Zaaimiddag

P_20160330_175856 Het is bijna april en de tuinkriebels zijn niet meer te negeren. Na de koolsoorten, tomaat, sla en paprika wordt het zo langzamerhand ook tijd voor de andere gewassen om ze te gaan zaaien. Ik vulde de enige kas die ik nog had met zoveel mogelijk potjes en vulde vervolgens alle potjes met verse potgrond.

Eerst maar weer eens sla, het wil in de andere bak nog niet zo goed opkomen. Het is oud zaad en de kans is groot dat het aan de kiemkracht ligt. Dit keer dus maar een royale hoeveelheid zaadjes.

Vervolgens wat citroenbasilicum (handig, die tuinbladen waar dan weer eens een zakje zaad bij zit) en andijvie. Dan de grote zaden, het is nog wat vroeg maar ik vind het zo leuk om ze te zien groeien. En nu ik een kas in de tuin heb hoef ik ze niet meer tot half mei in de vensterbank te houden. Ik doe dit jaar toch maar weer 2 courgetteplanten. Als ze het goed doen heb ik veel te veel courgettes maar inmiddels weet ik wel weer wat mensen die ik daar blij mee kan maken. Het afgelopen jaar viel de oogst nogal tegen, dan moet ik courgettes sparen om nog zoetzuur te maken. Dan liever royaal.

Ik zaai dille en peterselie en de eerste bloemen: vlijtige liesjes en Suzanne met de mooie ogen. De potjes in het kasje zijn inmiddels allemaal gevuld. P_20160330_175902

De doperwten en kapucijners kan ik al in de volle grond zaaien maar het is er nog niet van gekomen. Het zaad ligt al in de kast in de tuin maar ik vind nog wat in een ander bakje. Toch maar voorzaaien, dan kan het maar vast beginnen. Ondertussen heb ik dan nog wat tijd om het ‘klimrek’ voor de doperwten te maken. En dan maar uitkijken dat dit jaar niet weer van uitstel afstel komt want dat betekent veel gepriegel met kleine stokjes en veel plantjes.

Voor komende zaterdag wordt heerlijk weer voorspeld, ik heb erg veel zin om in de tuin aan de slag te gaan!

Oplossing van de puzzel

sla, witlof, andijvieIk zie het al voor me: iemand die “veilig” thuis op de bank zit te turen naar deze foto en probeert te raden wat het is. ‘Die ene is sla, dat is wel duidelijk, maar wat is dat plantje met die paar blaadjes midden onder?’ ‘Zeg, weet jij het?’ wordt er vervolgens aan een huisgenoot gevraagd. De suggestie om samen met andere lezers te raden wat het kan zijn, wordt wijselijk afgewimpeld. ‘Nee hoor,’ wordt er gemompeld. ‘Dan ziet iedereen dat ik er geen verstand van heb.’ Of heel gul: ‘Joh, de rest moet ook nog wat te raden hebben, dat ga ik niet al meteen verklappen.’

Elke middag wordt even gekeken of er al iemand is die het wél geraden heeft. Misschien lukt het zo om erachter te komen? ‘Zeg, wordt het niet eens tijd om de oplossing van die puzzel bekend te maken?’ Raden is leuk, als anderen het proberen dan. Maar de oplossing, daar wacht men nog op. Misschien wordt het tijd voor een anonieme poll? Gewoon klikken, dat is misschien wel zo veilig en maakt reageren laagdrempeliger. Of misschien is de puzzel te moeilijk? Als je werkelijk geen idee hebt, hoe bedenk je dan drie soorten groenten?

Het blijft  bij één publieke poging, die niet correct maar zeker wel heel dapper geprobeerd is! Bij deze: hulde! De sla was goed! En witlof… tsja, dat kom je als niet-tuinder zo nooit tegen natuurlijk.

Hier is dan de correcte oplossing van de puzzel van de afgelopen week:

  • Linksonder is botersla
  • middenonder is witlof
  • midden (grote krop) is andijvie

En ik ga op zoek naar een functie voor het maken van een poll. Lijkt me leuk!

Nieuwe aanvoer

P_20150526_214212Nog voordat ik wist dat de witlof toch wel een beetje was opgekomen in de tuin had ik alweer nieuwe gezaaid. En om zeker te weten dat ik dit jaar wél witlof zou hebben, heb ik in twee verschillende bakken royaal gezaaid. Ik zal nu wel de hele winter omkomen in de witlof. Tenminste, als de rest van het opkweken goed gaat.

Verder is er oranje pompoen op komst, is de boerenkool al lekker op dreef, komt de maïs op en ergens staat ook nog bleekselderij te groeien. In de andere bak heb ik nog andijvie, prei, sla en nog veel meer witlof 😉 Het lijkt wel of ik dit jaar maar in de kleine plantjes blijf zitten. Maar goed, ik had me ook voorgenomen om wat meer verspreid te zaaien, met name de sla, zodat ik een gespreide oogst heb. Tot nu toe lukt dat aardig.

 

Wat zal ik eten vandaag?

Vroeger stond ik daar nooit zo bij stil, maar tegenwoordig snap ik waarom mem vroeger wel eens aan ons vroeg wat we wilden eten. Elke dag weer iets op tafel zetten en er ook nog wat variatie in houden is een hele kunst! Met een volkstuin is het vaak maar net wat er op dat moment geoogst moet worden. Maar vandaag was er niet zoveel te oogsten, behalve tomaat en courgette. De prei die ik nog in de koelkast had liggen lokte mij niet zo met dit warme weer. Ik was meer in voor iets als… tsja… wát eigenlijk?

Mem wilde me niet helpen en gelijk heeft ze. Het is allang ‘op eigen benen staan’-tijd ;-). Terwijl ik nog op mijn tuin was bedacht ik me opeens dat ik wel zin had in stamppot rauwe andijvie. En gelukkig was de pioniersbuurman net langsgekomen. Ik vroeg of hij nog een krop andijvie voor me had en ja hoor, dat kon ik wel krijgen. Ja, ik heb allang ontdekt dat niet alleen het telen van je eigen groenten zorgt voor een overvloed aan groente, maar ook de connecties op de volkstuin waarmee je makkelijk eens een overschot kunt overnemen.

Laat ik nu net veel bloemen op mijn tuin hebben. Leuk, om veel bloemen in huis te hebben, maar de prei staat al zo’n 3 maanden in een vaas en bloeit nog steeds, de zinnia’s schieten wortel en groeien vrolijk verder en ook de zomerasters staan al in een vaas. Misschien kan ik de pioniersbuurman daar blij mee maken? ’t Is ook zo jammer als er niemand van geniet.

‘Ik ben niet zo’n blommenman,’ zegt hij. ‘Maar uw vrouw misschien wel?’ vraag ik. O, nou, dat is wel best. Terwijl ik een bosje bloemen voor zijn vrouw bijeen zoek, plukt hij een berg sperziebonen. Of ik daar ook wat van wil. Aaah, lekker! Jazeker! En zo kan ik vanavond zelfs kiezen wat ik wil eten, want ook die sperziebonen zien er erg lekker uit.

Maar het wordt de stamppot andijvie. En daar zal ik maar eens snel aan beginnen want de aardappels zijn inmiddels wel gekookt en mijn maag is dringend aan wat eten toe. Half acht is ook geen etenstijd meer eigenlijk…

 

Volgens teeltplan?

DSCN1084_rsHet vak op de foto is een vak met van alles en nog wat. Even gluren op het teeltplan van dit jaar leert me dat er ‘sla, andijvie, bonen en krieltjes’ moeten staan. In dat geval heb ik me toch nog aardig aan mijn teeltplan gehouden want op dit moment staan er in ieder geval boontjes en krieltjes in het vak. Daarnaast nog een stel tomatenplanten (die het uitstekend doen!) en twee yacon planten. De sla is door de slakken opgegeten. De andijvie heeft er ook gestaan maar de tweede serie andijvie bleek uit te groeien tot prachtige zomerasters. Tsja, toen het klein was leek het nog op andijvie en aangezien ik dat ook in het bakje had gezaaid leek dat wel logisch. Maar de zomerasters die ik ervóór in het bakje had gezaaid en die maar niet op wilden komen, zijn blijkbaar alsnog ontkiemd. Geen probleem trouwens, ik ben blij dat ik alsnog zomerasters heb, ze zijn erg mooi. En groente heb ik op het moment genoeg, daar hoeven niet nog twee grote kroppen andijvie bij die maar beperkt houdbaar zijn.

 

Oogsten

Gister kon ik van alles oogsten in mijn tuin. Na een week niet te zijn geweest (soms heb je wat meer andere bezigheden, dat kan gebeuren) werd het hoog tijd om weer eens naar de tuin te gaan. Ik was eigenlijk ook wel erg benieuwd hoe de tuin erbij zou staan. Tenslotte was het groeizaam weer de afgelopen week met veel regen en zon.

Van de sla is één krop doorgeschoten, die laat ik staan om zaad te winnen voor volgend jaar. Twee kroppen heb ik geoogst en de volgende zijn ook al bijna klaar. Tsja, dat krijg je als je een polletje sla van de buurvrouw krijgt (die dacht dat het pluksla was maar het bleek kropsla te zijn) waar wel zo’n 30 kroppen sla uit kunnen groeien. Wat dat betreft valt het qua verdeling van de oogst nog alles mee.

Verder was er een mooie krop andijvie waar ik vanavond lekker van ga eten, een portie bonen, twee kleine courgettes (ik heb ze maar geoogst ook al mochten ze nog wel wat groter; ik kon wel wat courgettes gebruiken) en een bakje Japanse wijnbes. Daar heb ik ’s avonds van gesmuld!

De rozenstruik zit boordevol bloemen, sommige takken kunnen de bloemen bijna niet meer dragen.

In een net zat een vlinder opgesloten, mogelijk is die binnen het net uit z’n cocon gekropen. Gelukkig kon ik de vlinder de vrijheid teruggeven. De volgende keer het fototoestel maar weer mee want de vlinderstruik is inmiddels door de vlinders ontdekt en er zitten een heleboel dagpauwogen en atalanta’s op.

Mini-kas

Laatst heb ik een mini-kas aangeschaft. Een mens moet zichzelf soms eens verwennen nietwaar? En met al die wc-rolletjes, melkpakken en eierdoosjes in de vensterbank wilde ik wel eens wat anders. Dus zodoende heb ik nu ook een mooi kasje staan. Met daarin de bewaarde trays van de petunia’s en vlijtige liesjes om in te zaaien. Het past net naast elkaar.Het gevoel dat de zaadjes sneller ontkiemen in zo’n kas was zo sterk dat ik ’s middags maar even ging kijken. O, nee, zó snel gaat het niet. Nog maar even een of twee weken geduld.

Ik hoop dat de pompoenpitten nog kiemkrachtig zijn, ik heb ze in het najaar wel met wat warmte gedroogd. Ach, ik zie het vanzelf en anders kan ik altijd nog ergens een plantje halen. Daarnaast heb ik nog wat sla gezaaid, andijvie, zinnia’s en zomerasters. Nu hoef ik alleen nog zonnehoed te zaaien en in de tuin de rode biet en dan loop ik weer netjes op schema.

Stamppot

Inmiddels heb ik ook de eerste boerenkool uit eigen tuin gegeten. Ik moet eerlijk zeggen dat mem ’t lekkerder klaarmaakt. Blijkbaar is de ene stamppot boerenkool de andere niet. Maar ik heb nog wat recepten om uit te proberen en nog een hele winter vol boerenkool voor me liggen dus dat komt wel goed.

Deze boerenkool moest ik nog een nachtje in de vriezer bewaren, er was nog geen vorst overheen geweest. Inmiddels weet ik niet alleen dát het moet maar ook waaróm. De boerenkool smaakt namelijk zoeter als het bevroren is geweest. De reden hiervan is dat de plant bij vorst zetmeel omzet in suiker omdat de plant dan minder snel bevriest.

Als het straks winters weer wordt en het begint te sneeuwen moet ik een net over de boerenkool spannen is mij gezegd. De fazanten in de buurt van de volkstuinen weten de boerenkool namelijk goed te vinden als ze hun eigen voedsel door de sneeuw niet meer kunnen opeten. En dan kan een oogst boerenkool zomaar weg zijn. Binnenkort het net van de aardbeien dus maar verhuizen naar de boerenkool.

oogstAfgelopen zaterdag had ik een mooi emmertje vol oogst. Naast de boerenkool en de andijvie heb ik ook de laatste bieten geoogst (ook een manier van lang bewaren zonder een koelkast te gebruiken ;-)) en de Egyptische uien. Het verbaast me hoe groot sommige van deze uien zijn geworden. Leuk! Ik meende eerst dat ik ze niet kon eten, maar dat kan dus wel. En aangezien mijn gewone uien voorraad zo goed als op is kan ik wel weer een voorraadje gebruiken.

kropje

Vandaag was het eindelijk zover dat ik andijvie uit eigen tuin kon eten. Ik heb ervan gesmuld! Het was trouwens nog maar een kleine krop, niets vergeleken met de kroppen andijvie die ik bij anderen op de tuin zie staan. Maar dat geeft niet, want anders moet ik een week lang andijvie eten op alle mogelijke manieren en dat hoeft voor mij niet. Maar een stamppot rauwe andijvie op zijn tijd vind ik heerlijk!

Jaren geleden heb ik een lekker recept ontdekt en sindsdien is stamppot rauwe andijvie meer dan aardappels, andijvie en spekjes. Andijvie is nog volop te krijgen dus hier het recept, probeer het eens uit!

Ik schrijf er geen hoeveelheden bij, ’t is een beetje afhankelijk van met hoeveel mensen je eet of je nu juist een hele of een halve paprika per persoon erbij doet bijvoorbeeld. Alles is ‘naar smaak’ 😉

stamppot rauwe andijvieIngrediënten:

  • Aardappels
  • andijvie
  • spekjes
  • ui
  • paprika
  • tomaat
  • mosterd
  • evt. geraspte kaas

Aardappels koken. In een steelpannetje de spekjes bakken, als het vet er een beetje uitgelopen is de ui erbij fruiten. Aan het eind de paprika (in stukjes) en tomaat (ook in stukjes) nog even meebakken.

Aardappels stampen tot puree en gesneden andijvie toevoegen. Als je er kaas doorheen wilt kun je die erbij doen en het nog even laten staan zodat de kaas begint te smelten. Vervolgens de inhoud van je steelpannetje er doorheen mengen. De mosterd kun je op tafel zetten zodat een ieder naar smaak kan toevoegen, of er zelf al een flinke portie van doorheen roeren. Eet smakelijk!

Tuinpraatjes

Met sommige medetuinders heb ik vaker een praatje dan met andere. Hoever onze tuinen van elkaar af zitten maakt natuurlijk uit, maar ook het tijdstip waarop ’n ieder in z’n tuin is. Of de behoefte aan een praatje. Met één man maak ik al vanaf vrijwel het begin graag een babbeltje. Een vriendelijke man die ik voor mijzelf de ‘wijnboer’ noem omdat hij zoveel druiven verbouwt. Zo nu en dan vraag ik hem eens om raad of praten we gewoon even over het weer of over niets in het bijzonders. Laatst hoopte ik een pompoen te kunnen ruilen tegen wat van mijn courgettes. Hij had echter niet zoveel pompoenen dat hij er teveel had en bovendien verbouwde hijzelf al courgettes. Ach, het was het proberen waard natuurlijk, je weet maar nooit. Hij had nog wel een andere soort pompoen die ik wel mocht hebben maar die moest nog even wat verder rijpen. Leuk! Even later liep ik met wat kropjes andijvie weer naar mijn eigen tuin.

Gister kwam ik bij mijn tuin en lag daar een mooie witte pompoen mij toe te lachen. Ah, leuk! Hij is eetbaar maar kan ook mooi te sier liggen. Van allebei wat dan maar? Even later kwam de wijnboer langs en babbelden we wat over de tuin. Hij liet weten dat als ik nog ’s wat boontjes nodig had om te zaaien ik het maar moest aangeven. Wat handig, ik was juist nog op zoek naar een lage soort bonen om volgend jaar te gaan verbouwen. Dus zo stond ik even later bij zijn tuin en kreeg ik wat bonen toegestopt. Montana, te zaaien vanaf half mei. Maar al voor te zaaien vanaf eind april. Goed idee.

Van het een komt het ander. Ik vroeg hem naar zijn wortels. Ik meende dat ik die van mij te laat had geoogst. ‘Nee hoor, je kunt ze tot de vorst laten zitten.’ Als ze te lang zitten kunnen ze gaan barsten. ‘Maar hoe komt het dan dat mijn worteltjes niet zo lekker smaken? Die we vroeger van pake kregen waren verrukkelijk en deze vallen mij nogal tegen…’ Welk soort ik had… eh, geen idee, dat moet ik thuis even opzoeken. Ik kreeg een paar van zijn wortels om te proeven. Alleen de geur van deze wortels was al een stuk beter dan die van mij. Amsterdamse bak. Ze smaken inderdaad beter. Ik ben benieuwd welke soort pake heeft.

En zo wisselen we kennis uit. Ook weleens andersom. Een tijdje geleden kwam een ervaren tuinder naar mij toe om te vragen welk soort bieten ik had, want die van mij zagen er beter uit dan de zijne. Leuk toch, zo samen optrekken!