Wintergroenten

Het is een hele kunst om in de winter nog regelmatig uit eigen tuin te kunnen eten. Er zijn diverse soorten wintergroenten en met goed plannen en uitkienen is er nog heel wat mogelijk. De bekende groenten zijn de boerenkool en de prei. Je ziet ze in de winter duidelijk staan op de vrijwel lege volkstuinen. Maar winterpostelein en veldsla voor de knapperige, frisse rauwkost of soep kunnen ook. Dan is er nog de aardpeer, al zal ik die waarschijnlijk niet bij de groenten mogen rekenen. Voor degenen die nog wat hebben bewaard zal er nog wat in de vriezer kunnen zitten of is er nog keus uit gedroogde bonen of de lang te bewaren pompoenen.

Behalve de veldsla (helaas niet opgekomen) kan ik nog uit al deze soorten kiezen. Toch eet ik momenteel maar weinig uit eigen tuin. Veel droogbonen heb ik dit jaar niet, de vriezer heeft enkel nog wat restjes en de prei is maar dun gebleven.

Maar de belangrijkste oorzaak ligt vooral in het feit dat ik maar weinig in mijn tuin kom. Even wat winterpostelein gebruiken voor een frisse salade is alleen praktisch als ik die dag (of de dag ervoor) in mijn tuin ben geweest. Juist de winterpostelein is erg geschikt om in kleine beetjes te oogsten. Hetzelfde geldt voor de aardpeer. En hoewel prei wat langer te bewaren is, is een gespreide oogst wel handiger.

Maar gelukkig, boerenkool gaat bij mij altijd eerst in de vriezer voor ik ervan ga eten. Met een halflege vriezer leek het mij vorige week dan ook erg geschikt om alle boerenkool te oogsten. Zo zijn de wintergroenten tenminste bij de hand. En binnenkort zal ik maar weer eens een flinke pompoen gaan slachten. Tenslotte zijn die voor de winter bewaard en met het winterse weer van de afgelopen dagen is de winter overduidelijk begonnen.

Zaaien

DSCN2858Zo langzamerhand komen er wat vakken vrij in de tuin. De aardbeiplanten gaan weg nu ik een allergie voor aardbeien blijkt te hebben ontwikkeld. De uien kunnen binnenkort geoogst worden en de doperwten en kapucijners zullen ook niet lang meer oogst geven. Het wordt tijd om na te denken over de invulling van deze leegkomende vakken.

Het eerste gedeelte is opgevuld tijdens het verplanten van de prei. Van de andere helft van het vak maakt de pompoen gretig gebruik. Een tweede vak heb ik vorige week ingezaaid met spinazie. De plantjes van het voorjaar waren gaan bloeien en het zaad kon inmiddels gevangen worden. In plaats van het mee te nemen naar huis en daar de zaden eraf te halen, heb ik de planten in hun geheel over een leeg vak verspreid. Zo komt er meteen weer wat organisch materiaal in de aarde en heb ik er een stuk minder werk van. Met een zak compost erover zijn de zaden bedekt. Inmiddels zijn de eerste zaden al ontkiemd en verschijnen er talloze groene sprietjes. En nu maar hopen dat het niet té heet wordt de komende anderhalve maand want eigenlijk is het nog wat vroeg voor de najaarsspinazie.

Verhuizing van de prei

DSCN2532Vroeg in het voorjaar heb ik prei gezaaid in de volle grond. Het is ontkiemd en heel rustig gaan groeien. Inmiddels zijn de (meeste) preitjes meer dan een potlooddikte en kunnen ze verplaatst worden. Wil je een prei kunnen oogsten met een wit gedeelte dan zul je de prei diep in de grond moeten zetten. De wortels van de prei hebben graag wat zuurstof en dat is ook de reden waarom je prei niet plant maar ‘zet’. Ik heb een serie gaten gemaakt met de pootstok (een eenvoudige, stevige stok met een geslepen punt) om de preiplanten in te kunnen zetten. Na het uitgraven heb ik de wortels ingekort en ook de top eraf geknipt om de groei van de prei te stimuleren. Vervolgens liet ik ze in het gat glijden en goot er wat water bij. Het gat zal vanzelf dichtslibben. Meer dan geduld hebben hoef ik nu niet te doen, wat dat betreft is het makkelijk.

Waar ik me overigens elk jaar weer over verbaas is het verschDSCN2857il in dikte van de prei. Terwijl alles tegelijk gezaaid is, evenveel water heeft gekregen, in dezelfde grond staat én even lang heeft kunnen groeien is er een groot verschil in dikte. De dikste prei is gerust 4x, zo niet 6x zo dik als de dunste. Bijzonder is dat.

 

Kas opbouwen II

DSCN2108 Al die tuinkassen die je op het volkstuinencomplex ziet zien er zo ontzettend handig uit. En het ís ook handig als je al twee maanden eerder kunt beginnen met tuinieren, als je tomatenplanten droog en warm staan en je een beschutte plek hebt voor kwetsbare zaailingen. Regelmatig keek ik enigszins jaloers naar de tuinders die me al bijna volgroeide bloemkolen konden laten zien terwijl ik net een plantje van 10 centimeter had. Ik hield mijzelf voor dat ik tenminste niet al in februari een paar keer per week naar de tuin hoefde te fietsen, maar eigenlijk was dat vooral om mijn jaloezie te temperen.

Dus toen ik in december een tweedehands kas kon kopen van iemand op het andere volkstuinencomplex verheugde ik me al op vroege oogst. Echter, er moest al heel wat werk verzet worden nog vóór de kas op mijn tuin kwam te staan. Het bestuderen van de constructie, het verzamelen van het juiste gereedschap en inpakmateriaal, het afbreken van de kas, het voorzichtig verhuizen van alle kwetsbare onderdelen (en dan met name ál dat glas), het waterpas maken en verankeren van de fundering en het zoeken van de juiste klemmetjes en schroefjes ter vervanging van de gesneuvelde exemplaren.

Inderdaad… wát een werk zeg!

DSCN2109Afgelopen vrijdag kwamen mijn ouders helpen met het goed leggen van de fundering. Het frame moest iets worden opgeschoven en daarbij wilden we graag dat de kas op een serie tegels kon steunen om verzakking te voorkomen. Het was koud maar zonnig. Bij ons in de familie helpen we elkaar met alle plezier bij het klussen als de catering maar goed is. Dus had ik de avond ervoor appeltaart gemaakt en terwijl mijn ouders gezamenlijk de waterpas ter wille waren verzamelde ik de ingrediënten voor het avondeten. De veldsla werd massaal geoogst (het stond nogal gevaarlijk dichtbij de kas en je kunt moeilijk verwachten dat iedereen op de plantjes let tijdens het klussen) evenals een hele lading prei en aardpeer. Best handig, die wintergroenten.

DSCN2107Het resultaat van die middag klussen leek niet zo groot maar was wel het belangrijkste onderdeel van het bouwen van de kas. Een kas gaat snel kapot als deze scheef staat en er spanning op het glas komt te staan. Genoeg reden om na deze koude klus thuis op te warmen met koffie en knapperige appeltaart terwijl de kersverse prei werd gekookt voor het avondeten.

Winterkost

veldslaVandaag viel het me op dat ik nog vrij wat soorten groente uit de tuin eet. De boerenkool waarvan momenteel een deel in de vriezer ligt, de witlof die ik op zolder kan oogsten, de vergeten bleekselderij waar ik vorige week nog eentje van uit de tuin haalde en prei, die overigens vooral nog in de tuin staat. Ondertussen is de veldsla klaar om te oogsten en heb ik vanmiddag nog pompoensoep gegeten wat ik enige tijd geleden had ingevroren.

Vergeet ik zowaar ook nog dat ik vandaag weer eens heb genoten van mijn droogbonen die ik zo goed kan bewaren dat ik gewoon vergeet dat ik ze zelf geteeld heb. Leuk. En dat in januari!

En… waarschijnlijk kan ik over een week ook weer een cherrytomaatje eten… 🙂

Na zonneschijn…

pruimenboomTerwijl ik vanmiddag zat te lunchen verbaasde ik me over de strakblauwe lucht en de stralende zon. Wat een schitterend weer voor deze tijd van het jaar! Hoewel mijn tuinmiddag eigenlijk pas voor morgen gepland stond wilde ik graag van dit mooie weer gebruik maken door vanmiddag al te gaan tuinieren. Dus pakte ik snel mijn spullen bij elkaar en negeerde de buienradar die regen voorspelde voor een uur later. ‘Er kan geen regen uit de lucht vallen zolang er nog geen wolken zijn,’ dacht ik en ik vertrok naar mijn tuin.

Het was ‘druk’ in de tuinen, waarschijnlijk wilden al die anderen ook nog even van dit mooie weer genieten. De voorspelde regen voor een uur later bleef uit, maar er pakten zich wel steeds meer donkere wolken samen. Het verbaasde me dan ook niet dat het uiteindelijk toch begon te regenen. Geen nood, ik heb altijd een regenjas in de tuinkast hangen en draag vaak mijn tuinhandschoenen. En mijn laarzen had ik ook al aan dus veel om droog en schoon te moeten houden was er niet.

Ik ben lekker bezig geweest en zo staat mijn pruimenboompje inmiddels in de vrije grond en houdt het mijn perenboom wat gezelschap. Met zo’n regenbui er achteraan hoef ik me ook geen zorgen te maken over droogte. Er is weer onkruid gewied, de knoflook zit in de grond en er ligt weer bleekselderij en prei in mijn koelkast.

Al met al weer een heerlijk middagje tuinieren!

Prei II

preiDe prei die ik wél zelf heb ‘groot’gebracht (die kleine dus 😉 ) heb ik inmiddels netjes in een geul in een gat gezet. Prei zetten noem je dat. De wortels willen graag zuurstof en om een mooie witte prei te krijgen zal de prei diep in de grond moeten staan. Door eerst een geul te graven en daar vervolgens met een pootstok gaten in te duwen kun je de prei diep in de grond zetten zonder eerst je hele tuin te hoeven afgraven. Van de prei heb ik de wortels flink ingekort en ook van het blad de top afgeknipt (want ja, ze waren al zo groot…) Dit is om de groei te bevorderen. Vervolgens zet ik ze in het gat zonder deze weer dicht te gooien met aarde. Met een flinke plens water rolt de eerste aarde al in het gat, de rest zal vanzelf gaan met de regen. En nu maar afwachten of er nog wat van terecht komt. Anders heb ik volgend jaar weer bloeiende prei met een natuurlijke volgende generatie voor het jaar erna.

Prei I

preiIk had het zo mooi voorbereid. Als één van de eerste soorten werd het gezaaid, tegelijk met de witlof: prei. Ik vind prei heerlijk, het is prima in de winter nog uit de tuin te halen, het kan overal doorheen en je hebt nooit ineens een overschot omdat je het gerust in de tuin kunt laten staan. Maar helaas, vroeg gezaaid maar slecht opgekomen. Thuis nog eens gezaaid maar op de een of andere manier wil het maar niet groeien. Hoe kan dat toch? Ik kreeg van iemand nog wat preiplantjes maar die groeien óók al amper. Ik snap er niks van.

Lang leve de natuur die precies weet hoe het moet! Die gaat haar gang wel. DSCN0109En zo heb ik, dankzij een bloeiende preibol vorig jaar toch heel wat preiplanten in de tuin staan. Weliswaar niet op het plekje dat ik ervoor gereserveerd had maar dat proef je toch niet. Ik heb prei! 🙂 En de bollen die dit jaar hebben staan bloeien gooi ik meteen maar op de juiste plek, wie weet kan ik dan toch nog een beetje ‘meepraten’ in het beleid van de natuur 😉

Loon in natura

oogstIk kon vandaag weer een royale oogst binnenhalen. Zoals al eerder vermeld kon ik mijn appels oogsten, zes stuks in totaal en dat voor zo’n klein boompje dat nog maar een jaar in mijn tuin staat.

Verder komkommers, bieten, tomaten, frambozen, bramen, lampionnetjes, courgette, een preitje en wat bleekselderij, wat koolblad voor de rupsen, een vergeten ui en bloemen.

En niet te vergeten: wat mini-druifjes, de eerste!

Nieuwe aanvoer

P_20150526_214212Nog voordat ik wist dat de witlof toch wel een beetje was opgekomen in de tuin had ik alweer nieuwe gezaaid. En om zeker te weten dat ik dit jaar wél witlof zou hebben, heb ik in twee verschillende bakken royaal gezaaid. Ik zal nu wel de hele winter omkomen in de witlof. Tenminste, als de rest van het opkweken goed gaat.

Verder is er oranje pompoen op komst, is de boerenkool al lekker op dreef, komt de maïs op en ergens staat ook nog bleekselderij te groeien. In de andere bak heb ik nog andijvie, prei, sla en nog veel meer witlof 😉 Het lijkt wel of ik dit jaar maar in de kleine plantjes blijf zitten. Maar goed, ik had me ook voorgenomen om wat meer verspreid te zaaien, met name de sla, zodat ik een gespreide oogst heb. Tot nu toe lukt dat aardig.