Zomaar wat foto’s van de tuin

Meestal maak ik wat foto’s kriskas in de tuin voor ik naar huis ga. Niet altijd is er een verhaaltje over te schrijven waardoor sommige foto’s niet eens getoond worden. Jammer is dat, want al die planten groeien en groeien maar en het is natuurlijk leuk om dat te zien. Dus vandaag gewoon een paar foto’s van verschillende groenten en bloemen.

  • Er is alweer een grote pompoen op komst al moet deze nog wel een tijdje rijpen
  • hoera! Mijn zonnehoed bloeit! In het voorjaar was deze tot op het laatste stukje opgegeten door de slakken. Met wat slakkenkorrels en regelmatig water geven is het zowaar helemaal goed gekomen. Op de achtergrond nog gladiolen en een prachtige roze dahlia.
  • Ai… staande foto’s passen niet in dit foto-systeem. Maar dat het maïs is is wel zichtbaar en er zitten al aardige kolven aan. De mannelijke bloem aan de top moeten jullie er even bij denken.
  • Het kolenvak is redelijk kaal en inmiddels ingezaaid met de groenbemester Phacelia (bijenvoer) Ondertussen ook een handig plekje om wat snoeiafval te stallen. Al die stekels van de Japanse wijnbes hoeven niet in mijn compost, maar ik spaar het afval voor de gemeentewerf graag een beetje op.
  • De boerenkool groeit heel goed. Daardoor zit ‘ie wel een beetje verstopt tussen de bonenplanten, tomatenplanten en nog wat verdwaalde vingerhoedskruid.
pompoenzonnehoedmaiskolenboerenkool

Boerenkooltjes

Gister fietste ik even langs mijn tuin om wat sla te halen. Tenslotte heb ik het voor de winter geteeld, het is jammer als het blijft staan omdat ik niet op mijn tuin kom. Wat prei komt ook altijd wel van pas en ook al zijn de meeste nog vrij dun, er is genoeg.

De boerenkool is helaas wel erg klein maar laten staan.

Terwijl ik de prei oogst denk ik nog eens aan de boerenkool. Wat een rare redenering zeg! Alsof boerenkool minder lekker is als je er maar één keer van kunt eten. Laten staan heeft weinig zin, groot zullen ze niet meer worden.

Even later verdwijnen er twee kleine boerenkooltjes in mijn ‘boodschappentasje’. ’s Avonds eet ik boerenkool en er blijkt genoeg te zijn voor twee. Hoezo te klein?

Wintervoorraad

Toimage008_rsmaten en sla, doorgaans echte zomerkost. Maar met een goede planning, wat uitproberen en speuren naar de juiste soorten is het toch mogelijk om dit vers, onbespoten en niet uit kas (hoewel een vensterbank in je huis toch wel als kas fungeert) te kunnen eten. De winterpostelein en veldsla en zelfs de rucola staan nog groen op ‘het land’. Voor een portie sla fiets ik niet naar mijn tuin maar ik neem wel eens wat mee als ik in de tuin bezig ben geweest.

Daarentegen doet de boerenkool, echte winterkost,  het niet zo geweldig dit jaar. Het zijn nog maar kleine plantjes en als ik daar van wil eten moet ik zowat de hele oogst meenemen.

En dan is er nog prei. Hoewel de dikte van de prei nogal uiteenloopt is er genoeg om deze winter van te genieten. Ik zoek elke keer de dikste uit en ben zo weer even verzekerd van gratis vitamines. Handig, zo’n tuin als voorraadkast. Ik hoef me geen zorgen te maken over bederf en kan het halen wanneer ik wil (al is het na zonsondergang wel wat lastig oogsten). Wat dat betreft sluit het naadloos aan bij wat de moderne consument wil. Alleen de modder, daar zijn de meesten niet zo van gediend.

image009_rs

Wintervoorraad

DSCN1289_rsHet gaat goed met de winterpostelein (linkerfoto) en veldsla (rechts). Zoals jullie zien is het al behoorlijk gegroeid. Misschien groeit het wel wat te hard want de eerste winterpostelein vertoont al bloemetjes. Hó eens even… dat was niet de bedoeling! In het voorjaar, dan verwacht ik bloemetjes, maar niet nu al. Tenslotte heb ik het gezaaid als wintervoorraad en niet als herfstsla. Misschien komt het door die warme week in september of misschien had ik het toch wat later moetenDSCN1290_rs zaaien, ik weet het niet. Gelukkig groeit het niet allemaal even hard en ik hoop dat er genoeg overblijft voor de winter. En anders moet ik binnenkort nog een keertje wat zaaien.

De veldsla groeit langzamer, gelukkig maar. Tussendoor staat nog wat prei, ‘kindjes’ van de bloeiende preibollen die het hele jaar mijn tuin gesierd hebben.

Het is inmiddels half oktober en nog steeds heb ik genoeg aan de groente van mijn tuin. Even wat struinen in het archief van mijn blog vertelt mij dat dit vorig jaar al eerder was afgelopen. Begin oktober oogstte ik mijn laatste bloemkolen en half oktober at ik (gekochte) spinazie uit de diepvries. De boerenkool was al een heel stuk groter dan dit jaar. Zo is elk (tuin)jaar weer anders. En dat is precies wat tuinieren zo leuk maakt!

Kleimodder

DSCN1282_rsWoensdag is doorgaans mijn ’tuindag’ en zo ook vandaag. Het was helaas geen prachtig buitenweer dus ik moest mijn bezigheden dit keer een beetje op het weer afstemmen. En zo kwam het dat ik na de regen in een kletsnatte tuin kwam. Oppassen geblazen want van al die modder raakt mijn stemming nog weleens ietwat bedorven.

Vandaag heb ik echter een voordeel van zo’n modderige tuin ontdekt. Bij de buren staan er namelijk een heleboel distels. Regelmatig schep ik de grootste eruit zodat ze niet al hun geproduceerde zaadjes naar mijn tuin laten zweven. Distels hebben als groot nadeel dat ze uit het kleinste stukje achtergebleven wortel weer kunnen opgroeien. Het is dus altijd een kunst om de plant met (hele) wortel en al uit de grond te krijgen. Met een droge, harde grond is dit een onbegonnen werk. Maar in zo’n modderige kleituin gaat het echt geweldig! Na dit klusje was ik 10 cm langer (door alle klei onder mijn laarzen), waren mijn handschoenen nat en modderig en was het verschil tussen mijn schepje en de grond nog maar moeilijk te zien. Maar er zijn tientallen distels (hopelijk) heelhuids verwijderd. DSCN1288_rs

Zo langzamerhand zie ik steeds meer het effect van mijn acties ‘over de tuingrens.’ Zoals jullie op de foto kunnen zien is de rand langs mijn tuin duidelijk minder dicht begroeid met onkruid dan de rest van de buurtuin. Niet alleen groeit er minder onkruid, er komt ook minder terug. En dat is alvast de voorbereiding voor volgend jaar 🙂

In mijn eigen tuin kan ook wel wat gebeuren al is er op dit moment niet heel veel te doen. Een boerenkoolplant was door het net heen gekropen en moest ik heel voorzichtig weer loshalen. Nog net op tijd, anders had ik het net moeten doorknippen of de boerenkool kapot trekken.

DaarnaaDSCN1293_rsst kon ik heel wat goudsbloemen eruit trekken. Deze planten hebben zich weelderig uitgezaaid en dreigden de boerenkool te verstikken. Het zijn trouwens leuke bloemen en het is leuk om in dit jaargetijde nog wat bloemen in de tuin te hebben. Door hun explosieve vermenigvuldiging zijn er na mijn opruiming nog meer dan genoeg planten over gebleven.

Ruimte maken

Ik had dit jaar geen boerenkool gezaaid. Eerlijk gezegd was het me wat ontschoten en dacht ik er pas aan toen ik bij allemaal andere tuinders al prachtige boerenkoolplantjes zag staan. Ach, ’t was niet zo erg, maar toen de buurman me wat aanbood was ik daar toch wel blij mee. Maar ja… wáár moest ik die dan neerzetten? In het vak van de kolen kon het niet, om de knolvoet geen kans te geven. Het andere nog ietwat lege vak had vorig jaar al boerenkool in gestaan dus had ook niet mijn voorkeur.

Ah, dat ene stukje, waar de brandnetel al twee jaar staat als waardplant voor de rupsen van die ene vlinder maar waar ik nog nooit een rups op heb zien zitten. En waar de goudsbloemen zich zo rijkelijk uitzaaien dat ik ze in mijn hele tuin weer tegenkom. Waar de mini-bolletjes van de gladiolen opgroeien tot ze sterk genoeg zijn om een bloem groot te brengen. Waar de Japanse wijnbes een stekje heeft neergepoot en verder wat bodembedekkers groeien om te voorkomen dat het vol met onkruid staat. Dát stukje, daar is nog wel plek. Tenminste, nadat ik ruimte heb gemaakt.

DSCN1058_rsIk vind snoeien een leuke klus en ben doorgaans dan lekker fanatiek bezig. Als ik dan ook nog eens wat weinig tijd heb omdat ik ’s middags nog weg zal, ben ik helemaal niet te stuiten. Desondanks heb ik wel even lekker genoten van een bakje koffie op mijn ‘nieuwe’ stoel want zo’n pauze is dan wel hard nodig.

Ik heb me uitgeleefd met de schop en de snoeischaar en na twee uurtjes werken was er ruimte voor wat boerenkoolplantjes. Ik had geen tijd meer om er nog een net overheen te maken maar ik hoop dat de vogels er nog een week vanaf blijven. De slakkenkorrels kon ik er nog wel rondstrooien. Dat was ook wel nodig want de eerste twee plantjes waren al opgegeten. De diertjes in de composthoop daarentegen mogen wel tekeer gaan, de bult kan bijna niet hoger. DSCN1060_rs

… en bloei

Naast alle groei in de tuin staat er ook al heel wat in bloei of het gaat binnenkort bloeien. Dus nog een rondgang door de tuin (en een draai op het balkon) met dit keer de nadruk op al het bloeiende spul.

  • De rode tulpjes die opeens balkon en tuin sieren komen bij de blije bijen bollen vandaan.
  • de Egyptische uien bloeien op hun eigen manier. Geen bloem maar een knop waaruit weer nieuwe uien komen.
  • Deze boerenkool mocht blijven staan om de tuin te versieren met wat gele bloemetjes en de bijen nog blijer te maken.
  • Dan twee foto’s van het vingerhoedskruid. Vorig jaar heeft er al wat gebloeid maar dat was nogal laat in het jaar. Ze hebben de winter overleefd en beloven dit jaar heel uitbundig te gaan bloeien. Alleen de knoppen zijn al een pracht om te zien.
  • De rode roos zit weer boordevol met knoppen, de vrije grond doet hem zeker goed!
  • Ik had niet verwacht dat de pioenroos dit jaar al zou bloeien en ben blij verrast met de 4 (!) knoppen die erin zitten.
  • Op het balkon vormt de campanula weer knoppen.
  • De vlijtige liesjes vrolijken mijn uitzicht al een tijdje op. Helaas zijn er een paar doodgegaan, ik denk dat het water ze niet goed bereikt. Ook de rode ziet er inmiddels niet meer zo levendig uit. De roze zijn inmiddels nóg mooier dan hier op de foto.

 

rodetulprodetulp2uienbloeiboerenkoolvingerhoedskruidvingerhoedskruid2roospioenrooscampanulavlijtigeliesjes

uitgezaaid (II)

En dan nu de beloofde foto’s met een korte toelichting.

  • er mocht één boerenkoolplant blijven staan om te gaan bloeien, overzicht van de tuin
  • aangezien de appelboom het vorig jaar niet heeft overleefde is er nu wat extra ruimte om te zaaien. In verband met de wisselteelt komt het goed uit want er was weinig plek voor wortelgewassen, waaronder de rode biet valt.
  • prei
  • de nieuwe rode bessen’struik’, 2×2 takjes tegen elkaar aan.
  • het zwarte bessenstruikje met net ervoor de (rode) pioenroos
  • een rode bessenstruik tussen de aardbeien leek me wel een handige combinatie: hoog naast laag en zo allebei onder een net.
  • tussen de uien staat opeens een tulp te bloeien. De tuin zit nog vol verrassingen (of ik vergeet wel eens iets)
  • de uien zijn al aardig uitgelopen
  • de rode roos zit al vol in knop
  • nog een overzicht van de tuin, vanaf de andere kant

 

overzicht1rodebietpreipioenroospioenroos2rodebestulpuiuiroosoverzicht2

Weer

Wat was het verrukkelijk weer vandaag zeg! Héérlijk! Ik ben in mijn driekwartsbroek en t-shirt 3 uur in mijn tuin bezig geweest. Uitjes planten, boerenkool rooien, onkruid trekken, pauzeren en vooral: van het mooie weer genieten!

Inmiddels is de tuin aardig klaar voor het zaaigoed. Het onkruid is weg (voor zolang het duurt) en er is weer genoeg ruimte om te zaaien. Als het weer een lekkere tuindag is wil ik nog een stukje betegelen zodat ik in de schaduw kan zitten, maar voorlopig is het nog koel genoeg om in de zon te pauzeren. En heb ik nog geen stoel om op die tegels te zetten maar bij de kringloop verderop zijn er genoeg dus dat is snel opgelost.

Ik heb kennis gemaakt met de buren, namelijk het afvalscheidingsstation. Ik viel nogal op toen ik op mijn slippers met een kruiwagen tussen alle auto’s doorliep om het grove tuinafval in te leveren. Ik moest meteen twee keer want ik had het afval aardig opgespaard. Volgens de medewerkers zag het eruit alsof ik hard aan het werk was. Weten zij veel dat ik mijn tuintje aan de andere kant van de muur heb 😉

 

Gewoeker

boerenkool
Wat ziet boerenkool er toch prachtig uit!

Ik ging naar mijn tuin om uien te poten maar toen ik thuiskwam zaten de pootuitjes nog steeds in mijn tas. Blijkbaar had ik andere dingen te doen.  Maar wat precies…? O, ja, het begon met het willen oogsten van de boerenkool. Ik had tegenover iemand laten vallen dat ik nog veel boerenkool had staan en zij gaf aan wel wat mensen te weten die er blij mee zouden zijn. Echter toen ik bij mijn boerenkool kwam bleek die al bijna in bloei te staan, dus helaas. Ik had gedacht dat het wel zou meevallen aangezien ik de kop eruit had gehaald, maar blijkbaar werkt dat niet zo bij boerenkool. Het net dat over de boerenkool stond, of beter gezegd: in de boerenkool want die groeide er op sommige plekken al doorheen, kon weer terug naar de aardbeien. Een meevaller want ik had er al op gerekend dat ik dit jaar een nieuw net zou moeten gebruiken. Het is niet van sterke kwaliteit en bij teveel heen en weer gesjouw wil het ook nogal makkelijk in de knoop raken. Maar het is me gelukt om het heelhuids te verplaatsen en zo te kunnen hergebruiken.

Bij mijn frambozenplanten zag ik tientallen nieuwe plantjes opkomen. Ai… ik wist niet dat dat zulke woekerplanten waren! Ik moest meteen denken aan de frambozentakken die ik had gebruikt voor mijn ‘hekje’. Als die weer zijn gaan uitlopen betekent dat ook… En ja hoor, de ene buurman kwam al zeggen dat mijn andere buren niet zo blij waren met die frambozentakken daar op de afscheiding. Ja, dat snapte ik helemaal en ik heb ze eruit getrokken. Nu zitten de takken horizontaal door het hekwerkje gevlochten en zullen ze vanzelf  afsterven.

Na het fatsoeneren van de frambozenstruiken (de woekeraartjes eruit getrokken en de lange takken langs de pvc-buizen geleid), het her en der uittrekken van onkruid, het snoeien van de rozenstruik en de clematis en het rondhuppelen over mijn eigen stukje grond was het alweer tijd om naar huis te gaan. Die uien komen later wel. En de foto’s komen morgen.