Wat zal ik eten vandaag?

Vroeger stond ik daar nooit zo bij stil, maar tegenwoordig snap ik waarom mem vroeger wel eens aan ons vroeg wat we wilden eten. Elke dag weer iets op tafel zetten en er ook nog wat variatie in houden is een hele kunst! Met een volkstuin is het vaak maar net wat er op dat moment geoogst moet worden. Maar vandaag was er niet zoveel te oogsten, behalve tomaat en courgette. De prei die ik nog in de koelkast had liggen lokte mij niet zo met dit warme weer. Ik was meer in voor iets als… tsja… wát eigenlijk?

Mem wilde me niet helpen en gelijk heeft ze. Het is allang ‘op eigen benen staan’-tijd ;-). Terwijl ik nog op mijn tuin was bedacht ik me opeens dat ik wel zin had in stamppot rauwe andijvie. En gelukkig was de pioniersbuurman net langsgekomen. Ik vroeg of hij nog een krop andijvie voor me had en ja hoor, dat kon ik wel krijgen. Ja, ik heb allang ontdekt dat niet alleen het telen van je eigen groenten zorgt voor een overvloed aan groente, maar ook de connecties op de volkstuin waarmee je makkelijk eens een overschot kunt overnemen.

Laat ik nu net veel bloemen op mijn tuin hebben. Leuk, om veel bloemen in huis te hebben, maar de prei staat al zo’n 3 maanden in een vaas en bloeit nog steeds, de zinnia’s schieten wortel en groeien vrolijk verder en ook de zomerasters staan al in een vaas. Misschien kan ik de pioniersbuurman daar blij mee maken? ’t Is ook zo jammer als er niemand van geniet.

‘Ik ben niet zo’n blommenman,’ zegt hij. ‘Maar uw vrouw misschien wel?’ vraag ik. O, nou, dat is wel best. Terwijl ik een bosje bloemen voor zijn vrouw bijeen zoek, plukt hij een berg sperziebonen. Of ik daar ook wat van wil. Aaah, lekker! Jazeker! En zo kan ik vanavond zelfs kiezen wat ik wil eten, want ook die sperziebonen zien er erg lekker uit.

Maar het wordt de stamppot andijvie. En daar zal ik maar eens snel aan beginnen want de aardappels zijn inmiddels wel gekookt en mijn maag is dringend aan wat eten toe. Half acht is ook geen etenstijd meer eigenlijk…

 

Courgettezaad

DSCN1120_rs Je moet wel eens creatief zijn als dingen anders lopen dan gepland. Deze supergrote courgette had ik liever geoogst toen het nog klein en lekker was maar zoals jullie weten is dat niet gelukt. Wat ik er dan precies mee moest wist ik eigenlijk niet maar ik legde ‘m te sier op mijn balkon. Na verloop van tijd kleurde de courgette geel. Ondertussen had ik geleerd dat je de zaadjes van zo’n veel te grote courgette goed kunt gebruiken om te zaaien. En daarvoor moet je de courgette eerst laten rijpen. Nou, dat kwam dan goed uit want daar was ik al mee bezig.

Afgelopen wDSCN1121_rseek ontdekte ik dat het uiteinde van de courgette begon te rotten. Ik had er vlak na de oogst een hoekje afgesneden om te proeven of het nog lekker was en dat is gevoeliger voor rot. Dus de zaag kwam eraan te pas, de courgette werd in stukken gesneden en uit het midden van deze prachtige gele courgette haalde ik een serie mooie dikke zaadjes. De zaadjes liggen nu te drogen op een stukje keukenrolpapier en de rest van de courgette ging de bokashi-emmer in.

Het bezig zijn met de zaadjes herinnerde me er meteen aan dat ik de zaadjes van de uitgebloeide dille wilde bewaren zodat ik ook volgend jaar weer dille heb. En zo beginnen de voorbereidingen voor het volgende seizoen alweer.

Aardappelkistje

Voor al die trouwe lezers van mijn blog kruip ik ’s avonds graag nog even achter mijn laptop om verslag te doen van mijn héérlijk middag tuinieren. Een hele lange middag waarin ik niet alleen getuinierd heb maar ook ontspannen heb zitten kijken naar al het gekrioel in mijn tuin, de mooi opgroeiende planten, mijn oogst en heb zitten babbelen met de vele andere actieve tuinders.

Het was duidelijk een dag met mooi weer waar op gewacht werd. Ik hoorde dat het in het noorden gister al schitterend weer was, maar hier is gister zo’n 15 mm regen gevallen. Gelukkig was het vandaag mijn vrije dag en kon ik er optimaal van genieten.

Ik heb mijn aardappels gerooid. Toen ik de pootaardappeltjes kreeg, werd erbij vermeld dat het krieltjes waren, mooie kleine aardappeltjes. Nou, misschien had ik ze dan vroegtijdig moeten oogsten of zo, maar tegen de tijd dat de plant aangaf dat het oogsttijd was, waren de aardappels al heel wat groter dan krieltjes. Hoewel er nog wel 5 krieltjes tussen zitten geloof ik. Maar ook aardappels die ik in één maaltijd nog niet op kan.

Van een andere tuinder kreeg ik een lekkere dikke zomerprei. Met veel moeite was er weer net één courgette aan mijn plant gegroeid (in tegenstelling tot vorig jaar is de courgetteplant dit jaar niet zo productief) en ik kon nog wat tomaten oogsten.

DDSCN1119_rse tomatenplanten hebben flink te lijden onder het natte weer. Ik heb al op verschillende tuinen zieke of anders zielige tomatenplanten zien staan en ook die van mij vertonen tekenen van ziekte. Ik houd ze goed in de gaten en haal de rottende tomaten en zieke bladeren er meteen af. Tot nu komen er ook nog goede tomaten vanaf en laat ik de planten nog maar staan.

Natuurlijk waren er ook nog frambozen om te snoepen en heb ik nog wat bieten geoogst. Meer voor het blad (als sla) dan voor de bieten. Ik weet niet wie er bieten eet, maar een aantal bieten zijn half opgegeten. Lusten konijnen die ook? Andere jaren heb ik daar niets van gemerkt.

Aan het eind van de middag (beter gezegd, het begin van de avond) fietste ik trots met mijn gevulde aardappelkistje naar huis. Hier wil iedereen toch wel mee rondfietsen?

Courgette

courgetteWat te doen met 3,5 kg courgette? Soep maken zou je zeggen. Maar dat heb ik net gemaakt van alle andere courgettes. En wat moet ik nu met die laatste? Een courgette die in de ene week dat ik op vakantie was, zich helemaal heeft volgezogen met al het water dat het krijgen kon. Er zal weinig smaak aan zitten, het bevat vooral veel water.

Tsja… ik slaap er nog een nachtje over. Voorlopig kan ik nog wel even vooruit met de gemaakte courgettesoep. Misschien kan ik deze laatste te sier leggen, al is er niet veel schoonheid aan. Heeft er nog iemand een creatief idee?

Het zou ook zo jammer zijn als ik aan de ’50 kg per jaar voedsel weggooien’ in één dag 3,5 kg moet toevoegen.

Vandaag kon ik ook twee bloemkolen oogsten. Helaas waren ze niet bepaald eetbaar. In de tuin was ik nog optimistisch en sneed ik de rotte stukken eraf, maar thuis zagen ze er totaal niet aantrekkelijk uit. Zelfs niet met de wetenschap dat ik ze zelf verbouwd heb. Bovendien kwam er een onaangename geur vanaf. Helaas, geen bloemkool dus. Ik teer nog een jaartje langer op die prachtige, wolkige bloemkool die ik vorig jaar mocht oogsten.

 

Oogsten

Gister kon ik van alles oogsten in mijn tuin. Na een week niet te zijn geweest (soms heb je wat meer andere bezigheden, dat kan gebeuren) werd het hoog tijd om weer eens naar de tuin te gaan. Ik was eigenlijk ook wel erg benieuwd hoe de tuin erbij zou staan. Tenslotte was het groeizaam weer de afgelopen week met veel regen en zon.

Van de sla is één krop doorgeschoten, die laat ik staan om zaad te winnen voor volgend jaar. Twee kroppen heb ik geoogst en de volgende zijn ook al bijna klaar. Tsja, dat krijg je als je een polletje sla van de buurvrouw krijgt (die dacht dat het pluksla was maar het bleek kropsla te zijn) waar wel zo’n 30 kroppen sla uit kunnen groeien. Wat dat betreft valt het qua verdeling van de oogst nog alles mee.

Verder was er een mooie krop andijvie waar ik vanavond lekker van ga eten, een portie bonen, twee kleine courgettes (ik heb ze maar geoogst ook al mochten ze nog wel wat groter; ik kon wel wat courgettes gebruiken) en een bakje Japanse wijnbes. Daar heb ik ’s avonds van gesmuld!

De rozenstruik zit boordevol bloemen, sommige takken kunnen de bloemen bijna niet meer dragen.

In een net zat een vlinder opgesloten, mogelijk is die binnen het net uit z’n cocon gekropen. Gelukkig kon ik de vlinder de vrijheid teruggeven. De volgende keer het fototoestel maar weer mee want de vlinderstruik is inmiddels door de vlinders ontdekt en er zitten een heleboel dagpauwogen en atalanta’s op.

Foto’s

Ik heb afgelopen vrijdag weer een hele serie foto’s van de tuin gemaakt. Ik heb geprobeerd de meeste hoekjes van de tuin erop te zetten en een aantal plantjes staan er wat duidelijker op. Op de tweede foto is het vak met de kolen (en er tussen sla) te zien en op de derde foto staan de bonenplantjes. Vervolgens een tomatenplant.

De Egyptische ui vermeerdert zicht door als ‘bloem’ een bolletje uitjes te laten groeien. Als de uitjes groter worden valt de stengel vanzelf om en kunnen de uitjes in de aarde wortelen.

De courgetteplant en (volgende foto) de pompoenplant staan inmiddels ook in de tuin. Met voldoende water geven zullen ze wel hard gaan groeien.

Als laatste nog wat overzichtsfoto’s met prachtige bloemen waar ik thuis inmiddels ook van kan genieten.

 

overzichtkolenbonentomaategyptische uicourgettepompoenmooiweeroverzicht2overzicht3vingerhoedskruidclematisduizendknoopuienroosoverzicht4

Regen

Na nogmaals 13 mm in de regenmeter heeft het wat mij betreft voorlopig wel weer genoeg geregend. Ik begin ondertussen erg benieuwd te worden naar de toestand van mijn tuin. Een flinke hoeveelheid water kon de tuin wel gebruiken, zouden de plantjes nu een heel stuk groter zijn geworden?

De courgette, tomaten- en bonenplanten zijn inmiddels wel zo groot dat ze naar de tuin kunnen. En dan is er weer plek voor planten in het kasje buiten want de kas in huis is al bijna te klein voor de zinnia’s. En wat te denken van wat meer potgrond voor deze hardgroeiende plantjes? Misschien neem ik de kas van buiten wel mee naar de tuin, dan kunnen ze meteen de volle grond in maar hebben ze nog wel even wat extra bescherming. Het nadeel is dat ik ze dan minder goed in de gaten kan houden en slakkenvraat op de loer ligt. Waarschijnlijk is de hoeveelheid die ik de volgende keer in mijn fietstassen kan houden doorslaggevend 😉

Salade

Vandaag een salade à la tuin. De sla zelf moest nog uit de winkel komen (mijn slaplantjes zijn nog niet zo groot) maar de vulling van de sla komt bijna helemaal uit eigen tuin! Of beter gezegd: van het balkon.

Zoetzuur van eigen courgette en eigen uien (vorig jaar ingemaakt), rucola, het eerste radijsje (toch nog wat klein maar toen was ‘ie al geoogst), bieslook, munt en basilicum. Wat blokjes kaas erbij en eten maar!

Een paar foto’s

Een paar foto’s die ik laatst gemaakt heb.

  • De rozenstruik staat in de vrije grond. Dat belooft nog meer mooie bloemen volgend jaar!
  • De lavatera is uitgegroeid tot een heuse struik. Een paradijs voor de hommels.
  • Een paar knoflookteentjes in de grond gestopt, maar goed markeren want dat ben ik volgend jaar allang weer vergeten.
  • De courgetteplant gaat ter ruste na een hele zomer overproductie te hebben gedraaid.
  • De inhoud van de bokashi-emmer is net in de tuin geleegd. Een stel bietenbladeren kunnen er dan ook nog wel bij. Goede deklaag voor in de winter.
  • De prei kan al gegeten worden (eerste twee kleintjes zijn al op)
  • De verschillen tussen de verschillende preitjes zijn nogal groot. Voor ieder wat wils. Of nog even geduld hebben.

rozenstruiklavateraknoflookcourgettebokashipreiprei2

Nogmaals

Ik kon het niet laten om het nog een keer te proberen. Het is als de chocoladetaart bij ons thuis vroeger: elke keer weer de hoop dat het déze keer toch goed zal komen! Met als verschil dat er toen 4 eetlustige kinderen waren om mee te eten en ik nu alleen de cake moet opeten. Een extra motivatie om de cake nu wél te laten lukken.

Ik heb het over de courgettecake die ik net heb gemaakt. Waarschijnlijk heb ik wel zo ongeveer mijn laatste courgettes geoogst dus het was nu of volgend jaar pas weer. (Néé, als je zelf courgettes hebt verbouwd ga je geen courgettes meer kopen in de winkel, niet na zo’n overvloedige zomer.) Als er dan ook nog ’n gast op komst is die wel wat lekkers bij de koffie wil… vooruit dan maar, ik probeer ’t nog ‘s.

De vorige keer dat ik deze cake maakte was het niet gaar omdat het veel te nat was. Tsja… die courgettes bevatten nu eenmaal veel vocht, ook de kleintjes. Ik heb een hele serie maatregelen getroffen om dit keer de cake niet zo nat te laten zijn en het beslag zag er al beter uit dan de vorige keer. De courgettes heb ik bestrooid met bloem, uitgedrukt in een zeef, gedept met keukenpapier en ik heb wat custardpoeder erboven gezeefd. In de helft van de cake heb ik rozijnen gedaan die in geval van nood ook nog vocht kunnen opnemen. Als het nu nog te nat is, is het een hopeloze zaak. Dan ga ik volgend jaar ’n ander recept zoeken. En als de cake dit keer te droog is dan ben ik blij dat al mijn moeite niet voor niets is geweest en doe ik de volgende keer ietsje minder moeite. Dan is ‘ie precies goed.