Ik geniet al tijden van hetzelfde bosje bloemen. Zinnia’s. Dit zijn snijbloemen en dat is ook precies de reden waarom ik ze gezaaid heb: om gratis een mooi, lang houdbaar, bos bloemen in huis te hebben. En lang houdbaar zijn ze zeker! Zo nu en dan moet ik eens een bloem eruit halen omdat die echt uitgebloeid is, maar een andere bloem kan binnenkort de tuin weer in. Huh? Jazeker! Want een aantal bloemen staan al zolang in de vaas dat ze gingen wortelschieten. Letterlijk. En tsja… wat moet ik nu met een bosje bloemen dat wortels gekregen heeft? Maar weer terug in de tuin denk ik zo.
Dankzij de wortels komen nu ook de hele kleine knopjes uit die aan de bloemstengel zaten toen ik deze afknipte. Doorgaans gaan zulke kleine knopjes dood voor ze de kans krijgen om te bloeien, extra leuk om nu te zien dat ze groeien tot ze ook gaan bloeien.
En de rest van de zinnia’s? Er groeit nog genoeg in de tuin. Daar maak ik de buurvrouw blij mee. Of een vriendin. Of iemand die langskomt na het lezen van mijn blog. 😉 
Er is vandaag hard gewerkt in mijn tuin. Ik vind het leuk om te snoeien maar de laatste tijd is het wel erg hard nodig. Over de helft van de paadjes kon je niet eens meer lopen of moest je hele grote stappen maken om over alle woekerende planten heen te stappen. Vandaag ben ik deels bezig geweest met het vrijmaken van het pad achterin de tuin. De bodembedekker Duizendknoop had heel wat knopen gelegd en is in korte tijd verdubbeld. Ook de Vrouwenmantel deed hieraan mee. Dan nog de Rucola die spontaan was opgekomen en inmiddels al stond te bloeien, de vlinderstruiken die nog altijd veel te weinig ruimte hebben en daardoor steeds over de paden hangen en Lamsoor die ik ietwat te dicht bij het pad heb geplant. 
k heb het plantje toentertijd bij mijn werk gekocht. Later kweekte ik zelf nog twee planten die inmiddels aan hun groeispurt gekomen zijn. Of ze het nog redden tot een goeie pompoen is nog even afwachten. Dat zijn, voor zover ik weet, wél oranje pompoenen.
Gister heb ik voor het eerst eigen rode kool kunnen oogsten. Gezien de toestand van het ‘kolenbed’ met de eerste signalen van knolvoet leek het me verstandig om ze niet langer dan nodig te laten staan. Bovendien waren er heel wat bladeren die wat vreemde gaten vertoonden. Beter een (misschien wat te) vroege oogst dan een mislukte oogst. En zo oogstte ik niet één maar meteen 4 mooie rode kolen. 
En inderdaad, mooi op tijd want ook hier vertoonde één koolplantje een beetje knolvoet in de wortels. Dit keer een foto van de 
Ik vind snoeien een leuke klus en ben doorgaans dan lekker fanatiek bezig. Als ik dan ook nog eens wat weinig tijd heb omdat ik ’s middags nog weg zal, ben ik helemaal niet te stuiten. Desondanks heb ik wel even lekker genoten van een bakje koffie op mijn ‘nieuwe’ stoel want zo’n pauze is dan wel hard nodig.
