prei Archives - Pagina 3 van 6

Alles groeit

Geplaatst op 19 mei 2015 door Marijke — Geen reacties ↓

DSCN1633 In mijn tuin begint alles steeds meer te groeien. De bieten zijn al duidelijk zichtbaar, maar het onkruid doet even hard mee. De meeste koolplantjes zijn goed aangeslagen, enkele worden wat miezerig en zullen het waarschijnlijk niet halen. Vandaag heb ik (bijna) de laatste bloemkool erin gezet. Twee kon ik niet meer meenemen, maar deze waren toch nog wat klein. Ik kan wel zien dat de andere koolplanten al langer in de tuin staan, als ze eenmaal op gang komen groeien ze hard.

De capucijners die ik had gezaaid zijn erg interessant voor de vogels. Laatst kon ik de helft er weer in stoppen. Vlaggetjes tegen de vogels? Cd’tjes kan ook! En daar heb ik er nog genoeg van. Nu hopen dat de vogels er lang genoeg vanaf blijven tot de capucijners plantjes zijn geworden.

De witlof heb ik al half april gezaaid, evenals de prei. Het leek inmiddels net een ingezaaid grasveldje. Ik heb ondertussen thuis maar weer gezaaid en zowaar is daar in twee dagen al wat opgekomen. Daar had ik dus geen maand op hoeven wachten. Ik was dan ook verbaasd toen ik toch wat plantjes zag staan bij het onkruid weghalen in de tuin. En hoewel het er maar een paar zijn heb ik dan toch nog witlof in mijn tuin. Heel handig, die stokjes die precies het rijtje aanwijzen waarin gezaaid is. Vooral als je niet weet hoe de plantjes eruit moeten zien 😉

Eerste oogst

Geplaatst op 5 mei 2015 door Marijke — Geen reacties ↓

Tussen de buien door kon ik nog net een uurtje in de tuin aan de slag. Met zo’n storm als vanmiddag (met harde wind, regen en onweer) in het vooruitzicht kon ik gerust tulpen afknippen om thuis in de vaas te zetten. Veel waren eigenlijk al richting uitbloeien maar ik kon nog een mooie combinatie van roze en paarse tulpen maken en heb ter decoratie nog wat bieslook, prei en Egyptische ui toegevoegd.

En de eerste rabarberoogst van 2015 is een feit, bijna een kilo verse, rode rabarber. Het eerste deel is meteen verwerkt in een (overheerlijke) rabarbercake. Zodra deze is afgekoeld gaat snel de helft de vriezer is want het is werkelijk onweerstaanbaar lekker!

Voor wie het recept (nogmaals) wil, deze staat elders op de site.

Boerenkooltjes

Geplaatst op 10 februari 2015 door Marijke — Geen reacties ↓

Gister fietste ik even langs mijn tuin om wat sla te halen. Tenslotte heb ik het voor de winter geteeld, het is jammer als het blijft staan omdat ik niet op mijn tuin kom. Wat prei komt ook altijd wel van pas en ook al zijn de meeste nog vrij dun, er is genoeg.

De boerenkool is helaas wel erg klein maar laten staan.

Terwijl ik de prei oogst denk ik nog eens aan de boerenkool. Wat een rare redenering zeg! Alsof boerenkool minder lekker is als je er maar één keer van kunt eten. Laten staan heeft weinig zin, groot zullen ze niet meer worden.

Even later verdwijnen er twee kleine boerenkooltjes in mijn ‘boodschappentasje’. ’s Avonds eet ik boerenkool en er blijkt genoeg te zijn voor twee. Hoezo te klein?

Wintervoorraad

Geplaatst op 4 januari 2015 door Marijke — Geen reacties ↓

Tomaten en sla, doorgaans echte zomerkost. Maar met een goede planning, wat uitproberen en speuren naar de juiste soorten is het toch mogelijk om dit vers, onbespoten en niet uit kas (hoewel een vensterbank in je huis toch wel als kas fungeert) te kunnen eten. De winterpostelein en veldsla en zelfs de rucola staan nog groen op ‘het land’. Voor een portie sla fiets ik niet naar mijn tuin maar ik neem wel eens wat mee als ik in de tuin bezig ben geweest.

Daarentegen doet de boerenkool, echte winterkost, het niet zo geweldig dit jaar. Het zijn nog maar kleine plantjes en als ik daar van wil eten moet ik zowat de hele oogst meenemen.

En dan is er nog prei. Hoewel de dikte van de prei nogal uiteenloopt is er genoeg om deze winter van te genieten. Ik zoek elke keer de dikste uit en ben zo weer even verzekerd van gratis vitamines. Handig, zo’n tuin als voorraadkast. Ik hoef me geen zorgen te maken over bederf en kan het halen wanneer ik wil (al is het na zonsondergang wel wat lastig oogsten). Wat dat betreft sluit het naadloos aan bij wat de moderne consument wil. Alleen de modder, daar zijn de meesten niet zo van gediend.

image009_rs

Wintervoorraad

Geplaatst op 15 oktober 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Het gaat goed met de winterpostelein (linkerfoto) en veldsla (rechts). Zoals jullie zien is het al behoorlijk gegroeid. Misschien groeit het wel wat te hard want de eerste winterpostelein vertoont al bloemetjes. Hó eens even… dat was niet de bedoeling! In het voorjaar, dan verwacht ik bloemetjes, maar niet nu al. Tenslotte heb ik het gezaaid als wintervoorraad en niet als herfstsla. Misschien komt het door die warme week in september of misschien had ik het toch wat later moeten zaaien, ik weet het niet. Gelukkig groeit het niet allemaal even hard en ik hoop dat er genoeg overblijft voor de winter. En anders moet ik binnenkort nog een keertje wat zaaien.

De veldsla groeit langzamer, gelukkig maar. Tussendoor staat nog wat prei, ‘kindjes’ van de bloeiende preibollen die het hele jaar mijn tuin gesierd hebben.

Het is inmiddels half oktober en nog steeds heb ik genoeg aan de groente van mijn tuin. Even wat struinen in het archief van mijn blog vertelt mij dat dit vorig jaar al eerder was afgelopen. Begin oktober oogstte ik mijn laatste bloemkolen en half oktober at ik (gekochte) spinazie uit de diepvries. De boerenkool was al een heel stuk groter dan dit jaar. Zo is elk (tuin)jaar weer anders. En dat is precies wat tuinieren zo leuk maakt!

Herfstmaaltijd

Geplaatst op 6 oktober 2014 door Marijke — 3 reacties ↓

Gister is de eerste pompoen geslacht. Ik vind slachten wel een passend woord; van aansnijden is geen sprake daarvoor is de pompoen veel te stevig. Maar met wat extra spierballen is dat slachten natuurlijk geen probleem.

Gister is ’t klaargemaakt aan de hand van een recept van de Albert Heijn. Al moest dat meteen al aangepast worden want ‘zak pompoen 450 g uit de diepvries’ groeit natuurlijk niet op de tuin. En is de pompoen in die zak al gekookt? De creatieve geest moest meteen al aan het werk.

Vandaag kon ik nog een restje ervan eten. Aangezien het wat weinig was heb ik er nog wat aan toegevoegd en dat maakt het geheel nog lekkerder. Een nieuw recept werd geboren.

Het is nu volop pompoentijd dus alle (sterke) koks opgelet, hier komt een lekker recept!

Nodig voor 2-3 personen

halve (groene) pompoen
aardappels
prei
ui
teentje knoflook
appel
200 g spekjes
theelepel komijn
evt. peper&zout

Klaarmaken

Van de pompoen kan de schil ook gegeten worden, mits deze niet te dik is. Helemaal bij een groene pompoen geeft dit de maaltijd wat extra kleur. Het binnenste van de pompoen rondom de pitten is zacht en niet erg lekker, lepel dit er tegelijk met de pitten uit. Snijdt de pompoen in blokjes van zo’n 2-3 cm.

Kook de blokjes pompoen in een laagje water tot ze zacht zijn (beetgaar is misschien nog lekkerder maar dan had ik iets beter moeten opletten 😉 ) Voeg in de laatste 5 minuten kooktijd de appel in stukjes toe.

Schil eveneens de aardappels en kook deze gaar.

Ondertussen kun je in een steelpannetje de spekjes bakken. Hier hoeft geen vet bij, dit komt vanzelf vrij uit de spekjes. Als het vet wat eruit gelopen is kun je de ui (in stukjes) erbij doen en dit fruiten. Voeg wat later de knoflook toe (knoflook wordt sneller bruin en moet je dus wat korter dan de ui fruiten)

Snijdt een prei in stukjes en doe dit bij de spekjes. Het is niet erg als de prei nog wat stevig blijft, dat geeft een lekkere knapperige smaak.

Giet de aardappels af en stamp ze tot een puree. Giet de pompoen (en appel) af en voeg dit toe aan de aardappelpurree. Voeg eveneens het mengsel van spekjes, ui, knoflook, prei en vleesvet toe. Doe er een theelepel komijn bij en roer alles door elkaar. Eventueel naar smaak nog wat peper&zout toevoegen.

Prei

Geplaatst op 4 september 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Een mens is nooit te oud om te leren. Al weten oude mensen doorgaans wel veel. Ik ben benieuwd of pake dit al eens heeft gezien. Ik ging afgelopen woensdag namelijk het veldje ‘prei 2013’ vrij maken om veldsla, rucola en winterpostelein te zaaien. De prei van vorig jaar stond er (nog steeds!) te bloeien maar moest nu toch echt ruimte maken. Ik keek enigszins verbaasd naar de verse prei die er groeide. Had ik er wat kleintjes laten staan? Nee toch? Het zou zomaar kunnen dat de bloeiende bollen prei zaad hebben verspreid en dat het daaruit opgekomen is.

Maar ik heb ontdekt dat er nog een mogelijkheid is waarop prei zich voortplant. Want toen ik jonge prei eens goed bekeek leek het alsof deze uit een knolletje groeide. Zou het toch ui zijn? Dat zou trouwens best kunnen maar ik denk dat het prei is. De volgende bloeiende prei haalde ik voorzichtig uit de grond en die bevestigde mijn vermoeden: de prei vormt nieuwe knolletjes. Heel bijzonder. Het lijkt alsof de prei zelf iets heeft bedacht, maar het zal al wel jaren zo zijn zonder dat ik er ooit van gehoord had. Gebeurt wel vaker trouwens.

Wat zal ik eten vandaag?

Geplaatst op 3 september 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Vroeger stond ik daar nooit zo bij stil, maar tegenwoordig snap ik waarom mem vroeger wel eens aan ons vroeg wat we wilden eten. Elke dag weer iets op tafel zetten en er ook nog wat variatie in houden is een hele kunst! Met een volkstuin is het vaak maar net wat er op dat moment geoogst moet worden. Maar vandaag was er niet zoveel te oogsten, behalve tomaat en courgette. De prei die ik nog in de koelkast had liggen lokte mij niet zo met dit warme weer. Ik was meer in voor iets als… tsja… wát eigenlijk?

Mem wilde me niet helpen en gelijk heeft ze. Het is allang ‘op eigen benen staan’-tijd ;-). Terwijl ik nog op mijn tuin was bedacht ik me opeens dat ik wel zin had in stamppot rauwe andijvie. En gelukkig was de pioniersbuurman net langsgekomen. Ik vroeg of hij nog een krop andijvie voor me had en ja hoor, dat kon ik wel krijgen. Ja, ik heb allang ontdekt dat niet alleen het telen van je eigen groenten zorgt voor een overvloed aan groente, maar ook de connecties op de volkstuin waarmee je makkelijk eens een overschot kunt overnemen.

Laat ik nu net veel bloemen op mijn tuin hebben. Leuk, om veel bloemen in huis te hebben, maar de prei staat al zo’n 3 maanden in een vaas en bloeit nog steeds, de zinnia’s schieten wortel en groeien vrolijk verder en ook de zomerasters staan al in een vaas. Misschien kan ik de pioniersbuurman daar blij mee maken? ’t Is ook zo jammer als er niemand van geniet.

‘Ik ben niet zo’n blommenman,’ zegt hij. ‘Maar uw vrouw misschien wel?’ vraag ik. O, nou, dat is wel best. Terwijl ik een bosje bloemen voor zijn vrouw bijeen zoek, plukt hij een berg sperziebonen. Of ik daar ook wat van wil. Aaah, lekker! Jazeker! En zo kan ik vanavond zelfs kiezen wat ik wil eten, want ook die sperziebonen zien er erg lekker uit.

Maar het wordt de stamppot andijvie. En daar zal ik maar eens snel aan beginnen want de aardappels zijn inmiddels wel gekookt en mijn maag is dringend aan wat eten toe. Half acht is ook geen etenstijd meer eigenlijk…

Aardappelkistje

Geplaatst op 27 augustus 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

Voor al die trouwe lezers van mijn blog kruip ik ’s avonds graag nog even achter mijn laptop om verslag te doen van mijn héérlijk middag tuinieren. Een hele lange middag waarin ik niet alleen getuinierd heb maar ook ontspannen heb zitten kijken naar al het gekrioel in mijn tuin, de mooi opgroeiende planten, mijn oogst en heb zitten babbelen met de vele andere actieve tuinders.

Het was duidelijk een dag met mooi weer waar op gewacht werd. Ik hoorde dat het in het noorden gister al schitterend weer was, maar hier is gister zo’n 15 mm regen gevallen. Gelukkig was het vandaag mijn vrije dag en kon ik er optimaal van genieten.

Ik heb mijn aardappels gerooid. Toen ik de pootaardappeltjes kreeg, werd erbij vermeld dat het krieltjes waren, mooie kleine aardappeltjes. Nou, misschien had ik ze dan vroegtijdig moeten oogsten of zo, maar tegen de tijd dat de plant aangaf dat het oogsttijd was, waren de aardappels al heel wat groter dan krieltjes. Hoewel er nog wel 5 krieltjes tussen zitten geloof ik. Maar ook aardappels die ik in één maaltijd nog niet op kan.

Van een andere tuinder kreeg ik een lekkere dikke zomerprei. Met veel moeite was er weer net één courgette aan mijn plant gegroeid (in tegenstelling tot vorig jaar is de courgetteplant dit jaar niet zo productief) en ik kon nog wat tomaten oogsten.

D DSCN1119_rs e tomatenplanten hebben flink te lijden onder het natte weer. Ik heb al op verschillende tuinen zieke of anders zielige tomatenplanten zien staan en ook die van mij vertonen tekenen van ziekte. Ik houd ze goed in de gaten en haal de rottende tomaten en zieke bladeren er meteen af. Tot nu komen er ook nog goede tomaten vanaf en laat ik de planten nog maar staan.

Natuurlijk waren er ook nog frambozen om te snoepen en heb ik nog wat bieten geoogst. Meer voor het blad (als sla) dan voor de bieten. Ik weet niet wie er bieten eet, maar een aantal bieten zijn half opgegeten. Lusten konijnen die ook? Andere jaren heb ik daar niets van gemerkt.

Aan het eind van de middag (beter gezegd, het begin van de avond) fietste ik trots met mijn gevulde aardappelkistje naar huis. Hier wil iedereen toch wel mee rondfietsen?

Ruimte maken

Geplaatst op 16 augustus 2014 door Marijke — Geen reacties ↓

prei Er is vandaag hard gewerkt in mijn tuin. Ik vind het leuk om te snoeien maar de laatste tijd is het wel erg hard nodig. Over de helft van de paadjes kon je niet eens meer lopen of moest je hele grote stappen maken om over alle woekerende planten heen te stappen. Vandaag ben ik deels bezig geweest met het vrijmaken van het pad achterin de tuin. De bodembedekker Duizendknoop had heel wat knopen gelegd en is in korte tijd verdubbeld. Ook de Vrouwenmantel deed hieraan mee. Dan nog de Rucola die spontaan was opgekomen en inmiddels al stond te bloeien, de vlinderstruiken die nog altijd veel te weinig ruimte hebben en daardoor steeds over de paden hangen en Lamsoor die ik ietwat te dicht bij het pad heb geplant.

Daarnaast heb ik weer een deel van de prei in gaten gezet. Ik denk dat er nog ongeveer een kwart moet gebeuren, de rest staat inmiddels in een prachtig gat, ter grootte van een pootstok.

Tussendoor heb ik ook nog een begin gemaakt met het aanleggen van mijn ’terras’, iets wat ik al het hele jaar van plan ben. Het is niet groot, maar er moet even wat ruimte zijn om mijn stoel (inmiddels heb ik een ‘nieuwe’) in de schaduw te kunnen zetten zodat ik tenminste gemakkelijk kan zitten als ik even pauze houd. De tegels liggen nog lang niet goed, maar de grond is al een stuk verlaagd waardoor ik al wel redelijk stabiel op een stoel kan zitten op de paar tegels die er inmiddels liggen. De rest komt nog wel, het begin is gemaakt.

Aan alle mensen die nu denken: ‘Pffff, wat heeft ze het er toch druk mee’ vertel ik er graag bij dat ik héérlijk bezig ben geweest, dat het een ontzettend voldaan gevoel geeft als de boel er weer netjes bij ligt en dat het een genot is om te zien hoe groot de prei dit jaar in augustus al is. En waar een ander een ietwat overwoekerde tuin ziet, zie ik mijn eigen paradijsje waar ik me altijd met wat moeite weer uit losmaak.