Wat zal ik eten vandaag?

Vroeger stond ik daar nooit zo bij stil, maar tegenwoordig snap ik waarom mem vroeger wel eens aan ons vroeg wat we wilden eten. Elke dag weer iets op tafel zetten en er ook nog wat variatie in houden is een hele kunst! Met een volkstuin is het vaak maar net wat er op dat moment geoogst moet worden. Maar vandaag was er niet zoveel te oogsten, behalve tomaat en courgette. De prei die ik nog in de koelkast had liggen lokte mij niet zo met dit warme weer. Ik was meer in voor iets als… tsja… wát eigenlijk?

Mem wilde me niet helpen en gelijk heeft ze. Het is allang ‘op eigen benen staan’-tijd ;-). Terwijl ik nog op mijn tuin was bedacht ik me opeens dat ik wel zin had in stamppot rauwe andijvie. En gelukkig was de pioniersbuurman net langsgekomen. Ik vroeg of hij nog een krop andijvie voor me had en ja hoor, dat kon ik wel krijgen. Ja, ik heb allang ontdekt dat niet alleen het telen van je eigen groenten zorgt voor een overvloed aan groente, maar ook de connecties op de volkstuin waarmee je makkelijk eens een overschot kunt overnemen.

Laat ik nu net veel bloemen op mijn tuin hebben. Leuk, om veel bloemen in huis te hebben, maar de prei staat al zo’n 3 maanden in een vaas en bloeit nog steeds, de zinnia’s schieten wortel en groeien vrolijk verder en ook de zomerasters staan al in een vaas. Misschien kan ik de pioniersbuurman daar blij mee maken? ’t Is ook zo jammer als er niemand van geniet.

‘Ik ben niet zo’n blommenman,’ zegt hij. ‘Maar uw vrouw misschien wel?’ vraag ik. O, nou, dat is wel best. Terwijl ik een bosje bloemen voor zijn vrouw bijeen zoek, plukt hij een berg sperziebonen. Of ik daar ook wat van wil. Aaah, lekker! Jazeker! En zo kan ik vanavond zelfs kiezen wat ik wil eten, want ook die sperziebonen zien er erg lekker uit.

Maar het wordt de stamppot andijvie. En daar zal ik maar eens snel aan beginnen want de aardappels zijn inmiddels wel gekookt en mijn maag is dringend aan wat eten toe. Half acht is ook geen etenstijd meer eigenlijk…

 

Aardappelkistje

Voor al die trouwe lezers van mijn blog kruip ik ’s avonds graag nog even achter mijn laptop om verslag te doen van mijn héérlijk middag tuinieren. Een hele lange middag waarin ik niet alleen getuinierd heb maar ook ontspannen heb zitten kijken naar al het gekrioel in mijn tuin, de mooi opgroeiende planten, mijn oogst en heb zitten babbelen met de vele andere actieve tuinders.

Het was duidelijk een dag met mooi weer waar op gewacht werd. Ik hoorde dat het in het noorden gister al schitterend weer was, maar hier is gister zo’n 15 mm regen gevallen. Gelukkig was het vandaag mijn vrije dag en kon ik er optimaal van genieten.

Ik heb mijn aardappels gerooid. Toen ik de pootaardappeltjes kreeg, werd erbij vermeld dat het krieltjes waren, mooie kleine aardappeltjes. Nou, misschien had ik ze dan vroegtijdig moeten oogsten of zo, maar tegen de tijd dat de plant aangaf dat het oogsttijd was, waren de aardappels al heel wat groter dan krieltjes. Hoewel er nog wel 5 krieltjes tussen zitten geloof ik. Maar ook aardappels die ik in één maaltijd nog niet op kan.

Van een andere tuinder kreeg ik een lekkere dikke zomerprei. Met veel moeite was er weer net één courgette aan mijn plant gegroeid (in tegenstelling tot vorig jaar is de courgetteplant dit jaar niet zo productief) en ik kon nog wat tomaten oogsten.

DDSCN1119_rse tomatenplanten hebben flink te lijden onder het natte weer. Ik heb al op verschillende tuinen zieke of anders zielige tomatenplanten zien staan en ook die van mij vertonen tekenen van ziekte. Ik houd ze goed in de gaten en haal de rottende tomaten en zieke bladeren er meteen af. Tot nu komen er ook nog goede tomaten vanaf en laat ik de planten nog maar staan.

Natuurlijk waren er ook nog frambozen om te snoepen en heb ik nog wat bieten geoogst. Meer voor het blad (als sla) dan voor de bieten. Ik weet niet wie er bieten eet, maar een aantal bieten zijn half opgegeten. Lusten konijnen die ook? Andere jaren heb ik daar niets van gemerkt.

Aan het eind van de middag (beter gezegd, het begin van de avond) fietste ik trots met mijn gevulde aardappelkistje naar huis. Hier wil iedereen toch wel mee rondfietsen?

Volgens teeltplan?

DSCN1084_rsHet vak op de foto is een vak met van alles en nog wat. Even gluren op het teeltplan van dit jaar leert me dat er ‘sla, andijvie, bonen en krieltjes’ moeten staan. In dat geval heb ik me toch nog aardig aan mijn teeltplan gehouden want op dit moment staan er in ieder geval boontjes en krieltjes in het vak. Daarnaast nog een stel tomatenplanten (die het uitstekend doen!) en twee yacon planten. De sla is door de slakken opgegeten. De andijvie heeft er ook gestaan maar de tweede serie andijvie bleek uit te groeien tot prachtige zomerasters. Tsja, toen het klein was leek het nog op andijvie en aangezien ik dat ook in het bakje had gezaaid leek dat wel logisch. Maar de zomerasters die ik ervóór in het bakje had gezaaid en die maar niet op wilden komen, zijn blijkbaar alsnog ontkiemd. Geen probleem trouwens, ik ben blij dat ik alsnog zomerasters heb, ze zijn erg mooi. En groente heb ik op het moment genoeg, daar hoeven niet nog twee grote kroppen andijvie bij die maar beperkt houdbaar zijn.

 

Fotoserie (I)

Vandaag een serie foto’s van de groenten die momenteel in de tuin staan.

  • De spitskool doet het goed
  • De bloemkoolplant is al zover dat er een klein bloemkooltje zichtbaar is! En dat ondanks alle luis die het had.
  • De aardappels staan in bloei.
  • De tomatenplanten dragen al dikke trossen. In tegenstelling tot de tomatenplant op mijn balkon geven deze planten grote tomaten.
  • De pompoenplant groeit gerust 10 cm per dag. Nog even en er is niet meer genoeg ruimte.
  • De rode bieten waren wat laat gezaaid maar zijn inmiddels al goed op weg, er zitten al kleine bietjes aan.
  • De prei en de ui. De gezaaide wortels zijn niet opgekomen. Te droog? Vorig jaar was het ook al moeilijk, misschien wordt het tijd voor een nieuw zakje zaad of kan ik het beter ergens in voorzaaien.

 

spitskoolbloemkoolaardappelstomaten1tomaten2pompoenrodebietenprei

 

Hommels

Het was vandaag schitterend weer, ideaal om in de tuin aan de slag te gaan. Het vest kon al snel uit en pas toen ik thuiskwam merkte ik dat ik te lang in de zon bezig was geweest. Ai… Andere jaren zocht ik, onbewust, tijdig de schaduw weer op maar dit keer heb ik het niet gemerkt dat het wat té zonnig was om zonder zonnebrand aan de slag te gaan. Het enige waar ik aan gedacht heb is dat ik mijn plantjes wel water gaf maar dat daar ’s avonds niet meer zoveel van over zou zijn met dit weer. Het zijn weer dagen waarop ik eigenlijk elke dag wel water kan komen geven, vooral voor de net geplante planten. Gratis fitness tijdens het water oppompen.

hommelDe tomatenplanten staan nu, op de cherry na, in de tuin en ik heb nog een serie rode bieten gezaaid en uitjes gepoot. Daarnaast heb ik de laatste tulpenbollen in de tuin gestopt.

Lekker in de schaduw heb ik de grove stukken van de composthoop klein geknipt en geprobeerd de boel een beetje om te scheppen. Dat viel nog niet mee, het is maar een klein hoekje en ik kan er niet zo goed bij. Het viel me op dat de berg toch alweer een behoorlijk eind geslonken was, er gebeurt wel degelijk wat daar!

In mijn lunchpauze heb ik genoten van de ijverige hommels die de phacelia naast mij bezochten. Wat een mooie beestjes zijn het toch! Verwonderd heb ik zitten kijken naar een of ander ‘zakje’ aan hun lijfje. Ik heb net maar even opgezocht wat dat mag zijn en het blijft dat hommels een stuifmeelkorfje hebben, hierin vervoeren ze het verzamelde stuifmeel. Je kunt het op de foto goed zien, het gaat om het oranje ‘bolletje’.

hommel

Regen

Na nogmaals 13 mm in de regenmeter heeft het wat mij betreft voorlopig wel weer genoeg geregend. Ik begin ondertussen erg benieuwd te worden naar de toestand van mijn tuin. Een flinke hoeveelheid water kon de tuin wel gebruiken, zouden de plantjes nu een heel stuk groter zijn geworden?

De courgette, tomaten- en bonenplanten zijn inmiddels wel zo groot dat ze naar de tuin kunnen. En dan is er weer plek voor planten in het kasje buiten want de kas in huis is al bijna te klein voor de zinnia’s. En wat te denken van wat meer potgrond voor deze hardgroeiende plantjes? Misschien neem ik de kas van buiten wel mee naar de tuin, dan kunnen ze meteen de volle grond in maar hebben ze nog wel even wat extra bescherming. Het nadeel is dat ik ze dan minder goed in de gaten kan houden en slakkenvraat op de loer ligt. Waarschijnlijk is de hoeveelheid die ik de volgende keer in mijn fietstassen kan houden doorslaggevend 😉

vrolijk?

Vandaag even een flitsbezoekje aan de tuin gebracht. Even de zaadjes water geven evenals de nieuwe bessenstruikjes. Verder had ik niet zoveel tijd, anders had ik de aardappels die ik de vorige keer had gepoot er weer uitgehaald. Ik kwam er te laat achter dat ik ze precíes op het verkeerde plekje heb gepoot. Vorig jaar stonden daar namelijk de tomatenplanten. En die waren ziek. O ja… de meest verontrustende toestand om aardappels in te laten opgroeien…

Ondertussen groeit de rabarber als een dolle en de slakken groeien er vrolijk op mee. Ik wilde dat ze wat minder vrolijk meededen want dit kan wel eens een hele slakkenplaag worden. De bladeren van de rabarber die ik heb geoogst konden op de composthoop, samen met de dikke bladetende vriendjes. Op de composthoop kunnen ze hun buikje rond eten. Als dáár maar blijven… Een slak mag dan maar langzaam glijden, ik weet zeker dat ze de rest van de tuin wel weten te vinden. Het is een altijd durende strijd tussen plant en dier. Bij de rabarber is het duidelijk wie er wint. Straks de oogst even schoonmaken en dan kan het in de vriezer, wachtend op een beslag voor een overheerlijke rabarbercake waar het bij kan.

Tomaten&komkommers

DSCN0407_rsEr zijn weer wat nieuwe plantjes ‘geboren’. In het kweekbakje van de tomaten en komkommers begint jong spul op te komen en te groeien. Nu heb ik de soorten wat door elkaar gezaaid dus wat nu wat is weet ik nog niet. Maar tomatenplantjes herken ik wel als ze wat groter zijn en anders kan ik altijd nog de vruchten afwachten, dat kan niet missen.

En natuurlijk is er ook nog het verrassende plantje die bij de basilicum is ontsproten. Het heeft inmiddels zijn eigen potje en kan naar hartelust groeien. tomatenplantje

Stevige soep

soepEr zit nog groente van de tuin in mijn vriezer en deze week eet ik er soep van. Tomatengroentekurkumasoep wel te verstaan. Met tomaten, bloemkool en prei uit eigen tuin. Wie wat bewaard heeft wat! En hoewel ik van tevoren had gedacht niet veel groente in de vriezer te bewaren blijken de restjes samen toch nog wel wat op te leveren. Een flink stevige soep waar je u tegen zegt en waar je lepel rechtop in blijft staan. Ja, écht, ik heb het speciaal voor jullie even op de foto gezet want hoe vaak zie je nu zulke stevige soep? En lekker dat het was! Héérlijk. Jammer dat jullie er niet ook even van kunnen proeven.

En het recept? Eh… oei… dat wordt moeilijk want tegenwoordig doe ik dat vooral op gevoel. Na veel oefenen ontwikkelt het gevoel voor hoeveelheden zich steeds beter en dan is geen één soep meer hetzelfde of als recept op te schrijven.

stevige soepLaat ik het zo omschrijven: ik ben begonnen met het fruiten van 2 uien en het laatste teentje knoflook dat ik nog in huis had. Daar voegde ik 2 à 3 theelepels kurkuma aan toe. Vervolgens de cherrytomaten (hoeveelheid was ongeveer een ijscobakje) wat water en nog een beetje rauwe, bevroren bloemkool. Dit heeft een tijdje staan koken. Ondertussen bracht ik de soep op smaak met een bouillonblokje, peper, zout, kruidnagel en oregano (niet te bang wezen om er wat in te gooien, voor een soep heb je best wat kruiden nodig en als je regelmatig even proeft gooi je er niet snel teveel in) Als laatste voegde ik een restje al gekookte prei toe, een klein blikje maïs en ongeveer één paprika.

Tegen de tijd dat de soep zowat klaar was bedacht ik me dat een laurierblaadje misschien nog wat kon toevoegen aan de smaak dus daar heb ik er nog 2 van bijgedaan. Het eerste kommetje soep was er toen al uit, maar als het een dag staat trekt de smaak er  nog wel in voor het volgende kommetje.

Ik ben benieuwd wie er binnenkort zelfgemaakte soep gaat eten. 😉

Van de drup in de zon

Vandaag had ik heerlijk de tijd om lekker te ontspannen in mijn tuin. Met al dat klussen en nadenken over het klussen schoot het er een beetje bij in de laatste tijd. Om de dag even naar de tuin om te oogsten gaat nog net, maar dat is het dan ook. Ondertussen groeien de tomatenplanten uit tot een oerwoud waarin de tomaten nog maar moeilijk te vinden zijn. De courgetteplant, aardappelplant, lavatera en tomatenplanten groeien ruim over de paadjes heen. En ja, oogsten is wel een van de leukste dingen van het tuinieren, maar mijn tuin op orde hebben vind ik toch ook wel een heel voldaan gevoel geven.

Vanmiddag had ik zin om lekker te gaan tuinieren. Maar toen ik naar de tuin fietste begon het net te regenen. Bijna bij het tunneltje aangekomen begon het flink te regenen en voor de daarop volgende hoosbui kon ik nog net schuilen in de tunnel. Nee hè, net nu ik tijd, zin en de mogelijkheid heb om te tuinieren gaat het regenen… En een beetje regen vind ik niet erg, maar als het teveel regent is het al snel koud en bovendien zijn alle planten dan nat en is de tuin modderig. Niet echt plezier tuinieren.

Maar goed, ik moest toch mijn spullen brengen dus ik ben, na het afwachten van de ergste regen, verder gefietst. En ik trof het! Binnen vijf minuten was het droog en brak de zon door. De rest van de middag was het práchtig weer. Heerlijk, ik heb zo zelfs optimaal genoten van de zonneschijn.

Inmiddels is het tomatenoerwoud wat uitgedund. Voor een ieder die nog eens tomaten wil kweken: zet de planten ver genoeg uit elkaar, begin op tijd met dieven en bind de planten op. Tegen de tijd dat de tomaten eraan zitten kun je de onderste bladeren eraf knippen. Dat heb ik vandaag ook gedaan, althans, gepoogd te doen want het was een hele klus om de verschillende planten te onderscheiden. En in bepaalde stukjes oerwoud heb ik mij maar niet gewaagd. Volgend jaar doe ik het anders. Ik heb nu al zin om weer te beginnen 😉

De tomaatjes zijn trouwens héérlijk! Verrukkelijk gewoon! Zo smaakvol! En hoewel het cherrytomaatjes zijn, zijn de tomaten behoorlijk groot, in de supermarkt zijn ze waarschijnlijk de helft kleiner. Eigenlijk wel handig dat ik cherrytomaten heb en geen gewone tomaten. Anders kreeg ik het vast niet op, hoe lekker ze ook zijn. Maar één plant is natuurlijk ook nog een optie.