventijden hooguit als richtlijn kon nemen) pakte ik mijn pas gewonnen camera uit en vandaar dat ik jullie kan verblijden met een foto van mijn lekkere maaltijd.

boerenkoolquiche

Hier de directe link naar dit recept: http://www.ah.nl/allerhande/#/recepten/312818/boerenkoolquiche/?rq=boerenkool+quiche

Het komt weinig voor dat ik me strikt aan een (nieuw) recept houd en ook deze keer ben ik al aan het veranderen geweest. Zo had ik geen tijm in huis en had ik net de laatste uien in de soep verwerkt. Hoewel ik uien wel een goeie toevoeging had gevonden ontbraken deze dus. In plaats van kookroom heb ik koffieroom gebruikt en geraspte kaas toegevoegd. Als bodem had ik bladerdeeg, dit heb ik eerst voorgebakken (blind bakken) om te voorkomen dat de bodem te nat zou zijn en niet goed gaar. En ik schat zo in dat ik meer boerenkool heb gebruikt dan het recept voorschreef, maar ja, mijn boerenkool is dan ook niet per ‘300 gram panklaar’ verkrijgbaar. Ach, een beetje meer vitamines kan geen kwaad.

ervaring

Het chipsbakken vordert gestaag. Elke keer lijkt de chips nóg lekkerder te worden. Ik ben er inmiddels wel achter dat de chips lekkerder wordt als de aardappelschijfjes droger zijn. Dus probeer ik wat uit met het onttrekken van het vocht uit de geschaafde aardappelplakjes. Het moeilijkste is nog om de chips zó te maken dat ik het ook kan bewaren. Dat is nog niet gelukt, de  dag erna zijn ze steeds wat taai. Even op een bakplaat een paar minuten in de oven maakt ze wel weer knapperig maar dan smaken ze een beetje aangebrand. Er valt nog genoeg uit te proberen dus.

Voor de moedige ondernemers onder ons zal ik even een update van de bereiding geven:

Na het schillen en schaven van de aardappels spoel ik ze af onder de kraan (even in een zeef doen). Vervolgens bestrooi ik ze met zout en laat ik dat even trekken. De plakjes spoel ik nog eens af  en deze dep ik goed droog met behulp van keukenpapier. *

Dan zo’n 7 minuten bakken in olie, als de chips net wat bruin begint te kleuren is het klaar. Nog even laten uitdruppen op keukenpapier scheelt een vette hap.

Voor de smaken zijn er heel wat mogelijkheden. Naturel met een beetje zout, paprikapoeder, maar ook de combinatie van paprikapoeder en wat knoflook (een teentje knoflook doormidden snijden en over de chips wrijven) is erg lekker.

Wat voor smaak je ook uitprobeert: je kunt proeven dat de chips met aandacht is gemaakt. Daarnaast: als je het samen maakt is het niet alleen lekker maar ook nog eens een gezellige bezigheid.

 

* Ik wil het nog eens proberen zonder deze tweede keer afspoelen, ze mogen tenslotte best zout smaken maar ik zat me af te vragen of de olie niet sneller vervuild zou worden als de plakjes zout zijn.

Gevonden

chipsmaken_1Het is ‘m! Dé manier om knapperige chips te maken: in olie in de koekenpan. Een frituurpan zal ook kunnen maar die heb ik niet. Het werkt veel prettiger dan in de oven omdat je niet alle plakjes één voor één aan voor en achterkant hoeft te bestrijken. Ik heb al een aantal ladinkjes gemaakt en het is wat schipperen tussen te hard of nog net slap maar het begint bijzonder veel te lijken op knapperige chips!

En het smaakt veel lekkerder dan fabriekschips. Niet alleen de liefde en aandacht proef je erin, maar ook nog de verse aardappel. En ik kan zelf het zoutgehalte bepalen, ook erg fijn. Binnenkort een feestje, chipsmaken_2dan kan ik wat mensen het laten beoordelen. Als er nog over is tenminste.

chipsmaken_3chipsmaken_4chipsmaken_5chipsmaken_6

spruiten (II)

Wat doe je met een overschot aan aardappels? Weggeven kan natuurlijk altijd, maar leuker vind ik het om er iets van te maken waardoor ik het langer kan bewaren.

Laatst heb ik al 2x geprobeerd om er chips van te maken, en hoewel sommige chipjes al verrassend veel op knapperige chips begonnen te lijken, alleen dan veel lekkerder van smaak, moet ik toegeven dat de meeste toch nog slap en ietwat taai waren. De volgende lading ga ik proberen in een koekenpan met een laag olie te bakken.

Hoe ik het heb gedaan? Komt ‘ie:

De aardappels met een kaasschaaf tot plakjes maken. De plakjes droogdeppen met keukenpapier (of een schone theedoek) Vervolgens alle plakjes invetten met olie en naast elkaar op een bakplaat leggen. (Ze mogen elkaar niet raken) Zo’n 20 minuten in de oven, op 180 graden. Halverwege de tijd de plakjes even omkeren. Als de chips uit de oven komt nog bestrooien met zout (en paprikapoeder) naar smaak.

En dan maar hopen dat ze knapperig zijn 😉

Ik heb geen frituurpan dus dat is geen optie, maar in een koekenpan met een laag olie kan ik nog wel een keer uitproberen. Het nadeel hiervan is echter dat ik niet weet hoe heet de olie is, maar goed… aardappels genoeg om het uit te proberen!

kropje

Vandaag was het eindelijk zover dat ik andijvie uit eigen tuin kon eten. Ik heb ervan gesmuld! Het was trouwens nog maar een kleine krop, niets vergeleken met de kroppen andijvie die ik bij anderen op de tuin zie staan. Maar dat geeft niet, want anders moet ik een week lang andijvie eten op alle mogelijke manieren en dat hoeft voor mij niet. Maar een stamppot rauwe andijvie op zijn tijd vind ik heerlijk!

Jaren geleden heb ik een lekker recept ontdekt en sindsdien is stamppot rauwe andijvie meer dan aardappels, andijvie en spekjes. Andijvie is nog volop te krijgen dus hier het recept, probeer het eens uit!

Ik schrijf er geen hoeveelheden bij, ’t is een beetje afhankelijk van met hoeveel mensen je eet of je nu juist een hele of een halve paprika per persoon erbij doet bijvoorbeeld. Alles is ‘naar smaak’ 😉

stamppot rauwe andijvieIngrediënten:

  • Aardappels
  • andijvie
  • spekjes
  • ui
  • paprika
  • tomaat
  • mosterd
  • evt. geraspte kaas

Aardappels koken. In een steelpannetje de spekjes bakken, als het vet er een beetje uitgelopen is de ui erbij fruiten. Aan het eind de paprika (in stukjes) en tomaat (ook in stukjes) nog even meebakken.

Aardappels stampen tot puree en gesneden andijvie toevoegen. Als je er kaas doorheen wilt kun je die erbij doen en het nog even laten staan zodat de kaas begint te smelten. Vervolgens de inhoud van je steelpannetje er doorheen mengen. De mosterd kun je op tafel zetten zodat een ieder naar smaak kan toevoegen, of er zelf al een flinke portie van doorheen roeren. Eet smakelijk!

Mini’s

DSCN7820_rs Twee-en-een-half kistje aardappels. Wat zullen we eten? Aangezien ik al 3 dagen gekookte aardappels heb gehad (twee keer in de stamppot en één keer nog opgebakken) wilde ik wel wat anders. En zo kwam ik op het idee om de kleine aardappeltjes, ongeschild, te gaan eten. Eerst poetsen, aardappels uit de winkel zijn blijkbaar al eens schoongemaakt want daar zit lang zoveel modder niet aan. Tegen de tijd dat al deze kleine aardappeltjes enigszins schoon waren was het allang etenstijd. Maar, hoe maak je ze eigenlijk klaar? Ik heb ze wel eens bij iemand gegeten en daar kwamen ze uit de oven, maar moet ik ze dan eerst nog even koken? En kan ik ze gewoon op een bakplaat erin doen of moet er nog iets meer aan gebeuren? Internet biedt uitkomst.

“In een pan met water en dan even aan de kook brengen. Meteen daarna afgieten en dan in de oven.” Ik vraag me af of het misschien ook nog zonder dat koken kan, maar goed, ik doe het toch maar want ondertussen begint mijn maag te rammelen en ik heb geen zin in harde aardappels. Vervolgens in een bakvorm wat olie, aardappeltjes erin, wat oregano, zout en paprikapoeder erover en hopla, in de oven.

Dan de rest klaarmaken; de spinazie is zo gedaan (diepvries) en met wat stukjes rookworst en net geplukte tomaatjes ziet het er heerlijk uit. Na een klein half uurtje zijn de mini-aardappels klaar en kan mijn rammelende maag dan eindelijk gevuld worden.

Heerlijk was het!

Recept zoetzuur

Vlak voor mijn vakantie heb ik een deel van mijn courgettes ingemaakt tot zoetzuur. Van beppe had ik een recept gekregen en de zoetzuur die ik van haar kreeg vind ik erg lekker dus dat wilde ik graag eens uitproberen.

Inmiddels heb ik mijn eerste eigen pot zoetzuur aangebroken en het lijkt er sprekend op! Voor ’n ieder die het zelf eens wil proberen: het is niet moeilijk en het is niet in de winkel te koop. Een aanrader!

DSCN7801_rsHier het recept:

1 kilo courgette
2 flinke uien
3 afgestreken eetlepels zout
5 dl ijskoud water
5 dl tafelazijn
Half pond witte kristal suiker
1 volle eetlepel mosterdzaad
2 volle theelepels kurkuma
1 rode paprika

Snijd de courgette doormidden, verwijder het zachte gedeelte en snij hem in kleine blokjes. Snipper de ui. Doe de courgette, ui, zout en het ijskoude water in een kom en zet dit 3 uur afgedekt op een koele plaats, bijvoorbeeld de koelkast.

Giet de courgette af en voeg azijn, suiker, kurkuma, mosterdzaad en rode paprika (in stukjes) toe. Breng aan de kook en laat twee minuten doorkoken.
Giet de massa zo heet mogelijk in schone potjes, vul ze tot de rand en sluit ze goed af .
Zet 5 min op de kop. Na een week zijn ze klaar.

Lekker voor bij de nasi maar ook heerlijk door de sla (het geeft de sla een extra frisse smaak, mijn favoriet)

DSCN7803_rsInmiddels heb ik al een hele voorraad staan van allemaal ingemaakte dingen. Zoetzuur maar ook bessensap (van mem gekregen), rabarber en verschillende soorten jam. Nog even wat plankjes monteren en ik kan ze mooi te sier zetten in mijn keuken.

Ik maak er soep van!

DSCN7057_rs Deze week kon ik mijn eerste courgettes al oogsten. Wat kan dat hard gaan met dit weer zeg! Courgette op zichzelf heeft niet veel smaak en dat maakt dat ik het liever met andere groenten combineer als ik een sausje maak. Maar voor courgettesoep is het uitermate geschikt. En courgettesoep is heel erg lekker! Zie hier het resultaat, ’t liefst liet ik jullie ook even proeven maar zover is het digitale tijdperk nog niet.

Voor de belangstellenden hier de ingrediënten:

  • 2 grote uien
  • 4 teentjes knoflook
  • chilipoeder
  • (voorgekookte) courgette in stukken
  • een half schaaltje (niet voorgekookt) courgette in kleine stukjes
  • 1/2 bouillonblokje
  • kookroom (slagroom kan ook)
  • (geraspte) kaas
  • kerriepoeder
  • handvol verse basilicum
  • gemalen pijnboompitten (20 gram)
  • peper

Olie verhitten in de pan en hierin de ui fruiten. Even later ook de fijngemaakte knoflook en chilipoeder toevoegen. Als dit enigszins zacht geworden is kun je de voorgekookte courgette toevoegen, evenals de basilicum, het bouillonblokje en de pijnboompitten. Een paar minuten laten koken. Vervolgens met de staafmixer het geheel fijnmaken.

Vervolgens de kleine stukjes courgette, bestrooid met kerriepoeder en wat peper, toevoegen en nog even laten koken. De soep verder op smaak brengen met de kaas, kookroom en peper. Dit laatste is het lastigste onderdeel, het vergt enige oefening, maar al doende leert men!

In plaats van basilicum en gemalen pijnboompitten kun je ook groene pesto gebruiken. Erna nog enkel een beetje verse basilicum toevoegen.

Paarse bloemetjes

DSCN6915_rsWel eens paarse bloemetjes in een salade gezien? Het kan! De bloemetjes die jullie op de foto zien zijn de bloemen van mijn donkere basilicumplant en deze zijn eetbaar. Leuk om een salade voor een etentje mee te versieren. En tegelijkertijd voegen ze ook wat toe aan de smaak. Daarnaast gebruik ik graag de zoetzuur van beppe (die ik overigens dit jaar hoop zelf te kunnen maken van eigen gekweekte groente): ingemaakte courgette, wortel, ui en paprika met kurkuma en mosterdzaad. Heerlijk fris door de salade. En altijd in huis want het blijft lang houdbaar.

Gister kwam ik er na het doen van de boodschappen achter dat ik was vergeten wat te halen als vulling voor de salade. Ach ja, dat krijg je als je de sla zo uit de tuin kunt halen en er verder niet bij stilgestaan hebt dat sla en bieslook alleen wat saai is. Maar dankzij de zoetzuur, rozijnen en de mooie bloemetjes van de basilicum was de salade toch geslaagd.