blog
Het vele snijwerk is gedaan voor de nieuwe voorraad zoetzuur: twee kilo courgette, 4 flinke uien en twee paprika’s. De paprika komt helaas (nog) niet uit eigen tuin, maar de courgettes en uien wel. En zo is mijn hele voorraad courgettes in één keer verwerkt.
Ondertussen staat de pan op het vuur en is het wachten tot het kookt. Voor een ieder die het recept (nog) eens wil weten, klik hier voor de link naar het juiste blogbericht.
Momenteel ben ik druk bezig met het verwerken van de oogst uit mijn tuin. Allerlei soorten fruit, tomaten, komkommers, sla en meer dan genoeg courgettes. De doperwten en kapucijners komen na een moeizame start ook op gang en zo kan ik dagelijks uit eigen tuin eten. De overweldigende oogst krijg ik natuurlijk niet 
in één keer op, bovendien is enige variatie ook wel gewenst en daarom ben ik druk bezig met potjes vullen. Laatst maakte ik al voor de eerste keer een soort pastasaus van mijn verse tomaten. De eerste les heb ik daarvan alweer geleerd: de staafmixer maakt níet alle tomatenvelletjes klein… Maar oefening baart kunst.
Inmiddels heb ik ook een serie potten met courgettesoep gevuld. Ook dit heb ik nog nooit eerder gedaan. Ja, ik heb wel vaker courgettesoep gemaakt maar het bewaren in potten is nieuw. Als het lukt en ze zo geruime tijd goed blijven is het wel heel erg handig aangezien de vriezer met al die oogst al snel weer vol zit. Nieuwe potten sparen is overigens geen overbodige luxe 😉
De fruitoogst is van de aardbeien en rode bessen overgegaan op frambozen en binnenkort kan ik de eerste japanse wijnbes verwachten. Ondertussen komen de groenten ook op gang. Vorige week oogstte ik de eerste courgette en inmiddels ben ik alweer vijf courgettes verder. Een weekendje overslaan en er ligt meteen een hele dikkerd. Dat wordt courgettesoep maken.
In de kas kan ik ook hoe langer hoe meer vruchten plukken. Niet meer enkel cherrytomaatjes maar ook een heleboel dikke rode tomaten en om de dag een aantal komkommers. Héérlijk vind ik ze. De tomaten zijn zeer smaakvol (wie enkel de tomaten uit de supermarkt kent heeft geen idee waar ik het nu over heb, maar een moestuinder zal het zeker beamen) en de komkommers eet ik dagelijks als tussendoortje. 
Als mijn eigen tomaten&komkommers nog niet oogstbaar zijn wil ik nog wel eens wat uit de supermarkt halen maar zodra ik eigen oogst heb geproefd, peins ik daar niet meer over. Ik heb de gezonde, verse en smaakvolle tussendoortjes de laatste tijd gemist en ben blij dat ik er weer volop van kan genieten.
Het is bijna IJsheiligen geweest, het moment waarop alle tuinders wachten omdat daarna alle vorstgevoelige planten naar buiten kunnen. En daar vallen heel wat groenteplanten onder. Dankzij de weersvoorspellingen hoeven we niet meer persé te wachten tot 16 mei maar kunnen de planten al iets eerder de tuin in.
Bij mij stond de afgelopen week het krat met af te harden planten al dag en nacht buiten. Geen probleem dus om de eerste planten dan maar naar de tuin te verplaatsen.
Vandaag ben ik flink bezig geweest in de tuin en heb ik onder andere de helft van de koolplanten, de courgettes en een pompoen in de tuin gezet. Door het plantgat te vullen met water en hierin een zompig mengsel te maken van aarde en veel vocht krijgen de planten een prettige start. Juist met het warme en droge weer van deze tijd is dat geen overbodige luxe. Een aanrader als je niet dagelijks je net aangeplante plantjes water wilt moeten geven.
Vanmiddag bedacht ik me opeens dat het half april is en dat over een maand alle plantjes de tuin in mogen. Hoog tijd om de plantjes af te harden!
Afharden betekent dat je de plantjes langzaam laat wennen aan de buitenlucht: het is buiten niet alleen koeler maar er is ook wind en (stort)regen. Zet je de plantjes die je binnen hebt opgekweekt (die zogeheten kasplantjes) zonder afharden meteen buiten dan staan de planten een periode stil in hun groei. Dat is misschien niet meteen een ramp maar je loopt daarbij ook het risico dat de plantjes kapot gaan door weersomstandigheden.
Om de planten te laten afharden zet je ze de eerste dag een uur buiten, vermijd in het begin de volle zon. In een aantal weken bouw je dit uur op tot hele dagen en uiteindelijk kun je ze ook ’s nachts buiten laten staan. Houd daarbij steeds het weer in de gaten, met name in het begin. Harde regen, wind, hoge of lage temperaturen kunnen funest zijn voor deze planten, haal ze dan weer naar binnen of zorg voor beschutting.
Door zon of wind kan het zijn dat de planten sneller uitdrogen. Dit is niet erg, zolang je ze maar in de gaten houdt. Als een plant droog staat wordt het namelijk gestimuleerd om meer wortels te laten groeien, op zoek naar water. Ook dit is een onderdeel van het sterker maken van de plant. Het slap laten hangen van de blaadjes is voor de plant een manier om zichzelf te beschermen. Op deze manier verdampt er minder water via de blaadjes. Tegelijkertijd is het voor ons een teken dat de plant behoefte heeft aan wat vocht.
Vanavond heb ik de eerste kist klaargemaakt voor het afharden. Alle koolplanten mochten in een grotere pot, evenals de courgette, pompoen en komkommer. Door alles bij elkaar in één kistje te zetten is het buiten zetten morgen in een tel gebeurd.
Van de groenten die ik dit jaar wil verbouwen is bijna alles inmiddels gezaaid. Inmiddels wordt het tijd om aan de bloemenserie te beginnen. Daarvan heb ik alleen de vlijtige liesjes en Susanne met de mooie ogen gezaaid. Meer is echter nog niet mogelijk aangezien de vensterbank inmiddels helemaal vol staat. De doperwten en kapucijners (rechts op de foto) zijn al ijverig aan het zoeken naar houvast. Ze moeten binnenkort naar buiten. Dat er dan meer plek zal zijn valt te betwijfelen aangezien de courgette-, komkommer-, pompoen- en tomatenplantjes hun potjes alweer uitgroeien. Hoog tijd om ze naar de tuinkas te verplaatsen. En hoewel ze daar prima terecht kunnen qua plek en licht, is het beter nog even te wachten. Tenslotte is het lastig om op te letten waar je staat als je bovenhands glas in de kas moet schuiven en bevestigen. Maar mocht de nood hoog worden dan is daar ook wel weer wat op te vinden.
Er is echter nog een andere uitwijkplaats. Helaas had de kalanchoë (de soort plant die ik van jongs af aan altijd wel in één of meerdere kleuren in de vensterbank heb staan) zoveel luis dat het meer een kweekbak voor luis leek dan een bloeiende plant. Snel de deur uit! De vensterbank in de slaapkamer is nu flink gesopt en kan binnenkort wel wat plantjes herbergen. Hopelijk zijn er geen luizen meer achtergebleven…!
In de kweekbak op de foto hieronder komt alweer van alles boven: witlof, maïs en boerenkool laat zich al zien, de andijvie vraagt nog wat geduld. 
Vorige week gezaaid en deze week al heel wat nieuwe plantjes. De courgette, komkommer, één pompoen, basilicum, doperwten en kapucijners zijn inmiddels boven de grond. De bloemen, sla, andijvie, peterselie en dille laten nog even op zich wachten, maar dat is niet gek. De meeste zaden hebben wat langer tijd nodig om te ontkiemen.
De vensterbank staat inmiddels al behoorlijk vol. De lamellen kunnen bij één raam niet meer dicht omdat deze op de vensterbank hangen (in plaats van er voor langs gaan) en die vensterbank vrijwel helemaal gevuld is met planten. En dan zijn het nu nog allemaal kleine potjes met net ontkiemde (of nog niet ontkiemde) zaadjes. Dat gaat wat worden als deze planten aan hun groeispurt beginnen…
Het is elk jaar weer even puzzelen hoe ik alles een plekje kan geven. Het wordt inmiddels tijd dat de kas afgemaakt wordt en ik daar de eerste serie plantjes heen kan verhuizen. En goed nieuws: volgende week wordt het glas bezorgd! 🙂 De haakjes en clipjes om het glas te bevestigen heb ik ook al even in huis dus nu is het een kwestie van met iemand afspreken om samen het laatste glas erin te doen. En erna uiteraard: ramen zemen! 
Het is bijna april en de tuinkriebels zijn niet meer te negeren. Na de koolsoorten, tomaat, sla en paprika wordt het zo langzamerhand ook tijd voor de andere gewassen om ze te gaan zaaien. Ik vulde de enige kas die ik nog had met zoveel mogelijk potjes en vulde vervolgens alle potjes met verse potgrond.
Eerst maar weer eens sla, het wil in de andere bak nog niet zo goed opkomen. Het is oud zaad en de kans is groot dat het aan de kiemkracht ligt. Dit keer dus maar een royale hoeveelheid zaadjes.
Vervolgens wat citroenbasilicum (handig, die tuinbladen waar dan weer eens een zakje zaad bij zit) en andijvie. Dan de grote zaden, het is nog wat vroeg maar ik vind het zo leuk om ze te zien groeien. En nu ik een kas in de tuin heb hoef ik ze niet meer tot half mei in de vensterbank te houden. Ik doe dit jaar toch maar weer 2 courgetteplanten. Als ze het goed doen heb ik veel te veel courgettes maar inmiddels weet ik wel weer wat mensen die ik daar blij mee kan maken. Het afgelopen jaar viel de oogst nogal tegen, dan moet ik courgettes sparen om nog zoetzuur te maken. Dan liever royaal.
Ik zaai dille en peterselie en de eerste bloemen: vlijtige liesjes en Suzanne met de mooie ogen. De potjes in het kasje zijn inmiddels allemaal gevuld. 
De doperwten en kapucijners kan ik al in de volle grond zaaien maar het is er nog niet van gekomen. Het zaad ligt al in de kast in de tuin maar ik vind nog wat in een ander bakje. Toch maar voorzaaien, dan kan het maar vast beginnen. Ondertussen heb ik dan nog wat tijd om het ‘klimrek’ voor de doperwten te maken. En dan maar uitkijken dat dit jaar niet weer van uitstel afstel komt want dat betekent veel gepriegel met kleine stokjes en veel plantjes.
Voor komende zaterdag wordt heerlijk weer voorspeld, ik heb erg veel zin om in de tuin aan de slag te gaan!
Hoera! De bestelling van de zaden via de volkstuinvereniging is afgehandeld en iedereen kon zijn zaden ophalen. Aangezien het natuurlijk niet zo druk is op de tuinen en ik naar het andere complex moet was het voor mij even zoeken naar een geschikt moment. Tenslotte is het ook vervelend om voor niks erheen te fietsen. Ik wist dat er op een zaterdagmorgen altijd mensen zijn, maar ja, laat ik nu op een zaterdagmorgen doorgaans heel andere plannen hebben. Ik waagde de gok op een zaterdagmiddag en had geluk. En zo kon ik vol vreugde mijn pakketje ophalen en thuis uitpakken. Weer een stukje dichterbij het nieuwe tuinseizoen!
De nieuwe aanwinst bestaat uit:
(bijna) natuurvriendelijke slakkenkorrels (alleen schadelijk voor de slakken)De reden dat ik dit jaar zaad heb besteld voor pompoenen en courgettes is dat ik het afgelopen jaar merkte dat het zaad dat ik zelf gevangen had uit mijn eigen oogst toch niet zo goed werkte als zaad van een kweker. Ik vermoed dat de reden daarvoor is dat in een volkstuin met veel verschillende soorten planten bij elkaar in de buurt er veel meer kruisbestuiving plaatsvind. De groene pompoenen die ik zo had bevatten zaad waar uiteindelijk oranje pompoenen groeiden. Grote pompoenen in plaats van de kleintjes die ik graag wilde. Best kans dat de pompoenen uit de winkel zuiverder zaad bevatten dan de pompoen uit eigen tuin. Dat valt nog eens uit te proberen. Maar dit jaar ga ik liever voor zekerheid.
Het heeft een tijdje geduurd maar vandaag heb ik eindelijk weer een nieuwe voorraad zoetzuur ingemaakt. De courgetteplanten waren dit jaar niet zo productief als twee jaar geleden (vorig jaar had ik er maar één) waardoor ik eigenlijk helemaal geen overvloed aan courgettes had die ik maar moest inmaken. Twee jaar geleden wist ik soms niet wat ik met al die courgettes aan moest en dacht ik: misschien is twee planten voor mij wel wat teveel. Vorig jaar merkte ik dat ik aan één plant toch wat te weinig had, dus vooruit, maar weer twee dit jaar. Voor de zoetzuur had ik 2 kilo courgettes nodig en ik heb ze enigszins moeten sparen. Gelukkig bleven ze lang goed en inmiddels zitten ze gezoet en gezuurd in potjes.
Voor de verandering heb ik dit keer ook een aantal kleine potjes gevuld. Ik vind het leuk om zoiets cadeau te geven maar met die grote potten die ik doorgaans gebruik ben ik dan wel heel snel door mijn voorraad heen. Bovendien is het natuurlijk maar de vraag of een ander het ook zoveel gebruikt als ikzelf doe. Dus… wat kleine potjes. Misschien wel meteen weer voor het laatst want ó… wat een gedoe zeg! Potjes jam vul ik met behulp van een trechter maar bij zoetzuur werkt dat niet zo goed. Met een plastic bakje en een lepel gaat het nog aardig, maar als de opening van een potje nog kleiner is dan de lepel gaat er wel erg veel naast en gaat het bovendien erg langzaam. Gelukkig, een klein potje is ook sneller vol, dat scheelt dan weer 😉
Voor wie het ook eens zelf zoetzuur wil maken, het recept staat al op mijn blog. Zoeken op ‘zoetzuur’ of gewoon hier klikken.