Inhaalslag

Ik had het al wel zien aankomen, maar dat het zo snel zou gaan had ik niet verwacht. De oogst van de Japanse wijnbes is inmiddels groter dan die van de frambozen. Opeens zijn er maar weinig frambozen te vinden. De gele waren vorige week al minimaal, maar die komen later dit jaar nóg eens. De struik geeft vrucht op één- en tweejarig hout. De rode frambozen waren nog dik en royaal maar opeens is er weinig te plukken. Misschien als de zon weer wat meer schijnt.

De Japanse wijnbes lijkt het niet uit te maken wat voor weer het is. En of de zon bij de vruchten kan komen. Sommige takken met vruchten liggen ver onder de bladeren verscholen. Anderen hangen zowat in de modder. Ondertussen schieten de nieuwe takken alle kanten op en prikken me tijdens het plukken. De besjes die me veel moeite kostten om te plukken gaan rechtstreeks mijn mond in. Het zijn doorgaans ook de dikste en de lekkerste. Ondanks het vele snoepen bleef er nog bijna een literbakje vol aan vruchten over. Mjammie! Snel opeten want ze zijn maar kort houdbaar.

Het miezerdDSCN1771e toen ik vandaag in mijn tuin bezig was. Maar het gaf niet. Enige tijd geleden heb ik namelijk speciaal voor het tuinwerk een nieuwe regenjas gekocht. Ik had al wel een regenjas, maar die is veel te mooi, en te lang, om mee in de tuin te werken. Als ik gehurkt zit te werken hangt de fleurige jas in de natte kleigrond. Geen goed idee. Om mijzelf het tuinieren niet te ontmoedigen als het eens regent heb ik een felgroene regenjas gekocht. En die is vandaag ingewijd.

Het heeft geholpen, ik heb weinig hinder gehad van de regen en zelfs nog heel wat onkruid weggehaald en een deel van de aardappels aangeaard. Met de natte klei ziet het er na het onkruid verwijderen meteen extra netjes uit.

En vanavond kon ik een heleboel kapucijners eten. Tot nu toe at ik de doperwten en kapucijners tegelijk omdat ik anders niet genoeg had voor één maaltijd. Maar vandaag was de oogst royaal en was het teveel om in één keer op te eten. Morgen dus nog lekkere doperwten tegoed!

Aan de vruchten kent men de oogst

DSCN1766 DSCN1765Voor de aardbeien hoef ik niet meer naar de tuin. Her en der zie ik nog wat bloemetjes aan wat planten komen maar de meeste planten zijn ‘klaar’. Van de frambozen zijn er die zo groot zijn als aardbeien, prachtig! En vandaag kon ik dan de eerste oogst van de japanse wijnbes halen, meteen al een redelijke hoeveelheid. En die zijn óók al zo lekker! Ik ga van het ene fruit naar het andere fruit, de braam heb ik nog in het verschiet en op den duur komen natuurlijk ook nog de appel- en perenboom.

Qua groente is er eveneens genoeg variatie. Vandaag heb ik de eerste spitskool geoogst. Die is wat klein doordat de buitenste bladen nogal aangevreten waren. Sowieso verwacht ik niet zoveel van mijn koolplanten dit jaar. De broccoli is veel te klein, de bloemkool wordt belaagd door een of andere zwart springkevertje, rupsen, luizen en slakken. De rode kool en spitskool doen het nog het beste, al kan ik nog niet een kool ontdekken in de rode koolplant. Gelukkig is er nog genoeg andere groente. Weer een courgette, de plant komt inmiddels wat op gang, een stuk of wat komkommertjes, wat cherry-tomaatjes, een stuk of zes rode bieten en weer een handvol doperwten.

Plaatjes

Vandaag gewoon even wat foto’s. Er DSCN1752valt namelijk genoeg te zien in mijn tuin. Zoals de eerste pompoen die nu al ontzettend groot is (dit soort wordt volgens mij niet groter dan dit)  terwijl de meeste tuinders net een beginnend pompoentje hebben.

DSCN1761Of mijn mini-appelboom die al heuse appels draagt!

En dan is er nog de japanse wijnbes. Die gaat de frambozenstruiken achterna. Het groeit buiten zijn toebedeelde vak en geeft straks een héleboel vruchten. DSCN1753

Komkommer

DSCN1754Twee dagen geen nieuw bericht op mijn blog. En dat in het hoogseizoen van de tuin! Genoeg foto’s, genoeg te vertellen. En lekker veel in de tuin zitten in plaats van achter de laptop 😀

Ik heb deze week heel wat verschillende soorten groente en fruit kunnen oogsten. De meest opvallende is wel de grote komkommer. De plant heb ik gekregen van een andere tuinder en de plant groeit eigenlijk al de tunnelkas uit. Niet gek als je ziet hoe groot de komkommer is die eraan groeide. Ik vermoed dat deze soort ook liever omhoog klimt, maar om er dan een kas van moet maken is nog een brug te ver…

Naast het oogsten van deze grote komkommer waren er nog een stel snack-komkommertjes. Verder al heel wat oranje cherry-tomaatjes, 4 grote tomaten, een krop sla, een courgette, witlofblad (0ok te eten als sla), een mini-broccoli, 5 rode bieten, een bak frambozen, 4 mini-aardbeitjes, een handvol doperwten en… ja hoor, de allereerste japanse wijnbes! Gezien de plant zit er daar ook nog héél wat van aan te komen.

En deze hele oogst in 2 dagen… 🙂

DSCN1762

Japanse wijnbes

DSCN1335_rsZo aan het eind van het jaar is er weer eens tijd voor klusjes die doorgaans blijven liggen. Zo breidt het onkruid aan de rand van mijn tuin zich in alle rust uit, rondom de Japanse wijnbes en de gladiolen. Aangezien ik de gladiolen toch uit de grond moest halen kon ik mooi de grond daar onkruid vrij maken. En zo kwam ik tot ontdekking dat de Japanse wijnbes behoorlijk zijn best had gedaan om zich te vermeerderen. Afgelopen jaar kon ik al eens een stekje cadeau geven maar inmiddels zijn er nog een hele serie stekjes bijgekomen. Dat gaf me wel de mogelijkheid om een mooi stekje uit te kiezen dat ik wilde houden. Met twee pvc-buizen wil ik de Japanse wijnbes het komende jaar beter leiden zodat het niet zo’n warboel wordt en ik niet steeds het risico loop om achter de plant te blijven hangen als ik over het paadje loop.

DSCN1333_rsDe gladiolenbollen zijn behoorlijk dik. Ze hebben dan ook twee jaar de tijd gehad om uit te dijen. De plant zorgt elk najaar ook weer voor nakomelingen in de vorm van hele kleine bolletjes. Deze kleine bolletjes heb ik het vorige jaar allemaal in een rijtje gepoot ergens achteraf. Er kwamen wel plantjes op maar de plantjes waren te klein om een bloem voort te kunnen brengen. Deze kleine bolletjes zijn inmiddels niet klein meer (ze hebben zelf ook alweer kleine bolletjes geproduceerd) en ik verwacht volgend jaar een heleboel bloeiende gladiolen.

De bollen hier op de foto zijn de dikke bollen die al twee jaar achter elkaar gebloeid hebben.

 

Stekken

DSCN1286_rsEen weekendje weg en alle trouwe lezers zitten dagenlang zonder blogberichtjes. Tsja… ik had er graag nog wat op gezet maar ik ontdekte dat het leven uit meer bestaat dan blog typen. Lekker slapen vóór zo’n weekend bijvoorbeeld.

Maar hier is er dan weer eentje. Op de foto’s ziet het er net zo nat uit als het hier nu buiten is, de herfst is echt begonnen. Ik ontdekte vorige week nog net op tijd dat de braam zich wilde stekken aan de overkant van het pad. Het woekert blijkbaar niet alleen onder de grond maar gaat ook boven de grond op zoek naar extra ruimte. Gelukkig kon ik nog op tijd de takken met de eerste wortels weer terug buigen naar hDSCN1292_rset plekje voor de braam.

Ook de Japanse wijnbes maakt een stek. Is er nog iemand die graag een struikje wil? Als deze stek aanslaat heb ik er inmiddels 3 struiken en dat is wel wat veel. Laat even een berichtje achter op de site.

De tuinburen hebben hun prachtige bieten gelukkig geoogst. Het was jammer geweest als die in de tuin bleven staan.

DSCN1287_rsDe gele framboos brengt nog steeds vruchten voort. Het zal niet lang meer duren maar nu ik wat minder in mijn tuin te vinden ben is dat ook niet erg. Door het vochtige weer zijn de vruchten kwetsbaar (evenals de laatste aardbeien, sommige rotten al aan de plant) maar zo’n late oogst maakt ze wel extra bijzonder.

Voor de variatie…

… maakte ik nogmaals jam. Dit keer geen aardbei-rabarberjam maar jam van bramen, aardbeien, japanse wijnbes, frambozen, pruimen en appel. De vriezer is opeens bijna leeg en het aanrecht staat vol potjes overheerlijke jam. Van de laatste kilo pruimen kan ik nog één keer jam maken en dan is het toch echt gebeurd voor dit jaar. Want wat moet ik met nóg meer jam? Tenslotte hoef ik niet dagelijks te jureren bij een ‘verzorg een leuke zeildag’ en lopen die verjaardagen ook niet echt storm. Maar ja, het maken is zo leuk hè…

Maar nu is er, behalve dat de grens van het normale nadert, een andere grens bereikt, namelijk de hoeveelheid beschikbare potjes. Als het goed is heb ik nog net genoeg voor de pruimenjam en dan zijn ze echt allemaal vol.

Zo nu en dan gaat er een potje weg omdat het deksel niet meer goed is. Dan is het niet vacuüm en heb ik mogelijk een keer het potje niet open kunnen krijgen en het deksel geforceerd. Of, zoals vanmiddag het geval was, het deksel draait door. Toen ik hier tijdens het potjes vullen achter kwam, goot ik snel de jam over in een ander potje. Dat potje was echter kleiner en de jam stroomde rijkelijk over het aanrecht. Tijd om te proeven! En het potje kon erna bij de afwas want een plakkerig verjaardagscadeau geven kan natuurlijk niet.

 

Fruit

peerDit jaar kan ik al een stuk meer fruit oogsten dan vorig jaar. Niet alleen geven de frambozenstruiken en aardbeiplantjes meer oogst, ook de Japanse wijnbes produceert veel lekkers en inmiddels heb ik ook de eerste eigen bramen geplukt. Deze keer was het kleinfruit voor de jam, andere keren smikkel ik er ’s avonds lekker van.

En dan de perenboom. Elke keer kijk ik of de twee peren er nog aan zitten. Inmiddels hebben ze al een volwassen grootte bereikt. Voorzichtig voelde ik hoe stevig ze waren. Prompt liet er een peer los en zo heb ik ook de eerste peer geoogst. Hij is nogal stevig dus ik laat hem nog een paar dagen liggen. Voorpret is ook leuk, ik vind het erg leuk om peren te eten van eigen tuin! Ik ben heel benieuwd hoe het zal smaken. Al kan de peer me al bijna niet meer teleurstellen, zoveel heb ik er al van genoten.

Oogsten

Gister kon ik van alles oogsten in mijn tuin. Na een week niet te zijn geweest (soms heb je wat meer andere bezigheden, dat kan gebeuren) werd het hoog tijd om weer eens naar de tuin te gaan. Ik was eigenlijk ook wel erg benieuwd hoe de tuin erbij zou staan. Tenslotte was het groeizaam weer de afgelopen week met veel regen en zon.

Van de sla is één krop doorgeschoten, die laat ik staan om zaad te winnen voor volgend jaar. Twee kroppen heb ik geoogst en de volgende zijn ook al bijna klaar. Tsja, dat krijg je als je een polletje sla van de buurvrouw krijgt (die dacht dat het pluksla was maar het bleek kropsla te zijn) waar wel zo’n 30 kroppen sla uit kunnen groeien. Wat dat betreft valt het qua verdeling van de oogst nog alles mee.

Verder was er een mooie krop andijvie waar ik vanavond lekker van ga eten, een portie bonen, twee kleine courgettes (ik heb ze maar geoogst ook al mochten ze nog wel wat groter; ik kon wel wat courgettes gebruiken) en een bakje Japanse wijnbes. Daar heb ik ’s avonds van gesmuld!

De rozenstruik zit boordevol bloemen, sommige takken kunnen de bloemen bijna niet meer dragen.

In een net zat een vlinder opgesloten, mogelijk is die binnen het net uit z’n cocon gekropen. Gelukkig kon ik de vlinder de vrijheid teruggeven. De volgende keer het fototoestel maar weer mee want de vlinderstruik is inmiddels door de vlinders ontdekt en er zitten een heleboel dagpauwogen en atalanta’s op.

Tuin

volkstuinWoensdagmiddag is onderhand bijna mijn vaste tuinmoment. Voor vandaag was ik van plan om even flink wat onkruid te trekken want daar kwam ik de laatste tijd niet altijd aan toe. En natuurlijk weer liters water sjouwen want de grond is keihard, droog en gebarsten. Ik verbaas me er elke keer weer over hoe goed de plantjes er desondanks nog bij staan.

Het werken in de tuin begint altijd met een rondje om alle veranderingen te bekijken, rijpe frambozen te plukken (en sinds kort ook Japanse wijnbes) en op te snoepen, te genieten van de bloemen en om de groei van alle planten te volgen.

Mijn laatst gekochte netje uien heb ik net opgemaakt en in de tuin zijn de eerste uien groot genoeg om geoogst te worden dus daar heb ik vast een paar van meegenomen. De rest mag nog even doorgroeien. De bloemkoolplantjes in het vak van de perenboom waren aangevreten en ik bedacht me dat er een net overheen zou moeten. Als de duiven de kern eruit pikken komt er geen bloemkool meer. Het net over de aardbeien kon er wel af, de plantjes die nog aardbeien geven staan zo op het randje dat ze niet eens meer onder het net passen. Bovendien valt het wel mee met de vogelvraat aan deze lekkere zoete vruchten, ik heb meer last van slakken.

Onkruid trekken. Nou, daar had ik geen middag voor vrij hoeven maken (had ik trouwens ook niet gedaan, ’t was al half 4 voor ik kwam ;-)) want het voordeel van weinig regen is dat het onkruid ook niet zo hard groeit. Hoera, toch nog een voordeel! Een ander voordeel is dat mijn pomp-conditie zienderogen verbetert nu ik meermalen per week de hele tuin moet begieten. De gieter (10 liter) lijkt elke week lichter te worden.

volkstuinBij de bieten kon ik merken dat het water geven effect heeft. De grond is er minder hard en voelt zowaar licht vochtig aan. Dit stukje zit dan ook minder in de felle zon door de vlinderstruiken die er naast staan. Een droge, harde grond neemt het vocht minder goed op en alleen daarom al vind ik het belangrijk om regelmatig water te geven. Mocht er een regenbui komen dan is het toch fijn als de grond enigszins een sponsachtige werking heeft en het water in zich opneemt.

Ik heb weer een hele serie foto’s gemaakt om jullie mee te laten genieten. Vandaag overzicht van de tuin op dit moment.