Yacon (III)

DSCN9205_rsVandaag heb ik de yacon geoogst. Het was gewoon jammer om die prachtige plant bij de grond af te snijden, maar goed, anders had de vorst het wel gedaan.

Ik had twee planten staan, een grote en een klein. Van de kleine kwamen een stel losse knollen, van de grote is een hele grote, vergroeide knol als oogst gekomen, met het gewicht van 3 kg! Gezien het vrij late tijdstip dat ik deze plant in mijn tuin heb gezet is dit waarschijnlijk nog niet eens een verrassend grote knol.

Magewichtyacon_rsar voor mij is het een joekel! Ik was ontzettend nieuwsgierig naar de knol onder de grond en het is een leuke verrassing. Na het oogsten van de kleine yacon hebben we meteen maar even wat geproefd. Het schijnt dat je de stengel kunt eten als een soort bleekselderij. De stengel zag er niet erg aantrekkelijk uit maar toen we deze doormidden sneden snapten we waarom. Even schillen vergrootte de aantrekkelijkheid aanzienlijk. En dan is het inderdaad een frisgroene stengel. Bleekselderij kun je rauw eten maar de stengel van de yacon is toch wel vrij hard. Misschien zal het gekookt beter smaken. Na het afsnijden van de dikke rand bleef er nog een heel dun, zacht en groen reepje over. Het smaakte naar… tsja, niks eigenlijk.

En dan de knol. Die heb ik vorig jaar eens geproefd op mijn werk en dat was toen wel lekker. En inderdaad, een lekker, fris en knapperige knol. De structuur is van een stevige peer, de smaak gaat richting meloen. Appel kun je er ook nog wel in proeven. Nou ja, een nieuwe smaak eigenlijk, ‘yaconsmaak’.

Tijdens deze proeverij kwamen nieuwsgierige tuinders even kijken. Het werd een heuse ‘yacon-proeverij’. De meningen waren verdeeld. Iemand haakte af onder het mom ‘wat de boer niet kent dat eet hij niet’, een ander wilde z’n halve tuin er mee volzetten en een derde zou het zeker niet gaan verbouwen. Geeft niet, variatie moet er blijven.

De kleine knolletjes (niet op de foto) heb ik apart gehouden om volgend jaar in de tuin te poten en het eerste knolletje is al gewisseld van eigenaar.

Wat is de yacon ook alweer? Lees voor wat informatie nog eens het blogbericht van 5 juliDSCN9209_rs

Rode kool

rodekoolGister heb ik voor het eerst eigen rode kool kunnen oogsten. Gezien de toestand van het ‘kolenbed’ met de eerste signalen van knolvoet leek het me verstandig om ze niet langer dan nodig te laten staan. Bovendien waren er heel wat bladeren die wat vreemde gaten vertoonden. Beter een (misschien wat te) vroege oogst dan een mislukte oogst. En zo oogstte ik niet één maar meteen 4 mooie rode kolen. knolvoetEn inderdaad, mooi op tijd want ook hier vertoonde één koolplantje een beetje knolvoet in de wortels. Dit keer een foto van de knolvoet; je kunt zien dat de wortels wat dikker zijn en een soort wratten hebben. De plant heeft er weinig last van gehad, de kool zag er prima uit. Wat dat betreft was ik nog op tijd. Alleen zit de knolvoet nu dus in de grond en dat is jammer. De komende jaren zal ik daar wat anders moeten verbouwen. rodekool

Met het oogsten van de kolen en het opruimen van de vele koolbladeren (lang leve de afvalverwerking op loopafstand) is er weer een bed bijna vrij. Er staat alleen nog wat bleekselderij in. Binnenkort ga ik er phacelia zaaien. Als groenbemester en in het voorjaar geeft het veel voeding aan allerlei insecten. En uiteraard geeft het plezier vanuit een bloemenvaas.

Courgette

courgetteWat te doen met 3,5 kg courgette? Soep maken zou je zeggen. Maar dat heb ik net gemaakt van alle andere courgettes. En wat moet ik nu met die laatste? Een courgette die in de ene week dat ik op vakantie was, zich helemaal heeft volgezogen met al het water dat het krijgen kon. Er zal weinig smaak aan zitten, het bevat vooral veel water.

Tsja… ik slaap er nog een nachtje over. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit met de gemaakte courgettesoep. Misschien kan ik deze laatste te sier leggen, al is er niet veel schoonheid aan. Heeft er nog iemand een creatief idee?

Het zou ook zo jammer zijn als ik aan de ’50 kg per jaar voedsel weggooien’ in één dag 3,5 kg moet toevoegen.

Vandaag kon ik ook twee bloemkolen oogsten. Helaas waren ze niet bepaald eetbaar. In de tuin was ik nog optimistisch en sneed ik de rotte stukken eraf, maar thuis zagen ze er totaal niet aantrekkelijk uit. Zelfs niet met de wetenschap dat ik ze zelf verbouwd heb. Bovendien kwam er een onaangename geur vanaf. Helaas, geen bloemkool dus. Ik teer nog een jaartje langer op die prachtige, wolkige bloemkool die ik vorig jaar mocht oogsten.

 

Komkommer oogst

komkommerVandaag heb ik mijn eerste eigen komkommers kunnen oogsten! Hoera! 🙂 Dat had ik een week geleden nog niet gedacht. Zijn ze niet prachtig? Het formaat valt me alles mee, misschien had ik ze nog wel wat langer kunnen laten hangen maar ik wilde niet het risico lopen dat de plant ze ging afstoten omdat er teveel van de plant gevraagd werd. Bovendien kan de plant nu zijn energie gaan steken in de volgende komkommers.

Het zijn overigens nogal stekelige komkommers. Vlak voor het maken van de foto heb ik de stekeltjes er al afgehaald, het voelt net alsof je een grove cactus in je handen hebt. Vorig jaar heb ik van iemand bij de volkstuinen zo’n soort komkommer gekregen. Ik geloof dat deze plant niet van dat zaad is opgekomen maar van ander zaad, toevallig dezelfde soort.

Knoflook

De teentjes waren al voor de (verwachtte) vorst geplant. De vorst bleef vrijwel uit, maar het gaat om het tijdstip. En afgelopen week kon ik dan de eerste, zelf verbouwde knoflook oogsten!

Ik moet toegeven dat ik tot zo’n jaar geleden nooit knoflook gebruikte. Maar je leert wel eens wat. Een vriendin die zegt dat ze het vrijwel overal doorheen gooit. Op mijn werk waar ik het veelvuldige leerde gebruiken bij het maken van soep. En toen begon ik zelf met het bereiden van macaronisaus, zonder pakje. Sindsdien heb ik vrijwel altijd knoflook in huis.

Laatst hoorde ik iemand op mijn werk verzuchten dat verse knoflook zo ontzettend lekker is. Verse knoflook, gewoon die bolletjes toch? Nee, die bedoelde ze niet, die zijn al gedroogd. O. Nu weet ik wat ze wél bedoeld. Want deze net geoogste knoflook ruikt ontzettend lekker! Het liefst zou ik het hele bolletje door mijn eten doen, maar dat zal de omgeving mij vast niet in dank afnemen. Die geur…! O, héérlijk! Dus dát is knoflook. Ik snap niet dat er tijden zijn geweest dat ik dat nooit gebruikte.

groei…

Er is heel wat dat groeit in de tuin en die groei voorspelt oogst. De eerste oogst van rabarber is al binnen, op de rest zal ik nog (lang of kort) moeten wachten. Even een rondje door mijn tuin:

  • de perenboom heeft voor het eerst vruchten. Van de twaalf bloemen zijn er 4 die mogelijk tot peer uitgroeien.
  • de uien doen het fantastisch, je zou het bijna kool noemen, zo groeit het.
  • de rabarber wordt zo nu en dan even flink gesnoeid om een korte tijd later weer net zo groot te zijn.
  • er zijn genoeg aardbeiplanten, wel wat dicht op elkaar dus daar mag ik nog wel een keertje even bij langs. De eerste vruchten zitten er al aan!
  • de frambozenstruiken zijn flink gesnoeid en laten nu weer meer licht door.
  • de rode kool lijkt goed te zijn aangeslagen, de broccoli staat er nog maar net in.
  • knoflook. En op de achtergrond mijn nieuwe kasje.
  • de japanse wijnbes heeft zich het afgelopen jaar ook aardig uitgebreid, mjammie, dat belooft wat!
  • de doornloze braamstruik die zich (nu nog) laat beteugelen.

 

perenboomuienrabarberaardbeienframbozenstruikrodekoolknoflookjapansewijnbesbraam

oogst

Even bij de tuin aanwippen leverde al een aardige oogst rabarber op! Dat is alweer sneller gegaan dan ik dacht. En van de prei zijn sommige toch nog op een zekere dikte gekomen dat ze de moeite waard zijn om te oogsten, dus daar kan ik binnenkort ook een maaltje van eten.

Helaas komt de spinazie alweer (of misschien nog steeds) niet op. Ik vrees dat het aan het zaad ligt aangezien er wel een muis op mijn zolder rondgelopen heeft. Ik had al extra dik gezaaid omdat ik wel verwachtte dat sommige zaden niet meer zouden kiemen, maar dat er nu helemaal níks opkomt…

De bloemkoolplantjes groeien ook nog steeds voor geen meter, blijkbaar werkt dat zaaien in de wc-rolletjes niet zo goed. De paddenstoelen willen er wél in groeien. Dus… nog maar eens uitproberen en dan mogen ze meteen in het nieuwe kasje.

Rond, wit en wolkig (1)

Een oogstfeest is zo’n gek idee nog niet. ’t Was dat ik niemand had uitgenodigd, anders had ik er vandaag eentje gehouden. Wat een plezier kan het geven als je na een jaar van mislukte oogst een prachtige, roomwitte, ronde, wolkige bloemkool kunt oogsten! Hij is werkelijk schitterend! De foto hebben jullie nog tegoed (nadeel van twee huizen, ’t ligt altijd net op de plaats waar je níet bent) maar ik verzeker jullie dat deze bloemkool er net zo uitziet als in de winkel. Een mooie, gave bloemkool die je gerust kunt verkopen.

Maar deze is niet te koop, hier is zoveel moed, proberen, zorg, liefde en aandacht in gestopt dat daar geen prijs tegenover kan staan. Hooguit kan het met heel veel liefde gegeven worden. Maar van deze eerste ga ik zelf genieten.

Geprikte piepers

Vandaag kon ik mijn aardappels oogsten. Het werd hoog tijd maar ik heb zelf geen riek en weet bovendien niet precies hoe het moet dus ik wilde het doen als er iemand op de tuin was die een riek had en die het me even kon voordoen. En vandaag was dat het geval. Eén van de ‘guppen’ wilde me zijn riek lenen en hielp me op weg. Er kwam een prachtige oogst tevoorschijn. De grootste aardappel is ter grootte van minstens 1 1/2 maaltijd wat mij betreft, zo niet 2 maaltijden.

Ik heb nu ongeveer een half blok gedaan van de 2 blokken aardappels. Het is intensief werk en bovendien waren mijn twee emmers vol en kon ik toch niet meer meenemen.

Sommige aardappels werden gespietst aan de riek, die kan ik niet zo lang gaan bewaren maar er zijn genoeg mooie, gave aardappelen die nu liggen te drogen in mijn net ontvangen aardappelkistjes op mijn gloednieuwe zolder. Nu heb ik een echte voorraadzolder. Nog een touw spannen om de uien aan te hangen en wat stevige emmers aanschaffen om de rode bieten in zand te kunnen bewaren en de winter kan beginnen!

Bieten

DSCN6934_rs  Vanmorgen ging ik lekker op tijd naar de tuin om nog voor de warmte aan de slag te kunnen. Ik had een wekker gezet op mijn mobiel om me eraan te herinneren wanneer het tijd was om naar huis te gaan. Op de tuin vergeet ik de tijd namelijk altijd. Gelukkig hoor ik de torenklok daar nog wel maar het enige wat deze doet is mij eraan herinneren dat er weer een uur voorbij is. En dat doet hij om de haverklap. Nou ja, voor mijn gevoel dan.

Ik was dan ook enigszins verbaasd toen ik merkte dat ik klaar was in de tuin en dat de wekker nog niet eens gegaan was. Dat is het voordeel van regelmatig gaan en de boel bijhouden. Al het onkruid is verwijderd. Voorlopig even vrij dus! Al zal de boel zo nu en dan wel even wat water moeten hebben en is er ook met enige regelmaat wat te oogsten.

DSCN6936_rsZo heb ik vandaag 8 dikke rode bieten kunnen oogsten. Mjammie! Ik heb al 2x rode biet gegeten van eigen tuin dus deze heb ik in een emmer met droog zand gedaan om ze wat langer te kunnen bewaren. En de buren mocht ik verblijden met het blad van de bieten, zoveel krijg ik in mijn eentje niet op. Er zitten nog genoeg bieten in de grond, een heerlijk vooruitzicht!