balkon opfleuren

heide De bloemetjes op mijn balkon raken uitgebloeid. Al moet ik zeggen dat de afrikaantjes het tot nu toe nog heel goed volhouden. Maar de tomatenplanten zijn verdord, de vlijtige liesjes zowat verdwenen en de boel begon er wat treurig uit te zien. Tijd voor de winterviooltjes! En bij het bloemen kopen kom ik altijd met meer thuis dan ik van plan was. Het geeft niets, ik ben het wel van mezelf gewend.

En zo mogen de komende winter twee kleuren winterviooltjes mijn balkon opfleuren: blauwe en donkerrode. Daarnaast nog een roze bloeiende heide en, een voor mij nieuwe plant, ‘Gentiana scabra’ oftewel een gentiaan. Het is een vaste plant, dat is wel fijn, doorgaans moet ik de bloemen op mijn balkon elk jaar opnieuw kopen.

winterviooltjesEn dan die bloemkool die er nog staat. Nog één plant (van de drie) die nog leeft en zowaar een mini-bloemkool is gaan vormen. ’t Ziet er prachtig uit en het toont maar weer de vastberadenheid van de plant om te groeien en te bloeien.

bloemkool

Een paar foto’s

Een paar foto’s die ik laatst gemaakt heb.

  • De rozenstruik staat in de vrije grond. Dat belooft nog meer mooie bloemen volgend jaar!
  • De lavatera is uitgegroeid tot een heuse struik. Een paradijs voor de hommels.
  • Een paar knoflookteentjes in de grond gestopt, maar goed markeren want dat ben ik volgend jaar allang weer vergeten.
  • De courgetteplant gaat ter ruste na een hele zomer overproductie te hebben gedraaid.
  • De inhoud van de bokashi-emmer is net in de tuin geleegd. Een stel bietenbladeren kunnen er dan ook nog wel bij. Goede deklaag voor in de winter.
  • De prei kan al gegeten worden (eerste twee kleintjes zijn al op)
  • De verschillen tussen de verschillende preitjes zijn nogal groot. Voor ieder wat wils. Of nog even geduld hebben.

rozenstruiklavateraknoflookcourgettebokashipreiprei2

Spam

Wat minder werk in de tuin geeft tijd om eens wat andere dingen te doen. Een spamfilter te downloaden bijvoorbeeld. Ik ben er net op tijd bij. In twee dagen tijd heeft het spamfilter 473 berichten opzij gezet. Natuurlijk moest ik wel even controleren of er niet toevallig serieuze berichtjes bij zaten, maar na zoveel goed afgekeurde berichten heb ik er wel vertrouwen in. Dat scheelt me een heleboel werk! Nu maar hopen dat dit bericht niet als ‘spam’ bestempeld wordt.

braamstruikDe laatste keer dat ik in mijn tuin was heb ik de braamstruik verplaatst. Dat was nog een hele onderneming en ik hoop dat het de verplaatsing overleefd heeft. Toen ik de struik in mijn tuin zette was het nog maar een klein struikje. En vooral: de frambozenstruiken eromheen waren nog maar klein. Nu ik echter heb gezien hoe hard deze struiken groeien weet ik dat ze elkaar behoorlijk in de weg gaan zitten. Dus de braamstruik moest er tussenuit. Nu de gele framboos geen vruchten meer geeft, kon ik er met wat minder risico tussendoor. De wortels van de verschillende struiken zaten echter al behoorlijk in elkaar verstrengeld en met name de braamstruik heeft het moeten ontgelden. Maar ik schat in dat deze struik sterk genoeg is om deze operatie weer boven te komen. Bovendien was de grond flink nat, dat is ook een voordeel. De tijd zal het leren.

 

Stamppot

Inmiddels heb ik ook de eerste boerenkool uit eigen tuin gegeten. Ik moet eerlijk zeggen dat mem ’t lekkerder klaarmaakt. Blijkbaar is de ene stamppot boerenkool de andere niet. Maar ik heb nog wat recepten om uit te proberen en nog een hele winter vol boerenkool voor me liggen dus dat komt wel goed.

Deze boerenkool moest ik nog een nachtje in de vriezer bewaren, er was nog geen vorst overheen geweest. Inmiddels weet ik niet alleen dát het moet maar ook waaróm. De boerenkool smaakt namelijk zoeter als het bevroren is geweest. De reden hiervan is dat de plant bij vorst zetmeel omzet in suiker omdat de plant dan minder snel bevriest.

Als het straks winters weer wordt en het begint te sneeuwen moet ik een net over de boerenkool spannen is mij gezegd. De fazanten in de buurt van de volkstuinen weten de boerenkool namelijk goed te vinden als ze hun eigen voedsel door de sneeuw niet meer kunnen opeten. En dan kan een oogst boerenkool zomaar weg zijn. Binnenkort het net van de aardbeien dus maar verhuizen naar de boerenkool.

oogstAfgelopen zaterdag had ik een mooi emmertje vol oogst. Naast de boerenkool en de andijvie heb ik ook de laatste bieten geoogst (ook een manier van lang bewaren zonder een koelkast te gebruiken ;-)) en de Egyptische uien. Het verbaast me hoe groot sommige van deze uien zijn geworden. Leuk! Ik meende eerst dat ik ze niet kon eten, maar dat kan dus wel. En aangezien mijn gewone uien voorraad zo goed als op is kan ik wel weer een voorraadje gebruiken.

Nattigheid

Doorgaans geniet ik ervan om in mijn tuin bezig te zijn. Om rond te lopen en te bekijken hoe alles weer gegroeid is, om uit te zoeken wat ik zal gaan eten en te kijken waar nog wat moet gebeuren. Soms echter veroorzaakt het rondlopen en bezig zijn enige chagrijnigheid. En dat is op een moment dat alles nat is en met elke stap die ik zet ik een stukje langer word door de natte kleigrond die onder mijn laarzen plakt. Op zulke momenten ben ik er wat minder blij mee dat ik mijn groenten op kleigrond verbouw. Zelfs met handschoenen aan, waarbij ik helemaal geen vieze handen hoef te maken, voelt alles wat ik in de grond doe glibberig en onwillig. De paadjes van tegels, die ik heb gemaakt om niet zo’n last te hebben van glibberige grond als het heeft geregend, zijn in korte tijd alsnog erg glibberig en soms ga ik bijna onderuit.

Een voordeel is dat de meeste nattigheid er is in de maanden dat ik niet veel in de tuin bezig hoef. En glibber ik een keer wél over de natte klei op de tegels zoals gister, dan houd ik mijzelf voor dat dit nadeel het grote voordeel heeft dat ik vruchtbare grond heb waarop alles rijkelijk groeit en bloeit. Ik stamp flink met mijn laarzen op de tegels voor ik de tuin verlaat en zo glibbert de meeste irritatie al weg.

kropje

Vandaag was het eindelijk zover dat ik andijvie uit eigen tuin kon eten. Ik heb ervan gesmuld! Het was trouwens nog maar een kleine krop, niets vergeleken met de kroppen andijvie die ik bij anderen op de tuin zie staan. Maar dat geeft niet, want anders moet ik een week lang andijvie eten op alle mogelijke manieren en dat hoeft voor mij niet. Maar een stamppot rauwe andijvie op zijn tijd vind ik heerlijk!

Jaren geleden heb ik een lekker recept ontdekt en sindsdien is stamppot rauwe andijvie meer dan aardappels, andijvie en spekjes. Andijvie is nog volop te krijgen dus hier het recept, probeer het eens uit!

Ik schrijf er geen hoeveelheden bij, ’t is een beetje afhankelijk van met hoeveel mensen je eet of je nu juist een hele of een halve paprika per persoon erbij doet bijvoorbeeld. Alles is ‘naar smaak’ 😉

stamppot rauwe andijvieIngrediënten:

  • Aardappels
  • andijvie
  • spekjes
  • ui
  • paprika
  • tomaat
  • mosterd
  • evt. geraspte kaas

Aardappels koken. In een steelpannetje de spekjes bakken, als het vet er een beetje uitgelopen is de ui erbij fruiten. Aan het eind de paprika (in stukjes) en tomaat (ook in stukjes) nog even meebakken.

Aardappels stampen tot puree en gesneden andijvie toevoegen. Als je er kaas doorheen wilt kun je die erbij doen en het nog even laten staan zodat de kaas begint te smelten. Vervolgens de inhoud van je steelpannetje er doorheen mengen. De mosterd kun je op tafel zetten zodat een ieder naar smaak kan toevoegen, of er zelf al een flinke portie van doorheen roeren. Eet smakelijk!

Jam

Vandaag lekker bezig geweest met jam maken. Toen ik gister de vruchten uit de vriezer haalde (ik moest ’t natuurlijk eerst opsparen voor ik het tot jam kon verwerken maar onderhand zat de vriezer al behoorlijk vol) en het ging wegen kwam ik uit op 2,8 kg. Behalve de bramen (1,4 kg) komt alles uit eigen tuin: aardbeien, frambozen en japanse wijnbes.

Samen met nog wat appel en rode bessensap heb ik vrijwel alle potjes die ik nog in huis had gevuld met jam. In totaal 23 potjes bramen- of meervruchtenjam. Ik geloof dat ik onderhand met alle jam niet meer echt van een wintervoorraad kan spreken maar eerder van een magazijn voor het komende jaar (of jaren) maar dat geeft niets. Als het vacuüm is blijft het nog heel lang goed. En op twee potjes na zijn ze dat ook allemaal. Cadeau geven is ook erg leuk. En als je een andere reden hebt waarom je een potje jam zou moeten krijgen hoor ik het wel 😉

jam makeneen lekkere zoete soepeven duwen door de trechter23 potjes jam

 

 

 

Wat is het ook alweer?

Ik wilde een stukje schrijven over die plantjes die je aan ’t eind van het seizoen zaait en die de grond dan bedekken en die je het volgende jaar onder moet wieden. Ze geven weer nieuwe grondstoffen aan de tuin. Maar hoe heten ze ook alweer? Even googlen, het is toch iets van bodembemesters? Er komt een lijst van woordenboeksites die het woord niet kunnen vertalen (waarom staan ze dan überhaupt in de lijst?) en vele andere onlogische sites. Dat is het dus niet. Het woord ligt op het puntje van mijn tong maar ik kan er maar niet op komen. Is het echt zo’n moeilijk woord?

In de tuin heb ik ze een tijdje geleden al gebruikt. De twee braakliggende vakken waar de aardappels hebben gestaan heb ik royaal met phacelia ingezaaid en volgens mij ook wat rode klaver. Maar ik ben wel benieuwd hoe ik het straks moet doen. Want die plantjes komen straks op en dan? Overigens is gele mosterd ook een bemester, helaas wist ik dat wat te laat, toen had ik mijn gestorven reuzemosterdplant al in een groene container gegooid (toen had ik nog geen compostbak) Ach… die kan zijn voeding via de kringloop in een berg compost wel weer kwijt.

Maar ik ben nog op zoek naar het woord dat op het puntje van mijn tong ligt. Een zoektocht op het forum van tuinadvies.nl helpt me bij mijn zoektocht. Ik zat er dichtbij: groenbemesters. Ik doe meteen wat ideeën op om verder te zoeken naar het nut van groenbemesters.

Naast de gele mosterd, phacelia en rode klaver zijn er nog meer soorten die te gebruiken zijn als groenbemester. Verschillende soorten raaigras, andere soorten klaver en tot mijn verrassing ook afrikaantjes. Wat leuk! Die staan namelijk ook royaal in mijn tuin maar dan om de wortelvlieg uit de buurt te houden en de tuin vrolijk te versieren. In het voorjaar dus maar onderwieden.

Ik vraag me af of het uitmaakt welke soort ik gebruik en kom zo zoekende op een interessante site. De mensen die meer over groenbemesters willen weten verwijs ik hier graag naar door: http://www.kennisakker.nl/kenniscentrum/handleidingen/teelthandleiding-groenbemesters-welke-groenbemester-de-beste-keuze

Voor de rest een samenvatting: welke groenbemester je het beste kunt gebruiken hangt er vanaf wat je belangrijk vindt. Wil je dat de planten de grond losmaken, wil je ze laat in het jaar nog kunnen zaaien en wil je wel of niet dat ze in de winter groen blijven? Ga je voor het maximale aan organische stof die je in de grond gaat verwerken of vind je het belangrijker dat er meer stikstof in de grond komt?

Nou… zo diep heb ik er nog niet over nagedacht hoor. Ik vind het vooral wel een leuk idee dat ik plantjes laat groeien die ervoor zorgen dat de bodem weer gevoed wordt. Eigenlijk vind ik dat wel voldoende. Tegen de tijd dat ik daadwerkelijk een boerderij wil beginnen zal ik me hier wel wat meer in verdiepen.

Op de site staat overigens nog wel een handig overzicht welke groenbemester je het in welke maand het beste kunt zaaien. Ik denk dat ik de phacelia te laat heb gezaaid, dus of het nog effectief is weet ik niet. Ach, volgend jaar weer een kans.

 

Mals

Het is misschien meer een woord dat je voor vlees zult gebruiken maar ik vind mals toch het beste woord om de spinazie van vanavond te omschrijven. Voller van smaak, sappiger… het haalt het allemaal net niet. Maar mals wel. Spinazie uit eigen tuin is gewoon mals. Heerlijk mals zelfs. Dus daar heb ik vanavond even van genoten. Met een gekookt ei erbij.

Als ik dat eet moet ik altijd weer denken aan het college dat ik een aantal jaren geleden volgde. We hadden een lange dag gehad, om 9 uur begonnen en dit laatste college zou tot 18 uur duren. De docent kon boeiend vertellen en dat hielp wel, maar zo richting etenstijd en aan het eind van zo’n lange dag is het toch echt wel moeilijk om de aandacht erbij te houden. Juist die situatie heeft ervoor gezorgd dat ik het nooit ga vergeten: het ging over de opname van ijzer in je bloed.

‘IJzer wordt beter in je bloed opgenomen met de aanwezigheid van eiwitten. Spinazie met een gekookt eitje erbij is niet alleen maar lekker maar ook nog eens gezond omdat het de opname van het ijzer bevordert.’

Hongerig begon het water me in de mond te lopen. Dan nog de gedachte aan zo’n lekkere braadworst die ik er nogal eens bij at en ik kon bijna niet wachten om naar huis te fietsen, spinazie en ei te kopen en heerlijk te gaan eten. Sindsdien eet ik altijd ei bij de spinazie. Omdat het zo lekker gezond is.

voorpret

De bestelling is geplaatst. Nu is het een kwestie van geduld hebben en thuis zijn als de postbode komt. Daarna komt het echte geduldwerk want voordat de bollen gaan groeien en bloeien is ’t grootste deel van de winter al voorbij. Maar toch, voorpret doet ook heel wat.

Zo heb ik bijzondere sneeuwklokjes besteld: dubbelbloemige. En een pretpakket voor de bijen in mijn tuin. Of ik daar nog niet genoeg van heb? Ja, in de zomer zoemt het van de bijen, maar in het voorjaar bloeit er nog niet zoveel en daarom hoop ik ze aan te trekken met het pretpakket voor bijen met vroeg bloeiende bloembollen.

En dan nog een pioenroos, veldsla en een cyclaam. Er wordt weer heel wat bloei verwacht!