Vondsten

Een nieuw stuk tuin erbij brengt nog allerlei verrasDSCN1550singen met zich mee. Want dat je boven de grond alleen maar gras ziet (nou ja, zag…) betekent niet dat er alleen maar gras groeit.

Zo had ik in de winter ontdekt dat er nog twee rabarberplanten waren blijven staan, de kleine rode puntjes boven de grond kondigden hun komst al aan. Aangezien ik al twee rabarberplanten had heb ik in april de plant gesplitst en her en der wat uitgedeeld. Inmiddels is het allemaal bezorgd/geplant/opgehaald en kunnen er een heleboel mensen binnenkort genieten van hun (eerste) rabarberoogst.

Bij het weghalen van het vele onkruid, waarbij ik graag met een schepje meteen de wortels meeneem uit de aarde, stuitte ik al verschillende keren op wat aardappels. Met name in één vak kwam ik behoorlijk wat van deze piepers tegen. Eén aardappel was wel een héle dikke, ik denk dat ik die niet in één maaltijd op zou krijgen. Ik heb het echter niet geprobeerd, de aardappel is gewoon op de composthoop beland. Waarom? Eh… ja… ik hoor dan wel eens dat zo’n aardappel niet meer lekker is, maar of het echt zo is? Ik heb het niet geprobeerd, misschien had ik dat moeten doen, dan had ik het geweten.

VerderDSCN1546 kwam er nog wat groens boven in het achterste gedeelte van de tuin, vlakbij de muur. Het zou een vaste plant kunnen zijn al kon ik me niet meer herinneren dat de buren daar wat hadden staan. Samen met een andere tuinder heb ik er laatst nog eens bijgestaan (de plant is inmiddels al wat groter dan op de foto) en die dacht aan knolselderij of een maggiplant. Als je de bladeren aanraakt en even ruikt zou dat wel eens kunnen kloppen, het ruikt sterk naar selderij. Gezien de plaats van de plant vermoed ik een maggiplant. Nog nooit gebruikt maar hier en daar op internet lees ik al dat het een leuke aanwinst is. In ieder geval blijft de plant staan.

Uw bestelling staat gereed…

DSCN1476Enige tijd geleden kon ik mijn bestelde zaden al ophalen, de aardappels zouden pas later worden verstuurd. Het tuinpunt waar ik het kon ophalen is echter niet altijd op een vaste tijd open. Geen probleem voor de mensen die op dat complex een tuin hebben, maar wel wat onhandig als je er apart heen moet. Daarom moest ik even een vrije zaterdag afwachten om er zeker van te zijn dat ik niet voor niks fietste. Ik had geluk, juist deze week waren ook de aardappels aangekomen en zo hoefde ik zelfs maar één keer te fietsen.

Bij het uitpakken van de zaden ontdekte ik dat er een fout was gemaakt (toch nog eens fietsen dus…) want ik had spitskool besteld maar een zakje witte kool gekregen. Even goed kijken op de lijst of ik misschien de verkeerde soort had aangekruist. Nee hoor, spitskool. Op de pakbon stond ook spitskool. Het nummer van de pakbon was echter hetzelfde nummer als op het zakje.

Toen drong het tot mij door dat spitskool een spitse, witte kool is. Aha.

Aardappelkistje

Voor al die trouwe lezers van mijn blog kruip ik ’s avonds graag nog even achter mijn laptop om verslag te doen van mijn héérlijk middag tuinieren. Een hele lange middag waarin ik niet alleen getuinierd heb maar ook ontspannen heb zitten kijken naar al het gekrioel in mijn tuin, de mooi opgroeiende planten, mijn oogst en heb zitten babbelen met de vele andere actieve tuinders.

Het was duidelijk een dag met mooi weer waar op gewacht werd. Ik hoorde dat het in het noorden gister al schitterend weer was, maar hier is gister zo’n 15 mm regen gevallen. Gelukkig was het vandaag mijn vrije dag en kon ik er optimaal van genieten.

Ik heb mijn aardappels gerooid. Toen ik de pootaardappeltjes kreeg, werd erbij vermeld dat het krieltjes waren, mooie kleine aardappeltjes. Nou, misschien had ik ze dan vroegtijdig moeten oogsten of zo, maar tegen de tijd dat de plant aangaf dat het oogsttijd was, waren de aardappels al heel wat groter dan krieltjes. Hoewel er nog wel 5 krieltjes tussen zitten geloof ik. Maar ook aardappels die ik in één maaltijd nog niet op kan.

Van een andere tuinder kreeg ik een lekkere dikke zomerprei. Met veel moeite was er weer net één courgette aan mijn plant gegroeid (in tegenstelling tot vorig jaar is de courgetteplant dit jaar niet zo productief) en ik kon nog wat tomaten oogsten.

DDSCN1119_rse tomatenplanten hebben flink te lijden onder het natte weer. Ik heb al op verschillende tuinen zieke of anders zielige tomatenplanten zien staan en ook die van mij vertonen tekenen van ziekte. Ik houd ze goed in de gaten en haal de rottende tomaten en zieke bladeren er meteen af. Tot nu komen er ook nog goede tomaten vanaf en laat ik de planten nog maar staan.

Natuurlijk waren er ook nog frambozen om te snoepen en heb ik nog wat bieten geoogst. Meer voor het blad (als sla) dan voor de bieten. Ik weet niet wie er bieten eet, maar een aantal bieten zijn half opgegeten. Lusten konijnen die ook? Andere jaren heb ik daar niets van gemerkt.

Aan het eind van de middag (beter gezegd, het begin van de avond) fietste ik trots met mijn gevulde aardappelkistje naar huis. Hier wil iedereen toch wel mee rondfietsen?

Volgens teeltplan?

DSCN1084_rsHet vak op de foto is een vak met van alles en nog wat. Even gluren op het teeltplan van dit jaar leert me dat er ‘sla, andijvie, bonen en krieltjes’ moeten staan. In dat geval heb ik me toch nog aardig aan mijn teeltplan gehouden want op dit moment staan er in ieder geval boontjes en krieltjes in het vak. Daarnaast nog een stel tomatenplanten (die het uitstekend doen!) en twee yacon planten. De sla is door de slakken opgegeten. De andijvie heeft er ook gestaan maar de tweede serie andijvie bleek uit te groeien tot prachtige zomerasters. Tsja, toen het klein was leek het nog op andijvie en aangezien ik dat ook in het bakje had gezaaid leek dat wel logisch. Maar de zomerasters die ik ervóór in het bakje had gezaaid en die maar niet op wilden komen, zijn blijkbaar alsnog ontkiemd. Geen probleem trouwens, ik ben blij dat ik alsnog zomerasters heb, ze zijn erg mooi. En groente heb ik op het moment genoeg, daar hoeven niet nog twee grote kroppen andijvie bij die maar beperkt houdbaar zijn.

 

Fotoserie (I)

Vandaag een serie foto’s van de groenten die momenteel in de tuin staan.

  • De spitskool doet het goed
  • De bloemkoolplant is al zover dat er een klein bloemkooltje zichtbaar is! En dat ondanks alle luis die het had.
  • De aardappels staan in bloei.
  • De tomatenplanten dragen al dikke trossen. In tegenstelling tot de tomatenplant op mijn balkon geven deze planten grote tomaten.
  • De pompoenplant groeit gerust 10 cm per dag. Nog even en er is niet meer genoeg ruimte.
  • De rode bieten waren wat laat gezaaid maar zijn inmiddels al goed op weg, er zitten al kleine bietjes aan.
  • De prei en de ui. De gezaaide wortels zijn niet opgekomen. Te droog? Vorig jaar was het ook al moeilijk, misschien wordt het tijd voor een nieuw zakje zaad of kan ik het beter ergens in voorzaaien.

 

spitskoolbloemkoolaardappelstomaten1tomaten2pompoenrodebietenprei

 

rode kool, aardappels & kruiden

Mijn rode kool plantjes hebben de kas verlaten en staan inmiddels in de volle grond. De komende week zal ik ze nog maar wat extra water geven want thuis werden ze wat verwend wat vocht betreft. Het ritje naar de tuin moet ik weer wat incalculeren want al die zaden kunnen ook wel wat extra aandacht gebruiken.

Ook de laatste krielaardappeltjes zijn gepoot. Gecombineerd zal dat een lekker maaltje worden, alleen zijn ze niet tegelijk klaar 😉

In mijn kas thuis op het balkon kwam zo mooi weer ruimte voor de bloemkool. Vandaag heb ik maar twee bloemkool plantjes gekocht aangezien het zaaien nog niet zo wil vlotten. En twee bloemkool sprietjes die met moeite het hoofd boven water houden in hun wc-rolletje heb ik overgezet naar een normaal potje. Wie weet krabbelen ze nog weer wat op, dat was bij de veldsla in ieder geval wel zo.

En dan het bezoekje aan mijn voormalige buurvrouw. Dat heeft weer heel wat nieuwe plantjes opgeleverd, met name wat de kruiden betreft. Inmiddels kan ik mijn visite niet alleen verse muntthee serveren (twee soorten zelfs) maar kan het ook kiezen voor citroenmelisse.

Voor het kruiden van mijn eten kan ik nu verse peterselie of oregano gebruiken en de gewone basilicum (in plaats van de paarse basilicum). De kruidenmand wordt nu wel wat vol, de drie slaplantjes moeten binnenkort overgezet worden naar een grote pot want ze komen wat in het nauw. Bovendien kunnen de verschillende kruiden nogal woekeren dus lang zal het niet meer duren voor de hele mand bedekt is met plantjes. Erg leuk, het mag nu met recht een kruidenmand heten.

Buurten

Er is weer genoeg te vertellen over de tuin en mijn plantjes na een week met zulk mooi weer. Afgelopen woensdag ben ik wezen buurten bij het andere volkstuinencomplex. Iemand die ik ken heeft daar een tuin en die kwam ik even bekijken. Wauw… wat een verschil zeg! Hoe is het mogelijk dat ik toch nog een blog kan schrijven over mijn plantjes die nog amper opgekomen zijn? Maar goed, de warmte van een kas, daar kan ik niet tegenop. Dus zijn mijn bloemkoolplantjes nog maar een paar centimeter in plaats van dat de bloemkool al zo groot is als een vuist. Met het verschil dat ik  slechts 1 of 2 keer per week naar mijn tuin ga in plaats van elke dag omdat de plantjes anders verdampen. Ach, alles heeft zo zijn voor- en nadelen al ben ik lekker wel een beetje jaloers 😉

Deze ‘collega’ was zo gul om mij te laten delen in zijn voordeel en zo heb ik nu 4 rode koolplantjes staan en bevat mijn kruidenmand op ’t balkon ook dille. Daarnaast kan ik binnenkort krielaardappeltjes poten (ach ja, een páár aardappels is toch wel leuk).

Erna ben ik nog even naar mijn tuin geweest, het was al laat dus ik kon niet zoveel meer doen maar inmiddels is er toch weer wat gezaaid. De spinazie heb ik nog maar eens gezaaid want van de eerste keer was er niks opgekomen. Tussen de uitjes heb ik prei en wortel gezaaid.

Daarnaast nog wat leuke verrassingen want de perenboom bloeit (erg mooi!) en nog even en dan kan ik mijn eerste rabarber van dit jaar oogsten!

gezaaidrabarberperenboomphloxphlox2blauwedruifjeshommelrodekool

 

Koekjes om van te smullen

Terwijl er op de tuin nog maar weinig te beleven valt, kan ik zo nu en dan nog genieten van mijn gezwoeg van het afgelopen jaar. Maar daar moet dan wel eerst weer wat voor gebeuren, namelijk: koken.

aardappelkoekjes_beslagMaandag ging ik samen met een vriendin aan de slag met de aardappels. Ik wilde al een tijdje zelf een soort rösti-rondjes maken en zo samen is dat natuurlijk wel gezellig. We vonden twee recepten die allebei niet helemaal aan de voorwaarden voldeden maar met wat ervaring en wat gevoel konden we daar ons eigen recept wel van maken. En zo zaten we bij de avondmaaltijd te smullen van knapperige, versgebakken aardappelkoekjes.

aardappelkoekjesNatuurlijk willen jullie graag het recept even uitproberen als trouwe navolgers van deze blog 😀 Dit recept is zeker de moeite waard om je eens over te buigen!

De hoeveelheden qua aardappels hebben we wat gegokt, (och ja, ’t is weer ’s zover…. 😉 ) maar volgens het (ene) recept moest het 350 gram zijn. De hoeveelheid prei en ui die je toevoegt kun je aanpassen aan de hoeveelheid aardappels die je gebruikt; het mengsel moet grotendeels uit aardappels bestaan om de goede structuur te behouden.

  • Rasp de aardappels, spoel ze in een zeef af onder de kraan en duw het vocht eruit.
  • Snijd een ui, een teentje knoflook en een halve prei in fijne stukjes en doe dit erbij.
  • Maak een mengseltje van 60 g volkorenbloem, 1 ei, 1/2 theelepel kurkuma, beetje zout, 1/2 theelepel oregano, snufje cayennepeper (of chilipoeder) en 3 eetlepels melk (wij hebben de melk vervangen door 2 eetlepels water en een klontje boter om het recept melkvrij te maken)
  • Roer het mengsel door de geraspte aardappels.
  • Verhit in een koekenpan een flinke bodem olie en wacht tot deze op temperatuur is.
  • Schep een flinke lepel van het aardappelmengsel in de pan en druk het enigszins plat, maak zo meerdere koekjes.
  • Draai de koekjes na een paar minuten om, als ze bruin zijn is het goed (afhankelijk van hoe heet de olie is en blijft duurt dit een paar minuten of nog wat langer)
  • Leg de koekjes hierna even op een paar velletjes keukenpapier om een deel van het vet kwijt te raken.

De koekjes zijn lekker bij de groente, maar kun je ook gewoon eens als een tussendoortje eten. Bij mijn tweede bakserie (vandaag) ontdekte ik dat ze warm het lekkerste zijn omdat ze dan het meest knapperig zijn, maar dat ze koud ook nog heerlijk zijn.

aardappelkoekjes

spruiten (II)

Wat doe je met een overschot aan aardappels? Weggeven kan natuurlijk altijd, maar leuker vind ik het om er iets van te maken waardoor ik het langer kan bewaren.

Laatst heb ik al 2x geprobeerd om er chips van te maken, en hoewel sommige chipjes al verrassend veel op knapperige chips begonnen te lijken, alleen dan veel lekkerder van smaak, moet ik toegeven dat de meeste toch nog slap en ietwat taai waren. De volgende lading ga ik proberen in een koekenpan met een laag olie te bakken.

Hoe ik het heb gedaan? Komt ‘ie:

De aardappels met een kaasschaaf tot plakjes maken. De plakjes droogdeppen met keukenpapier (of een schone theedoek) Vervolgens alle plakjes invetten met olie en naast elkaar op een bakplaat leggen. (Ze mogen elkaar niet raken) Zo’n 20 minuten in de oven, op 180 graden. Halverwege de tijd de plakjes even omkeren. Als de chips uit de oven komt nog bestrooien met zout (en paprikapoeder) naar smaak.

En dan maar hopen dat ze knapperig zijn 😉

Ik heb geen frituurpan dus dat is geen optie, maar in een koekenpan met een laag olie kan ik nog wel een keer uitproberen. Het nadeel hiervan is echter dat ik niet weet hoe heet de olie is, maar goed… aardappels genoeg om het uit te proberen!

spruiten (I)

Een koele zolder is geen koeling. En zoals pake een tijd geleden zich al afvroeg of mijn aardappels nog niet waren gaan spruiten, zo zijn ze inderdaad begonnen. Helaas… want zo kan ik ze niet heel lang meer bewaren. Ontspruitende aardappels op mijn zolder kunnen lang zoeken naar aarde en voedingsstoffen, hetgeen betekent dat ze op een gegeven moment verschrompeld en voedingsloos liggen te wachten op hun dood.

In de eerste instantie wilde ik geen anti-spruit kopen. (dit is een poeder wat je over de aardappels strooit en wat het ontspruiten tegengaat) Maar goed… met nog zo’n kist aardappels te gaan vreesde ik dat ik er niet aan zou ontkomen. Dus… laatst maar eens op zoek. Bij de eerste winkel hadden ze het. Een grote bus, voor zo’n 500 kg aardappelen. Eh… zoveel heb ik niet en eigenlijk ben ik niet van plan om volgend jaar weer (veel) aardappels te telen. Bovendien leek het me verschrikkelijke chemische troep, nogal giftig en daar ben ik al helemaal van. Maar het was de enige soort die ze hadden.

Naar de volgende winkel dus. Ik kon het nergens vinden dus ik ging het even vragen.

‘Spruit voor aardappels? O, u bedoelt de aardappelziekte!’

‘Nee, dat bedoel ik niet: anti-spruit, zodat aardappels niet gaan ontspruiten als je ze al geoogst hebt.’

De medewerker keek me wat verdwaasd aan en ik verwachtte er al niet veel meer van. Maar goed, als ze iemand kon bellen die het wél wist dan was ’t ook goed. Nadat ze eerst overal had gekeken waar ik ook had gekeken (maar dan zonder te weten wat ze zocht) ging ze iemand bellen. Even later kwam ze terug: ze verkochten het niet meer omdat het te giftig was. Aha… nou ja, die had ik dan ook niet gewild. Biologische anti-spruit bestaat vast niet…? ’t Is natuurlijk onnatuurlijk om aardappels te verhinderen te gaan ontspruiten. De aardappels liggen dus nog ongestoord te groeien. Langzaam gelukkig, en ik pak steeds de grote spruiters eruit. En verder… veel aardappels eten!